တူမလေး၊ မင်း... ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား

နဂါးမျိုးနွယ်မှ ကျန်ရှိနေသော အသက်အကြီးဆုံး သမီးတော်တစ်ပါးအနေဖြင့် ယောက်ျား တစ်ယောက်၏ လက်ကိုပင် မကိုင်ဖူးသေးဘဲ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုကိုယ်ဝန် ဆောင်ရမလဲဆိုတာကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ အစပိုင်းတွင် သူမက သူမ၏တူမက သူမကို နောက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စရိုက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ထိုတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ခဲ့ပြီဆိုတာကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချရင်း ချန်းမုက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

"အတိအကျ ဘာမှားနေလို့လဲ"

ချန်းဖေးလန်အတွက်တော့ သူမ၏အမေ ဆုံးပါးသွားကတည်းက သူမ၏အဒေါ်က သူမအတွက် အမေတစ်ယောက်လို ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒီမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူမက သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ဒုက္ခအားလုံးကို သွန်ချလိုက်သည်။ ချန်းဖေးလန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်းမုက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါဆို ဒီလိုလား"

သူမက လျိုကျန့်လီက ချင်ဖုန်း၏ ကလေးကို ဒီလောက်မြန်မြန် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ တူမလေး ဒီလောက် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြခြင်းမှာ သူ့အားနည်းချက်နှင့်သူ ရှိသည်။ အရာအားလုံးတွင် အမြဲတမ်း ယှဉ်ပြိုင်လိုသည်။

တူမလေးသာ သူမကဲ့သို့ အသံတိတ်နေပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေမည်ဆိုလျှင် အရာရာက ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။ သို့သော် လူတွေကတော့ မတူညီကြပေ... ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ချန်းမုက ပြန်ဖြေသည်။

"လူသားတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် နဂါးမျိုးနွယ်က မျိုးဆက်ထုတ်လုပ်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး။ အထူးသဖြင့် မင်းက နဂါးပြာမျိုးဆက်က ဖြစ်နေတော့ ပိုပြီးတောင် မဖြစ်နိုင်ချေနည်းသေးတယ်။ ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်း ဒီကိစ္စကို အလျင်လိုမနေသင့်ဘူး။ တစ်ဆင့်ချင်း သွားတာ ပိုကောင်းတယ်။ မင်းအမေ မင်းကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တယ်ဆိုတာကို သတိရပါ။"

နှစ်ပေါင်းများစွာဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် ချန်းဖေးလန်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ဒီတူမလေးက အရမ်းခေါင်းမာတာပဲ... ချန်းမုက သူမ၏အမူအရာကို သတိပြုမိပြီး ခဏစဉ်းစားကာ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ငါ့အမြင်မှာတော့ ကျန့်လီက မင်းထက်စောပြီး ကိုယ်ဝန်ရသွားတာက မကောင်းတဲ့အရာ တစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

ချန်းဖေးလန်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏ ကောင်းကင်ပြာရောင် မျက်ဝန်းများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ လင်းလက်သွားသည်။

"အဒေါ် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

"အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ရှိလာတဲ့အခါ ဘဝက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ အဆင်မပြေ ဖြစ်လာတယ်။ ကျင့်ကြံမှု နှေးကွေးသွားရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်ဝန်ရင့်လာတာနဲ့အမျှ ယောက်ျားနဲ့မိန်းမကြားက အချို့သော လှုပ်ရှားမှုတွေ... အဟမ်း၊ နောက်ထပ် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။"

ချန်းမုက သိမ်မွေ့စွာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"သေချာစဉ်းစားကြည့်စမ်း။ ဒါက မင်းအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။"

ချန်းဖေးလန်က တစ်စုံတစ်ခုကို မရေမရာ နားလည်သွားသလို တိုးညင်းစွာ ပြန်လည်ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်သစ်များဖြင့် တောက်ပလာသည်။

"အခွင့်အရေး؟"

သူမ၏ အစွမ်းက လျိုကျန့်လီလောက် မကြီးမားသောကြောင့် သူမက 'အစ်မ ကျန့်လီ' ဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ အာဏာရှိသော နေရာတစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် သူမက အစွမ်းအစတွင် သူမကို ကျော်လွန်ရမည်။ သို့သော် အစ်မတော် ကျန့်လီက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုတွင် အမြဲတမ်း ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူမ၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ကြားမှ ကွာဟချက်က မကျဉ်းမြောင်းလာရုံသာမက ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ပြီးတော့ အခုရော؟ အစ်မ ကျန့်လီက ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး သူမ၏ မိသားစုနှင့် ခင်ပွန်းက သူမကို ကျင့်ကြံခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ဘေးဖယ်ထားပြီး အနားယူခြင်းအပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်ရန် အကြံပေးခဲ့ကြသည်။ ဒါက သူမအတွက် အမီလိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား။

အဒေါ်ပြောခဲ့သည့် ဒုတိယအားသာချက်အတွက်တော့... ထိုအတွေးကြောင့် ချန်းဖေးလန်၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် နီရဲမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍သာ ဒါက အမှန်ဆိုလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် အစ်မတော် ကျန့်လီနှင့် အလှည့်ကျ ညအတူအိပ်စက်မည့်အစား သူမ၏ ခင်ပွန်းက အမြဲတမ်း သူမတစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်လော။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကိုယ်ဝန်မရခြင်းက မကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု မဟုတ်လောက်ဘူးလား။ ချန်းဖေးလန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်းမုက သူမ တူမလေး၏ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို နားလည်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'အဒေါ်တစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ တကယ်ပဲ မလွယ်ဘူး။'

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ငွေရောင်အကြေးခွံတစ်ခုက ချန်းဖေးလန်၏ နဖူးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် နဂါးပုလဲကလည်း လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။

ချန်းဖေးလန်က အနည်းငယ် ပျို့အန်ချင်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ပါးစပ်ကို ညာလက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။ သူမက အန်ချင်သော်လည်း ဘာမှထွက်မလာပေ။ မှန်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ချန်းမုက မှင်တက်နေရာမှ ခဏအကြာတွင် အနားယူခုံပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံထဲတွင် အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းတို့ ရောနှောနေသည်။

"တူမလေး၊ မင်း... ကိုယ်ဝန်ရှိနေပုံပဲ။"

သူမ မှတ်မိသလောက်တော့ အစ်မဖြစ်သူ ဖေးလန်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက ဒီလိုတုံ့ပြန်မှုမျိုး ရှိခဲ့သည်

! "ဟမ်؟"

ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တစ်ခုက ချန်းဖေးလန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမ၏ ကျော်လွန်ရန်နှင့် ယောကျ်ားကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ရန် အစီအစဉ်များက မစတင်မီမှာပင် အဆုံးသတ်သွားပုံရသည်။

...

ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရာလမ်းတွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ထဲမှ လက်ကောက်ကြိုးနှစ်ကွင်းကို ကစားနေရင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်။

"ငါ တစ်ကွင်းကို ကျန့်လီကို တိတ်တဆိတ်ပေးပြီး နောက်တစ်ကွင်းကိုတော့ လောလောဆယ် ဖွက်ထားလိုက်မယ်။ ဒါမှ ဖေးလန် မမြင်ဘဲ မသက်မသာ မခံစားရမှာ။"

ဖေးလန်၏ စရိုက်ကို ကောင်းကောင်းသိသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမ၏ အတွေးများကို သူ ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေနှင့် ကံတရားတို့၏ ကိစ္စဖြစ်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

သူတို့ ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ နေဝင်သွားပြီး ကောင်းကင်က မှောင်မည်းနေပြီ။ ညစာစားချိန် ရောက်ပြီဖြစ်ပြီး ချင်ဖုန်း ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာ လူတိုင်းက သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြပြန်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားက ခုန်သွားသည်။ သူနှင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းအကြောင်း ကောလာဟလ ဗားရှင်းအသစ် တစ်ခုများ မင်းနေပြည်တော်တွင် ပျံ့နှံ့နေပြန်ပြီလား။ ဘေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စီနီယာ ပိုင်ရန်၏ ဘေးတွင် ဓားမရှိသော်လည်း သူ၏အမူအရာကတော့ အဓိပ္ပာယ်ပါနေသည်။

ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကိုတော့ လောလောဆယ် ဖယ်ရှားနိုင်ပုံရပြီး အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဖေနှင့် မေမေလေးတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ရှိနေသည်။ သူ၏ ဇနီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လျိုကျန့်လီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ချန်းဖေးလန်ကတော့ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများက ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

" ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။"

မေမေလေးက အော်လိုက်သည်။

"ဖုန်းအော်၊ အဲ့ဒီမှာ မှင်တက်ပြီး ရပ်မနေနဲ့။ မြန်မြန် ဖေးလန်ရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းပေးလိုက်။ သူလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေပုံပဲ။"

"ဘာ؟"

အံ့အားသင့်မှုက လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုလို အရမ်းမြန်ဆန်စွာ ရောက်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို လုံးဝ မှင်တက်သွားစေသည်။ အခုတော့ သူ၏ဆရာက ဘာကြောင့် လက်ကောက်နှစ်ကွင်း ပေးခဲ့သလဲဆိုတာနှင့် ထိုအပြုံးနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်!

...

လတစ်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့ကလည်း မင်းနေပြည်တော်တွင် ခိုင်မာစွာ ခြေကုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အမာရွတ်နှင့်လူနှင့် သူတို့ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားတို့၏ အဖြစ်အပျက်မှာတော့ ဖြေရှင်းပြီးသွားပုံရသည်။

ဓားဧကရာဇ်မြို့တော်၏ အရှင်သခင်တစ်ပါးအနေဖြင့် ပိုင်ရန်က မင်းနေပြည်တော်တွင် ထာဝရ နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ ထွက်ခွာရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ချင်စံအိမ်တော်၏ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပိုင်ရန်က အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။

"ချိုးအော်၊ မင်း တကယ်ပဲ မင်းနေပြည်တော်မှာ နေပြီး ဒီက သိုင်းခန်းမဆောင်ကို တာဝန်ယူမယ်ဆိုတာ သေချာလား။"

ပိုင်ချိုးက ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်ကြီးက ကျွန်မကို ပြောဖူးတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းအစကို တိုးတက်စေဖို့အတွက် ကျင့်ကြံရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆက်မပြတ် တိုးတက်စေရမယ်တဲ့။ မင်းနေပြည်တော်က မဟာချန် အင်ပါယာရဲ့ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ပြီးတော့ စီနီယာ ကျန့်လီကလည်း ဒီမှာရှိနေမှတော့ ကျွန်မက သူမဆီကနေ သင်ယူပြီး ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။"

အဖေတစ်ယောက်က သူ့သမီးကို အသိဆုံးပင်။ အဖေတစ်ယောက်ဖြစ်သူ ပိုင်ရန်က ပိုင်ချိုး၏ နှလုံးသားထဲမှ အတွေးများကို ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ တကယ်တော့ ချင်စံအိမ်တော်တွင် ဒီယာယီတည်းခိုခြင်းကလည်း သူ၏သမီးက ဒီမိသားစုကို ယုံကြည်စွာ အပ်နှံထိုက်ရဲ့လားဆိုတာကို ကြည့်ရန်ဖြစ်သည်။

အဖြစ်မှန်ကတော့ ဒါ မဆိုးဘူးဆိုတာကို သက်သေပြခဲ့သည်။ သူက အရင်က ချင်အန်းကို သေချာလေ့လာခဲ့ပြီး သူက နည်းနည်းလေး ရိုးအတာကလွဲလို့ သူ့မှာ ဘာအမှားမှ မရှိပေ။ သူက အံ့မခန်းတဲ့ အရည်အချင်းရှိရုံသာမက နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးမှ ဓားသခင် ကျန်းထျန်းယီရဲ့ လေ့ကျင့်ပေးမှုကိုလည်း ခံခဲ့ရတယ်။ သူ၏အနာဂတ် အလားအလာများမှာ အကန့်အသတ်မရှိပေ။

အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ကောင်လေးက သူ့အစ်ကိုကြီးလောက် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုစိတ်ထဲတွင် တွေးရင်း ပိုင်ရန်က မလှမ်းမကမ်းမှ ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက သတိဝီရိယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အဖေ၊ သမီးလည်း မင်းနေပြည်တော်မှာ နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်စေချင်တယ်။"

ပိုင်ဝူရွှမ်းက အလေးအနက် ကြေညာလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ တံတွေးများက သူမ၏ စစ်မှန်သော အတွေးများကို ဖော်ပြနေသည်။

ပိုင်ရန်၏ လေသံက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခိုင်မာသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ပြီး ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ဝူရွှမ်းက မှင်တက်သွားသည်။ ကောင်းမွန်သောအရာအားလုံးမှာ အဆုံးသတ်တစ်ခု ရှိရမည်။

ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်များက ချင်မိသားစုကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ထွက်ခွာခါနီးတွင် ပိုင်ရန်က သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

"ငါ့သမီးငယ်လေးကို မင်းနဲ့ အပ်ခဲ့တယ်။ သူက မျက်နှာပူတတ်ပြီး ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် မပြောတတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ တခြားကောင်လေး ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့ကို ပိုပြီး ပါးနပ်အောင် ပြောလိုက်။ အရာရာကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သိမ်းမထားနဲ့။ ငါက မြေးတွေ မြန်မြန်လိုချင်နေပြီ။"

ချင်ကျန့်အန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ နောက်ကျရင် ဖုန်းအော်ကို သူ့ကို အကွက်တချို့ သင်ပေးခိုင်းလိုက်မယ်။"

ပိုင်ရန်က ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ မလိုအပ်တော့ပါဘူး။ တခြားကောင်လေးက နည်းနည်းထိုင်းနေတာက အဆင်ပြေပါတယ်။ အရမ်းပါးနပ်တဲ့ ယောက်ျားတွေက ဒုက္ခတွေကို ဆွဲဆောင်တတ်တယ်။"

ချင်ကျန့်အန်း: "..."