မှန်ထဲကလူ (၆)

သူသည် ထိုလူနှစ်ဦးကို အလှပြင်မှန်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးဆောင်သွားပြီး အမျိုးသားကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်တစ်ပိုင်း မှန်ထဲသို့ ဝင်နေလျက်သား လဲကျသွားစေသည်။ ထို့နောက် ယန်ကျွင်းဇဲက တွန်းလိုက်ရာ သူသည် မှန်ကမ္ဘာမှ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် အမျိုးသမီး၏ ပခုံးများကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူမကို အလှပြင်မှန်ဆီသို့ တွန်းပို့ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သောအခါ “ပွတ်… ပွတ်… ပွတ်” ဟူသော အသံသည် နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မရေမတွက်နိုင်သော ပူဖောင်းများကို ဆက်တိုက် တံတွေးထွေးထုတ်နေသကဲ့သို့ ပူဖောင်းများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကွဲထွက်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ပေ။ သူ့နောက်က မြင်ကွင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေမည်ဟု သူသိသည်။ သူနောက်ထပ်တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါက သူ့စိတ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး နှောင့်နှေးမှု ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် တစ်စက္ကန့်တိုင်းသည် အရေးကြီးသည်။ သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ အမျိုးသမီးကို တွန်းထုတ်ပြီးနောက် သူလွတ်မြောက်အောင် ပြေးရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ့တာဝန် ပြီးဆုံးသွားမည်။

သူသည် အမျိုးသမီးကို မှန်ထဲမှ တစ်ဝက်ခန့် တွန်းပို့လိုက်ချိန်တွင် သူ့ပခုံးသည် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး နှစ်စက္ကန့်နီးပါး တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူနောက်သို့ လှည့်ကြည့်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူသည် အမျိုးသမီးနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်သည်ကို တွေ့မြင်သောအခါ မှန်ဝိညာဉ်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော ခဏက အရှိန်အရဆိုလျှင် အမျိုးသမီးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ခွာရန် အချိန်လုံလောက်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် မဖြစ်နိုင်တော့ဟု ထင်ရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်သေးပေ။ မှန်ဝိညာဉ်များသည် နက်နဲဆန်းကြယ်သည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ဟယ်ကျန်းကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အသက်ဆုံးရှုံးသွားမည်လားဆိုသည်ကို သူမသိပေ။

ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ အချိန် ပြန်ရစ်ခြင်းကို စတင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်ပိုင်းသည် တစ်ဝက်ခန့် ထွက်နေပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ မှန်ကမ္ဘာတွင် ရှိနေသေးသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ပခုံးကို မှန်ဝိညာဉ်က ဖမ်းဆုပ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဆက်လက်လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အချိန် ပြန်ရစ်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဗီရိုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ပြင်းထန်သော ကြိတ်ချေသံသည် မလှမ်းမကမ်းမှ ချဉ်းကပ်လာနေပြီး လုံးဝ နီးကပ်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန်နှစ်ဦးကို သူ့နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ အချိန်မလုံလောက်ဟု ထင်ရသည်။ လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်ရန် အတင်းအကျပ် ဆွဲဆောင်ပါက သူ့ကိုယ်တိုင်လည်း ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဟယ်ကျန်းသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖော်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ခြင်းသည် သူ့အထက်အရာရှိများထံသို့ အစီရင်ခံရန် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူသည် ဟယ်ကျန်းကို ဆွဲကိုင်ပြီးနောက် ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အမျိုးသမီးကို လှမ်းဆွဲကာ နှစ်ဦးစလုံးကို အလှပြင်မှန်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမျိုးသမီးကို ဆွဲကိုင်ပြီးနောက် သူ့နောက်မှ ကြိတ်ချေသံသည် သိသာစွာ ပိုမိုလျင်မြန်လာသည်။ ဗီရိုနောက်ဘက်မှ အနက်ရောင်လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မှုန်ဝါးဝါး အနက်ရောင်ပုံသဏ္ဌာန်သည် ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ လည်ချောင်းမှ “ပွတ်… ပွတ်” ဟူသော ပူဖောင်းများ ကွဲထွက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရှေ့မှ ဟယ်ကျန်းကို မှန်ထဲမှ တွန်းထုတ်ပြီးဖြစ်ရာ နောက်သို့ လှည့်ကာ အမျိုးသမီး၏ ပခုံးကို ဆွဲပြီး ရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူ့နောက်မှ ချဉ်းကပ်လာသည့် အနက်ရောင်ပုံသဏ္ဌာန်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှန်ဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်သည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်စိထဲတွင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များစွာကို ကြုံဖူးသော်လည်း မှန်ဝိညာဉ်၏ ရုပ်သွင်က သူ့အား တုန်လှုပ်စေပြီး သူ့ခြေလှမ်းကို ပိုမိုမြန်စေသည်။

အမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်ပိုင်း မှန်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် သူမ၏ခြေထောက်များကို ဆွဲကိုင်ကာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူမကို အောင်မြင်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

နောက်က အသံသည် ပြင်းထန်လာပြီး ကြိတ်ချေသံသည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အလှပြင်စားပွဲပေါ်သို့ မှီလျက် မှန်ထဲမှ ခြေထောက်များကို ဦးစွာ လှန်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အနက်ရောင်ပုံသဏ္ဌာန်သည် အလှပြင်စားပွဲသို့ နီးကပ်လာပြီး လက်သည်းချွန်များပါရှိသည့် အနက်ရောင် ခြောက်သွေ့သော လက်တစ်ဖက်ကို သူ့ခေါင်းဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့တူကို လွှဲရန် ပြင်ဆင်ပြီး မှန်ဝိညာဉ်၏ အရှိန်ကို နှေးကွေးစေရန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် ပစ်ပေါက်လိုက်ပါက ဝိညာဉ်နက်တူသည် မှန်ကမ္ဘာတွင် ကျန်ခဲ့ပြီး ထာဝရ ပြန်လည်ရယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် အလိုလိုပင် သူသည် အလှပြင်စားပွဲမှ အံဆွဲတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မှန်ဝိညာဉ်ဘက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုသို့လုပ်နေစဉ် လက်ကိုင်ပါသော လက်ဖဝါးအရွယ်အစား မှန်သေးသေးတစ်ချပ်သည် အံဆွဲမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို မှန်ထဲသို့ အမြန်သွင်းလိုက်သည်။

အံဆွဲသည် မှန်ဝိညာဉ်ကို ထိမိပြီးနောက် ၎င်း၏ရှေ့သို့ တိုးလာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ပြုတ်ကျသွားသည့် လက်ကိုင်မှန်ကို ယန်ကျွင်းဇဲက ဆွဲကိုင်လိုက်သည်ကို ၎င်းမြင်သောအခါ မှန်ဝိညာဉ်၏ လည်ချောင်းမှ အသံတစ်သံ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မလုပ်… မလုပ်ပါနဲ့။”

သူသည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့လျှင် ပိုကောင်းပေမည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် လွှတ်ပေးနိုင်ခြေ ပို၍ နည်းပါးသွားသည်။ သူသည် သူ့လက်ထဲက မှန်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို စုစည်းကာ နောက်ဆုံးတွင် မှန်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့လေသည်။

လက်ကိုင်မှန် ဖြတ်ကျော်သွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲ မသိနိုင်သော ပုံပျက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာသည် လှန်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မှန်မျက်နှာပြင်သည် ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထူးဆန်းသော လှိုင်းများဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

မှန်ကမ္ဘာတွင် အနက်ရောင်လက်သည် မှန်သေးသေးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး လက်သည်းချွန်များသည် ၎င်းနှင့် နီးကပ်လာသည်။ ထိုအခါ မှန်၏ ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းနှင့် ပုံပျက်ခြင်းသည် ပြန်၍မရနိုင်တော့ပေ။ မှန်နှင့် အနီးဆုံး အနက်ရောင်လက်သည် တုန်ယင်သွားပြီး ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ကြံရွယ်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းပြီး စိတ်နှလုံးနာကျင်ဖွယ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်သည် အနက်ရောင်မှုန်အဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး မှန်သေးသေးနှင့်အတူ မှန်ကို ဖြတ်၍ ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျန်ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အနက်ရောင်မှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လက်ကိုင်မှန်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။

မှန်သေးသေးသည် အလှပြင်မှန်မှ လုံးဝ မထွက်ပေါ်လာမီ အနက်ရောင်မှုန်များအားလုံးသည် ၎င်းထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး မှန်ဝိညာဉ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ရုပ်ပုံမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် မှန်သေးသေးကို မှန်ကမ္ဘာမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ လုံးဝမှောင်မိုက်သွားပြီးနောက် မှိန်မှိန်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလင်းသည် အလှပြင်စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ဖုန်းမီးနှစ်ခုမှ လာသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးမှာ ဟယ်ကျန်းဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း အသိပေးချက် ပေါ်လာလေသည်။