← Chapters

ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ရောင်းမလဲ

Vol. 60 Ch. 893

ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ရောင်းမလဲ

Vol. 60 Ch. 893

"ညီအစ်ကိုဖူ၊ ဒါက ဆေးအသစ်အတွက် မူပိုင်ခွင့်လျှောက်လွှာပါ။ မင်း မူပိုင်ခွင့်ကို အမြန်ဆုံး အတည်ပြုရမယ်။ အထူးသဖြင့် အမေရိကန်မူပိုင်ခွင့်" ဖုန်းယွီ သည် စာရွက်စာတမ်းပုံတစ်ပုံကို ဖူကွမ်းကျန့်ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ဤဆေးအသစ်သည် ဘင်မြို့ဆေးဝါးလုပ်ငန်းသို့ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းရာနှင့်ချီ၍ ဝင်ငွေရှာပေးလိမ့်မည်။

ဖုန်းယွီ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဖိုင်ဇာ၏ အမြတ်အစွန်းသည် ဤဆေးဖြင့် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံကျော် ရှိခဲ့သည်။ ဘင်မြို့ဆေးဝါးလုပ်ငန်းသည် နာမည်မကြီးလှသော်လည်း အနည်းဆုံး သန်းရာဂဏန်းခန့် ရရှိသင့်သည်။ ၎င်းသည် ဤဆေးအတွက် တရုတ်ဈေးကွက်ကို ပိုမိုစောစီးစွာ ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီ အားတိုးဆေးက မင်းပြောနေတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလား" ဖူကွမ်းကျန့် က ဖုန်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဘင်မြို့ဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို ဒီဆေးကို တီထွင်ခိုင်းတုန်းက ဖုန်းယွီ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။

"ဒါက အားတိုးဆေး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက လိင်အင်္ဂါ ထောင်မတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေတဲ့ ဆေးတစ်မျိုးပါ၊ ပြီးတော့ အရေးကြီးတာက ကျောက်ကပ်ကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိဘူး။ ဒါက လိင်အင်္ဂါမထောင်မတ်နိုင်ခြင်းကို ကုသဖို့အတွက် သုံးတာပါ" ဖုန်းယွီ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဟမ်? ကွာခြားမှု ရှိလား"

"ခြားနားချက်ကတော့ တခြားနိုင်ငံတွေမှာ အမျိုးသားလိင်စိတ်ကို မြှင့်တင်ပေးတဲ့ သဘောတရားမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီဆေးက အနောက်တိုင်းဆေးပဲ။ ရိုးရာ အားတိုးဆေးက ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီဆေးမှာ တခြားဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ မရှိဘူး"

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိဘူးလား။ ဖူကွမ်းကျန့် မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားတယ်။ "တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ထိရောက်လား"

ဖုန်းယွီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "မင်းကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကျန်းမာနေတယ်ဆိုရင် ၅၀ မီလီဂရမ် ဒါမှမဟုတ် ဆေးတစ်ဝက်လောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။ အလွန်အကျွံ မသောက်မိစေနဲ့"

"အိုကေ။ ငါစမ်းကြည့်မယ်၊ ပြီးတော့ မနက်ဖြန် ဆက်ပြောကြရအောင်။ ပါတနာ လိုအပ်လား။ ငါချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်"

"သွားစမ်းပါ!" ဖုန်းယွီ ရယ်လိုက်သည်။ မင်းက လူတိုင်း မင်းလိုပဲ လိင်စိတ်ပြင်းထန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။

နောက်နေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဖူကွမ်းကျန့် ဖုန်းဆက်လာသည်။ "ဖုန်း၊ မင်း ဘယ်မှာလဲ"

"အိမ်မှာ။ ဘာလို့လဲ။ မင်း ခုမှ နိုးတာလား"

"စောင့်ဦး။ ငါ အခုပဲ သွားတော့မယ်"

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ဖူကွမ်းကျန့်သည် အစားအစာအချို့နှင့်အတူ ဖုန်းယွီ၏ တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်။ သူက ဖုန်းယွီနှင့်အတူ တစ်ခုခု သောက်ရန် အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ အဲဒီဆေးကို သောက်ကြည့်ပြီး အာနိသင်ကို သိသွားပြီ ဖြစ်ရမယ်" ဖုန်းယွီက ဘီယာတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်။ မနေ့ညက ငါ အဲဒီ ၃ ယောက်က ငါ့ကို လက်နက်ချခိုင်းလိုက်တယ်" ဖူကွမ်းကျန့် လက် ၃ ချောင်း ထောင်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ: "......" သောက်ကျိုးနဲ! မင်း ပျော်ရွှင်ခဲ့မှာ သေချာတယ်။

"ညီလေးဖူ၊ ဒါက လိင်အင်္ဂါမထောင်မတ်နိုင်ခြင်း အတွက် ဆေးဝါးပါ၊ ပြီးတော့ ကျန်းမာနေတဲ့အခါ သောက်သုံးဖို့ မသင့်လျော်ဘူး။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းနိုင်ဘူး။ နားလည်လား"

"ငါ သိပါတယ်။ ငါပုံမှန်သောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးက ဘာလို့ ဆေးညွှန်းလိုတဲ့ ဆေးဖြစ်နေရတာလဲ" ဖူကွမ်းကျန့်က မေးလိုက်သည်။

ဘယ်သူမဆို ဝယ်ချင်ရင် ဆရာဝန်ဆီက ဆေးညွှန်းလိုပါတယ်။ သူတို့ ဘယ်လို ရောင်းကြမှာလဲ။ ဒါ့အပြင် သူတို့ ဒီဆေးကို ဘယ်လို မြှင့်တင်ကြမလဲ။

"ညီလေးဖူ၊ ဟောင်ကောင် မှာ ဆေးဆိုင်တွေ ရှိလား ဆေးဆိုင်အားလုံးက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာလိမ့်မယ်လို့ ထင်လား။ ဖောက်သည်တွေက ဆေးညွှန်းမပါဘဲ ဝယ်လို့မရဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ဒါက အိပ်ဆေး မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဆေးညွှန်းရဖို့ လွယ်ကူတယ်။ ဘာလို့ ဆေးညွှန်းလိုတာလဲ။ ဒါက ရောဂါကုသဖို့ သုံးတဲ့ဆေးပဲ။ ဒါကြောင့် ဆေးညွှန်းလိုတာ သေချာတာပေါ့"

"မှန်တယ်။ ဆေးဆိုင်က ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူတွေ အများအပြားက လူနာတွေကို ဆေးညွှန်းထုတ်ပေးပြီး နာမည်တွေကို မှတ်ပုံတင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြော်ငြာတွေကရော"

"ငါတို့ ဒီဆေးကို ဆေးဆိုင်တွေနဲ့ ဆေးရုံတွေကနေ လျှို့ဝှက်စွာ မြှင့်တင်နိုင်တယ်။ ဆရာဝန်တွေကို ဒီဆေးတွေကို ရောင်းခိုင်းမယ်။ ငါတို့ အဲဒီ ရမ်းကားသူတွေကိုလည်း မြှင့်တင်ခိုင်းနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့မှာ အရေးကြီးတဲ့ ဖြန့်ဖြူးရေးလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်" ဖုန်းယွီက လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အရေးကြီးတဲ့ လမ်းကြောင်း။ ဘာလဲ"

"အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အနုပညာရုပ်ရှင်တွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ဂျပန်ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု"

The Sixth Sense Company သည် ရုပ်သံလိုင်းတစ်ခုကိုသာ ရရှိထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အမေရိကန်တွင် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုလည်း ဖွဲ့စည်းထားပြီး ၎င်းပြည်နယ်တွင် တရားဝင်ဖြစ်သည်။

"Adult film (လူကြီးရုပ်ရှင်)" ဖူကွမ်းကျန့်က မေးလိုက်သည်။ "မင်း ညစ်ညမ်းရုပ်ရှင်တွေကို ဆိုလိုတာလား"

"ကြမ်းတမ်းလိုက်တာ! ဘာ ညစ်ညမ်းရုပ်ရှင် တွေလဲ? ဒါက အနုပညာရုပ်ရှင်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် လူကြီးအက်ရှင်ရုပ်ရှင်လို့လည်း ခေါ်လို့ရတယ်" ဖုန်းယွီက ဖူကွမ်းကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရုပ်ရှင်တွေထဲက အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်တွေရဲ့ 'စွမ်းအား' အကြောင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

"သူတို့က တောင့်ခံနိုင်ပုံရပေမဲ့ အားလုံးက တည်းဖြတ်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"မင်းကို တည်းဖြတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ ဗိုင်အာဂရာသောက်ထားတယ်လို့ ပြောရင်ရော" ဖုန်းယွီက လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို လူတွေ အများကြီးက သူတို့လို 'စွမ်းအား' ရှိချင်ကြမှာဖြစ်ပြီး ဆေးကို ဝယ်ကြမှာပဲ။ မင်းက ပါရမီရှင်ပဲ" ဖူကွမ်းကျန့်က ရယ်လိုက်သည်။

ဒီဆေးကို လူကြီးရုပ်ရှင်တွေသုံးပြီး မြှင့်တင်တာ။ ဒါက တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ အိုင်ဒီယာပဲ!

"ဟောင်ကောင်မှာလည်း နှစ်စဉ် Category 3 ရုပ်ရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ကုန်ပစ္စည်း ထည့်သွင်းပြသမှု မလုပ်နိုင်ဘူးလား။ ဒီလို ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတွေ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့ကနေ ကြော်ငြာရုံပဲ လိုတယ်။ ဒါဆို ထိရောက်လိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ လိင်အင်္ဂါမထောင်မတ်နိုင်ခြင်းက အာရှထက် အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ ပိုအဖြစ်များတယ်"

ဖုန်းယွီ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဖိုင်ဇာသည် Sildenafil ကို မည်သို့မြှင့်တင်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းတို့သည် ဖုန်းယွီ ပြောခဲ့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ လူကြီးရုပ်ရှင်များတွင် ကုန်ပစ္စည်း ထည့်သွင်းပြသမှု၊ လူကြီးလိုင်းများတွင် ကြော်ငြာများ၊ ပါးစပ်ပြောနှင့် ဆေးရုံများတွင် ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်တို့ဖြင့် မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

အမေရိကန်တွင် အမျိုးသားများ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကူအညီ ရယူခြင်းသည် ပို၍ အဖြစ်များသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများစွာ ရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ အမျိုးသမီးများစွာသည် ၎င်းတို့၏ ပါတနာများအတွက် ဤဆေးကို လျှို့ဝှက်စွာ ဝယ်ယူကြသည်။

အမေရိကန်မှာ ဆေးဝါးစည်းမျဉ်းတွေက တင်းကျပ်ပေမဲ့ အဲဒီမှာ ဆေးခြောက် အလွဲသုံးစားလုပ်မှုကို စဉ်းစားကြည့်ရင် တရားမဝင် လှုပ်ရှားမှုတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာကို သိလိမ့်မယ်။ ဆေးညွှန်းမပါဘဲ ဗိုင်အာဂရာရောင်းတာက သူတို့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆေးခန်းတွေနဲ့ ပုဂ္ဂလိက ဆရာဝန်တွေ ရေတွက်လို့ မကုန်နိုင်အောင် ရှိနေလို့ပဲ။

အမြတ်အစွန်းရှိသရွေ့ ဆရာဝန်တွေက ရောင်းလိမ့်မယ်။ ကျန်းမာနေရင်တောင် ဆရာဝန်တွေက မင်းကို ဖျားတယ်လို့ ပြောလိမ့်မယ်။

ဆေးကို စမ်းပြီးရင် အာနိသင်ကို သိသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမှ မကျေနပ်ကြဘူး။ လူများစွာက ဆေးညွှန်းရဖို့ ဆရာဝန်ဆီ သွားကြလိမ့်မယ်။

ဒီအခြေအနေက အမျိုးသားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး အမျိုးသားအများစုက ဒါကို ပြောင်းလဲဖို့ ဘာမဆို လုပ်လိမ့်မယ်။ ဒါက သူတို့ကို စွမ်းအားနဲ့ ပျော်ရွှင်မှု ခံစားရစေလိမ့်မယ်။

"ကောင်းပြီ။ ငါ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိပြီ။ ငါ့လူတွေကို ဒေသအသီးသီးမှာ မူပိုင်ခွင့် လျှောက်ထားခိုင်းမယ်။ အော်၊ မင်းဆေးကို ဘယ်တော့ စတင်ဖြန့်ချိမှာလဲ" ဖူကွမ်းကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ဧပြီလလောက်ပေါ့။ အခုတော့ ငါတို့ ထုတ်လုပ်မှု တိုးမြှင့်နေပါတယ်"

နှစ်သစ်ကူးကတည်းက ဖုန်းယွီသည် ဘင်မြို့ဆေးဝါးလုပ်ငန်းကို ဤဆေးဝါး ထုတ်လုပ်မှု စတင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းကို ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် တစ်ရက်တည်း စတင်ဖြန့်ချိမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ထုပ်ပိုးမှုရှိ လက်စွဲစာအုပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဘာသာစုံဖြင့် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ဖုန်းယွီသည် နောက်ထပ် ၁ သို့မဟုတ် ၂ နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ဆေးဝါးစက်ရုံများ တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

စက်ရုံတွေက ဒီဆေးတစ်မျိုးပဲ ထုတ်လုပ်တာတောင် အမြတ်အစွန်းရလိမ့်မယ်။

"ကောင်းပြီ။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးက ဆေးဝါးဖြန့်ဖြူးသူတွေနဲ့ ငါဆက်သွယ်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒီဆေးက ကမ္ဘာ့ထောင့်တိုင်းကို ရောက်အောင် ငါအာမခံပါတယ်။ သိတယ်... အမေရိကန်ကို အရင်ဦးစားပေးပါ။ မင်းအကြိမ်များစွာ ပြောခဲ့ပြီးပြီ"

ဖုန်းယွီ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။ ဖူကွမ်းကျန့် က သူ ဘာပြောတော့မယ်ဆိုတာ သိသည်။ ဖုန်းယွီ က ဖိုင်ဇာက အလားတူ ဆေးဝါးတစ်ခုကို တီထွင်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး ဖိုင်ဇာ ထက် နောက်ကျပြီးမှ ဆေးဝါးဖြန့်ချိရင် သူတို့ ဈေးကွက် ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်။

ဖူကွမ်းကျန့် ထွက်သွားပြီးနောက် ဖုန်းယွီသည် ကာမေဒါ မာဆာအိုကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ဤဆေးကို မြှင့်တင်ရန် သူ၏ အကူအညီ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

******

All Chapters