← Chapters

ကျွန်တော် မျိုးချစ်စိတ်ရှိပါတယ်

Vol. 60 Ch. 889

ကျွန်တော် မျိုးချစ်စိတ်ရှိပါတယ်

Vol. 60 Ch. 889

“တရုတ်နှစ်သစ်ကူးရဲ့ ၁၅ ရက်မြောက်နေ့တောင် မရောက်သေးဘူး၊ မင်း ထွက်သွားတော့မှာလား” ဖုန်းယွီ ၏ မိခင်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း နေ့တိုင်း ဘာတွေ ဒီလောက် အလုပ်များနေတာလဲ။ ပိုက်ဆံ ဒီလောက် အများကြီးရှိတာ ဘာအသုံးကျလဲ၊ မင်း မိန်းမတောင် မရသေးဘူး”

“အမေ... ကျွန်တော် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ဆောင်ရွက်နေတာပါ။ အမေ့သားက မြင့်မြတ်တယ်၊ ပြီးတော့ လက်ထပ်ဖို့ အလျင်လိုစရာ မလိုသေးဘူး”

“မင်းရဲ့ လျှာဖျားစကားတွေ ရပ်လိုက်စမ်း။ မင်း ဘာတွေးနေလဲ ငါ မသိဘူးထင်တာလား။ အပြင်မှာ သတိထား။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ရမယ်...”

“တော်ပြီ... သူ သတိထားရဦးမှာလား။ သူ့မှာ ကိုယ်ရံတော်တွေ ဒီလောက် အများကြီးရှိနေတာ၊ သူ အပြင်မှာ ဒုက္ခမပေးရင် ငါတို့ ဝမ်းသာရမှာပဲ”

ဖုန်းရှင်းထိုင်က ပြောလိုက်ပြီး သူ့စာအိတ်ကို ဆွဲယူကာ ပြည်နယ်အစိုးရရုံးကို အလုပ်သွားရန် ထွက်သွားသည်။ သူသည် အသစ်ခန့်အပ်ခံရသူဖြစ်ပြီး သူ့အလုပ်အပေါ် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ဟုတ်သည်၊ သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် ယာဉ်မောင်း၊ကိုယ်ရံတော်လည်း ရှိသည်။

ဖုန်းယွီသည် မိခင်က ဖခင်နှင့် ငြင်းခုန်နေစဉ် လွတ်မြောက်အောင် ပြေးထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ပေကျင်းတွင် ဖုန်းယွီသည် ဒါရိုက်တာဖန်ကို ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ သံလက်သီးကျူးနှင့် သူ၏ တွေ့ဆုံမှုကို စီစဉ်ခဲ့သည်။

နောက်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဖုန်းယွီသည် ကျုံးနန်ဟိုင်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည် ဤနေရာသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးပြီး လူများစွာ၏ မနာလိုမှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ဖုန်းယွီသည် အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သံလက်သီးကျူးက သူ့ကို အတွင်း၌ စောင့်နေသည်ကို မြင်ရ၍ အံ့သြသွားသည်။ ဖုန်းယွီသည် သူ၏နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ နောက်မကျသေးပေ။ ခေါင်းဆောင်က စောရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်က အစည်းအဝေးအတွက် ဘာကြောင့် စောရောက်နေရသနည်း။ ထူးခြားသည့် အဖြစ်အပျက် တစ်ခုခုများ ဖြစ်ခဲ့သလား။

ဒါ အဘိုးကြီးကို သူ အကြံပြုခဲ့တဲ့ ဆေးဝါးနဲ့ ပတ်သက်တာလား။ ဆေးဝါးမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် သူ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်!

“ဝန်ကြီးချုပ်၊ ပျော်ရွှင်စရာနှစ်သစ်ကူးပါ”

“မင်းလည်း ပျော်ရွှင်စရာနှစ်သစ်ကူးပါပဲ။ ထိုင်ပါ” သံလက်သီးကျူးက ကောင်းမွန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ဒီလောက် စိုးရိမ်ပူပန်နေရတာလဲ”

“အာ… ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ရလို့ ကျုပ် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပါ”

သံလက်သီးကျူးက ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မင်း အရင်လို ရိုးသားတာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကောင်းပြီ။ မင်းကို ငါ ခေါ်လိုက်တာက မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီရှယ်ယာတွေနဲ့ နိုင်ငံခြားဘဏ်တွေကနေ ဘာလို့ ချေးငွေတွေ အများကြီးယူတာလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ မထိတ်လန့်ပါနဲ့။ ငါတို့ မင်းရဲ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေတာ။ ဒါကို ငါတို့ သိရတာက အစိုးရက တရုတ်ပြည်က နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီတွေကို စောင့်ကြည့်နေလို့ပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ချေးငွေပမာဏက အရမ်းများလွန်းလို့ ငါတို့ သတိမထားမိဘဲ နေလို့မရဘူး”

“ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ တရုတ်ပြည်က ကျုပ်ကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ (USD) နဲ့ ချေးငွေယူခွင့် မပေးနိုင်ဘူး” ဖုန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အမေရိကန်ဒေါ်လာ မင်း ဘာလို့ အမေရိကန်ဒေါ်လာ အများကြီး လိုတာလဲ။ ပြည်ပမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့လား”

“ဟုတ်တယ်။ တချို့က ပြည်ပမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ပါ၊ ကျန်တာကတော့ အရေးပေါ်ကိစ္စတွေအတွက်ပါ” ဖုန်းယွီ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်း တရုတ်ပြည်က မင်းရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံးကို ပိုက်ဆံချေးဖို့အတွက် သုံးခဲ့တာ။ အရေးပေါ်ကိစ္စတွေအတွက် မဟုတ်သင့်ဘူး။ မင်းရဲ့ ပြည်ပရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေမှာ ပြဿနာတချို့ ကြုံနေရတာလား။ လိုအပ်ရင် နိုင်ငံက ကူညီနိုင်ပါတယ်”

ဟမ်…နိုင်ငံက ငါ့ကို ကူညီချင်တာလား။

ဖုန်းယွီ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် သူ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြီး ၎င်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဖုန်းယွီသည် တရုတ်လူမျိုးဖြစ်ပြီး သူ၏ အခွန်အများစုကို တရုတ်ပြည်သို့ ပေးဆောင်ခဲ့ကာ နှစ်စဉ် သိသာထင်ရှားသော ပမာဏကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။ တရုတ်ပြည်သည် အခြားသူများကိုလည်း ထောက်ပံ့လိုသော်လည်း ဖုန်းယွီကဲ့သို့ အောင်မြင်သူ မည်သူမျှ မရှိပေ။

“ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားကို ကျုပ် ရိုးရိုးသားသား ပြောပြပါ့မယ်။ ကျုပ် နိုင်ငံရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်”

သံလက်သီးကျူး မတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီက နိုင်ငံကို အကူအညီတောင်းတာလား။ ဒါက သူ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ပြဿနာက တော်တော်ဆိုးရွားနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

“ကျုပ်တို့ နိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်က အရမ်း နောက်ကျပြီးမှ စတင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်က အဲဒီနိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးကို သက်ရောက်မှုရှိတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သဘောတူပါသလား” ဖုန်းယွီက မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်က ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ အဓိက မှီခိုအားထားရာ မဟုတ်ပေမဲ့ ငါတို့အတွက် အရေးပါပါတယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ဘဏ္ဍာရေးလုပ်ငန်းကို အာရုံစိုက်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်သွားမယ်။ တခြားနိုင်ငံတွေမှာ သူတို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဈေးကွက်ကြောင့် နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးပြိုလဲခဲ့တဲ့ ဥပမာတွေ ရှိတယ်” သံလက်သီးကျူးသည် ဤခေတ်ရှိ အခြားခေါင်းဆောင်များထက် စီးပွားရေးကို ပိုမိုနားလည်သည်။

“ငွေလဲနှုန်း။ ကျုပ်တို့ နိုင်ငံက Floating Exchange Rates (ငွေလဲနှုန်းကို ဈေးကွက်ရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ ပမာဏပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲစေတဲ့စနစ်) ကို သုံးနေတာ၊ ပြီးတော့ ပြောင်းလဲမှုတွေက ဈေးကွက်ရဲ့ ဝယ်လိုအားနဲ့ ရောင်းလိုအားပေါ် မူတည်တယ်။ တရားဝင် ငွေလဲနှုန်းတွေက ရည်ညွှန်းချက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငွေလဲနှုန်း တက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျတာပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးကို သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်၊ အထူးသဖြင့် ပို့ကုန်အခြေခံ စီးပွားရေးတွေပေါ့”

“ငါတို့က ပို့ကုန်အခြေခံ စီးပွားရေးနိုင်ငံ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အစိုးရက အပြောင်းအလဲတွေကို ကန့်သတ်ဖို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ငါတို့မှာ ခိုင်မာတဲ့ နိုင်ငံခြားငွေကြေး အရန်၊ အထူးသဖြင့် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ရှိပါတယ်” သံလက်သီးကျူး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျုပ် သိပါတယ်။ ကျုပ်တို့ နိုင်ငံက သွင်းကုန်နဲ့ ပို့ကုန်မှာ အားနည်းတာက ဆိုးကျိုးတစ်ခုလို ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျုပ်တို့ ငွေကြေးတန်ဖိုး ကျဆင်းတာကို ကာကွယ်ပေးပြီး အလွန်အကျွံ ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကို တားဆီးပေးလိမ့်မယ်။ ဥပမာ- ၁၉၉၄ ခုနှစ်မှာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ငွေလဲနှုန်းနဲ့ အမေရိကန်ဒေါ်လာကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ ကျုပ်တို့ နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုက အနည်းဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ ကျုပ်တို့ အဲဒီကနေတောင် အကျိုးအမြတ် ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟောင်ကောင်ကရော”

သံလက်သီးကျူး တုန်လှုပ်သွားသည်။ “ဟောင်ကောင်။ ဟောင်ကောင် ဘာဖြစ်တာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ (HKD) ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား”

ဖုန်းယွီ ခေါင်းညိတ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာတင် မဟုတ်ဘူး။ အရှေ့တောင်အာရှ တစ်ခုလုံးရဲ့ ငွေကြေးကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ သူတို့က လောဘကြီးတဲ့ ဂျူးစီးပွားရေးသမားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ခန့်မှန်းရောင်းဝယ်မှုတွေမှာ အထူးပြုကြတယ်။”

သံလက်သီးကျူးသည် ဖုန်းယွီကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ”

ဖုန်းယွီ ပြုံးပြီး သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ ကျုပ်ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကျုပ် သဘောတူခဲ့တယ်”

“မင်း ဟောင်ကောင်ကိုလည်း တိုက်ခိုက်တော့မှာလား” သံလက်သီးကျူး စိတ်ဆိုးလာပြီ။ မင်းက တရုတ်လူမျိုးဖြစ်ပြီး ဟောင်ကောင်က ငါတို့ဆီ ပြန်ရောက်တော့မှာ။ သူတို့က တရုတ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပဲ။ မင်းက ပြင်ပလူတွေကို ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ကူညီနိုင်မှာလဲ။

“မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ် ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ နှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် တစ်ယောက်တည်းကတော့ အစွမ်းမရှိဘူး။ ကျုပ် ဟောင်ကောင်ရဲ့ စူပါမင်းလီ၊ ဖူရုန်ချီနဲ့ တခြား ဟောင်ကောင်သူဌေးကြီးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ထားပြီး သူတို့က ဟောင်ကောင်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဆောင်ရွက်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေက မလုံလောက်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ အချိန်ကျရင် ကျုပ်တို့ အစိုးရရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်”

သံလက်သီးကျူးသည် ဖုန်းယွီပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် စိတ်အေးသွားသည်။ “မင်း နိုင်ငံကို ဘယ်လိုကူညီစေချင်လဲ”

“ငွေကြေး။ ကျုပ်တို့ အမေရိကန်ဒေါ်လာ လိုအပ်ပြီး နိုင်ငံက နိုင်ငံခြားငွေကြေး အရန်တွေကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီနိုင်ငံတကာ သားရဲတွေကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ သူတို့ကို နာကျင်တဲ့ သင်ခန်းစာ ပေးပါ့မယ်!”

“ဒါကတော့ ပြဿနာမရှိသင့်ပေမဲ့ ငါတို့ ဆက်လက်စုံစမ်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါက ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သေချာလား”

“သေချာပါတယ်။ လာမဲ့လမှာ ကျုပ်တို့ ဒီစစ်ဆင်ရေးကို စတင်မှာဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး ရပ်နားမဲ့နေရာက ထိုင်းပါပဲ” ဖုန်းယွီက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်း သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ပြီဆိုတော့ အဲဒီငွေကြေးတွေကို ခန့်မှန်းရောင်းဝယ်တာမှာ မင်း ပါဝင်တော့မှာလား”

ဖုန်းယွီ ရှက်ရမ်းရမ်းဖြစ်သွားပေမဲ့ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ ကျုပ်ရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို တိုးမြှင့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ ဘယ်လိုလည်ပတ်လဲဆိုတာကိုလည်း ကျုပ်နားလည်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် အဲဒီနိုင်ငံတွေရဲ့ စီးပွားရေးတွေ ပြိုလဲသွားရင် ကျုပ်တို့က အာရှမှာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“မင်း ဒီပိုက်ဆံတွေ ရှာပြီး မျိုးချစ်စိတ်ရှိတယ်လို့ ငါ့ကို ပြောနေတာလား”

“ဟုတ်တယ်၊ ဂျပန် ၊ စင်ကာပူ ၊ အင်ဒိုနီးရှား ၊ မလေးရှား ၊ တောင်ကိုရီးယား နဲ့ ထိုင်ဝမ်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးတွေကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက အာရှမှာ တရုတ်ရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို တိုးလာစေလိမ့်မယ်”

“ခဏလေး။ ဘာလို့ ထိုင်ဝမ်ကို ထည့်ပြောတာလဲ။ ထိုင်ဝမ်ကလည်း တရုတ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပဲ။ မင်း သူတို့ကို မကူညီဘူးလား”

“သူတို့ကို ကူညီဖို့ ကျုပ်ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။ တကယ်တော့ ကျုပ်က မီးလောင်ရာ လေထိုးပြီး ထိုင်ဝမ်ရဲ့ စီးပွားရေးကို ပိုဆိုးစေမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူတို့ အမေရိကန်ဆီက လက်နက်ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘဲ ကျုပ်တို့အပေါ် နာခံလိမ့်မယ်” ဖုန်းယွီက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သံလက်သီးကျူး: “............” ဒါ ဘယ်လို ယုတ္တိလဲ?!

******

All Chapters