ရှဲ့သားအဖအတွက် နောက်ထပ်ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခု

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ၎င်း၏သေတ္တာအတွင်းမှ ယူကာ လှေကားအောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သေတ္တာသည်လည်း ကျောက်စိမ်းဖြစ်သောကြောင့် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုအရာကိုပါ မချိုးခွဲရက်ပေ။

တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ကျသောအခါ ပျော့ပြောင်းသောအသံဖြင့် ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။ နန်းတွင်းခန်းမဖြစ်လာသော ဆူညံသောဟင်းသီးဟင်းရွက်စျေးသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

လေတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုက နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဆေးမှတ်တမ်းများမှ စက္ကူတစ်ရွက်ကို အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြောင့်တန်းစွာကပ်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏မျက်နှာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲမကျစေရန် တော်ဝင်စာရေးစားပွဲ၏အနားများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသွားခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏နှုတ်ခမ်းများသည် ပျော်ရွှင်သောအပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြန့်သွားခဲ့သည်။ သေခြင်းကို ရှာဖွေတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်။ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်၏ကွဲနေသောအစများသည် နင်မျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် နန်းတွင်းအမတ်များအတွက် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ဒီတော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်က အတုဖြစ်နေတယ်၊” အကြီးအကဲလီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။ “ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုရှင်းပြမှာလဲ။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ဖြစ်ရပ်များသည် သူ့မျှော်လင့်ချက်များထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူ့စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးပရမ်းပတာဖြစ်စေခဲ့သည်။ အကြီးအကဲလီသည် ယခုအခါ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

“မင်းက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မင်းရဲ့ရှဲ့မျိုးနွယ်နဲ့ဆိုင်တယ်လို့ တကယ်ပဲထင်နေတာလား။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုလုပ်တဲ့အတွက် မင်း မျိုးရိုးကိုးဆက်သတ်သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်စေပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းဘက်သို့ ထပ်မံ၍ ဒူးထောက်လိုက်ကာ သူ့နဖူး မြေပြင်ကိုထိသည်အထိ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီကျွန်တော်မျိုးမှာ လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစရာရှိပါတယ်။”

အချိန်တိုလေးအတွင်းတွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် စိတ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရုံမက မကြာသေးမီကဖြစ်ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်အစီအစဉ်များကို သူ့ခေါင်းထဲတွင် အလျင်အမြန် ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။ နဉ်ယွီသည် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ဖျက်ဆီးရဲခဲ့ပါက ဖြစ်နိုင်သောအကြောင်းရင်း နှစ်ခုသာရှိသည်- တစ်မှာ သူမသည် တကယ့်အစစ်ကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီး၊ နှစ်မှာ သူမသည် တံဆိပ်တော်ကို မူလခိုးယူခဲ့သူနှင့် အပေးအယူတစ်ခုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူသည် နိုင်ငံ၏အာဏာကိုလိုချင်ခဲ့ပါက ထိုသူနှင့်နဉ်ယွီတို့သည် ရှဲ့မျိုးနွယ်ကို သူတို့၏ဘုံရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိမ့်မည်။ ရှဲ့မျိုးနွယ်ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ခိုးယူသူသည် နဉ်ယွီနှင့် အာဏာအတွက် ရုန်းကန်နိုင်သည်။ ဤသည်လည်း နည်းဗျူဟာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့၏အရင်က ယုံကြည်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ဒုတိယဖြစ်နိုင်ခြေကို ပို၍ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက "မယ်တော်ကြီးက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော် ပျောက်ဆုံးနေတာကို မနေ့က တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ဒါဟာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီကျွန်တော်မျိုးက နန်းတွင်းအဖွဲ့ဝင်တွေကို အသိပေးဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအစား ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ မယ်တော်ကြီးတို့က အတုကို အစစ်နဲ့လဲဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး တံဆိပ်တော်နဲ့ မြွေကိုတွင်းထဲကထွက်လာအောင် သွေးဆောင်ခေါ်ထုတ်ဖို့ထောင်ချောက်ကို ဆင်ခဲ့တာပါ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဤလူကို လျှို့ဝှက်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူက အလိမ်အညာများကို အမှန်တရားကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ “အိုး၊” သူမက နှစ်ကြိမ်ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါဆို မင်းပြောနေတာက ကျန့်က အရမ်းအလျင်စလိုလုပ်မိတာလား။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အခုလောက်ဆို တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ခိုးသွားတဲ့သူကို ဖမ်းမိနေလောက်ပြီပေါ့။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့ခေါင်းကို ကြမ်းပြင်နှင့်ထိအောင်တိုက်ပြီး "ကျွန်တော်မျိုး အသုံးမကျခဲ့တာပါ၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တံခါးဘက်သို့ ခေါ်လိုက်သည်။ "သာ့ဖုန်း၊ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်နဲ့ ခန်းမထဲဝင်ခဲ့။"

အပြင်ဘက်မှ ခြေသံအများအပြားကြားရပြီးနောက် သာ့ဖုန်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ကိုင်ထားလျက် ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့နောက်တွင် ယင်းလေ၊ ယင်းယွီ၊ ယင်းတျန့်တို့က တစ်ဦးစီတွင် နဂါးအစောင့် သုံးတန်းစီကို ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။

"မင်း၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သူမ၏မျက်လုံးများ မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ ထွက်တော့မလောက် ဖြစ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ယှဉ်နိုင်စရာမရှိသောအလှပဂေးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူတော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သာ့ဖုန်းကို “သာ့ဖုန်း၊ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ငါ့မယ်တော်ကို ပေးပြီး သူမကို စမ်းကြည့်စေလိုက်။ ဒါက တကယ့်အစစ်ဟုတ်မဟုတ် ကြည့်ခိုင်းလိုက်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏သတိပေးချက်မပါဘဲပင် မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

"မယ်တော်ကြီး!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့သမီး တံဆိပ်တော်ကို လက်လှမ်းယူသည်ကိုမြင်သောအခါ ကြမ်းတမ်းစွာအော်လိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏လက်များသည် လေထဲတွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး သာ့ဖုန်းသည် တံဆိပ်တော်ကို နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်သို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တံဆိပ်တော်ကိုယူပြီး တော်ဝင်စာရေးစားပွဲပေါ်သို့ ခေါက်ကြည့်လိုက်သည်။ စမ်းသပ်မှုကနှစ်ကြိမ်သာဖြစ်သော်လည်း စားပွဲကို နှစ်ပိုင်းကွဲစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

“……” ခန်းမထဲကလူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

"ဒါက တကယ့်အစစ်ပဲ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မပျက်စီးသော တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို စစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် ဆွံ့အပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေကြပြီး စကားမပြောနိုင်ကြတော့ပေ။

တော်ဝင်စာရေးစားပွဲ၏အထောက်အပံ့မပါတော့တာကြောင့် မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ပြုတ်ကျပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထိုင်လျက် ကျသွားလေသည်။

တစ်ဖက်တွင် နန်းတွင်းကိစ္စများကို တာဝန်ယူသော မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် ပျက်စီးနေသောစားပွဲကိုမြင်သောအခါ ငိုချင်စိတ်ပေါက်နေပုံရသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် နန်းတော်တွင် အရှင်မင်းကြီးသည် နဂါးပလ္လင်တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သောကြောင့် သူသည် တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်ရှိ ပလ္လင်ကို ယာယီအစားထိုးအဖြစ် ယူလာခဲ့ရသည်။ ယခု အရှင်မင်းကြီးသည် တော်ဝင်စာရေးစားပွဲကိုပါ ဖျက်ဆီးပြန်သည်။ ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက သူသည် တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်ကို လုံးဝဗလာဖြစ်စေတော့မည်လား။

"အရှင်မင်းကြီး၊" အကြီးအကဲလီသည် အမြဲတမ်း အရင်ဆုံးသတိပြန်ဝင်လာသူအဖြစ် ရှိနေတုန်းပင်။ သူသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်မျိုး၊ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို သေဒဏ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပါးစပ်တွန့်သွားသည်။ အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျား နဂါးအစောင့်တွေက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ရဲ့အမိန့်အောက်က မြို့စောင့်တပ်သားတွေနဲ့ ထိုးကြိတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာကို မမြင်ဘူးလား။ ကျွန်တော်က အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဘယ်လိုသတ်ပစ်ရမလဲ။

"တော်ဝင်မောင်းမဆောင်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့မရဘူး၊" အကြီးအကဲလီက သူ့ဒေါသကို မယ်တော်ကြီးရှဲ့ဆီသို့ ဆက်လှည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက မယ်တော်ကြီးကို သူမရဲ့နန်းဆောင်ကို ပြန်သွားဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမ၏ဖခင်ဘက်သို့ ကြည့်ရန် သူမ၏ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်းမော့လိုက်သည်။

“မယ်တော်ကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး နန်းဆောင်ကို ပြန်ပေးပါ၊” အကြီးအကဲလီ၏တပည့်များက အတူတကွ သံပြိုင်ပြောလိုက်ကြသည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြန်ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ကွယ်လွန်သွားသောဧကရာဇ်၏သေဆုံးမှုကအရေးပါမှုကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူမကို အချစ်ဆုံးသူသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏အမှားများကို ခွင့်လွှတ်ပေးရန် ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပေ။ ဘယ်သူမှ သူမကို သူတို့၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထားပြီး ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံတော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ကွယ်လွန်..." မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ငိုကြွေးစပြုလာခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏မျက်ရည်များသည် တကယ့်အစစ်ဖြစ်သည်။

"ကျန့်ရဲ့ခမည်းတော်ကို ဆက်ပြီးတမနေနဲ့တော့၊" နဉ်ရှောင်ယောင်း သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူမကိုယ်သူမ လက်ညှိုးထိုးကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် "တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ခမည်းတော်က ဒီကိစ္စတွေကိုသိရင် သူ ခင်ဗျားကို ဆက်ချစ်နေလိမ့်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

သာ့ဖုန်းနှင့် အရှင်မင်းကြီး၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော မိန်းမစိုးနှစ်ဦးတို့သည် ဤအချိန်တွင် သူတို့နားမကြားအောင် အမှန်တကယ် ဆုတောင်းနေကြသည်။ ဒဏ္ဍာရီများက သေဆုံးသူများသည် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်ကနေ အသက်ရှင်နေသောသူများကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်မြင်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ထိုဒဏ္ဍာရီကို တွေးနေချိန်တွင် သူမသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ငေးမောစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကွယ်လွန်သွားသောဧကရာဇ်သည် သူ၏သမီးကိုမြင်ပြီး သူမနှင့်သူမ၏ဖခင်တို့ကြားက စကားဝိုင်းများကို ကြားသောအခါ သူမအကြောင်း ဘယ်လိုတွေးမိမှာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ခင်ဗျား ဒီလိုကိစ္စတွေအထိ လုပ်ပြီးမှတော့ ခင်ဗျားနာမည်ကို ကဗျည်းတိုင်အဖြစ်ပူဇော်ခံရဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့တော့။"

သာ့ဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြောနေသော 'ဒီကိစ္စတွေ' ကို နားမလည်မိရန် အလွန်တုံးအချင်စိတ် ပေါက်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ကွယ်လွန်သွားသောဧကရာဇ်၏ အချစ်ဆုံးမောင်းမမဖြစ်တော့ဘဲ အဆိပ်ရှိသောမုဆိုးမတစ်ဦးလား။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စကားများကို မကြားခဲ့သော်လည်း သူမ၏နှလုံးသားသည် 'အဆိပ်ရှိသောမုဆိုးမ' ဟူသောစကားလုံးများကို တွေးလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူမသည် ရှိုက်သံပေးကာ မူးမေ့လဲကျသွားခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ချက်ချင်းဝမ်းသာသွားသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရသည်။ သူမသည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့နှင့်အတူလိုက်ပါလာခဲ့သော အစေခံမကြီးနှစ်ဦးကို "ငါ့မယ်တော် မူးလဲသွားတာ မင်းတို့မမြင်ကြဘူးလား။ သူမကို နန်းဆောင်ကိုပြန်သယ်သွားပြီး တော်ဝင်သမားတော်ကို ရှာလိုက်။"

အစေခံမကြီးနှစ်ဦးသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကြောက်လန့်နေကြပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စကားများကို ကြားသည်နှင့် သစ်သားရုပ်ကဲ့သို့ ပြေးလာကြသည်။ သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက မယ်တော်ကြီးကို ခြေထောက်များမှ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး နောက်တစ်ဦးက သူမ၏ခေါင်းနားမှ ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူတို့သည် ထွက်ခါနီးတွင် ဓားကိုင်ထားသော နဂါးအစောင့်များနှင့် မြို့စောင့်တပ်သားများကို တံခါးများနားတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ခြေထောက်များ အားနည်းသွားပြီး ရပ်လိုက်ကာ လှုပ်ရှားရန်မရဲတော့ပေ။

"သာ့ဖုန်း၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထပ်မံခေါ်လိုက်သည်။ "သူတို့ကို ပြန်လိုက်ပို့ပေး။"

"ဟုတ်ကဲ့။" သာ့ဖုန်းသည် ရှေ့သို့လျှောက်လာပြီး မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏ခေါင်းကို ထောက်ထားသော အစေခံမကြီးကို တွန်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ အစေခံမကြီးနှစ်ဦးသည် တုန်ယင်နေသောခြေလှမ်းများဖြင့် ယင်းဖုန်းနောက်ကိုလိုက်ကာ ခန်းမအပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဒီလိုသတ္တိလေးနဲ့တောင် နန်းတော်ထဲမှာ ရုန်းကန်ချင်နေသေးတာလား။" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို လှိမ့်လိုက်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ပလ္လင်တော်ဘေးတွင်ရပ်နေသော မိန်းမစိုးနှစ်ဦးသည် သူတို့မရှိသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဘာကိုမှ မကြားခဲ့ကြဘူး၊ လုံးဝမကြားခဲ့ဘူး!

"မင်းက မယ်တော်ကြီးကို ဖိအားပေးခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်၊" အစေခံမကြီးနှစ်ဦး ထွက်သွားသည်နှင့် အကြီးအကဲလီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အပြစ်တင်လိုက်သည်။ "ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားက တော်တော်ရက်စက်တာပဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲလီက ကျွန်တော့်ကို ရှုတ်ချချင်ရင် လိမ်လည်ပြီး စွပ်စွဲချက်တွေ အမြဲလုပ်နိုင်တာပဲ။"

အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်မျိုးက ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို သေဒဏ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်!" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ နည်းနည်းလောက် စိတ်အေးအေးထားပါ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒီလူလိမ်ရှဲ့ မသေမချင်း ဒီကျွန်တော်မျိုး ဘယ်လိုစိတ်အေးနိုင်မှာလဲ။" အကြီးအကဲလီ၏ခေါင်းပေါ်တွင် သွေးကြောများပင် ထိုးထောင်လာခဲ့သည်။

"ဒါဆို၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ဒါဆို လှည့်ပြီး ခင်ဗျားတို့နောက်ကို တစ်ချက်လောက်ကြည့်လိုက်ပါ။ ငါတို့အားလုံး စိတ်အေးအေးထားကြစို့၊ စိတ်မရှည်တာက မကောင်းတဲ့အကျင့်တစ်ခုပဲ။"

အကြီးအကဲလီသည် နောက်သို့ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အင်အားနှစ်ဖွဲ့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဆရာ၊" သူ့တပည့်များထဲမှတစ်ဦးက လေသံတိုးတိုးဖြင့် "အခုက အဲဒီလူလိမ်ရှဲ့ကို သေဒဏ်ပေးရမယ့်အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။"

လိုကျစ်ကွေ့သည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်လာပြီး "အမတ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို အထင်မှားသွားပြီ၊" ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့က "အရှင်မင်းကြီးကိုလည်း အထင်မှားသွားပြီ၊" ဟု ထပ်ထည့်လိုက်သောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏အကြည့်သည် တလက်လက်တောက်နေသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့လက်ထဲတွင် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတု၏ကျောက်စတစ်စကို ကိုင်ထားသည်။ သူ၏လက်သည် နှစ်ကြိမ်တုန်ယင်ပြီးနောက် ကျောက်စသည် သူ့အသားထဲသို့ တူးဝင်သွားကာ သွေးထွက်လာခဲ့သည်။ သွေးရည်သည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်များအောက်သို့ စိမ့်ဝင်သွားသော်လည်း သူသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသေးပေ။ ဤသည်မှာ သူ လုံးဝလက်တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိသည်အထိ အလွန်ကြီးမားသော ရှုံးနိမ့်မှုကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ်ကြုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်ကြစို့၊" လိုကျစ်ကွေ့က ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီးအနေနဲ့ ခင်ဗျားစံအိမ်ကို ပြန်ပြီး ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်တယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရှင်မင်းကြီးက အစိုးရရဲ့ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲပါလိမ့်မယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီး ဘယ်လိုထင်လဲ။"

"တော်ဝင်မောင်းမဆောင်က ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်နိုင်ဘူး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို လိုကျစ်ကွေ့၊ မင်းလို စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ကတော့ ဝင်စွက်ဖက်နိုင်ရောလား။"

ယုံနင်မင်းဆက်သည် စစ်ရေးအာဏာများကို ထိန်းချုပ်ရန် အရပ်ဖက်အာဏာများကို အမြဲအသုံးပြုခဲ့သည်။ စစ်တပ်သည် နဉ်မျိုးနွယ်၏တည်ထောင်သူဘိုးဘွားများက ချမှတ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခဲ့ပေ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လိုကျစ်ကွေ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ စစ်သားတစ်ဦးက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့ ဆိုတာလား။

လိုကျစ်ကွေ့၏နှုတ်ခမ်းများသည် ရေခဲကဲ့သို့သောအပြုံးတစ်ခုအဖြစ် မြင့်တက်လာသည်။ "တော်ဝင်မောင်းမဆောင်က ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်နိုင်ရင်တောင် အမတ်ချုပ်ကြီးက မယ်တော်ကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ နန်းတွင်းကိစ္စတွေစီမံခန့်ခွဲဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏လက်သည် လျော့ရဲသွားပြီး သူ့လက်ချောင်းများကြားက သွေးစွန်းနေသောကျောက်စသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ကျသွားခဲ့သည်။

"စစ်ဖြစ်ဖြစ် ငြိမ်းချမ်းရေးဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူတူရှိနေမယ်၊" လိုကျစ်ကွေ့က တိတ်ဆိတ်စွာပြောလိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ရှိတွင် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်နှင့် ကစားနေခဲ့သည်။ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူပြီး ကိုယ့်ခြေထောက်ကို ပြန်ရိုက်တာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အတိအကျ ဒါမျိုးကိုပြောတာပဲ!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားရသောအခါ သူမသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို တွေ့ရှိသွားသည်။ သူမသည် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို အပေါ်အောက်ပစ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ခင်ဗျားမှာ ပြောစရာစကားတွေ ရှိသေးတာလား။"

ဖြည်းဖြည်းချင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ထပ်မံ၍ ဒူးထောက်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဒီကျွန်တော်မျိုး သေထိုက်ပါတယ်။"

"ဒီလိုအသုံးမကျတဲ့စကားတွေ မပြောနဲ့၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "လက်တွေ့ကျတဲ့တစ်ခုခု ပြော။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် "ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီး ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တာကို လိုက်နာပါမယ်၊" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို သေလိုက်ပါလို့ တကယ့်တကယ်ကို အလွန်အမင်းပြောချင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေသော လူနှစ်တန်းကိုကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရန်သူဖုတ်ကောင်များကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသောကြောင့် သူမ၏နှလုံးသားအတွင်းမှ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို တစ်ဖက်သို့ ချထားလိုက်ပြီး "ခင်ဗျားတို့အားလုံးလည်း မြင်ခဲ့ကြပြီ။ မယ်တော်ကြီးဟာ ကျန်းမာရေးအရမ်းဆိုးနေတယ်၊ ဒီမှာမူးလဲ၊ ဟိုမှာမူးလဲ။ ဒါက လုံးဝမကောင်းတဲ့ပုံစံပဲ။"

“……..” တခြားလူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ မယ်တော်ကြီးက တကယ်တော့ မင်းဒေါသထွက်အောင်လုပ်လို့ မူးလဲသွားတာ မဟုတ်လား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "မယ်တော်ကြီးအပေါ် ကျန့် လေးစားပါ့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကျန့်ရဲ့မိခင်အရင်းပဲ၊ မဟုတ်လား။ မယ်တော်ကြီးကို သူမရဲ့နန်းဆောင်မှာ ပြန်လည်ကျန်းမာစေလိုက်ပါ။ အမတ်ချုပ်ကြီးအတွက်ဆိုရင် ဒီနေ့ခင်ဗျားဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ကျန့်သိပါတယ် ခင်ဗျားမှာ ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေရှိတယ်၊ အာ-- ခင်ဗျားက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ခိုးသွားတဲ့သူကို ဖမ်းချင်ခဲ့တာ၊ မြွေကိုတွင်းထဲကထွက်လာအောင် သွေးဆောင်ခေါ်ထုတ်ခြင်းကို လုပ်ချင်ခဲ့တာ-- ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မသိခဲ့ဘူးဆိုရင်ကော။ သူတို့က ခင်ဗျား ပုန်ကန်နေတယ်လို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။"

"....." လူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ သူက တကယ်ပုန်ကန်ချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ့်အမှားကိုယ် သိပါပြီ၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကောင်းပြီပေါ့။ အိမ်ပြန်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့အမှားတွေကို သေချာစဉ်းစားလိုက်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ချို့ကိစ္စတွေပြီးသွားရင် ကျန့်ကို ပြန်လာတွေ့။"

"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်ကို လက်ခံပါတယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ကျေးဇူးတော်အတွက် ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး သုံးလှမ်းနောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှည့်ပြီး ထိုက်ဟွာခန်းမအပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

မင်္ဂလာပါ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ် အမတ်ချုပ်ကြီး၊ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏နှလုံးသားအတွင်းက လူပုလေးသည် အဘိုးကြီးကို နှုတ်ဆက်နေသည်။ သူ ခန်းမမှထွက်သွားသည်နှင့် မြို့စောင့်တပ်သားများသည်လည်း ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ဖင်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ထိလိုက်သည်။ အားယား၊ ဒါလေးက ဒီမှာရှိနေတုန်းပဲ။ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းလည်းဖြစ်တယ်၊ အပြစ်အနာအဆာတစ်စက်တောင်မရှိဘူး။ ဒါက ငွေတွေအများကြီးတန်မှာသေချာတယ်။

"အရှင်မင်းကြီး၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာအတွက် စိတ်ထဲမှစျေးနှုန်းကို ခန့်မှန်းနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုလုပ်တဲ့ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို အဲလိုပဲ လွှတ်ပေးတော့မှာလား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မင်းသားဖူဖြစ်သော နဉ်ကွမ်းရွှင်းနှင့် သူမ၏မျက်လုံးများ ဆုံမိသွားသည်။

**