နတ်ဉာဏ်အလင်း စွမ်းရည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အသုံးပြုခြင်း

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး၏ စိတ်ခံစားမှု လေထုသည် အလွန်လေးလံပူလောင်နေသည်။ မီးဖိုပေါ်တင်ထားသော အိုးထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဝူဧကရာဇ်သည် နန်းတွင်းမှ အရပ်ဘက် စစ်ဘက် အရာရှိအားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး

“ရှနိုင်ငံတော်ရဲ့ တပ်တွေဟာ အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ ချီတက်လာနေတယ်။ ဒီရန်သူတွေကို တွန်းလှန်နိုင်ဖို့ ကျုပ်ရဲ့ မူးမတ်တွေမှာ နည်းလမ်းကောင်းတွေ ရှိကြသလား။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အရာရှိများသည် ဧကရာဇ်၏ မေးခွန်းကို မကြားလိုက်ရသလို ခေါင်းငုံ့နေကြသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ရှနိုင်ငံတော်တွင် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်များ ရှိနေသည်။ ဝူနိုင်ငံတော်အတွက် ရှနိုင်ငံတော်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဝူနိုင်ငံတော်တွင်လည်း ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်များ စောင့်ရှောက်ပေးနေမှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဝူနိုင်ငံတော်တွင် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင် ရှိခဲ့ပါကလည်း ရှနိုင်ငံတော်သည် ဝူနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေတစ်ဝက်ကို ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် သိမ်းပိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နန်းတွင်းခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူဧကရာဇ် ဒေါသဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ နဂါးပလ္လင်၏ လက်တန်းများပင် ကျိုးပဲ့သွားသည်။ ထို့နောက် ဝူဧကရာဇ် နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီး ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီပင် ဝူဧကရာဇ်သည် စာကြည့်ခန်းသို့ ရောက်လာပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ငေးကာ အတွေးထဲ နစ်မြောနေတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးမှ မရှိခြင်းသည် ဝူနိုင်ငံတော်အတွက် ပျက်စီးခြင်းပင်ဖြစ်သည်ဟု သူမှတ်ယူထားသည်။

ဘိုးဘွား အမွေအနှစ်များ သူ့လက်ထက်တွင်မှ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရသည်ဟု တွေးလိုက်တိုင်း ဝူဧကရာဇ်၏ အတွင်းအားများ မထိန်းနိုင်အောင် ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။

ထိုစဉ် ဝူဧကရာဇ်သည် ပြတင်းပေါက်၏ လက်ရန်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ လက်ရန်းလည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေသွားသည်။

တကယ်ပဲ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား။

“ငါလက်မခံနိုင်ဘူး။”

“ဘာလို့ အဲဒီကောင်လေးက ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်တွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို အများကြီးရနေရတာလဲ။”

“ဘာလို့ ရှနိုင်ငံတော်မှာ အဲဒီလက်နက်တွေ ပိုင်ဆိုင်နေရတာလဲ။”

“ဘာလို့လဲ။”

ဝူဧကရာဇ် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ့၏ အတွင်းအားများ၏ အရှိန်က အခန်းထဲရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဝူဧကရာဇ် ဒေါသထွက်နေစဉ် စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်မှ စစ်သည်တစ်ဦးက

“မင်းကြီး။ မင်းသမီး ကျန်းဝမ်က စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်ပါတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူဧကရာဇ် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုကျေးဇူးကန်းသော သမီးထံမှ အခုအချိန်တွင် စာ‌ရောက်လာခြင်းက မည်သည့် အကြောင်းအရာကို ပြောလိုကြောင်း ခန့်မှန်းရန်ပင် မလိုပေ။ သူအား လက်နက်ချရန်နှင့် ဝူမျိုးနွယ်၏ အမွေအနှစ်ကို ရှနိုင်ငံတော်မှ ထိုကောင်လေးအား ပေးအပ်ရန် တိုက်တွန်းသည့် အကြောင်းအရာမှလွဲ၍ တခြားဘာမှ မဟုတ်နိုင်ပေ။

ထိုသို့တွေးလိုက်သောအခါ ဝူဧကရာဇ်၏ ဒေါသ ပို၍ကြီးထွားလာသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်

“ယူခဲ့”

ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စစ်သည်သည် စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ ဝူကျန်းဝမ် ရေးထားသော စာကို ဝူဧကရာဇ်ထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ဝူဧကရာဇ်သည် စာအိတ်ကိုယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝူဧကရာဇ် နဖူးမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။ ဝူကျန်းဝမ်၏ စာထဲတွင် သူကို့လက်နက်ချရန် တောင်းဆိုထားသည်။

သို့သော်လည်း ဝူကျန်းဝမ်သည် သူမ၏ လက်ရှိရောက်ရှိနေသော အဆင့်ကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး လုချန်း၏ ရင်သွေးကို လွယ်ထားရပြီဖြစ်ကြောင်း ဝူဧကရာဇ်အား အသိပေးထားသည်။

ဝူကျန်းဝမ်၏ စာထဲတွင် ဤအချက်အလက်များကို မြင်သောအခါ ဝူဧကရာဇ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးလိုက်မိသည်။

သူ၏ ကျေးဇူးကန်းသော သမီးသည် သူမ၏ အာဏာကို ဆန္ဒအလျောက် စွန့်လွှတ်လိမ့်မည်ဟု ဝူဧကရာဇ် ဘယ်တုန်းကမှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ယခု သူမသည် အာဏာကို လက်လွှတ်လိုခြင်း မရှိသော်လည်း တခြားအကြံအစည်များ ရှိနေပုံရသည်။

ဤကျေးဇူးကန်းသော သမီးသည် ရှနိုင်ငံတော်တွင် နန်းတွင်းအရှုပ်တော်ပုံများကို ဖန်တီးကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှနိုင်ငံတော်၏ မိဖုရားခေါင်ပြီး ဖြစ်လာရန်၊ ထို့နောက်တွင် သူမ၏ ရင်သွေးကို အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်လာစေရန် သို့မဟုတ် နောင်လာမည့် ဧကရာဇ်ဖြစ်စေရန် စီစဉ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်က နောက်ကွယ်မှ ချုပ်ကိုင်သူအဖြစ် အုပ်စိုးရန် ကြံစည်နေတာလား။

ဝူဧကရာဇ် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ထိုကျေးဇူးကန်းသော သမီးသည် လုချန်းကို လူအ တစ်ယောက်ဟု သဘောထားနေပုံရသည်။ လုချန်းသည် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်လေးဦး၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူ့တွင် ထူးခြားချက် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေရမည်။

ဝူနိုင်ငံတော် ပြိုလဲသွားပြီးနောက် ဝူမင်းဆက်တစ်ခုလုံး၏ အထောက်အပံ့များ မရှိတော့သည့်အခါ ထိုကျေးဇူးကန်းသော သမီးသည် မည်သည့်အင်အားဖြင့် မိဖုရားခေါင် ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ပြီး သူမ၏ ရင်သွေးကို အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်စေနိုင်မည်နည်း။

သို့သော်လည်း ဝူကျန်းဝမ် ကောင်းကင်လူသားအဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ခဲ့ပါက ထိုအရာအားလုံးက မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ကောင်းကင်လူသားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်အထိ ဝူနိုင်ငံတော်တွင် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင် မရှိသေးချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝူဧကရာဇ်သည် ဝူကျန်းဝမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်မှု လွဲခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ လွဲမှားစွာ နားလည်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမိုသက်သာသွားခဲ့သည်။

ဝူကျန်းဝမ်၏ ရင်သွေးသည် တစ်နေ့တွင် ရှနိုင်ငံတော်၏ ထီးနန်းကို ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက် သူ့တွင် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ဝူကျန်းဝမ်၏ ရင်သွေးသည် ရှနိုင်ငံတော်၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာခဲ့ပါက သူ၏မျိုးဆက် ဆက်လက်ရှင်သန်နေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။ ထိုသို့တွေးလိုက်သောအခါ ဝူဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုတစ်ခု လှိုက်ခနဲဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

….

ထိုအချိန်တွင်။

ရှနိုင်ငံတော်။

ရန်ခရိုင်။

လုချန်း စာကြည့်ခန်းထဲတွင် အလုပ်များနေစဉ် အပြင်ဘက်မှ ပိုင်ချင်းချင်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်းကြီး။ တပ်မှူး ချင်နဲ့ မိဖုရား လုံယွဲ့တို့ တွေ့ခွင့်ပန်ပါတယ်။”

လုချန်းက ပုံမှန်လေသံဖြင့်

“နှစ်ယောက်လုံးကို ဝင်ခွင့်ပြုပါ”

ခဏအကြာတွင် ချင်ယူရှန်နှင့် တုန်းဖန်လုံယွဲ့တို့ စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

ဝင်လာသည်နှင့် နှစ်ဦးစလုံးက

“မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

လုချန်းသည် လက်ထဲမှ ဘောပင်ကို ချလိုက်ပြီး တုန်းဖန်လုံယွဲ့ကို မော့ကြည့်က

“ဘာကိစ္စလဲ လုံယွဲ့ ။ မင်းအရင်ပြောပါ။”

တုန်းဖန်လုံယွဲ့က

“”မင်းကြီး။ အခြေခံပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေကို ပထမအသုတ်ကို ပုံနှိပ်ပြီးပါပြီ။ တစ်အုပ်ကို အုပ်ရေနှစ်ရာနှုန်းပါ။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပုံနှိပ်တိုက်၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် အလွန်မြင့်မားလာသည်ဟု ယူဆရသည်။ အချိန်တိုအတွင်း စာအုပ်များစွာကို ရိုက်နှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြေခံ ပညာရပ် စာအုပ်များထဲမှ ပထမဆုံးအသုတ်တွင် စာအုပ်များစွာ ပါဝင်ပြီး တစ်မျိုးလျှင် အုပ်ရေနှစ်ရာစီ ရိုက်နှိပ်ခဲ့ရာ စုစုပေါင်း စာအုပ်အရေအတွက် အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ခန့်ရှိနေလိမ့်မည်။ ပုံနှိပ်တိုက်သည် ညဘက်တွင်ပါ အနားယူခြင်းမရှိပဲ လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပုံရသည်။

ထို့နောက် လုချန်းက

“အဲဒီစာအုပ်တွေကို ကိုယ်စာရင်းပေးထားတဲ့ လူတွေကို အရင်ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့အရင်ဖတ်ကြည့်ပါစေ။”

ထိုအခိုက် လုချန်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပြီး

“အနားကိုလာပါ”

တုန်းဖန်လုံယွဲ့လည်း မတွန့်ဆုတ်ပဲ လုချန်းထံသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားသည်။ လုချန်းက သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းမြှောက်လိုက်ပြီး လက်ညိုးထိပ်ဖြင့် တုန်းဖန်လုံယွဲ့၏ နဖူးကို ထိလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လုချန်းသည် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ အတွင်းအားများအားလုံးကို အသုံးချကာ သူ၏ နတ်ဉာဏ်အလင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သော မရင်းနှီးသည့် ဗဟုသုတများသည် တုန်းဖန်လုံယွဲ့၏ စိတ်ထဲသို့ ရေလွှမ်းသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ခော်သစ်ကမ္ဘာမှ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒပညာရပ်များက သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးက ထိုသို့ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လုချန်းလည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲမှ အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏အသိပညာအချို့ကို အခြားသူတစ်ဦးထံ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။ နတ်ဉာဏ်အလင်း စွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဤအချိန်တွင် တုန်းဖန်လုံယွဲ့သည် ဖြစ်ပျက်သွားသည့်အရာများကြောင့် အပြည့်အဝ သတိမဝင်သေးပေ။ ထို့နောက် လုချန်းက

“ဒါက ကိုယ်မင်းကိုပေးလိုက်တဲ့ ဗဟုသုတတွေပဲ။ ဒီနေ့ ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း ဆင်ခြင်ပါ။ မင်းစိတ်ဝင်စားတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို စာကြည့်တိုက်ထဲက စာအုပ်တွေထဲ ရှာဖွေဖတ်ရှုနိုင်တယ်။”

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ တုန်းဖန်လုံယွဲ့ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမ အမြန်ဒူးထောက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလို အဖိုးတန်တဲ့ ဗဟုသုတတွေ ပေးအပ်တဲ့အတွက် မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

တုန်းဖန်လုံယွဲ့က ဆက်လက်၍

“မင်းကြီး။ စာကြည့်တိုက်က ဝင်ရောက်နိုင်သူ များလေလေ‌ ကိုင်တွယ်ရမယ့် ကိစ္စတွေလည်း များလာလေပါပဲ။ လူအင်အား ပိုတောင်းခံပါရစေ။”

တုန်းဖန်လုံယွဲ့သည် စာကြည့်တိုက်ကို တာဝန်ယူရသည့်အပြင် အသိပညာဖြန့်ဝေရေးကိုလည်း တာဝန်ယူထားသည်။ ဤတာဝန်နှစ်ခုကို ပေါင်းလိုက်သောအခါ သူမ ပို၍ ပင်ပန်းလာသည်ကို တွေ့ရှိလာသည်။

ထို့ကြောင့် လုချန်းအား လူအနည်းငယ် ထပ်တောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမပြောသည်မှာ ကာယလုပ်သားများမဟုတ်ဘဲ စီမံခန့်ခွဲ နိုင်မည့်သူများဖြစ်ကြသည်။

လုချန်းလည်း စာကြည့်တိုက်လုပ်ငန်းအတွက် သင့်တော်သောသူများကို သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှာဖွေလိုက်ရာ မကြာမီတွင် လူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက်

“ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မင်းဆီကို လူတစ်ယောက် ပို့ပေးပါ့မယ်။”

တုန်းဖန်လုံယွဲ့က ထပ်မံ၍

“မင်းကြီးကို အများကြီးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“သွားခွင့်ပြုပါဦး။”

တုန်းဖန်လုံယွဲ့ စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုချန်းက ချင်ယူရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“တပ်မှူးချင်။ အရေးကြီး ထောက်လှမ်းရေး သတင်း ရှိလို့လား။”

ချင်ယူရှန်က အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး စာအိတ်နှစ်အိတ်ကို လုချန်း၏ စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။

“ဒီစာနှစ်စောင်ထဲက တစ်စောင်က ချွမ်နိုင်ငံတော်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ကပ်ရောဂါ အကြောင်း အစီရင်ခံစာပါ။ နောက်တစ်စောင်ကတော့ မြောက်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ထောက်လှမ်းရေးသတင်းပါ။”

ချင်ယူရှန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စာတစ်စောင်ကို အမြန်ဖွင့်ပြီး အာရုံစိုက်ကာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ပထမစာ၏ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် လုချန်း၏ နဖူး အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။