ခဲအိုနှင့်မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း
Vol. 18 Ch. 243
ပျော်ရွှင်ဖွယ် မင်္ဂလာပွဲ
ဒီဇင်ဘာလ ၁၈ ရက်နေ့သည် မင်္ဂလာဆောင်ရန်နှင့် ခရီးသွားရန် သင့်တော်သော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်အကြာတွင် မြို့စားဟန်၏ အိမ်တော်က မီးပုံးများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး တစ်ဖန် ပွဲလမ်းသဘင်များဖြင့် ပြန်လည်စည်ကားလာခဲ့သည်။ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းနေသည်။
သတို့သမီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း သတို့သားကတော့ အရင်အတိုင်းပင်။ လူတိုင်းသိကြသည်မှာ မကြာသေးမီကမှ နာမည်ကြီးလာသော ဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက်မင်းသား လက်ထပ်
ခြင်းဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မင်းသားတစ်ပါးက တစ်နှစ်အတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လက်ထပ်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတို့သမီး ဆယ်ယောက်ယူခြင်းပင်လျှင် အရေးမကြီးပေ။ မင်းသား ဆန္ဒရှိမည်ဆိုလျှင် မိသားစုများစွာသည် သူတို့၏ အလှဆုံးအမျိုးသမီးများကို ပေးအပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြမည် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မွေးလာမည့် ကလေးများသည် မျိုးဆက်သုံးဆက်မှ ရှားဟုန်သွေးသားကို ဆောင်ယူလာကြမည်ဖြစ်ပြီး သေချာကျင့်ကြံမည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး မဟာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်ပင်။ ထို့အပြင် ဤသို့သော ထူးခြားသည့်သွေးသားက ကလေးအများအပြား မွေးဖွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မင်းသားများစွာသည် ဇနီးသည်များစွာ ယူထားကြပြီး ကလေးများ ပိုမိုရရှိရန် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများ အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း နှစ်ပေါင်း ရာချီကြာအောင်ပင် ကလေးအနည်းငယ်သာ ရှိကြသည်။ မမြင်ရသည့် ကမ္ဘာများတွင် ဖောက်လွှဲဖောက်ပြန်မှုမရှိသော ကြိုးနီတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ မင်းသားကို အစောပိုင်းက လက်မထပ်ခဲ့လျှင် ကလေးများ များလာလေ၊ သားသမီးများ မွေးဖွားဖို့ ပိုမိုခက်ခဲလာလေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့စားဟန်ကို လူအများစုက အားကျနေကြသည်။
ဤနေ့တွင် ဧည့်သည်များသည် ရေကန်ထဲမှ ကျွန်းပေါ်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ ပြီးခဲ့သည့် မင်္ဂလာပွဲကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရေအတွက်ရော အရည်အချင်းပါ သိသိသာသာ ပို၍
မြင့်မားနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လက်ထပ်ခြင်းက မင်းသားနှင့် နောက်လာမည့် မြို့စားဟန်ဖြစ်သောကြောင့် မင်္ဂလာပွဲကို တက်ရောက်လိုသူ အများအပြား ရှိကြသည်မှာ သဘာဝပင်။ သို့သော်လည်း အရည်အချင်းပြည့်မီသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး သေချာရွေးချယ်ပြီးနောက် အများစုက ရာထူးနှင့် အာဏာရှိသူများသာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။
သူတို့သည် နန်းတွင်းမှ အဓိကအရာရှိများ သို့မဟုတ် ဘာသာရေးသုံးခု၏ ဘုန်းကြီးမြတ်သောနေရာမှ သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဖြစ်ကြသည်။ မင်းသားတစ်ပါးမှ မတက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အချို့သော ခရိုင်မင်းသားများမူ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
စားသောက်ဧည့်ခံပွဲ မစတင်မီတွင် ဘိုးဘွားခန်းမမှ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
"သူတော်စင် ချန်"
မြို့စားဟန်နှင့် အဓိကအရာရှိများစွာက သူမကို ချက်ချင်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
"အစ်မကြီး"
လင်းယွဲ့သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှောင်စုရုံ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ရှောင်စုရုံသည် အခြားသူများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လင်းယွဲ့ကိုသာ ကြည့်ကာ "မောင်လေး မင်းရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအကြောင်း ငါ ကြားပါတယ်။ ဆရာက မင်းအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ယူလာခိုင်းလိုက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ ပြောရင်း လင်းယွဲ့ကို ကျောက်စိမ်းစိမ်းလေး တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
"အစ်မကြီး ဆရာ့ကို ကျွန်တော့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပေးပါဦး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာလဲ"
လင်းယွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းစကို လက်ခံယူရင်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
ကျောက်စိမ်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အမှတ်အသားများအရ ၎င်းသည် တာအိုဘာသာဝင်များ၏ ကျောက်စိမ်းအဆောင် တစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း အဆိုးရွားဆုံးအမျိုးအစားဖြစ်ပုံရပြီး မပြည့်စုံဘဲ ကျန်ရှိသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လည်း ဘာမှ မရှိပေ။
"ကျွန်မလည်း မသိဘူး"
ရှောင်စုရုံက မထုံတက်ထေးအမှုအရာဖြင့် "ဆရာ့အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး ပို့ဆောင်ပေးတာပဲ။ လက်ဆောင် ပေးပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်မ သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့က ချက်ချင်း "အစ်မကြီး အောင်ပွဲခံဝိုင်တစ်ခွက်လောက် မသောက်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မသောက်ဘူး"
ရှောင်စုရုံသည် ဘာမှထပ်မပြောဘဲ ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ရှောင်စုရုံ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် သူ့လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
ဒါ ဘာများလဲ။
"မင်းသား"
မြို့စားဟန်က ချဉ်းကပ်လာပြီး "ပင်မခန်းမသခင်က သူတော်စင်ချန်ကို ဒီလက်ဆောင်ကို အထူးတလည် ယူလာခိုင်းတာဖြစ်လို့ သာမန်ပစ္စည်းတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်တော်လည်း နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာထူးခြားတာမှ မမြင်ရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသား"
ရုတ်တရက် အနည်းငယ် အသက်ကြီးသော အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
"ဒီအိုမင်းတဲ့ တာအိုဘာသာဝင်က ဒီပစ္စည်းအကြောင်း ကြားဖူးမယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူနေသော တာအိုဘာသာဝင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက်ကြီးသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်သည်။ ဤဝတ်စုံက သူသည် တာအိုဘာသာ၏ ဘုန်းကြီးမြတ်သောနေရာဖြစ်သော ရှန်ချင်းဂိုဏ်းမှ လာသည်ကို ဖော်ပြနေသည်။
"ဆရာကြီး ယွမ်ရီ"
မြို့စားဟန်သည် ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဘာများ သိပါသလဲ"
'ဒါဆို ဆရာကြီး ယွမ်ရီပေါ့'
လင်းယွဲ့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူသည် ဆရာကြီး ယွမ်ရီ၏ မှတ်တမ်းကို ဖတ်ဖူးသည်။ သူသည် တာအိုဘာသာ၏ မဟာကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး နှစ်သုံးလေးရာ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာနိယာမကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားမလုံလောက်သည့်အတွက် ပေါင်းစည်းခြင်းကို မလိုက်စားရဲခဲ့ပေ။ ကျင့်ကြံမှုအကြောင်း မပြောဘဲ သက်ကြီးရွယ်အိုအနေနှင့်ဆိုလျှင် ဆရာကြီး ယွမ်ရီသည် ရှန်ချင်းဂိုဏ်းတွင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။ အသက်ရှည်စွာ နေထိုင်ခြင်းက လူတစ်ဦးကို အများအပြားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံစေခဲ့သည်။
"မင်းသား"
ဆရာကြီး ယွမ်ရီက လူသိရှင်ကြား မပြောဘဲ နတ်ဘုရားအတွေးအမြင်ပို့ဆောင်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီး "ဒီအိုမင်းတဲ့ တာအိုဘာသာဝင်က မသေချာပေမဲ့ ဒီကျောက်စိမ်းအဆောင်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ရှန်ချင်းဂိုဏ်းက ဘီရွှီယွမ်ကျွန်ဆိုတဲ့ အမတရဲ့ အထောက်အထားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သံသယရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် တွေ့မြင်ခဲ့ရတဲ့ တစ်ခုနဲ့ အတူတူပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမတတစ်ပါးလား။
လင်းယွဲ့သည် သူ့မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ တာအိုဘာသာ၏ မြေပြင်
သူတော်စင်သည် အမတတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ထိုထက်ကျော်လွန်ပါက ဒဏ္ဍာရီလာ တာအိုဘာသာ
ဘိုးဘေးပင်။
မြေပြင်အမတတွင် အဆင့်များစွာရှိသည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူသည် ထိုအကြောင်းကို
အသေးစိတ် မသိပေ။ သို့ဆိုလျှင် သူ၏ဆရာသည် မြေပြင်အမတ၏ အထောက်အထားကို ပေးလိုက်ခြင်းလား။
ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
"မင်းသား ဘီရွှီ ယွမ်ကျွန်က ကျွန်တော်တို့ ရှန်ချင်းဂိုဏ်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားရှိသူဖြစ်ပြီး အစီအရင်ထဲမှာ အတော်ဆုံးပါပဲ"
ဆရာကြီး ယွမ်ရီသည် လူသိရှင်ကြား မပြောဘဲ နတ်ဘုရားအတွေးအမြင်ပို့ဆောင်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီး "ဒီကျောက်စိမ်းအဆောင်က ဘီရွှီ ယွမ်ကျွန်၏ အထောက်အထား တကယ်
မှန်ကန်တယ်ဆိုရင် ပင်မခန်းမသခင်က မင်းသားကို ဘီရွှီ ယွမ်ကျွန်၏ အကူအညီကို ရှာဖွေဖို့ အခွင့်အရေးပေးဖို့ ရည်ရွယ်ပုံရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဘီရွှီ ယွမ်ကျွန်ရဲ့ အကူအညီကို ရှာဖွေဖို့လား။
လင်းယွဲ့သည် သူ့ဆရာ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။
ပထမလ၏ ဆယ့်ခြောက်ရက်နေ့တွင် မင်းသားဖွင့်ပြီးနောက် သူသည် မင်းသားအိမ်တော်
တည်ဆောက်ရန် နေရာများကို စတင်ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ မြို့စားဟန်၏ အိမ်တော်အပါအဝင် မင်းသားအမျိုးမျိုးနှင့် ခရိုင်မင်းသားများ၏ နေအိမ်များက ဘေးကင်းလုံခြုံမှု၊ ခိုးနားထောင်သူများမှ ကာကွယ်မှု၊ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာ၏အနှစ်သာရစုဆောင်းမှုစသည့် လုပ်ငန်းများအတွက် အစီအရင်အလွှာများစွာဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။
အစီအရင်ကျင့်စဉ်က ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှုပ်ထွေးသည်။ လေးသင်္ကေတအဆင့်တွင် အစီအရင်များကို စီမံနိုင်သူတစ်ဦးသည် အစီအရင်မဟာပညာရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ၎င်းက အရေးပါသည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာနိယာမနှင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည့် သုံးပါရမီအဆင့်တွင် အစီအရင်များကို စီမံနိုင်ပါက အစီအရင်ဆရာကြီးဘွဲ့ကို ပေးအပ်သည်။
အစီအရင်ဆရာကြီးများသည် အလွန်ရှားပါးပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင်ပင် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှပင် မရှိနိုင်ပေ။ ထိုသို့သော ရှားပါးပါရမီရှင်များသည် မင်းသားအိမ်တော်တွင် ဂုဏ်ပြုခံရမည့်နေရာတစ်ခု ရနိုင်သည်သာမက မင်းသားများသည်လည်း သူတို့၏ နေအိမ်များကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အခြားအရေးပါသည့် နေရာများကို အစီအရင်ဖြင့် ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည့်အတွက် သူတို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သည်။ အစီအရင်ဆရာကြီးတစ်ဦးသည် အချင်းချင်းချိတ်ဆက်ထားသည့် အစီအရင်များစွာကို ဂရုတစိုက်ချထားပါက မဟာကျင့်ကြံသူအုပ်စုတစ်စုပင် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတော်စင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင် ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် အထူးပတ်ဝန်းကျင် လိုအပ်သည့် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာရတနာအချို့ကို စောင့်ရှောက်ရန်အတွက်လည်း အစီအရင်ဆရာကြီး၏ အကူအညီကို အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။