ပါမောက္ခ လျန် (Liang) နဲ့ ထပ်တွေ့ဆုံခြင်း

ဟောင်ကောင်တက္ကသိုလ်၊ စီးပွားရေးကျောင်း။ ပါမောက္ခလျန်သည် သူ၏ပို့ချချက်ကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် စာသင်ခန်းမှ ထွက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ လက်ရှိကျောင်းသားများနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ပျက်အားငယ်ခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သူတို့၏ သင်ယူခဲ့သည်များကို အလေးအနက် မထားကြဘဲ သင်ယူခဲ့သည်များကို အသုံးမချနိုင်ကြပေ။ သူသည် တရုတ်ပြည်မှ လဲလှယ်ကျောင်းသားဟောင်းကို အမြဲတမ်း သတိရနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုကျောင်းသားသည် သူ၏အချစ်ဆုံးကျောင်းသားဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ ပါမောက္ခ လျန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စာသင်ခဲ့ပြီးမှ ဖုန်းယွီ လို ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကိုပဲ တွေ့ဖူးတယ်။

ခန်းမထဲကနေ ထွက်လာတော့ ပါမောက္ခ လျန် လူငယ်တစ်ယောက်ကို အပြင်မှာ ရပ်နေတာ တွေ့တယ်။ ဒီလူငယ်လေးက သူ့ဘေးမှာ သေတ္တာတစ်လုံး ရှိပြီး သူ့လက်ထဲမှာ စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားတယ်။ စာအုပ်တွေက သူ ခုနက သင်ကြားခဲ့တဲ့ ဘာသာရပ်နဲ့ ပတ်သက်တယ်။

"မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာကို ဘာလို့ အတန်းထဲ မဝင်တာလဲ" ပါမောက္ခလျန် ရယ်မောပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နောက်ကျသွားပြီ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ အတန်းက စနေပြီ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတန်းနဲ့ တခြားကျောင်းသားတွေကို အနှောင့်အယှက် မပေးချင်ဘူး" ဖုန်းယွီက ရယ်မောပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ့ရုံးခန်းကို သွားရအောင်။ ငါ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သင်ခန်းစာ မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ငါတို့ ကောင်းကောင်း စကားပြောလို့ရတယ်" ပါမောက္ခ လျန် ဖုန်းယွီရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး သူ့ရုံးခန်းဆီ လျှောက်သွားတယ်။

"ပါမောက္ခ လျန်၊ ဒီဆေးပြင်းလိပ်တွေနဲ့ ကော်ဖီတွေက ခင်ဗျားအတွက်ပါ" ဖုန်းယွီ သေတ္တာကို ပါမောက္ခ လျန်ရဲ့ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်တယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ ဘာကြိုက်လဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိတုန်းပဲ" ပါမောက္ခ လျန် ဖုန်းယွီရဲ့ လက်ဆောင်တွေကို လက်ခံလိုက်တယ်။ သူ ပါမောက္ခဖြစ်ပေမဲ့ ငွေကြေး ချို့တဲ့တာ မရှိဘူး။

"ပါမောက္ခလျန်၊ ခင်ဗျား မကြာသေးခင်က ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ ဆောင်းပါးသုံးသပ်ချက်ကို ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့ပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်"

"ဟားဟားဟား... အဲဒီစာစီစာကုံးက အငြင်းပွားစရာဖြစ်ပြီး ပညာရှင်အများအပြားက ငါရေးတာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်" ပါမောက္ခ လျန်က ဒါကို ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့ဆောင်းပါးအကြောင်း တခြားသူတွေ ပြောတာကို သူ သဘောကျပုံရသည်။

"ခင်ဗျားကို တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေ နောင်တရကြလိမ့်မယ်" ဖုန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

ပါမောက္ခလျန်၏ ဆောင်းပါးသည် ပို့ကုန်ဦးတည်စီးပွားရေး၏ အားနည်းချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ငွေကြေးဖောင်းပွမှု အန္တရာယ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

ပါမောက္ခ လျန် ၏ ဆောင်းပါးကို လူများစွာ မသဘောမတူကြပေ။ ပထမအချက်မှာ ပို့ကုန်ဦးတည် စီးပွားရေးသည် သမိုင်းတွင် အောင်မြင်သော ဥပမာများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ယခုပင်လျှင် ဂျပန်၊ ကိုရီးယား၊ မလေးရှား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ ထိုင်း စသည်ဖြင့် အာရှနိုင်ငံများစွာ၏ စီးပွားရေးများသည် ပို့ကုန်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေးများသည် ၅ သို့မဟုတ် ၁၀ နှစ်အစောပိုင်းကထက် ယခု ပိုမိုကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ငွေကြေးတန်ဖိုးကျဆင်းမှုအတွက် ပညာရှင်များက မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းတစ်ခုရှိပြီး အမေရိကန်ဒေါ်လာသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုနိုင်ငံများ၏ ငွေကြေးသည် ရုတ်တရက် မည်သို့ တန်ဖိုးကျဆင်းမည်နည်း။ ထို့အပြင် ကုန်သွယ်ရေးကို အာရုံစိုက်သော နိုင်ငံများတွင် လုံလောက်သော နိုင်ငံခြားအရံငွေများ ရှိလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဖုန်းယွီ က ပါမောက္ခလျန် ရဲ့ အမြင်ကို သဘောတူခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာလည်း လူအများအပြားက ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ကြပေမဲ့ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ နိုင်ငံအားလုံးက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိခဲ့ဘဲ သိသိသာသာ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ခံခဲ့ရတယ်။

ပါမောက္ခလျန် သည် ဤ 'အောင်မြင်သော' စီးပွားရေးများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့သူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဒီနေ့ လာတွေ့တာ အဲဒီလူတွေ အစပြုတော့မလို့လား" ပါမောက္ခလျန် ပြုံးရယ်ခြင်း ရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့က ပိုအားနည်းတဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်တဲ့ ထိုင်း ကို သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်အဖြစ် ရွေးတော့မယ်။ ထိုင်းမှာ ကြွေးမြီတွေ များတယ်၊ ပို့ကုန်ဦးတည် စီးပွားရေးဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့ နိုင်ငံခြားအရံငွေအနေနဲ့ အမေရိကန်ဒေါ်လာ အလုံအလောက် မရှိဘူး"

ပါမောက္ခလျန် သည် ဖုန်းယွီကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဒီလောက် အသေးစိတ် ဘယ်လိုသိတာလဲ။ သူတို့ ဘယ်နေရာကို တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုတာတောင် မင်းသိနေတာလား"

"အဲဒီ ဂျူးစီးပွားရေးသမားတွေက ကျွန်တော့်ကို ဖိတ်ခဲ့လို့ပဲ!"

"သူတို့ မင်းကို ဖိတ်တယ်။ ဘာလို့လဲ"

အဲဒီ ဂျူး စီးပွားရေးသမားတွေက အပြင်လူတွေကို သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခွင့် ပေးခဲတယ်။ ဒါ့အပြင် ဖုန်းယွီ က အာရှလူမျိုးဖြစ်ပြီး သူတို့က ဒီတစ်ခါ အာရှကို တိုက်ခိုက်နေတာ။

ဖုန်းယွီက သူ ဆိုရော့စ်ကို ကီရီလင်ကိုက ဘယ်လို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပါမောက္ခလျန်ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဆိုရော့စ်က ဖုန်းယွီက တုံးအပြီး ထိန်းချုပ်ရလွယ်တဲ့သူလို့ ခံစားခဲ့ရလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဆိုရော့စ်၏ မူလအစီအစဉ်မှာ ကီရီလင်ကိုနှင့် ဖုန်းယွီတို့၏ ရန်ပုံငွေများကို ကွန်တမ်ဖန်ဒ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် ပိုမိုကြီးမားသော ပမာဏကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အနိုင်ရနိုင်ခြေများ ပိုမိုမြင့်မားလာမည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဆိုရော့စ် ဖုန်းယွီနဲ့ တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဖုန်းယွီဟာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် ဖုန်းယွီဟာ ကီရီလင်ကို ထက် အများကြီး ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းတယ်ဆိုတာ သူ့ကို ပြသခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဆိုရော့စ် ဟာ သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ တောင်းဆိုမဲ့အစား ဖုန်းယွီနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။

"ဟားဟားဟား... ဒါဆို သူတို့က မင်းနဲ့ အတူအလုပ်လုပ်ပြီး ဟောင်ကောင်ကို လက်နက်တွေ လှည့်တော့မယ်ပေါ့" ပါမောက္ခ လျန်က ရယ်မောပြီး မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်ဆိုရင်လည်း နောက်လှုပ်ရှားမှုကို မဆုံးဖြတ်ခင် ပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ အင်အားကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်မှာပဲ။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့ကို တစ်ခါလောက် ထောင်ချောက်ဆင်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ဘက်ကို အားနည်းအောင် လုပ်တာက ကျွန်တော့်ကို အားကောင်းအောင် လုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ကျွန်တော် အဲဒီစကားတွေ မပြောခဲ့ဘူးဆိုရင် သူတို့ ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်သင့်တယ်"

"မင်း ရိုးသားတယ်။ သူတို့ ဘယ်တော့ စမယ်လို့ ထင်လဲ" ပါမောက္ခ လျန်သည် ဖုန်းယွီ၏ ရိုးသားမှုကို သဘောကျသည်။

"သူတို့က ဈေးကွက်ကို အရင်စမ်းသပ်မှာဖြစ်ပြီး တကယ့်တိုက်ခိုက်မှုကတော့ ဟောင်ကောင် ပြန်ရောက်ပြီးမှ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဖုန်းယွီက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

"အင်္ဂလန်ဟာ ဆိုရော့စ်နဲ့ သူ့လူတွေကြောင့် အရေးနိမ့်ခဲ့ပြီး သူတို့က ပြင်ဆင်ထားတယ်။ သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အင်္ဂလန်ဟာ သူ့ရဲ့ နိုင်ငံခြားအရံငွေတွေကို တိုးမြှင့်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဆိုရော့စ် က ဟောင်ကောင် တရုတ်ပြည်ကို မပြန်ခင်အထိ စောင့်ပြီးတော့ ခန့်မှန်းခြေ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဟောင်ကောင်ကို အစကတည်းက ပစ်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က တရုတ်ပြည်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို စောင့်ကြည့်မှာ"

ဖုန်းယွီသည် သူ့ကိုယ်သူ နောက်ဆုံးတွင် နေရာချထားခဲ့ပြီး ပါမောက္ခ လျန် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ "မင်းမှာ ရန်ပုံငွေ ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

"အများကြီးပဲ။ ဒါ့အပြင် ဟောင်ကောင်က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေက အမေရိကန်ဒေါ်လာ စုဆောင်းနေတာကို ခင်ဗျား သတိမထားမိဘူးလား" ဖုန်းယွီက ဂုဏ်ယူစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘယ်မိသားစုကို မင်း အကူအညီပေးဖို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့လဲ"

"စူပါမင်း လီ၊ ဖူရုန်ချီ၊ သူတို့က တခြား သူဌေးကြီးတွေနဲ့လည်း ဆက်သွယ်ထားပြီးသား။ ဟောင်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ခံရတာနဲ့ လူတိုင်း သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ရပ်တည်ကြလိမ့်မယ်!"

"သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ရပ်တည်ကြတာလား" ပါမောက္ခလျန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူတို့ထဲက အများစုက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်သူတွေပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် ရန်သူကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ပူးပေါင်းနိုင်မှာလဲ၊ တကယ်တော့၊ ဒီမှာ ပါဝင်သူ များလေလေ၊ ပိုပြီး ကျရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

ဖုန်းယွီက ပါမောက္ခလျန်ကို သူ့နှလုံးသားထဲမှာ လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ ဟောင်ကောင်က သူဌေးကြီးတွေက အလွယ်တကူ အနိုင်ရနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က ကွဲပြားသွားပြီး ဆိုရော့စ်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ထဲက တချို့က အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဟောင်ကောင် ဘုရင်ခံက တရုတ်ပြည်ကို အကူအညီ မတောင်းခဲ့ဘူးဆိုရင် ဟောင်ကောင်ရဲ့ စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းက ပိုဆိုးရွားလိမ့်မယ်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မတူဘူး။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တို့ကို ဦးဆောင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာပါ။ စူပါမင်းလီ၊ ဖူရုန်ချီ နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်!"

"ငါက ဦးဆောင်ရမယ်။ သူတို့ ငါ့စကား နားထောင်မှာလား" ပါမောက္ခလျန် အံ့သြသွားသည်။ သူက ဟောင်ကောင်မှာ ထိပ်တန်းဘဏ္ဍာရေး ကျွမ်းကျင်သူတွေထဲက တစ်ဦးလို့ သူ ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စူပါမင်းလီ၊ ဖူရုန်ချီ နဲ့ ကျန်တဲ့သူဌေးကြီးတွေကို သူ့ရဲ့ အမိန့်တွေကို နားထောင်ပြီး သူ့ရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပြုဖို့လောက်တော့ သူ ယုံကြည်မှုမရှိသေးဘူး။

"မကြာခင် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရှိနေရင် တိုက်ခိုက်မှုက သိပ်ပြင်းထန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ရင် သူတို့ အဖိုးတန်တဲ့ အချိန်တွေကို ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို လွှဲပြောင်းပေးမဲ့ ရန်ပုံငွေက သိပ်မများပါဘူး၊ ပြီးတော့ အမြတ်အစွန်းများများစားစားကိုလည်း မမျှော်လင့်ပါဘူး၊ အရှုံးမရှိရင် လုံလောက်ပါတယ်"

"မင်းက တခြားနိုင်ငံတွေဆီကနေ အမြတ်ရယူတော့မယ်ပေါ့"

"ဘာလို့ မရနိုင်မှာလဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်သူ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က နောက်လိုက်တစ်ယောက်ပဲ။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ အဲဒီနိုင်ငံတွေ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်တာ မြင်ရတာ ကျွန်တော် ပျော်တယ်!"

ပါမောက္ခ လျန် သည် ဖုန်းယွီကို ခဏတာ လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဒီကျောင်းသားက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်နေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ဖုန်းယွီရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းနည်းပါးတဲ့ အမျိုးသားရေးဝါဒကိုလည်း သူ သဘောကျသည်။

******