မှန်ထဲကလူ (၂)

ဒါကြောင့် မှန်အများကြီး ရှိနေသည်မှာ ရှောင်လွှဲမရတဲ့အရာ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ကျန်းက ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာတာ ခဏလေးပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပုံရိပ်ထင်စေနိုင်တဲ့ မှန်တွေအများစုပါဝင်တဲ့ မှန်ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုလောက်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

ဒီမှန်တွေက သူ့ရဲ့ဖုန်းမီးကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အလင်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး အလင်းပြန်စေတာကြောင့် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်လာတုန်းကလောက် မမှောင်တော့ဘူးလို့ ဟယ်ကျန်းက ယူဆသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် မှန်တွေကနေတဆင့် ဝင်ရောက်လာတဲ့ အလင်းတွေက တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူ့ဆီကို လျှောက်လာနေသလို ထင်‌ ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူ ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာကတည်းက ဟယ်ကျန်းက သူ့ရဲ့လက်ျာလက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ သူ့ရဲ့နောက်ကို ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လက်ချောင်းတွေကြားမှာ လျှိုဝှက်ဆွဲသီးလေးခုကို ညှပ်ထားကာ ပစ်မှတ်ကို အချိန်မရွေး ပစ်ပေါက်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားသည်။

ဒီအချိန်မှာ ဟယ်ကျန်းရဲ့ခြေသံနဲ့ အသက်ရှူသံအပြင် တခြားအသံတစ်သံမှ ဆိုင်တစ်ခုလုံးမှာ မကြားရပေ။

ဟယ်ကျန်းကိုယ်တိုင်ကပင် အနည်းငယ် စိတ်ဖိစီးနေသလို ခံစားနေရသည်။ သူက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး လှပတဲ့ အလှပြင်စားပွဲရှေ့မှာ ရပ်နေသည်။

ဒီအလှပြင်စားပွဲမှာ သေးငယ်ပြီး လှပတဲ့ ခုံတစ်ခု ပါရှိပြီး အဲဒီခုံရဲ့ကူရှင်ကို သားရေနဲ့ပြုလုပ်ထားပြီး လှပစွာ ထွင်းထုထားတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ ဝန်းရံထားသည်။

ဟယ်ကျန်းက တခြားနေရာကို မရွေ့ဘဲ အဲဒီမှာ ရပ်နေရတဲ့အကြောင်းရင်းက တခြားကုလားထိုင်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်တဲ့အခါ သားရေခုံပေါ်မှာ ဖုန်မှုန့် အနည်းငယ်သာ ရှိတာကို သူ သတိထားမိလို့ ဖြစ်သည်။ အဲဒါက ဒီခုံကို မကြာသေးမီက အသုံးပြုထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မကြာသေးမီက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

ဟယ်ကျန်းရဲ့နောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ဗီရိုတစ်လုံး ရှိနေပြီး ဗီရိုရဲ့မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ဘဲဥပုံကိုယ်လုံးပေါ်မှန်တစ်ခု ပါရှိသည်။

အဲဒီမှန်က အလှပြင်စားပွဲဆီကို စောင်းထားတာကြောင့် ဟယ်ကျန်းက သူ့ရဲ့နောက်က ဗီရိုကို အလှပြင်စားပွဲမှန်ကနေတစ်ဆင့် နောက်ဘက်ဧရိယာကို မြင်နိုင်သည်။

အလှပြင်စားပွဲမှန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟယ်ကျန်းက မရွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်က အနည်းငယ်

မြှောက်ထားပြီး သူက လျှိုဝှက်ဆွဲသီးတွေကို အချိန်မရွေး ပစ်နိုင်ဖို့အတွက် သတိကြီးစွာနဲ့ အလှပြင်စားပွဲမှန်ထဲက ကမ္ဘာကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေသည်။

မှန်ထဲကလူဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဒီထူးဆန်းမှုက မှန်ထဲမှာ ပေါ်လာနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်သည်။

ဟယ်ကျန်းရဲ့အစီအစဉ်က အဲဒါ ပေါ်လာတာနဲ့ လျှိုဝှက်ဆွဲသီးအချို့ကို ပစ်ပေါက်ဖို့ဖြစ်သည်။ အဲဒါကို အေးစိမ့်မှု လျှိုဝှက်ဆွဲသီးနဲ့ မှန်ထဲမှာ အေးခဲသွားစေပြီးနောက်မှာ မီးနဲ့ မီးရှို့ပြီး ဖယ်ရှားမလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအရာကို သတ်ဖို့အတွက် မှန်ကို ရိုက်ခွဲမလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။

ဟယ်ကျန်းရဲ့ထင်မြင်ယူဆချက်အရ မှန်ကို ရိုက်ခွဲမယ်ဆိုရင် အဲဒီအရာကို သေစေနိုင်ခြေက ငါးဆယ်-ငါးဆယ် ရှိသည်။ ကျန်တစ်ဝက်ကတော့ အဲဒါကို တကယ့်ကမ္ဘာထဲကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဲဒါကို သူ့ရဲ့ကမ္ဘာထဲကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း အဲဒါကို သူ ဆက်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်သည်။ အသက်ရှင်လျက်တောင် ဖမ်းနိုင်လိမ့်မည်။

သူ ပြီးခဲ့တဲ့ တာဝန်တွေထဲက ကွမ်ရေကန်က ထူးဆန်းမှုလိုမျိုး၊ စီစဉ်ရေးအဖွဲ့က F အဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ့်တကယ်တော့ အဲဒါရဲ့စွမ်းအားက E အဆင့် ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ လုံလောက်သည်။ အဲဒါကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ကျန်း အဲဒီကို ရောက်တဲ့အခါ အဲဒီနေရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာကို သတိထားမိခဲ့ပြီး အဲဒါကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်အဆင့်တွေရဲ့ရှုပ်ထွေးမှုကို ပြသနေသည်။

အခု မှန်ထဲကတစ္ဆေက လူနှစ်ယောက်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့ပေမဲ့ ဟယ်ကျန်းရဲ့အမြင်မှာ အဲဒီလူတွေက သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ မှန်ကမ္ဘာထဲကို ဒီထူးဆန်းမှုက ဆွဲခေါ်သွားဖို့ အလားအလာများနေသည်။

ဒီလို ထူးဆန်းမှုမျိုးက ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ သေစေနိုင်စွမ်း နည်းပါးသည်။ ဒါကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲ မရောက်ခင် ဟယ်ကျန်းက လှုပ်ရှားရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်မှ မသေဆုံးဘူးဆိုရင် အဆင့်က D ကိုတောင် ရောက်မှာ မဟုတ်ဘဲ E ကို ရောက်ရင်တောင် ကံကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်သည်။

စဉ်းစားနေစဉ်မှာ ဟယ်ကျန်းရဲ့မျက်ခုံးမွှေးတွေက အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ဓာတ်မီးရဲ့အလင်းအောက်မှာ သူက အလှပြင်စားပွဲမှန်ထဲမှာ သူ့ရဲ့နောက်က ကြီးမားတဲ့ဗီရိုရဲ့ဘယ်ဘက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရပ်နေသလို မြင်ခဲ့ရသည်။

ဒီလူက အမှောင်ထုအဝတ်တွေ ဝတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မမြင်ရပေ။ သူ အဲဒီမှာ ပေါ်လာတာ ဘယ်အချိန်လဲဆိုတာလည်း မသိရပေ။

ဗီဇအရ ဟယ်ကျန်းက သူ့ရဲ့နောက်က ဗီရိုရှိတဲ့လမ်းကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီမှာ ဘာမှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး တကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။ မှန်ထဲမှာ ဗီရိုဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ ပုံရိပ်က အခုတော့ လုံးဝ အပြင်ကို ရောက်နေပြီး သူ့ရဲ့လက်တွေက ဘေးနှစ်ဖက်မှာ ဖြောင့်တန်းစွာ တွဲလောင်းကျနေကာ သူ့ဆီကို လမ်းလျှောက်လာနေသည်။

ဒီလူက မှန်ကမ္ဘာမှာပဲ ပေါ်လာတာ ဖြစ်တာကြောင့် ဒီအချိန်မှာ ဟယ်ကျန်းရဲ့နောက်မှာ ဘာမှ မရှိသည်မှာ သိသာနေသည်။

အခုတော့ ဟယ်ကျန်းက ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပြီ။ အဲဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပခုံးလောက်ဆံပင်နဲ့ သူမရဲ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဒီအမျိုးသမီးက လက်ရှည်အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတာကြောင့် သူမရဲ့လက်တွေက လှုပ်ရှားနေတာကို မမြင်ရပေ။ မြင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ သူမရဲ့လက်တွေက သေမတတ် ဖြူဖျော့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖြူအမည်း ဆိတ်ငြိမ်ရုပ်ရှင်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ဖြစ်နေ ပေသည်။

အမျိုးသမီးရဲ့ပခုံးတွေက အနည်းငယ် မြင့်တက်နေပုံရပြီး သူမရဲ့မေးစေ့နဲ့ အပြိုင်ဖြစ်နေသည်။ အလှပြင်မှန်နဲ့ လုံးဝ နီးကပ်နေတာကြောင့် သူမက ဟယ်ကျန်း အခုရပ်နေတဲ့နေရာမှာပဲ ရပ်နေသလို ခံစားရသည်။ ဒါပေမဲ့ မှန်ထဲမှာ ဟယ်ကျန်းက သူ့ကိုယ်သူ မမြင်ရတော့ဘဲ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ အစားထိုးခံထားရပေသည်။

သူက နည်းနည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘယ်ဘက်ကို အနည်းငယ် ရွေ့လိုက်သည်။ အမျိုးသမီး ရပ်နေတဲ့နေရာကနေ မှန်ထဲမှာ သူ့ရဲ့အရိပ်ကို ရွေ့သွားစေဖို့ ကြိုးစားသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ရွေ့လိုက်တဲ့အခါ အမျိုးသမီးကလည်း ခြေလှမ်းသေးသေးလေး လှမ်းလိုက်သည်။ မှန်ထဲက ဟယ်ကျန်းရဲ့အရိပ်နေရာမှာပဲ ပေါ်နေပြီး သူက သူ့ကိုယ်သူ မမြင်နိုင်သေးဘဲ သူမရဲ့ဆံပင်တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ပါးပြင်တွေရှိတဲ့ ဒီအမျိုးသမီးကိုသာ မြင်နေရသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူက မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ သူ့ရဲ့လက်မနဲ့လက်ညှိုးကြားမှာ ညှပ်ထားတဲ့ အေးစိမ့်မှု လျှိုဝှက်ဆွဲသီးကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်းခနဲအသံနဲ့အတူ လျှိုဝှက်ဆွဲသီးက မှန်ရဲ့မျက်နှာပြင်ကို ထိမှန်ပြီး ကွဲလွင့်သွားသည်။

မှန်တစ်ခုလုံးက အက်ကွဲတဲ့အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင်အလွှာတစ်ခုက ပျံ့နှံ့သွားကာ မှန်ရဲ့မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ အေးခဲသွားစေသည်။

ဒီလှုပ်ရှားမှုအတွင်းမှာ ဟယ်ကျန်းက မရွေ့ခဲ့သလို မှန်ထဲကလူကလည်း မရွေ့ခဲ့ပေ။ မှန်တစ်ခုလုံး လုံးဝ အေးခဲသွားတဲ့အခါမှ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တဲ့ ရေခဲအစိုင်အခဲအလွှာနဲ့ ဖုံးအုပ်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ဟယ်ကျန်းက ထပ်မံရွေ့လျားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားတာကတော့ မှန်ထဲကလူက လုံးဝ အေးခဲမနေပေ။ သူ့ရဲ့ခြေလှမ်းတွေကို ဆက်လိုက်နေပြီး အပြောင်းအလဲ မရှိဘဲ မှန်ထဲက ဟယ်ကျန်းရဲ့ပုံရိပ်ကို ခေါင်းမာစွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ဟယ်ကျန်းက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မှန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်လိုက်သည်။ သူက ဒီကန်ချက်အတွက် သူ့ရဲ့စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အလှပြင်စားပွဲမှန်က သိပ်ပြီး မခိုင်ခံ့ပေ။ အဲဒါကို ကန်လိုက်ရင် အလွယ်တကူ ကွဲကြေသွားလိမ့်မည်။

သူက မှန်ထဲကလူကို အပြင်ကို အတင်းအကျပ် ထွက်ခိုင်းနိုင်သရွေ့ သူမကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ခြေထောက်က မှန်ကို ထိလိုက်တဲ့အခါ အသံသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘာမှ အပြောင်းအလဲ မရှိတာကို မည်သူ သိနိုင်ပါ့မလဲ။

သူ့ရဲ့ခြေထောက်က စပြီး ထုံကျဉ်လာသည်။ သူက မှန်ကို မဟုတ်ဘဲ သံမဏိပြားကို ကန်လိုက်သလို ခံစားရသည်။

အဲဒီအကန်ပြီးနောက်မှာ မှန်ပေါ်က အေးခဲနေတဲ့ ရေခဲအစိုင်အခဲတွေက ကျွတ်ထွက်သွားပြီး မှန်ကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ပါးလွှာတဲ့အဖြူရောင် အလွှာက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မှန်ထဲက အမျိုးသမီးကလည်း အနည်းငယ် ရွေ့လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူမက ဟယ်ကျန်းရဲ့နောက်ကို မလိုက်တော့ဘဲ ဗလာဖြစ်နေတဲ့ သားရေခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေသလို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်သည်။

ဟယ်ကျန်းက ခဏတာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမယ်ဆိုတာ ရုတ်တရက် မသိတော့ပေ။

“ထိုင်ပါ”

အမျိုးသမီးရဲ့အသံက မှန်ကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီအသံထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ မှန်ရဲ့မျက်နှာပြင်က အနည်းငယ် တုန်ခါနေတာကို မြင်နိုင်သည်။

ဟယ်ကျန်းက သူ နားကြားမှားတာလို့ တွေးခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ မှန်ထဲက အမျိုးသမီးက ထိုင်နေတာကို မြင်ပြီးနောက် သူက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း သားရေခုံပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူက ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသားဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အားလုံး မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင်တော့ သူက စွမ်းအင်မြင့်ပြိုလဲခြင်းကို ပစ်ထုတ်လိုက်လိမ့်မည်။

စွမ်းအင်မြင့်ပြိုလဲခြင်း လျှိုဝှက်ဆွဲသီးရဲ့စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ရှေ့က အလှပြင်စားပွဲမှန်သာမက အနီးနားက ဗီရိုနှစ်ခုလည်း အတူတူ ပျက်စီးသွား ပေလိမ့်မည်။

ဒါ့အပြင် ဟယ်ကျန်းမှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ သူ့ရဲ့အစ်မက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအဖွဲ့မှာ အလုပ်လုပ်တာကြောင့် သူက စူပါစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုလို့ခေါ်တဲ့ပစ္စည်းကို အရင်ကတည်းက လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး အဲဒါကို တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးပေ။

ဒီအချိန်မှာတောင် သူက စူပါစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ မယုံကြည်ပေ။

ဒီမှန်ထဲက ထူးဆန်းမှုက ရုပ်ထုဝိညာဉ်အဆင့်ကို တကယ်ရောက်နိုင်သလား။ ပြီးတော့ ရုပ်ထုဝိညာဉ်အဆင့်ဖြစ်နေရင်တောင် လက်ထဲမှာ စူပါစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှု လျှိုဝှက်ဆွဲသီး ရှိနေတာကြောင့် ဟယ်ကျန်းက ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုပေ။

ထိုင်ပြီးနောက်မှာ သူမရဲ့ဆံပင်တွေအောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ပါးစပ်က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ “ပုံပြင်တွေ နားထောင်ရတာ ကြိုက်လား”

ဟယ်ကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

အမျိုးသမီးက ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။ “ပုံပြင်တွေ ပြောပြရတာ ကြိုက်လား”

ဟယ်ကျန်းကတော့ ဘာမှ မပြောသေးပေ။

မှန်ထဲကလူက သူမဘာသာ ဆက်ပြောသည်။

“ငါတော့ ကြိုက်တယ်”

ဒီလိုနဲ့ သူမက ဟယ်ကျန်းဆီကို သူမရဲ့လက်တွေကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ဆံပင်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။