စာရင်းဝင်ခြင်း

ဖုန်းယွီသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ နည်းဥပဒေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နိုင်တဲ့ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် အသုံးဝင်ပါတယ်”

စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာလား။ ကျန်းရွှေချန်း ချီတုံချတုံဖြစ်နေသည်။ သူ့အသက်အရွယ်တွင် သူသည် ဆက်လက်တိုးတက်နိုင်သေးသည်။ သူ မည်သည့်ဥပဒေကိုမဆို ချိုးဖောက်ပါက ရလဒ်များ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရွှေချန်းက ပြန်စဉ်းစားတယ်။ သူက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်သူ မဟုတ်နိုင်ဘူး။ ပြည်နယ်က ဘာလို့ အငြိမ်းစားယူတော့မဲ့ ဒုတိယပြည်နယ်ဝန်ကို နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ ဦးဆောင်ခိုင်းတာလဲ။ ခေါင်းဆောင်တွေက ဒီကိစ္စကို စိုးရိမ်နေရမယ်။

လိုအပ်ပါက ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ အစွန်းရောက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးရမယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က အဆူခံရလိမ့်မယ်။

“ဖြေရှင်းနည်းက ဘာလဲ။ ပြောပါ”

“နှစ်လုံးတည်းပဲ၊ စာရင်းဝင်အောင် လုပ်” ဖုန်းယွီက ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“စာရင်းဝင်လား။ မင်းက ငါတို့ကို စတော့ဈေးကွက်မှာ စာရင်းဝင်အောင် လုပ်ခိုင်းတာလား” ကျန်းရွှေချန်းက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ ဒါ ဘယ်လို ဖြေရှင်းနည်းလဲ။

ဒီကောင်လေးက စည်းကမ်းချိုးဖောက်တာကို ပြောနေတာ။ သူက အဲဒီလုပ်ငန်းတွေကို တရားမဝင် စာရင်းသွင်းတာကို ဆိုလိုတာလား။

“ဟုတ်တယ်။ ကုမ္ပဏီတွေက စာရင်းဝင်ပြီးနောက် ရန်ပုံငွေ ရရှိနိုင်တယ်။ ဘာလို့ နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေ အများကြီးက ပြုပြင်ပြောင်းလဲလို့ မရတာလဲ။ သူတို့မှာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ပါ။ ဘာလို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ကြီးထွားလာလို့ မရတာလဲ။ သူတို့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ မရှိလို့။ နိဂုံးချုပ်ရရင် သူတို့မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး။ စာရင်းဝင်ပြီးနောက် သူတို့ လုံလောက်တဲ့ ရန်ပုံငွေတွေ ရှာပြီး ပစ္စည်းကိရိယာအသစ်တွေ၊ နည်းပညာတွေ ရယူနိုင်မယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကြွေးမြီတွေကို ပြန်ဆပ်နိုင်မယ်။ သူတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရဖို့အတွက်လည်း ပိုက်ဆံလုံလောက်စွာ ရှိလိမ့်မယ်။ သူတို့ ပေးဆပ်ရမဲ့ တန်ဖိုးကတော့ ရှယ်ယာရှင်တွေကို အမြတ်ဝေစု တချို့ပေးရမှာနဲ့ အာဏာ လျှော့ချရုံပဲ”

အရင်းအနှီးဈေးကွက်သည် ကုမ္ပဏီများ၏ ရန်ပုံငွေပလက်ဖောင်းဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီများ၏ ကြီးထွားတိုးတက်မှုအတွက် အကျိုးရှိကာ နိုင်ငံ၏ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ပေးသည်။

နိုင်ငံပိုင်ကုမ္ပဏီများ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသည် အရင်းအနှီးဈေးကွက်မှ ခွဲခြား၍မရပေ။ ရန်ပုံငွေ၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် ချေးငွေပုံစံသည် မမှားသော်လည်း အလွန်ကန့်သတ်ထားသည်။

အကြီးပိုင်းများက ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို အလွန်သတိထားနေဆဲဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများကို ပုဂ္ဂလိကပိုင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီအတွက်တော့ ဤနိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများက အစိုးရကို နှစ်စဉ် ရန်ပုံငွေအတွက် မှီခိုနေမည့်အစား ပုဂ္ဂလိကပိုင်ဆိုင်မှုများသို့ ရောင်းချသင့်သည်။ ဤနည်းဖြင့် အစိုးရသည် ငွေအချို့ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်ပြီး နှစ်စဉ်အခွန်များလည်း ရရှိနေမည်ဖြစ်ကာ ငွေသုံးစွဲပြီး ၎င်းတို့ကို ကျွေးမွေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။ ဤငွေရှုံးနေသော နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ်နည်း။

ဒါတွေက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ မဟုတ်ဘူး၊ နိုင်ငံပိုင်နဲ့ ပုဂ္ဂလိကပိုင်ကြားမှာ ဘာမှ ကွာခြားမှု မရှိဘူး။ ဥပမာ- လက်ကိုင်ပဝါစက်ရုံတစ်ရုံဆိုရင် အစိုးရက ဘာလို့ ပုဂ္ဂလိကပိုင်ကို မရောင်းရမှာလဲ။ ရှယ်ယာအဖြစ် ပြောင်းပြီး နိုင်ငံပိုင်အရာရှိတွေက စက်ရုံရဲ့ လည်ပတ်မှုထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခိုင်းတာလား။ အရင်လိုပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းထဲမှာ စက်ရုံကို လက်ရှိအခြေအနေကနေ ကယ်တင်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ယောက် ရှိခဲ့ရင် ဒီစက်ရုံက ဒီလို သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေထဲက အသုံးမကျတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို ပြောင်းရွှေ့၊ ရာထူးလျှော့ချပြီး လစာဖြတ်သင့်တယ်။ ဘယ်သူမဆို စိတ်မကျေနပ်ရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ပါ။ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အစကတည်းက သန့်ရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အစိုးရက ဒီနိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေနဲ့ပဲ ပိတ်မိနေတယ်။ သူတို့ အရင်က နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတချို့ကို ရောင်းချခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရပ်သားတွေနဲ့ လုပ်သားတွေက နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက အစိုးရပိုင်ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းစားနေပြီး ဝယ်သူဆီကနေ တရားမဝင် အကျိုးအမြတ်တွေ ရယူထားတယ်လို့ ခံစားခဲ့ကြတယ်။

ခေါင်းဆောင်တွေ ဝယ်သူဆီက တကယ် အကျိုးအမြတ်တွေ ရခဲ့တာလား။ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်အားလုံးက လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်တွေ ရရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်တချို့က ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေကို ရောင်းချခဲ့တာပါ။

ဖုန်းယွီသည် လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများအတွက် တာဝန်အချို့ကို ထမ်းဆောင်ရမည်။ ပြည်နယ်ရှိ ခေါင်းဆောင်များအားလုံးက ပြောကြသည်။ ဘင်မြို့၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ကြည့်ပါ။ ဘင်မြို့စက်မှုလုပ်ငန်းကုမ္ပဏီ၊ ဘင်မြို့ဆေးဝါးလုပ်ငန်း စသည်တို့သည် ၎င်းတို့ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် အကျိုးအမြတ်များ၊ အခွန်များနှင့် တန်ဖိုးများ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး မြို့တော်အစိုးရက ငွေအများကြီး သုံးစွဲခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။

ဘင်မြို့က ကြီးမားတဲ့လုပ်ငန်းကြီးတွေတောင် ဒီလိုလုပ်နိုင်တာ၊ ဘာလို့ ဒီသေးငယ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေက အောင်မြင်မှုမရနိုင်တာလဲ။

တစ်ခါတစ်ရံမှာ ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲတာက သေးငယ်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုကို ပြောင်းလဲတာထက် ပိုလွယ်တယ်။ ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းတွေက ပိုပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သေးငယ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို မြို့ထဲကနေတောင် မတင်ပို့နိုင်ဘူး၊ ပြည်နယ် ဒါမှမဟုတ် ပြည်ပဆို ဝေးရော။

ကျန်းရွှေချန်းသည် ဖုန်းယွီပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် အတွေးနယ်ချဲ့နေခဲ့သည်။

စာရင်းသွင်းခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်း စာရင်းဝင်ပြီးနောက် ၎င်းသည် အစိုးရ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထိုသူများ ကန့်ကွက်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကြွေးမြီများကို ရှင်းလင်းရန် ရန်ပုံငွေများလည်း ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ အစိုးရသည် ငွေသုံးစွဲရန် မလိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ” ကျန်းရွှေချန်းက မေးလိုက်သည်။

“ရိုးရှင်းပါတယ်။ လုပ်ငန်းတူ ကုမ္ပဏီတွေကို ပေါင်းစည်း၊ စာရင်းဝင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေ ပြည့်မီအောင် လုပ်၊ ပြီးတော့ စာရင်းဝင်ဖို့ လျှောက်ထားရုံပဲ!”

“စာရင်းဝင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေ ပြည့်မီအောင်လုပ်ရမယ်** ကျန်းရွှေချန်း** နားမလည်တော့ဘူး။

“အရည်အသွေးရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ပေါင်းစည်းလိုက်၊ အကျိုးအမြတ်မရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပစ်၊ ပြီးတော့ ဒေဝါလီခံဖို့ လျှောက်ထား”

“ခဏလေး။ ဘာလို့ ဒေဝါလီခံတာကို ထပ်ပြောနေတာလဲ” ကျန်းရွှေချန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ဒေဝါလီခံဖို့ လျှောက်ထားစရာ မလိုဘဲလည်း လုပ်လို့ရပါတယ်။ လူတွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ လိုတယ်။ ဥပမာ၊ ခင်ဗျား အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တဲ့ အီလက်ထရောနစ်စက်ရုံတွေနဲ့ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာစက်ရုံတွေပေါ့။ သူတို့ရဲ့ နည်းပညာက စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီရင် ကျွန်တော် သူတို့ကို အိုင်ဝါ (Aiwa) ရဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းအတွက် အစိတ်အပိုင်းတွေ ထုတ်လုပ်ဖို့ အော်ဒါတချို့ ပေးနိုင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဒီလုပ်ငန်းက အမြတ်အစွန်းရှိတယ်လို့ ထင်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ ရှိလာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိမ့်မယ်”

၎င်းတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီးနောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများသည် လုပ်ငန်း၏ အမြတ်အစွန်းနှင့် မကျေနပ်ကြဘဲ ဤလုပ်ငန်းကို စာရင်းဝင်စေရန် မျှော်လင့်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သင်သည် စာရင်းအချို့ကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဥပမာ- လုပ်ငန်းသည် နောက် ၃ နှစ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ကြွေးမြီများကို ပြန်ဆပ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် လုပ်ငန်းများသည် စာရင်းဝင်ရန် လိုအပ်ချက်များ ပြည့်မီလိမ့်မည်။ ဖုန်းယွီပြောသည်မှာ စွန့်စားခြင်းအစီအစဉ် (Venture Capital) ကို ရယူခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“ဘာ” ကျန်းရွှေချန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ “မင်းက ငါတို့ကို စာရင်းတွေ လိမ်ညာခိုင်းနေတာလား”

“အတုအယောင်ဖြစ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ဦးလေးတို့က လုပ်ငန်းရဲ့ ကြွေးမြီတချို့ကို စာရင်းထဲမှာ ထည့်မထားဘဲ နေလို့ရပါတယ်။ စာရင်းဝင်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် ဦးလေးတို့ အသုံးချနိုင်တဲ့ လစ်ဟာမှုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်”

ဖုန်းယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တရုတ်ပြည်တွင် Growth Enterprise Market မရှိသေးပေ။ သူ၏ ယခင်ဘဝက Growth Enterprise Market ကို နောက်နှစ်တွင် မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး နည်းပညာမြင့်လုပ်ငန်းများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် Growth Enterprise Market သည် ဟောင်ကောင်တွင် စတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ တရုတ်ပြည်တွင် စာရင်းဝင်၍မရသော ကုမ္ပဏီများသည် ဟောင်ကောင်တွင် စာရင်းဝင်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ဖုန်းယွီ၏ ယခင်ဘဝတွင် စာရင်းဝင်ရန် လိုအပ်ချက်များ မပြည့်မီသော ကုမ္ပဏီများစွာသည် စာရင်းဝင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အစိုးရ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ မလုပ်နိုင်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်နိုင်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရှယ်ယာရှင်များကို ပြန်ဖြေနိုင်သရွေ့ ဖြစ်သည်။

“တခြားရွေးချယ်စရာတွေ ရှိသေးလား” ကျန်းရွှေချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ရှိတယ်။ ဦးလေး Shell ကုမ္ပဏီ (Shell Company) တစ်ခုကို ဝယ်ယူနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် နောက်ခံကနေ စာရင်းဝင်နိုင်တယ်။ ဆိုလိုတာက ဦးလေးက စာရင်းဝင်ထားသော ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူနိုင်ပြီး ဦးလေးရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အသုံးပြပြီး ထိုစာရင်းဝင်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီကို ပေါင်းစည်းနိုင်တယ်။ ပြီးရင် ဦးလေးက ရှယ်ယာတွေကို ထပ်မံထုတ်ဝေပြီး စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ ရန်ပုံငွေကို ထိုလုပ်ငန်းတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်”

ကျန်းရွှေချန်းသည် ဖုန်းယွီ၏ အကြံပြုချက်များကြောင့် ခေါင်းမူးနေခဲ့သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... ပိုပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိသေးလား”

“ရိုးရှင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းရှိရင် အစိုးရက စဉ်းစားမိပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်နိုင်တဲ့ နောက်ထပ် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်။ မန်နေဂျာတွေရဲ့ ခန့်အပ်မှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ပြောင်းလဲပြီး လက်ရှိ စီမံခန့်ခွဲမှု ဝန်ထမ်းအားလုံးကို အစားထိုးပါ။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မန်နေဂျာအသစ်ကို လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးပြီး ကုမ္ပဏီကို ပြန်လည် နာလန်ထူလာအောင် ဗျူဟာတွေ စဉ်းစားပေးဖို့အတွက် သူ့ကို မြင့်မားတဲ့ လစာနဲ့ ရှယ်ယာတွေ ပေးလိုက်ပါ။ ဒီလိုလူတွေ အများကြီးရှိပါတယ်၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်”

ဖုန်းယွီက ပြောလိုက်ပြီး ကျန်းရွှေချန်းက သူ့ကို ကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်တော့ ဖုန်းယွီက ရယ်လိုက်သည်။ “ဘယ်လုပ်ငန်းကများ ကျွန်တော့်ကို ငှားရမ်းဖို့ တတ်နိုင်မှာလဲ။ တတ်နိုင်ရင်တောင် ကျွန်တော် သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမယ်လို့ ထင်လား”

တကယ်တော့ ဖုန်းယွီသည် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ယုံကြည်မှုမရှိပေ။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းစွာသိပြီး သေးငယ်သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းတစ်ခုကိုမူ သူ မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။

“ငါ မင်းကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကုမ္ပဏီတွေမှာ အဲဒီလို မန်နေဂျာတွေ ရှိတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ငါတို့ကို တချို့လောက် ချေးပေးပါ”

“ဒီလိုမျိုး လုံးဝ မတွေးနဲ့။ အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ လုပ်ငန်းတွေက ကျွန်တော့်လူတွေကို ခိုးယူချင်တာလား။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကျွန်တော့်လူတွေမှာ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ရှိတယ်။ ကုမ္ပဏီရှယ်ယာတွေ မရှိဘဲ စီမံခန့်ခွဲမှု ရာထူးတွေ ထမ်းဆောင်နေတဲ့သူတွေက ငယ်ရွယ်တဲ့ မန်နေဂျာတွေဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးနေတာ။ ဦးလေး လူတွေကို ခိုးယူလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်လူတွေကို ခိုးယူဖို့ လုံးဝ မတွေးနဲ့။ မဟုတ်ရင် ပြည်နယ်က နောင်အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လှူဒါန်းမှုတွေကို မေ့ပစ်လို့ ရပြီ” ဖုန်းယွီသည် ဆိုဖာပေါ်မှနေ၍ ခုန်ချတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

သောက်ကျိုးနဲ… ငါ မင်းကို အကြံဉာဏ်တွေ ပေးနေတာ၊ ပြီးတော့ မင်းက ငါ့အပေါ် ငါ့အတွေးတွေကို သုံးချင်တာလား?!

******