မှန်ထဲကလူ (၃)

"ခင်ဗျားက..." ဟယ်ကျန်းက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး လေကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ သတိပြန်ရဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူလိုက်ရပြီး “ခင်ဗျားက ယန်ကျွင်းဇဲလား။ ခင်ဗျား ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင်တော့... အကျိုးဆက်တွေကတော့...”

သူ့စကား မဆုံးခင်မှာပဲ သူက သူ့ကို ဖမ်းထားတဲ့လူက ဘာမှ မပြောဘဲ သူ့လက်တွေကို ဆက်ကိုင်ထားပြီး ဘာအပြုအမူမှ မလုပ်ဘဲ မျက်နှာမှာ ဘာအမူအရာမှ မရှိဘဲ သူ့မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်နေတာကို သတိထားမိသည်။

စိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ဟယ်ကျန်းက သံသယဖြစ်လာသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အကယ်၍ ကယ်ဆယ်ဖို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာတဲ့သူက ယန်ကျွင်းဇဲ ဖြစ်ခဲ့ရင် သူ့ကို ကယ်ဆယ်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒီအ‌တွေးနဲ့ သူက ချက်ချင်းပဲ သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး အလှပြင်စားပွဲပေါ်က မှန်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး မှန်ထဲက ပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူက ချက်ချင်းပဲ အသက် ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

သူ့ရဲ့မှန်ထဲက ပုံရိပ်က လှပစွာ ထိုင်နေတုန်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို ပြုံးပြနေကာ တခြားဘယ်သူမှ မရှိပေ။

သူ့ရဲ့လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုင်ထားချိန်မှာတောင် သူ လှည့်ကြည့်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မရှိပေ။

မှန်ထဲက ဟယ်ကျန်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး အလှပြင်ပစ္စည်းတွေကို ကိုင်ထားကာ မိတ်ကပ်လိမ်းနေပုံ ပေါ်သည်။

သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ထားတဲ့လူရဲ့အားကို ခံစားမိတဲ့အခါ ဟယ်ကျန်းက သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းဆွဲထားတယ်လို့ သေချာသွားသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ တုန်လှုပ်မိ သွားပြီး သူက မှန်ကို စိုက်ကြည့်တာကို ရပ်လိုက်ကာ သူ့ကို ကိုင်ထားတဲ့လူကို ကြည့်ဖို့ သူ့ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်လေသည်။

သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ ပေါ်လာတာက အနက်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပခုံးပေါ်မှာ ဆံပင်ရှည်တွေကိနေပြီး သူမရဲ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူမက ဟယ်ကျန်း အရင်က မြင်ခဲ့ရတဲ့ ‘မှန်ထဲကလူ’ ဖြစ်ပေသည်။

အခု ဒီ ‘မှန်ထဲကလူ’ က သူ့လက်တွေကို ကိုင်ထားပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ဟယ်ကျန်းက တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ဖုန်းမီးနဲ့ လင်းနေတဲ့ သူ့ရဲ့ဖုန်းက အလှပြင်စားပွဲပေါ်မှာ မှောက်ပြီး တင်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါကြောင့် ကြမ်းပြင်က မှောင်နေပြီး ပြုတ်ကျသွားတဲ့ စွမ်းအင်မြင့်ပြိုလဲခြင်း လျှိုဝှက်ဆွဲသီးကိုလည်း ရှာမတွေ့တော့ပေ။

“မဟုတ်ဘူး... ဒါက မဟုတ်ဘူး... ယန်ကျွင်းဇဲ မဟုတ်ဘူး...”

ဟယ်ကျန်းက စကားတွေ ထစ်အကုန်သည်။ တစ်စက္ကန့်အကြာကမှ သူ ကယ်တင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်တော့ ဒါက နောက်ထပ် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ အမျိုးသမီးက မှန်ထဲက ထွက်လာပုံရသည်။

ဟယ်ကျန်းက အမျိုးသမီးရဲ့ကိုင်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေကို ပြန်ဆွဲဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သူမက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာပြီး လုံးဝ မလှုပ်ပေ။

သူက သူ့ရဲ့လက်တွေကို ပြန်မဆွဲနိုင်ရုံသာမက ဟယ်ကျန်း ရုန်းကန်နေတာကို ခံစားမိတဲ့အခါ အမျိုးသမီးက ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး သူမရဲ့ခေါင်းကို ဟယ်ကျန်းဆီကို ကပ်လိုက်သည်။ သူမက ကိုင်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ပါးပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ဆံပင်တွေကို သူ့ရဲ့လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ဖယ်ရှားဖို့ စတင်သည်။

အမျိုးသမီးရဲ့ဆံပင်ကို ထိလိုက်တဲ့အခါ ဟယ်ကျန်းက အချိန်အကြာကြီး မခံစားရတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အအေးဓာတ်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူက လွတ်မြောက်ဖို့ မတတ်နိုင်သေးပေ။

သူက အမျိုးသမီးရဲ့ပါးပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ဆံပင်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့ သူ့ရဲ့လက်တွေက အလွန်နှေးကွေးတဲ့ အရှိန်နဲ့ လှုပ်ရှားနေတာကို ကြည့်နေသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲက ကြောက်စိတ်က အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားသည်။

အမျိုးသမီးရဲ့မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရခင်မှာ ဟယ်ကျန်းက သူ့မျက်လုံးတွေကို လုံးဝ မှိတ်လိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာတော့ သူက သူ့မျက်လုံးကို မှိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး တခြားခုခံနိုင်တဲ့နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒီသားရေခုံပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီးကတည်းက သူက ဒီ ‘မှန်ထဲကလူ’ ကြောင့် ပြဿနာ တက်နေရတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ အမျိုးသမီးရဲ့မျက်နှာက ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာတာကို သူ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ သူက အဲဒါကို မမြင်နိုင်ပေမဲ့ အရိုးကို တုန်ခါစေတဲ့ အအေးဓာတ်က ပိုပြီး နီးကပ်လာသည်။ သူမက အသက်ရှူနေသလို ဖြစ်နေပြီး သူမရဲ့အသက်ရှူသံက ချမ်းစိမ့် အေးစက်နေသည်။

“သေစမ်း၊ ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ”

ဒီအချိန်မှာ ဟယ်ကျန်းက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းသူတစ်ယောက်အဖြစ် သူ့ရဲ့အလုပ်မှာ တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ကြောက်စိတ်မျိုးကို ခံစားမိလိုက်ရသည်။

အတိတ်တုန်းက သူ့ရဲ့နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းတွေက ပြိုလဲခြင်း လျှိုဝှက်ဆွဲသီးနဲ့ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ယုံကြည်မှုရှိစေကာ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်စေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ သူက အရင်က တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ဖူးတဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

အခု သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ကြောက်စိတ်က စွဲမြဲသွားပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကြက်သီးမွှေးညင်းတွေ ထသွားစေပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားကာ သူ့ရဲ့ခေါင်းနောက်မှာ ထုံကျဉ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ဆီကို အပြည့်အဝ နီးကပ်နေတဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ဟယ်ကျန်းဖြူလှန်သွားပြီး ဒိုင်းခနဲအသံနဲ့အတူ မေ့လဲသွားတော့သည်။

.

အလှပြင်စားပွဲရှေ့မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်နေတဲ့အမူအရာနဲ့ ဟယ်ကျန်းရဲ့လက်တွေကို ကိုင်ထားပြီး သူ ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားတာကို ကြည့်နေသည်။

သူက “အိပ်ခန်းဖော်” ပရိဘောဂဆိုင်ကို ရောက်တာ သိပ်မကြာသေးပေမဲ့ လှိမ့်တံခါးက ပွင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် သူ့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူက ဝင်သွားပြီလို့ သူ သေချာသည်။

မူလက ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီတာဝန်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါချေ။ ပထမအချက်အနေနဲ့ ဒီနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူက စည်းကမ်းတွေကို ရှင်းလင်းစွာ လိုက်နာတာ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို နောက်မှာ ထားခဲ့လို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သူ့ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်သွားနိုင်လို့လည်း ဖြစ်သည်။

သူက ဒီလောက် အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေတာမို့ သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ‘မှန်ထဲကလူ’ ကို ကိုင်တွယ်စေရမယ်လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက တွေးသည်။ သူက လက်ဆေးပြီး ထွက်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ထွက်သွားတော့မယ့်အချိန်မှာပဲ သူက ပရိဘောဂဆိုင်ရဲ့အမှောင်ထဲကနေ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူက အဝင်ဝမှာ ရပ်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေပေ။

ဒီအချိန်မှာ သူ့စိတ်ထဲက မြေပုံမှာ တာဝန်အသစ်အကြောင်း ဘာမှ မပေါ်လာပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ “ထူးဆန်းတဲ့အဖြစ်အပျက်ကို အာရုံခံခြင်း” ကို ဖွင့်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။ သူက ဒီကို ရောက်နေပြီးပြီမို့ စွမ်းအင်တွေ ထပ်မဖြုန်းဘဲ ထူးဆန်းမှုရှိတဲ့နေရာကို တစ်ခါတည်း သွားနိုင်တယ်။

ဒါနဲ့ သူက အတွင်းထဲကို လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ပိုပြီး လွယ်ကူစွာ သွားလာနိုင်ဖို့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲကလည်း သူ့ရဲ့ဖုန်းမီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်းထဲမှာ မှန်တွေ အများကြီး ရှိနေပြီး အမြန်သွားရင် ပုံရိပ်ယောင်တွေ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ဓာတ်မီးကိုင်ထားတဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူ့ဆီကို လျှောက်လာသလို ခံစားရစေနိုင်သည်။

နှစ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ သူက ဗီရိုတစ်ခုဘေးမှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဖုန်းမီးကို ပိတ်လိုက်သည်။ အမှောင်ထဲမှာ သူက အလှပြင်စားပွဲရှေ့မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာ အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

သူ မြင်လိုက်ရတာကတော့ နဖူးမှာ “နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ” လို့ ရေးထားသလိုရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က အလှပြင်စားပွဲရှေ့မှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းတဲ့အပြုံးနဲ့ မှန်ကို စကားပြောနေကာ စားပွဲပေါ်က ပစ္စည်းတွေနဲ့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မိတ်ကပ်လိမ်းနေသည်။

ပထမတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက မှန်ထဲမှာ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ တွေးခဲ့ပေမဲ့ သူက ပိုပြီး နီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မှန်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မှန်ထဲကလူက အလှပြင်စားပွဲရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး မိတ်ကပ်လိမ်းနေတဲ့ ဟယ်ကျန်းသာ ဖြစ်သည်။

“ဒီကောင်က... ဘာလို့ သူ့ကို ပူးကပ် ဝိညာဉ်တစ်ကောင်က ဝင်ပူးထားသလို ခံစားရတာလဲ” ယန်ကျွင်းဇဲက ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဟယ်ကျန်းရဲ့စက်ရုပ်လို လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်နေသည်။

ပြီးတော့ ဟယ်ကျန်းက သူ့ရဲ့မျက်ခုံးမွှေးဆွဲတံနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရဲ့မျက်နှာကို မမှတ်မိနိုင်အောင် လိမ်းခြယ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ပုံပြင်တွေ ပြောပြနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကြည့်ပြီး နားထောင်နေသည်။ သူက ဒီတိတ်ဆိတ်ပြီး မှောင်မိုက်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

“ဦးလေးနေမင်း” အကြောင်း ဒုတိယပုံပြင်ပြီးတဲ့နောက် မကြာခင်မှာပဲ သူက ဟယ်ကျန်းက သူ့ရဲ့မိတ်ကပ်ပစ္စည်းတွေကို ချထားပြီး သူ့လက်တွေကို မြှောက်လိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့ကိုယ်သူ လည်ပင်းညှစ်ဖို့ လုပ်တာကို မြင်လိုက်ရသည်။ လည်ပင်းက သူ့ဟာ မဟုတ်သလိုမျိုး ဖုန်းအားပြန်သွင်းလိုက်ရင် အလကား ပါလာသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ကြာပြီးနောက် ဟယ်ကျန်းရဲ့လည်ပင်းပေါ်မှာ သွေးကြောတွေ ထောင်လာပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ ပြူးကျလာကာ သူ့မျက်နှာက နီရဲလာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမယ်ဆိုတာကို သိသည်။ မဟုတ်ရင် ဒီကောင်က သူ့ကိုယ်သူ တကယ် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရစေလိမ့်မည်။

ဒါနဲ့ အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ အခုချိန်အထိ ယန်ကျွင်းဇဲက ဟယ်ကျန်း ဘာလို့ မေ့လဲသွားတာလဲဆိုတာကို နားမလည်သေးပေ။ သူက သူ့ကိုယ်သူ တခြားကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခု မြင်လိုက်ရသလို ကြည့်နေပြီး အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူ မသိပေ။

ဟယ်ကျန်းက မေ့လဲသွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကို အမှန်တကယ် လှဲလျောင်းစေဖို့အတွက် ကြမ်းပြင်ကို ကူညီပြီး ချပေးလိုက်သည်။ ဒါမှ သူက လမ်းမှာ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်တော့ပေ။

ပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ဖုန်းကို အလှပြင်စားပွဲပေါ်မှာ တင်လိုက်ပြီး ဖုန်းနှစ်လုံးရဲ့မီးက အလင်းအနည်းငယ် ပိုပေးသည်။ အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုပြီး လင်းလာသည်။

ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက အလှပြင်စားပွဲပေါ်က မှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီမှန်ကနေတစ်ဆင့် သူက သူ့ရဲ့နောက်က နောက်ထပ်မှန်တစ်ခုကနေ ပုံရိပ်ထင်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ပုံရိပ်ကို မြင်နိုင်တယ်။

ဟယ်ကျန်းရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာကို ခုနက သတိရပြီး သူက အလှပြင်စားပွဲနဲ့ အဲဒီရဲ့အစိတ်အပိုင်းဖြစ်တဲ့ လှပစွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ သားရေခုံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီအချိန်မှာတော့ ထိုင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။

ဟယ်ကျန်းရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာ အားလုံးက အဲဒီမှာ ထိုင်နေချိန်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကြောင့် သူက ဒီဧရိယာထဲက ဘာကိုမှ မထိချင်သေးပေ။

သူ့ရှေ့က မှန်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မှန်ထဲမှာ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး တိကျစွာပြောရရင်တော့ သူ့ရဲ့နောက်မှာရှိတဲ့ ဗီရိုကြီးဘေးမှာ ဖြစ်သည်။

အရိပ်အယောင်ကိုသာ မြင်ရတာကြောင့် ဒါက အမျိုးသားလား ဒါမှမဟုတ် အမျိုးသမီးလားဆိုတာ ပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒီပုံသဏ္ဌာန်က ဘာမှ မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဗီရိုဘေးမှာ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပုံသဏ္ဌာန် ဘယ်သူမှ မပေါ်ပေ။

သူ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ မှားလားဆိုတာ စစ်ဆေးဖို့ မှန်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်တဲ့အခါ ဗီရိုဘေးမှာ ရပ်နေခဲ့တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က အခုတော့ ပခုံးတွေ မြင့်တက်နေကာ မေးစေ့နဲ့ အတူတူလောက် ဖြစ်နေပြီး မှန်ဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းလာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူ လန့်သွားသည်။

ဒါက ပခုံးပေါ်မှာ ကျနေတဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေနဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ပုံရိပ်ကို မှန်ထဲမှာ မြင်ရတဲ့နေရာမှာ အခု အမျိုးသမီးက မှန်ထဲကနေ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ရဲ့ပုံရိပ်က လုံးဝ အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ ဒါမှမဟုတ် မှန်ထဲက အမျိုးသမီးက သူ့ရဲ့ပုံရိပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ခြေထောက်တွေကို ငုံ့ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဟယ်ကျန်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လှဲလျောင်းနေခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပုံသဏ္ဌာန်က သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်ဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်လိုက်မိသည်။

ပြီးတော့ သူက မှန်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အမျိုးသမီးက မှန်ထဲက သားရေခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေပုံရသည်။

သူမ ထိုင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ပုံသဏ္ဌာန်က မှန်ထဲက အမျိုးသမီးရဲ့နောက်ကနေ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ကျောက အပြင်ကို ဖြစ်နေကာ အဲဒါက ဟယ်ကျန်းရဲ့ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

ဟယ်ကျန်းက သူ့ရဲ့ဝိညာဉ် ဆုံးရှုံးသွားသလိုမျိုး ထရပ်လိုက်ပြီး ဗီရိုဆီကို တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့နောက်ကို ထပ်လှည့်ကြည့်ပေမဲ့ ဘာမှ မရှိသေးပေ။

ဟယ်ကျန်းက ထူးဆန်းတဲ့အင်အားစုတစ်ခုကြောင့် မှန်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဟယ်ကျန်းက ဗီရိုရှေ့ကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ သူက ထိန်းချုပ်ခံထားရတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လိုမျိုး သူ့ရဲ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဗီရိုတံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲဖွင့်လိုက်ကာ တိတ်တဆိတ် အတွင်းထဲကို ဝင်သွားသည်။

ဗီရိုတံခါးဖွင့်ပြီး သူ ဝင်သွားတဲ့အချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ဗီရိုအတွင်းထဲမှာ မျက်လုံးတွေ မှိုင်းနေတဲ့ အမျိုးသားနှစ်ယောက် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဒိုင်းခနဲ ဗီရိုတံခါး ပိတ်သွားသည်။

“ပုံပြင်တွေ နားထောင်ရတာ ကြိုက်လား” သူ့နောက်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းကို သတိမထားမိတဲ့ အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ မှန်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးက အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဟယ်ကျန်း သူ့ကိုယ်သူ ပုံပြင်တွေ ပြောပြနေတဲ့ မြင်ကွင်းက ပြန်ပေါ်လာသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ သူက ဟယ်ကျန်း အရင်က ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့အရာကို ပြန်လည် ခံစားနေရသလိုပဲ။

ဒီအတွေးပေါ်လာတာနဲ့အမျှ မြေပုံကနေ ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ တာဝန်အကြောင်း အချက်အလက်တွေက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာ လေတော့သည်။