နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ ပျောက်ဆုံးနေခြင်း

မူလက မြေပုံက လိပ်ပြာသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်မှုအတွင်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်သုံးခုထက် ပိုပြီး ဖြစ်ပေါ်လာရင် မြေပုံက တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်ဆောင်ဘဲ ကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ရမယ်လို့ ဖော်ပြထားသည်။

အခု ကျန်းယီနန်နဲ့ အဘွားအိုတို့က သေဆုံးခြင်းကို ဟန်ဆောင်ထားတာကြောင့် ဒါက စတုတ္ထမြောက် ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ် ဖြစ်နေပြီ။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ထူးဆန်းတဲ့ ကလေးခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အားမနည်းတာကြောင့် အဘွားအိုက သူ့ရဲ့ခြေထောက်ကို ကိုက်နေရင်တောင်မှ သူက တူကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ကျန်းယီနန်ရဲ့အတွင်းမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အရိပ်ကို ရှင်းပစ်ပြီးနောက်မှာ သူက ရုန်းကန်နေတဲ့ အဘွားအိုရဲ့ခေါင်းကို မဆိုင်းမတွ တစ်ချက် ထပ်မံထုချလိုက်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူသေက နာကျင်မှု မသိတာကြောင့် သူက တတ်နိုင်သလောက် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ချန်ကျင်းထင်ကို သေချာဖယ်ရှားဖို့အတွက် အများကြီး စဉ်းစားမနေနိုင်တော့ပေ။

တူနဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ ချန်ကျင်းထင်ရဲ့အရိပ်က အဘွားအိုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ တစ်ဖန် ပြန်ထွက်လာသည်။ အဘွားအိုရဲ့အလောင်းကတော့ မြေပြင်ပေါ်မှာ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့အာရုံကို အရိပ်ဆီကို လှည့်လိုက်သည်။

အရိပ်ကို တစ်မိနစ်လောက် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက မျှော်လင့်ချက် ရှိလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယခင်က အရိပ်တွေက လျင်မြန်စွာ ကွဲလွင့်သွားပြီး ဆယ်ချက်လောက် ရိုက်လိုက်ရင် ပျောက်ကွယ်သွားပေမဲ့ လက်ရှိအရိပ်ကတော့ တစ်မိနစ်လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရပြီး အခုထိ ခေါင်းမာစွာ တွယ်ကပ်နေတုန်း ဖြစ်သည်။

ဒါက နောက်ဆုံးဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ချန်ကျင်းထင်က အလောင်းလေးလောင်းကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ဘယ်လို ပူးကပ်နိုင်လဲဆိုတာ မသိခဲ့ပေမဲ့ သူက အဆုံးမရှိတဲ့ပုံစံတွေ ရှိနေဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် ချန်ကျင်းထင်ရဲ့သတိလစ်နေတဲ့ အော်သံက တိုးဝင်လာပြီး သူ့ရဲ့ရှေ့က အရိပ်က အစိတ်စိတ်အမြွှာအမြွှာ ကွဲလွင့်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မကြာသေးမီကမှ သေဆုံးခဲ့တာကြောင့် ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ဝိညာဉ်က အခြေခံအားဖြင့် အားနည်းနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ဝိညာဉ်နက်တူကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ရိုက်ခတ်မှုတွေအောက်မှာ မလွဲမသွေ သေဆုံးသွားသည်။ တစ်ချက်ရိုက်တိုင်း သူ့ရဲ့စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားသည်။

အဲဒီနောက်မှာ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။

[စတုတ္ထမြောက် လိပ်ပြာသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်သွားပါပြီ၊ ကျန်ရှိတဲ့ သေးငယ်တဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေကို‌ မြေပုံက ပြုပြင်ထားပြီးပါပြီ။]

[ရေတွက်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် လက်ရှိအချိန်နေရာကနေ အလိုအလျောက် ထွက်ခွာသွားပါလိမ့်မယ်၊ ၅...၄...၃...၂...၁]

သူ့ရဲ့မျက်လုံးရှေ့က မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲလာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို နောက်ပြန်ဆွဲခေါ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ရဲ့အမြင်အာရုံ ရှင်းသွားတဲ့အခါ သူက အရင်ကလိုပဲ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် ကွဲအက်နေတဲ့နေရာမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့စာက ရိုးရှင်းသည်။

[လိပ်ပြာသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်မှု ပြီးဆုံးပါပြီ၊ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် အမှတ်အသားထည့်သွင်းမှု ပြီးဆုံးပါပြီ၊ ယခင်အချိန်နေရာကို ရှာဖွေနေပါသည်၊ ပြန်လည်ရောက်ရှိပါပြီ...]

သူ့ရဲ့မျက်လုံးရှေ့မှာ အရာအားလုံးက ဝေဝါးသွားပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ဖန် စုပ်ယူခံလိုက်ရတဲ့ ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှေ့ကို တစ်လှမ်းချင်းစီ တိမ်းစောင်းပြီးနောက် သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး အကယ်ဒမီရဲ့နောက်ဂိတ်နောက်က ထင်းရှူးတောထဲမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် ကွဲအက်နေတဲ့ လက္ခဏာ မတွေ့ရပေ။

“ပြီးပြီလား” ယန်ကျွင်းဇဲက အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ဖုန်းပေါ်က အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်တဲ့အခါ အရင်ကလိုပဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထွက်မသွားခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သမိုင်းကို ငါ ပြန်လည်ရေးသားလိုက်ပြီ”

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကိုယ်သူ စဉ်းစားနေပြီးနောက် သူ့ရဲ့စိတ်ထဲကို မှတ်ညဏ်အချု့ကို ထည့်သွင်းထားသလို ခံစားရတာကြောင့် ခဏတာ ရပ်နေသည်။ ဒီမှတ်ညဏ်တွေက အရင်က သူ ရှိခဲ့တဲ့ မှတ်ညဏ်တွေနဲ့ မရောနှောဘဲ မတူညီတဲ့လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

တစ်ခုက “အကြီးစားနောက်ပြန်ရစ်မှု” မတိုင်ခင်က ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ အခုအချိန်က ဖြစ်သည်။

အကြီးစားနောက်ပြန်ရစ်မှု မတိုင်ခင်မှာ ချောင်းကြည့်တဲ့ထူးဆန်းမှုကို ရှန်ဝမ်ချုက သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မှာတော့ ရှန်ဝမ်ချုက ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

ဒါကြောင့် သူမက ချောင်းကြည့်တဲ့ထူးဆန်းမှုကို မသတ်နိုင်တော့ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ချောင်းကြည့်တဲ့ထူးဆန်းမှုက...

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့စိတ်ထဲက မှတ်ဉာဏ်အသစ်ကို ဝင်ကြည့်ပြီး မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဒီမှတ်ဉာဏ်အသစ်မှာ ချောင်းကြည့်တဲ့ထူးဆန်းမှုကို ရှန်ဝမ်ချုက သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ဒါပေမဲ့ အသစ်ဖြစ်တဲ့အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်အရ အဲဒါက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအဖွဲ့က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ယောက်က နှိမ်နင်းခြင်း ခံခဲ့ရတာကြောင့် အဲဒါက နံပါတ် ၄ ဓာတ်ခွဲခန်းအဆောက်အအုံမှာ မရှိတော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီတာဝန်ကနေ မတူညီတဲ့အတိုင်းအတာ စွမ်းအင်ကို မရရှိခဲ့ပေ။

သူနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့အရာက အမြဲတမ်း လက်လှမ်းမမီနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ့ရဲ့အဆောင်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ချန်ခွန်နဲ့ ကော်ကျင်းထောင်တို့ရဲ့ “ဓာတ်ခွဲခန်းဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးခရီးစဉ်” က ဒီအချိန်-ဟင်းလင်းပြင်အသစ်မှာ ဖြစ်မလာခဲ့တာကြောင့် တခြားအခန်းဖော်တွေက အိပ်ပျော်နေကြပြီဖြစ်သည်။

အပေါ်ထပ်က ချန်ခွန်နဲ့ ကော်ကျင်းထောင်တို့ကလည်း ဘယ်တော့မှ အောက်ကို ဆင်းမလာခဲ့ကြပေ။

အားလုံးက တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ကောလိပ်မှာ ကျောင်းသားဘဝကလည်း တည်ငြိမ်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပုံမှန်အချိန်ဇယားအတိုင်း အတန်းတွေ တက်ပြီး ကျောင်းသားချင်းတွေနဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ဆောင်သည်။ ထူးဆန်းမှုအဖွဲ့အစည်းက အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့အတူ သူက ရူပဗေဒဆိုင်ရာ အသိပညာကို အသုံးပြုပြီး အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းမှုတွေကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။

သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေက တခြားသူတွေနဲ့ ကွဲပြားပေမဲ့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာ သူက မမျှော်လင့်တဲ့အကျိုးကျေးဇူးတွေကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒီနေ့အထိ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မြေပုံက မတူညီတဲ့အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ် ၆၅ ခုကို လင်း‌နေပြီး ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၁၁,၀၀၀ အထိ သိုလှောင်ထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နာရီ ၁၈ နာရီကျော်၊ မိနစ် ၁,၁၀၀ ကြာတဲ့ အချိန်ကို နောက်ပြန်ရစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ၂၄ နာရီကို ရောက်ရှိတယ်ဆိုတာက အဆုံးမရှိတဲ့လည်ပတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုပေ။ ၂၄ နာရီဆိုတာက တစ်နေ့အတွက် စုပေါင်းခေါ်ဝေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲဒီ ၂၄ နာရီပြီးနောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် ၂၅ နာရီ သို့မဟုတ် ပိုပြီး ဖြစ်လာသည်။

၂၄ နာရီ လည်ပတ်မှုလိုမျိုး အချိန်ကို နောက်ပြန်ရစ်ခြင်းက အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မြေပုံရဲ့လက်ရှိ အကျိုးကျေးဇူးတွေက ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် နောက်ပြန်ရစ်ခြင်းနဲ့ “အကြီးစားနောက်ပြန်ရစ်ခြင်း” သာမက “ထူးဆန်းမှုရှာဖွေခြင်း”၊ “အလိုအလျောက် သေလုနီးပါး အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း”၊ “နတ်ဆိုးချုပ်‌နှောင်ခြင်း”၊ “အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မှတ်တိုင်ထည့်သွင်းခြင်း” နဲ့ “လိပ်ပြာသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်စေခြင်း” တို့လည်း ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ဒါတွေက မြေပုံမှာ ရှိတဲ့တစ်ခုတည်းသော လုပ်ဆောင်ချက်တွေလို့ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ အမှတ်တွေ ပိုမိုအလင်းရောင် ရရှိလာတာနဲ့အမျှ ပိုမိုပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ သေချာသည်။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျွင်းဇဲက မြေပုံ၏စွမ်းဆောင်ရည်တွေရဲ့အနာဂတ် အလားအလာကို သံသယမရှိပေ။

“အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် မှတ်တိုင်ထည့်သွင်းခြင်း” နဲ့ “လိပ်ပြာသက်ရောက်မှု တည်ငြိမ်စေခြင်း” တွေက အခုအချိန်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ချန်ကျင်းထင်လို လူတွေက ဒီလုပ်ဆောင်ချက်နှစ်ခုအောက်မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

သူတို့ရဲ့ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။

ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် ထူးဆန်းမှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ သက်သောင့်သက်သာ နှစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်မှာ ဘဝက ငါ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မတိုင်ခင် အချိန်ကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားရပြီး တည်ငြိမ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါ့အခန်းဖော်က အတန်းတူက ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး သူမကို ညစာကျွေးဖို့အတွက် အတင်းဆွဲခေါ်သွားသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ငါတို့အဆောင်က လူတိုင်းက စားသောက်ဖို့အတွက် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

ကောင်မလေးက အရမ်း ချစ်စရာကောင်းပေမဲ့ ငါက သိပ် စိတ်မဝင်စားဘူး ။

“မင်း ဘယ်လိုကောင်မလေးမျိုး ကြိုက်တာလဲ။ အစ်မ မင်းအတွက် ရှာပေးမယ်” ဟွာဟွာက စားသောက်ပြီးနောက်မှာ ငါ့ကို မေးလိုက်သည်။

အဆောင်ထဲမှာတော့ သူက သူ့ကိုယ်သူ “အစ်မ” လို့ အမြဲ ရည်ညွှန်းပြောဆိုလေ့ ရှိသည်။ လူတိုင်းကလည်း အဲဒါကို အရင်ကလို ထူးဆန်းတာမျိုး မတွေ့ရဘဲ အသားကျနေကြပြီဖြစ်သည်။

တခြားအဆောင်က လူတွေကတော့ ရံဖန်ရံခါ ဟွာဟွာကို ထူးဆန်းတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်ကြသည်။

ငါက ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောဘူး။

“မင်းက ... သူမရဲ့နာမည် ဘာလဲ... ကျန်းရင်းကို ကြိုက်လား” ဟယ်ပီရှိုက သူ့ရဲ့ပါးစပ်ထဲကို အာလူးကြော်အချု့ ထည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်း ကျန်းရင်းကို သိလား” ကျွန်တော်က အံ့ဩသွားသည်။

ကျန်းရင်းက ထူးဆန်းမှုအဖွဲ့အစည်းရဲ့ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။ ငါ တွေ့ဖူးတဲ့ ကောင်မလေးတွေထဲမှာ သူမက သတ္တိရှိသူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီလို ထူးဆန်းမှုတွေ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေတဲ့ ခေတ်မှာသတ္တိရှိတာက ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပေ။

ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခုကို တွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေ့ရှိတဲ့သူတွေက ပိုပြီး အသက်ရှည်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းက အချိန်ကို နောက်ပြန်ရစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းရင်းက ငါ အဖွဲ့အစည်းကို ဝင်ပြီးနောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါ့ကို နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ်လောက် လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။ အကြိမ်တိုင်းမှာ သူမက တက်ကြွနေပုံရသည်။ အကဲခတ်တတ်တဲ့သူတိုင်းက ကောင်မလေးက ငါ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြောပြနိုင်ပါသည်။

အဲဒီစိတ်ဝင်စားမှုက အချစ်ရေးဆိုင်ရာ မဟုတ်ရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ သူမက ကျွန်တော့်အပေါ် ခိုင်မာတဲ့ သိလိုစိတ် ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသနေသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ နှစ်ကြိမ်လောက် အပြင်ထွက်ပြီးနောက်မှာ ငါက ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

“ကျန်းရင်းက ကျွင်းဇဲရဲ့ပုံစံ မဟုတ်ဘူး” ဟွာဟွာက ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို ကြေညာလိုက်ပြီး အိပ်ရာထဲကို တက်သွားကာ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ အလျင်မလိုပါနဲ့၊ အစ်မက ရိန်းဘိုး ကောင်မလေးများ ချစ်ကြည်ရေးအသင်းကို ဝင်ဖို့အတွက် လျှောက်ထားနေတယ်။ ငါ ဝင်သွားတာနဲ့ ကောင်မလေးတွေ အများကြီး မိတ်ဆက်ပေးမယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ပွတ်!

တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ကျောက်ကျန့်က ရေကို သောက်နေပြီး ဒါကိုကြားလိုက်ရတဲ့အခါ နံရံတစ်ခုလုံးကို ရေတွေ စိုရွဲသွားစေသည်။

ဒီရက်တွေအတွင်း ငါက ကျန်းရှောင်မိုကို ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မဖြေကြားခဲ့ပေ။ ဘယ်တော့မှ အဖြေပြန်မရခဲ့ပေ။

အဆောင်မှာ ခဏတာ အိပ်ပြီးနောက် မွန်းလွဲပိုင်းမှာ အတန်းမရှိတာကြောင့် ငါက အားကစားကွင်းပတ်ပတ်လည်မှာ တစ်ယောက်တည်း သွားလာခဲ့တယ်။

မြို့ရဲ့အရှေ့ဘက်က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအဖွဲ့ကို သွားရောက်ပြီး ကျန်းရှောင်မိုအကြောင်း စုံစမ်းဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းမှာ ငါ့ရဲ့ဖုန်းက မြည်လာသည်။ အဲဒါက စီစဉ်ရေးအဖွဲ့က ငါ့ရဲ့အဆက်အသွယ် ဟယ်ယွမ်က ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငွေထုတ်ဖို့ အချိန်ကျပြီလား” ဒီမေးခွန်းနဲ့အတူ ကျွန်တော်က ဖုန်းကို ဖြေလိုက်သည်။

ဒါက ဟယ်ယွမ်ကို လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် “နောက်ပြောင်မနေနဲ့။ မင်း လစာထုတ်ယူလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရင်ဆုံး တာဝန်တစ်ခုကို ပြီးအောင် လုပ်ဆောင်ရမယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ငါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတယ်။

“ဘယ်လိုတာဝန်လဲ”

“တာဝန်သတင်းအချက်အလက်ကို မင်းရဲ့ဖုန်းဆီကို ငါ ပို့လိုက်မယ်” ဟယ်ယွမ်က ပြောသည်။ “အဲဒါက မင်းအပေါ် ငါတို့မှာ ရှိတဲ့အခြေခံအချက်အလက်တွေအပေါ် အခြေခံပြီး ထုတ်ပြန်ထားတာဆိုတော့ မင်း ကိုင်တွယ်လို့ မရနိုင်တဲ့အရာကို ကြုံတွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း တာဝန်ကို လက်ခံရရှိတဲ့အချိန်ကနေ သုံးရက်ကြာအောင် ပြီးအောင်လုပ်ရမယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ မလုပ်ဘူးဆိုရင် စီစဉ်ရေးအဖွဲ့က တခြားနတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ယောက်ကို ပို့လိုက်လိမ့်မယ်”

“ကောင်းပြီ” ငါ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ “ကြယ်သုံးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ ကျန်းရှောင်မိုက ဒီရက်တွေအတွင်း အဖွဲ့ဆီကို ပြန်ရောက်နေလားဆိုတာ ငါ မေးလို့ရမလား။ ငါ သူမကို မဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

“မဟုတ်ဘူး” ဟယ်ယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သူမတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ စေလွှတ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ ၃၀ ကျော်က ဝိညာဉ်တံတားဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သွားရောက်ခဲ့ကြတာ အခုတော့ ပျောက်ဆုံးနေကြပြီ။ အခုထိတော့ အနည်းငယ်ကိုပဲ ဆက်သွယ်နိုင်သေးတယ်”

“ဘာလို့လဲ” ငါ အံ့ဩသွားမိတယ်။

ငါက ဟယ်ယွမ်က ဝိညာဉ်တံတားအကြောင်း ဆွေးနွေးတာကို ရှောင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့ပေမဲ့ သူမက ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ငါ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာ အထူးသံလိုက်စက်ကွင်းနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလို့ အချက်ပြမှုတွေ မရနိုင်ဘူး။ သူတို့ ဝိညာဉ်တံတားနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာသွားမှပဲ ငါတို့ ဆက်သွယ်လို့ရတယ်” လို့ ဟယ်ယွမ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ တာဝန်သတင်းအချက်အလက်ကို ပို့ပေးလိုက်၊ နောက်နှစ်ရက်အတွင်း သွားကြည့်လိုက်မယ်” ငါက ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ငါ့ရဲ့ဖုန်းပေါ်မှာ စာသားမက်ဆေ့ချ်သတိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တာဝန်သတင်းအချက်အလက်က တိုတောင်းသည်။

“လိပ်စာ- မြောက်မြို့ခရိုင် ရှင်းမင်လမ်းက ခရောင်းပရိဘောဂစီးတီး ’အိပ်ခန်းဖော်’ စတိုးဆိုင်၊

ထူးခြားသော- လက်ရှိမှာ ၁ ခုသာ သတ်မှတ်ထားသည်။

မျက်မြင်သက်သေဖော်ပြချက်- ဒီထူးခြားတဲ့အရာကို “မှန်ထဲကလူ” လို့ ခေတ္တခေါ်ဆိုထားပြီး ပရိဘောဂဆိုင်ရှိ ဝတ်စားဆင်ယင်တဲ့မှန်တွေ၊ မိတ်ကပ်မှန်တွေ စသဖြင့် အမျိုးမျိုးသောမှန်တွေမှာ ပေါ်လာတယ်။ အဲဒါက လူတွေနဲ့ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ပုံရိပ်တွေကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ ထူးဆန်းတဲ့တောင်းဆိုမှုတွေ လုပ်နိုင်တယ်။ အနည်းဆုံး လူနှစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေပြီး ဆိုင်က ပိတ်ထားသည်။

ဖြစ်ရပ်အဆင့်- D;

ကုသမှုအကြံပြုချက်- မှန်ထဲကလူကို တွေ့ရှိတဲ့အခါ လျှိုဝှက်ဆွဲသီးဖြင့် သူ့ရဲ့ထွက်ပြေးရာလမ်းကို အေးခဲစေဖို့ အကြံပြုထားသည်။ လိုအပ်ရင် အဲဒါကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြုပါ”

ဒီတာဝန်အကျဉ်းချုပ်ကို ဖတ်လိုက်တာက ကျွန်တော် ဟွမ်ချန်ဆီကနေ ရန်အဘွားကြီးက သူ့ရဲ့သားနဲ့ ချွေးမကို သတ်ဖြတ်တာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရတဲ့အချိန်ကို သတိရစေသည်။ သူကလည်း ဖြစ်ရပ်က D အဆင့်အဖြစ် ခွဲခြားထားတယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

အခုတော့ လူနှစ်ယောက်ထက် ပိုမိုသေဆုံးစေတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကသာ D အဆင့်အဖြစ် ခွဲခြားခံရနိုင်ဖွယ် ရှိနေသည်။

ဒါကြောင့် မှန်ထဲကလူတာဝန်မှာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ လူနှစ်ယောက်က အန္တရာယ်ကြီးမားတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေဖို့ အလားအလာများနေသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထျန်မုန့်ရဲ့အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်နဲ့ မြောက်မြို့တွေက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေအားလုံး ဝိညာဉ်တံတားမှာ ရှိနေကြပြီး အဲဒီက လက်ရှိအခြေအနေကို မသိနိုင်ပေ။

ဒီမြို့လေးခုအတွင်းမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်အချု့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာရင်တော့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအဖွဲ့တွေအတွက် ကိုင်တွယ်ဖို့ စိန်ခေါ်မှုဖြစ်နေလိမ့်မည်။

အခွင့်အရေးရရင် မှန်ထဲကလူကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက်မှာ ဝိညာဉ်တံတားမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။