ထိုက်ဟွာခန်းမတွင် ကုန်စိမ်းဈေးကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးကာပရမ်းပတာဖြစ်

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုကို စောင့်ကြည့်ရင်း ညတစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် သူမသည် မှန်ထဲတွင် သူမ၏ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ မိတ်ကပ်မှုန့်များထူထူလိမ်းပြီး သူမ၏မျက်လုံးအောက်က ညိုမည်းနေသောအကွင်းများနှင့် ဖြူဖျော့သောအသားအရေကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းလည်း ကောင်းမွန်စွာအနားမရခဲ့ပေ။ နေသည် အရှေ့မှ ထိုးထွက်စပြုနေချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏နဂါးဝတ်ရုံတော်များကို ဝတ်ဆင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန်ကောင်းသောစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ထိုက်ဟွာခန်းမသို့ သွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ကြီးမားသောစည်းဝေးပွဲနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက ယနေ့စည်းဝေးပွဲတွင် လူများသိပ်မများခဲ့ပေ။ ရှိနေသူများသည် လက်ရှိမင်းဆက်၏အရေးကြီးသောအမတ်များအားလုံးဖြစ်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ပလ္လင်တော်သို့တက်ရာ လှေကားများရှေ့တွင်စုရုံးနေသော အရာရှိများကို သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲလီကိုမြင်သောအခါ သူမ၏နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူက ဒီလောက်အသက်ကြီးနေပြီ၊ ဒါဆို သူနေမကောင်းဘူးလို့ပြောပြီး ခွင့်မတောင်းနိုင်ဘူးလား။

သူ၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဦးညွှတ်မှုပြုလုပ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲလီသည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ တော်ဝင်စာရေးစားပွဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတွက် သေတ္တာပျောက်ဆုံးနေသောကြောင့် သူ့ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မီးရှို့ခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို မရှာနိုင်သေးဘူးလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လည်ချောင်းကိုရှင်းလိုက်သည်။ သူမသည် ပထမဆုံးအကြိမ် စည်းဝေးပွဲတွင် ဘာကိုမှနားမလည်ခဲ့သော်လည်း လိုကျစ်ကွေ့၏အလျင်စလိုသင်ကြားမှုသည် သူမကို လုံလောက်စွာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ စကားပြောရမည့်အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

"ကျန့်တို့ ဒီနေ့ ဒုက္ခသည်တွေကိစ္စကို လူတိုင်းနဲ့ ဆွေးနွေးမယ်။"

"အရှင်မင်းကြီး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အရာရှိတန်းများကြားကနေ ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ကျန့် စကားပြောတာ အရင်ဆုံးဆုံးအောင် ပြောပါရစေဦး။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က "အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ မယ်တော်ကြီးကို ခန်းမထဲကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး မျိုးရိုးစဉ်ဆက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို တောင်းခံသင့်ပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကိစ္စကို မပြောရင် ဒီလူ သေသွားလိမ့်မယ်လို့ သူမ ယူဆလိုက်သည်။ "တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အာရုံစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့မှ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အကြောင်း ကျန့်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ရွေးချယ်ရတာလား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် "အရှင်မင်းကြီး၊ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်က နိုင်ငံရဲ့အရေးကြီးဘဏ္ဍာတစ်ခုဖြစ်တယ်၊ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့မူလရင်းမြစ်ဖြစ်တယ်..."

"တော်ပြီ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ဟောပြောချက်ကို မစခင်ကတည်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုတော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို သူမကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ဒါက ကျောက်စိမ်းအပိုင်းအစတစ်ခုထက် ဘာမှပိုမနေခဲ့ပေ၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ထမင်းပေါင်းအိုးထက်တောင် တန်ဖိုးပိုနည်းသေးသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဆက်လက်အော်ချင်နေခဲ့သည်။

"ရပြီ၊ ရပြီ၊ ရပြီ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီးကို ခန်းမထဲဝင်ခွင့်ပြုလိုက်။" အကယ်၍ ထိုနှစ်ဦး သေခြင်းကို ထိုမျှလောက်ရှာဖွေချင်နေတယ်ဆိုရင် သူမ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။

မယ်တော်ကြီး ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အော်လိုက်သည့် ပဲ့တင်ထပ်သောအသံများနောက်တွင် မယ်တော်ကြီးသည်လည်း လိုက်ပါလာသည်။ ထိုနေ့က ကြီးမားသောစည်းဝေးပွဲတွင်ကဲ့သို့ပင် သူမသည် ခေါင်းမှခြေအထိ ဝမ်းနည်းခြင်းအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြည်းဖြည်း၊ အလျင်မလိုသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်လာသည်။ သူမသည် ထိုနေ့က ခြေထောက်ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်သမားတော်က သူမသည် ကြွက်သားဒဏ်ရာသာရခဲ့သည်ဟု စစ်ဆေးပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် လက်ရှိတွင် ခြေထောက်ဆွဲကာ လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကိုမြင်သည်နှင့် ပြုံးလိုက်ပြီး "မယ်တော်၊ ရောက်လာပြီပဲ။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် လျှို့ဝှက်အကြံအစည်များချထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏အပြုံးကိုမြင်လိုက်ရတာကြောင့် သူမ၏ခြေလှမ်းများ ထစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏အမူအရာသည် အလွန်ဆိုးယုတ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး အခြေအနေတစ်ခုလုံးက တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသလိုပင်။

"ကျွန်တော်မျိုး မယ်တော်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်၊ မယ်တော်ကြီး နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းမက အသက်ရှည်ပါစေ၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ကျန်သူများကို ဦးဆောင်ကာ မယ်တော်ကြီးကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမကိုယ်သူမ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ပေးအပ်ရန် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ယခု ထိုက်ဟွာခန်းမအတွင်းတွင် ရှိနေသည်။ သူမ အခု နောက်ဆုတ်ချင်ရင်တောင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ သူမသည် သူမနောက်က အစေခံမကြီးထံမှ တံဆိပ်တော်ပါသောသေတ္တာကိုယူကာ ပလ္လင်တော်သို့ လှေကားများဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပေါ့ပါးစွာချောင်းဟမ့်လိုက်သည်။

သူမသည် သူ့ဘက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူက သူမကို ထရန်လှုပ်ရှားပြသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို စူလိုက်သည်။ သူမ မပျော်ရွှင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမ မထဘူး!

“…..” လိုကျစ်ကွေ့ ဆွံ့အသွားသည်။ သူတို့က မယ်တော်ကြီးလာတဲ့အခါ သူမ ထရမယ်လို့ စီစဉ်မထားခဲ့ဘူးလား။ ဘာလို့ အခုအချိန်ကျမှ သူမလုပ်ရမယ့်အပိုင်းကို ငြင်းဆန်နေရတာလဲ။

အကြီးအကဲလီသည် ထိုအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းကိုကြည့်ရန် သူ့ခေါင်းကိုမြှောက်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အရှင်မင်းကြီး" ဟု အသံနေအသံထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဂါးပလ္လင်တော်ပေါ်မှ ခုန်ထရပ်လိုက်ပြီး မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကို "မယ်တော်၊ မလဲကျအောင် ဖြည်းဖြည်းလမ်းလျှောက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် မကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲလီ၏စကားများသည် ထိုမျှလောက်အသုံးဝင်နေတာလား။ ဒါဆို သူက ဘာအတွက်လိုနေဦးမှာလဲ။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် တော်ဝင်စာရေးစားပွဲသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး "အရှင်မင်းကြီးက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို လက်ခံဖို့ ဒူးထောက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။" ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ခဏတာ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုအမျိုးသမီး၏မျက်နှာကို ချီးထုပ်ဖြင့် ပစ်ပေါက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ တကယ့်အစစ်ကို မေ့လိုက်၊ သူမက အတုကိုတောင် ကိုင်ထားပြီး သူမကို ဒူးထောက်ခိုင်းနေတာလား။ သူမက ဒီလိုယုံကြည်မှုကို ဘယ်ကရတာလဲ။

"အရှင်မင်းကြီး။" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ထပ်သတိပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းမာစွာ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေခဲ့သည်။

ငါ ဒူးထောက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ မင်း ဘာလုပ်နိုင်လဲကြည့်လိုက်!

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမ၏လက်ထဲကသေတ္တာကို နဉ်ရှောင်ယောင်း၏မျက်နှာကိုပစ်ပေါက်ချင်နေလေသည်။ ဒီမိန်းကလေးက ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် သူမကို ဆန့်ကျင်ချင်နေသေးတယ်။

"အရှင်မင်းကြီး၊" နှစ်ဦးစလုံး မလှုပ်ရှားဘဲ ငြင်းဆန်နေချိန်တွင် မိန်းမစိုးတစ်ဦးက တံခါးမှနေ၍ ကျယ်လောင်စွာကြေညာလိုက်သည်။ "မင်းသားဖူ၊ နဉ်ကွမ်းရွှင်း၊ မင်းသားကျီ၊ နဉ်ကွမ်းယွမ်၊ မင်းသားရှီ၊ နဉ်ကွမ်းယွီ၊ မင်းသားချီ၊ နဉ်..."

"သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မိန်းမစိုးက နာမည်များအားလုံးကို မပြောရသေးခင်ပင် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဒီပြပွဲကိုကြည့်ဖို့ လူပိုများများရောက်လာလည်း ဂရုမစိုက်ပေ၊ ပြောရလျှင် ဒီမင်းသားတွေ ဝင်ရောက်လာတာ ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏နဖူးတွင် အရေးအကြောင်းများပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒီမြေရှင်မင်းသားတွေ ခန်းမထဲမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူတို့မှာ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ရှိနေတဲ့အတွက် ဒီလူတွေက ဧကရာဇ်ကို နန်းစွန့်ခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေကြတာလား။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းမှ ခန်းမ၏တံခါးသို့ သူမ၏အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်စဉ် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကဲ့သို့ပင် အတွေးများဝင်လာခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မယ်တော်ကြီး၏လက်ထဲက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကိုင်ထားသောသေတ္တာကို အခွင့်အရေးယူ၍ ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏စားပွဲပေါ်က သတ်မှတ်ထားသောနေရာတွင် ထားလိုက်သည်။ ဒီတံဆိပ်တော်က အတုဖြစ်နေရင်တောင် ဒါက ကျောက်စိမ်းနဲ့ လုပ်ထားရမှာပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ သူမ ဒါကို ငွေနဲ့ ရောင်းလို့ရတယ်။

မြေရှင်မင်းသားများ ထိုက်ဟွာခန်းမအတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ဝင်လာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အရိုအသေပေး ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ထကြ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက "မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာရောက်နေပြီဆိုမှတော့ ဘေးမှာရပ်ပြီး ကြည့်ကြ။"

မင်းသားများအားလုံး တစ်ဖက်တွင် ရပ်လိုက်ကြပြီး လုပ်ဆောင်မှုများကို တကယ်ပဲ စတင်ကြည့်ရှုကြသည်။

"ဒါဆို ဒုက္ခသည်တွေအကြောင်း ပြောကြမလား။" နဉ်ရှောင်ယောင်းက အဆိုပြုလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီကျွန်တော်မျိုးက မနေ့က အမတ်အမျိုးမျိုးနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့တယ်။ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ဟာ ခဏတာအတွက် မယ်တော်ကြီးထံမှာ ရှိနေတာ အကောင်းဆုံးလို့ ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ကျန့် သဘောမတူဘူးဆိုရင်ကော။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့ခေါင်းကိုငုံ့ထားပြီး အလွန်ရိုသေပြီး ရိုးသားပုံရသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ အရေးကြီးဆုံးကိစ္စဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်သင့်တယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။"

လာတော့မယ်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုအဘိုးကြီးက သူမကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိနေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ "ကျန့်... ကျန့် နေမကောင်းတာမရှိဘူး၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကျန့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးက ကောင်းနေမှတော့ ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က "အရှင်မင်းကြီး၊ ရှေးခေတ်ကတည်းက သမားတော်တွေဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင် မကုသခဲ့ဖူးဘူး။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ကုသမှုကိုကြောက်လို့ ကိုယ့်ရောဂါကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူး။"

ယခုအချိန်တွင် အကြီးအကဲလီသည်လည်း ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက သူ့နဂါးခန္ဓာက ကျန်းမာရေးကောင်းတယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ခင်ဗျားက အရှင်မင်းကြီး နေမကောင်းဘူးလို့ အခိုင်အမာပြောနေတယ်၊ ဒါဆို ဘယ်လိုရောဂါမျိုးလဲ။"

"အမတ်ချုပ်ကြီးဟာ အရှင်မင်းကြီးရဲ့မယ်တော်ဘက်မှ အဘိုးတော်ဖြစ်တယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီး၏အဖွဲ့မှ အရာရှိတစ်ဦးက စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့နဂါးခန္ဓာ နေမကောင်းဘူးဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလား။"

"မင်းနဲ့အမတ်၊ မင်းနဲ့အမတ်၊" အကြီးအကဲလီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းနဲ့အမတ်တစ်ယောက်မှာ ကိုယ့်မယ်တော်ဘက်မှဘိုးဘွားတွေက ဦးဆောင်တာ ဘယ်တုန်းကလဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၊ ခင်ဗျားက အရာရှိတစ်ဦးအနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့တာဝန်ကို ပထမဆုံးအနေနဲ့ သတိရသင့်တယ်။"

"ဒီအဘိုးကြီးက အကြီးအကဲလီရဲ့စကားတွေကြောင့် ထိတ်လန့်မိပါတယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့ဘာသာ ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ရပ်တည်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးရဲ့ကျန်းမာရေးက နိုင်ငံနဲ့နိုင်ငံသားတွေအတွက် အရေးကြီးတယ်။ ဒီအဘိုးကြီးက တာဝန်မဲ့တဲ့မှတ်ချက်တွေ ပေးဝံ့စရာရှိပါ့မလား။"

အကြီးအကဲလီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အမတ်ချုပ်ကြီးက သူ ဘယ်နေရာမှာရပ်တည်တယ်ဆိုတာ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှိသင့်တယ်။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ အမှုမှတ်တမ်းအများအပြားကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေ့ အသက်စွန့်ပြီး လျှောက်တင်ရခြင်းအကြောင်းက ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့နဂါးခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းပြီး အေးအေးဆေးဆေး အမြန်ဆုံးပြန်လည်ကျန်းမာစေချင်လို့ပါပဲ။"

ခန်းမထဲက အမတ်တစ်ဝက်လောက်က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ဖို့ တောင်းဆိုရန် ဒူးထောက်နေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်ချောင်းများကို သူမ၏လက်ဖဝါးများအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်သည်အထိ တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုက ယနေ့ရောက်လာသော အမတ်များအားလုံးသည် အရေးကြီးသောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်ဟု သူမကိုပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အတိုင်း သူတို့သုံးပုံလေးပုံသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏အဖွဲ့နှင့်သက်ဆိုင်နေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။

"မင်းလက်ထဲက ဘာလဲ။" အကြီးအကဲလီက မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့အရင်က ကျန်းမာရေးမှတ်တမ်းတွေ၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း၊" အကြီးအကဲလီ၏မျက်နှာ ရုတ်တရက်အရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ "ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ မင်း တော်တော်အတင့်ရဲနေတာပဲ!"

ရှေးခေတ်ကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံ၏သားတော်၏ကျန်းမာရေးမှတ်တမ်းများကို တခြားသူများက အချက်အလက်များကို အခွင့်အရေးမယူနိုင်စေရန် တရားဝင်ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဧကရာဇ်၏မှတ်တမ်းများကို ဧကရာဇ်ထံ အစီရင်ခံစာအဖြစ် တကယ်ပင် တင်သွင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်ကို သူ့မျက်လုံးထဲမှာရော ထည့်သေးရဲ့လား။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏မျက်လုံးများ မျက်ရည်များပြည့်လာခဲ့ပြီး သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့နဂါးခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့ ဒီကျွန်တော်မျိုးဟာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ပြစ်မှုတွေအတွက် အပြစ်ဖြေဖို့ သေဆုံးဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို နိုင်ငံကို ပထမဆုံးအရေးကြီးအရာအဖြစ်ထားဖို့ တောင်းဆိုရန် ဒူးထောက်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး!"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးတွင် ကြက်သီးထလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ သမီးလိုပဲ၊ ဖခင်ကလည်း ဒီလိုပဲ! မယ်တော်ကြီးက ရုပ်ရှင်ဧကရီဖြစ်ရင် သူက ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ်ဖြစ်လိမ့်မယ်!

အကြီးအကဲလီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ဟန်ဆောင်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး "ရှေးကတည်းက တော်ဝင်မောင်းမဆောင်ဟာ နိုင်ငံရေးမျိုးမှာ တစ်ခါမှ မပါဝင်ခဲ့ဘူး။ အရှင်မင်းကြီးဟာ အစိုးရရဲ့ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲနေပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို တော်ဝင်စာရေးစားပွဲပေါ်မှာ လုံခြုံစွာထားရမယ်။ ခဏတာအတွက် မယ်တော်ကြီးနဲ့ထားဖို့လား။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ မပြန်ဖြေခဲ့ပေ၊ သို့သော် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်လဲကျကာ အရှင်မင်းကြီးအတွက် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို စူလိုက်ပြီး "ဆူညံအောင်မလုပ်နဲ့။ ကျန့် နေမကောင်းမဖြစ်ဘူး။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဆေးမှတ်တမ်းများကို ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် စတင်ဖတ်နေသည်။ အကြီးအကဲလီသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းကာ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏လက်ထဲမှ မှတ်တမ်းများကို လုယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

အိုး!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပြူးလိုက်ပြီး ကိစ္စတွေက ထပ်မံ၍ ကြီးထွားလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် အကြီးအကဲလီတို့ အပြန်အလှန်တွန်းထိုးတိုက်တိုက်ခိုက်နေစဉ် တခြားအမတ်များသည်လည်း လူအုပ်အတွင်း ရှုပ်ယှက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် အလေးအနက်ထားဖွယ်ကောင်းပြီး ရိုသေမှုရှိသော ထိုက်ဟွာခန်းမသည် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်စျေးသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ပွတ်ကာ အောက်ကလူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက သူမရဲ့နန်းတော်ပဲ၊ အရမ်းကို စည်ကားနေတာပဲ!

အမြဲတိတ်ဆိတ်နေသော လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့ရှေ့က အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို အေးစက်သောမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဒီအရပ်ဖက်အရာရှိအစုအဖွဲ့ကို စိတ်ကုန်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ နှုတ်ဖြင့်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းနှင့် နန်းတော်တွင် ဩဇာအာဏာကိုဆုပ်ကိုင်ရန် အဖွဲ့လိုက်ကစားခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့သည် စစ်ဘက်အတွက် နန်းတော်တွင် နေရာနည်းနည်းလေးတောင်မထားခဲ့ပေ။ နိုင်ငံအတွက်ကျတော့ ဘာလို့ ဘာမှမလုပ်ကြတာလဲ။

အကြီးအကဲလီနှင့် သူ့ရုန်းကန်မှုအလယ်တွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့လက်ထဲက ဆေးမှတ်တမ်းများကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ ပွင့်နေပြီး ကျယ်ပြောသော ထိုက်ဟွာခန်းမကို ဖြတ်တိုက်လာသောလေသည် စာမျက်နှာရာပေါင်းများစွာကို လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် လေကြောင့် လွင့်နေသော ငွေစက္ကူများကဲ့သို့ပင်။ စာရွက်အနည်းငယ်သည် တော်ဝင်စာရေးစားပွဲပေါ်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရိုးရာတရုတ်စာလုံးများသည် သူမ၏ခေါင်းကိုက်စေသောကြောင့် သူမသည် ၎င်းတို့ကို စက္ကူတစ်ဆုပ်လုံးလုပ်လိုက်ပြီး ပစ်ချလိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခိုက်တတ်သည့်အဘိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ့အဖွဲ့ဝင်များက ကျန်သူများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရမ်းနည်းနေသေးသည်။ မကြာမီတွင် သူသည် သူတို့၏အရေအတွက်ကြောင့် အားနည်းချက်ကို ရောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် 'စင်ကြယ်သော' အရပ်ဖက်အရာရှိများသည် နန်းတော်တွင် သေဆုံးရမည့်အရေးကို တစ်ခါမှမကြောက်ခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ဆုံးခန်းတိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး သူတို့၏ပြိုင်ဘက်များကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူများ၊ ကပ်ဖားယပ်ဖားအမျိုးအစားများအဖြစ် ကျိန်ဆဲနေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ဒဏ်ရာရရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုမရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုက်ဟွာခန်းမတွင် ပိုမို၍ ပရမ်းပတာဖြစ်လာခဲ့သည်။

အချို့နဉ်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် သူတို့၏ရဲဘော်ရဲဘက်များ ဒဏ်ရာရသည်ကို မကြည့်ရက်တော့ဘဲ သူတို့ကိုရပ်တန့်ရန် ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏အဖွဲ့မှ အကြီးအကဲအဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်က ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့ ပြန်တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဝင်ခဲ့ကြစမ်း၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ အော်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် မြို့စောင့်တပ်စုတစ်စုသည် အတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"မြို့စောင့်တပ်သားတွေလား။" နဉ်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးက အံ့သြတကြီး အော်လိုက်သည်။ "ရှဲ့မျိုးနွယ်က မြို့စောင့်တပ်တွေကို နန်းတော်ထဲကို တကယ်ပဲ ပြောင်းရွှေ့လိုက်တာလား။"

ပြပွဲကိုကြည့်နေသော မျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံး၏မျက်နှာများ စိမ်းဖန့်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤခန်းမသည် သူတို့၏နဉ်မျိုးနွယ်နှင့်ဆိုင်သည်။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များကို ဒီကိုခေါ်လာပြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူက နန်းတော်ကို ဘယ်လိုနေရာမျိုးလို့ ထင်နေတာလဲ။

"ဖွီး!"အကြီးအကဲလီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး "သစ္စာဖောက်ရှဲ့၊ မင်း ပုန်ကန်ချင်နေတာလား!" ဟု အော်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို မျက်လုံးထဲမထည့်ဘဲ နန်းတွင်းဥပဒေတွေနဲ့ အမိန့်တွေကို ဆန့်ကျင်ဝံ့တဲ့ ဒီလူယုတ်မာတွေကို ခေါ်သွားကြ!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အကြီးအကဲလီကိုပင် တစ်ချက်မှမကြည့်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဧကရာဇ်နှစ်ပါးဆက်တိုက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ရန်ဖြစ်နေကြပြီး ယခုအချိန်မှာ အားလုံးကို အဆုံးသတ်ရမည့်အချိန်ပင်။

"အရှင်မင်းကြီး!" အကြီးအကဲလီ၏မဟာမိတ်တစ်ဦးဖြစ်သော အတော်လေးစိတ်ရှင်းသော အရာရှိတစ်ဦးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကိုခေါ်ရန် အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အိုး၊ ဒီလူတွေက ဒီအရှင်မင်းကြီး ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို နောက်ဆုံးတော့ သတိရသွားကြပြီ။

"ရာဇဝတ်သားတွေကို ခေါ်သွားကြ!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အေးစက်စွာအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ရှေ့က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကွဲနေသောကျောက်စိမ်းတစ်တုံးက ဘယ်လောက်တန်လဲဆိုတာကို မသိခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမ၏သမီးကို အချိန်တိုင်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အလျင်အမြန် "အရှင်မင်းကြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ။" ဟု မေးခွန်းဖြင့် ပြန်ဖိချလိုက်သည်။

***