ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကိုကြိုက်လို့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ ပျော်နေလို့

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏မျက်နှာကို ထိကပ်လိုက်ကာ သူ့မေးခွန်းကို အသေးစိတ်ဆက်ရှင်းပြခဲ့သည်။

“အကယ်၍ ကျွန်မ တစ်ယောက်ယောက်ကိုကြိုက်ရင် ကျွန်မ သူတို့ကို နမ်းတယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လွတ်လပ်သောကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများနှင့်အတူ မျိုးရိုးဗီဇအရ ပြောင်းလဲထားသော လူသားတစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ သူမ၏အဖြေသည် အထင်ကြီးစရာတစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားရန် လုံလောက်သောစွမ်းအားရှိသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် လူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွေ့ဆုံချိန်နှုတ်ဆက်သည့်ပုံစံဖြင့် နမ်းကြသည်။ သူတို့သည် ခွဲခွာချိန်မှာလည်း နှုတ်ဆက်အနမ်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ပျော်ရွှင်သောအချိန်များကို အောင်ပွဲခံနမ်းခြင်းများဖြင့်မှတ်သားခဲ့ကြပြီး၊ အဖြစ်ဆိုးများကို နှစ်သိမ့်နမ်းခြင်းများဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဒါက ဘာကိစ္စကြီးမို့လို့လဲ။

“ကြိုက်တယ်?" လိုကျစ်ကွေ့ ထပ်မံမေးလိုက်သည်။ သူသည် စေ့စပ်ပေးသူများက စုံတွဲများကို တွဲပေးပြီး မိဘများ၏စကားက ဥပဒေဖြစ်သော အချိန်နှင့်ခေတ်တွင် နေထိုင်သည်။ ခင်ပွန်းနှင့်ဇနီးသည် အိမ်ထောင်မပြုမီ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွေ့ဆုံခြင်းပင်မရှိကြသောကြောင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး သူ့ကိုကြိုက်သည်ဟု ပြောခြင်းသည် လုံးဝမတုန်လှုပ်စေသော်လည်း သူ့မျှော်လင့်ချက်များ၏နယ်နိမိတ်တွင် တုန်ယင်နေဆဲပင်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏တည်ကြည်သောမျက်နှာကို မြင်သောအခါ သူမကိုယ်တိုင်လည်း တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် "အွမ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြိုက်လို့၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ ပျော်နေလို့၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် သူ့ကို မကြိုက်ခဲ့ပါက်သူ့ကိုဆွဲကိုင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမှာမဟုတ်ဘူး၊ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို သူ့အပေါ်တင်ဖို့ ဝေးစွပင်။ အကယ်၍ သူမ မပျော်ခဲ့ပါက သူမသည် သူ့ကိုနမ်းဖို့ လုံးဝမတွေးခဲ့ဖူးပေ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့နှလုံးသား မတည်ငြိမ်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် သူ့မေးခွန်းကိုမေးခဲ့ပြီး အဖြေကိုရခဲ့သော်လည်း‌ေအမျိုးသမီးများနှင့် လုံးဝအတွေ့အကြုံမရှိခဲ့ပေ။ ထိုသို့သောအခြေအနေနှင့် တွေ့ကြုံသောအခါ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသေးပေ၊ သူ ဘယ်လိုခံစားရမှန်းကို ဝေးစွပင်။ ဒါဆို ပျော်ရွှင်လား။ ဒါပေမဲ့ သူသည် သတိပေးခံရပြီး မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်ဟုလည်း ခံစားရသည်။ ဒါဆို သတိပေးခံနေရတာလား။ ဘယ်လိုအရာမျိုးက တစ်ယောက်ယောက်ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ပျော်ရွှင်စေပြီး သတိပေးခံရစေတာလဲ။ သူ့ကိုယ်သူ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သူ့တွင် ရှင်းလင်းသောစိတ်ရှိခဲ့သည်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူသည် လက်ရှိသူ၏ကျေးဇူးကြွေးနှင့် လက်စားချေရန်တာဝန်တို့ကြောင့် ကျေနပ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် မတူညီသောကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် ပြီးခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က အသုံးပြုခဲ့သောနည်းလမ်းများအားလုံးသည် လက်ရှိအခြေအနေအတွက် လုံးဝအသုံးမဝင်တော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏မျက်နှာကို ကိုင်လိုက်သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် မည်သို့လုပ်ရမည်ကိုမသိသောအခါ သူသည် အများအားဖြင့် မျက်နှာတွင်မည်သည့်အမူအရာမှမရှိပေ။ သူ့လက်ရှိမျက်နှာအမူအရာသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းအတွက် ထူးဆန်းသည်ဟု တွေးမိစေသည်။ ငါ တစ်နေရာရာမှာ မှားခဲ့တာလား။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မေးလိုက်သည်။ နမ်းတဲ့နည်းလမ်းက လုံးဝမှားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အချိန်ကိုက်က မဖြစ်ဘူးလား။ ဒါက အနမ်းပေးဖို့အတွက် နေရာမှားနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် နန်းတွင်းမီးဖိုချောင်က ယင်းဖုန်းနှင့် ရှောင်ထောင်ဟွားတို့နဲ့ ဆင်တူနေတာလား။ စစ်သေနာပတိချုပ်သည်လည်း နန်းတော်တစ်ခုခုတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အချစ်စစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဦးနှောက်သည် အချိန်၊ နေရာနှင့်လူ၏ရွေးချယ်မှုများကို လွှမ်းမိုးပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏လက်များကို လျော့ရဲစေပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမ မည်သို့ပင်ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ထိုလူက အပြစ်တင်ချင်သည့်အမူအရာမျိုးပြနေခြင်း အဖြစ်နိုင်ဆုံးပင်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို တောင်းပန်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဘာမှမသိခဲ့ဘူး။"

စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏နှလုံးသားသည် ရှုပ်ထွေးနေတုန်းပင်၊ သို့သော် ယခုသူသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ပေ။ သူမ မထရပ်မီ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး “မင်း ဘာမသိတာလဲ။” ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့အချစ်စစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ ကောင်းပါတယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်။" သူမသည် သူတို့၏ဆက်ဆံရေးတွင် တတိယဘီးလုံးတစ်စုံအဖြစ် လုံးဝရှိနေမှာမဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှလူများသည် သူတို့လိုချင်သလို အတူအိပ်နိုင်သော်လည်း သင်သည် သူတို့၏အချစ်စစ်ကို ရှာတွေ့နှင့်ပြီးသောလူများနှင့် မပါဝင်သင့်ပေ။ အချစ်စစ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော မည်သူမဆို ဖုတ်ကောင်များ ကိုက်ခံရဖို့ ထိုက်တန်သည်။

“အချစ်စစ်?" လိုကျစ်ကွေ့သည် သူမ၏စကားများကို နားမလည်ပေ။

“ဘ-ဘယ်မိန်းကလေးလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့ကို ထိုမျှလောက်လျင်မြန်စွာဖမ်းဆုပ်နိုင်သော မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို သူမ တွေ့ဆုံသင့်သူတစ်ဦးဖြစ်ရမည်။ သူမက သူ့နှင့် တစ်ကြိမ်အိပ်ခဲ့သည်လေ။ ကြီးမြတ်ပြီး အစွမ်းထက်သော စစ်သေနာပတိချုပ်သည် ထိုအချက်ကြောင့် အမဲစက်ထင်မနေသင့်ပေ။

စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏မျက်နှာသည် လုံးဝမည်းသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စကားများကို ယခုအထိ မနားလည်သေးပါက‌ေအရူးတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေတော့မည်။

“ရှင် မပြောနိုင်ဘူးလား။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ၏မျက်နှာမည်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကိစ္စများရှုပ်ထွေးနေပြီဟု ခံစားရသည်။ သူ့အချစ်စစ်က မိဖုရားခေါင်ကြီးမဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထိုမိန်းကလေးတွင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အချစ်စစ်နှင့် ကလေးတစ်ဦးကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားဖြစ်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူမ၏လက်မောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ဒါဆို မပြောနဲ့။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘာမှလုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ်မလုပ်ဘူး၊ ဒါဆို ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်လွှတ်ပေးလို့မရဘူးလား။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူမသည် ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တွန်းလှန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏လက်မောင်းများကို သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု သူထင်နေတာလား။

"တခြားအမျိုးသမီးမရှိပါဘူး၊" လိုကျစ်ကွေ့ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ?" နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့လက်မောင်းများအတွင်းက လူကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး “အဲဒီနေ့က ငါက သင့်လျော်တဲ့အကြောင်းပြချက်မပေးဘဲ ဘယ်သူနဲ့မှ လက်ထပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ မင်းကို ကတိပေးခဲ့တယ်လေ။”

"မင်းက စစ်သေနာပတိချုပ်ကို တစ်ယောက်တည်းပဲ ပိုင်ချင်နေတာလား!" လောင်တသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ဒေါသတကြီးအော်လိုက်သည်။ "နဉ်ရှောင်ယောင်း၊ သေ၊ သေ၊ သေလိုက်စမ်း--"

“……….” နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူမသည် ထိုသို့သောစကားလုံးများကို စစ်သေနာပတိချုပ်လိုနှင့် ဘယ်တုန်းကမှ ပြောခဲ့တာလဲ။

"နဉ်ရှောင်ယောင်း!" လောင်တသည် အော်ဟစ်နေတုန်းပင်။

သိမ်းငှက်ငယ်လေး အပြင်သို့ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။ ဒီကြောင်က ရှောင်ယောင်းကို ကျိန်ဆဲနေတယ်၊ ဘယ်လိုမှ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ကြောင်နှင့်သိမ်းငှက်တို့သည် မြောင်သံများနှင့် အူသံများဖြင့် စတင်တိုက်ခိုက်ကြပြီး ကြောင်မွေးများနှင့် ငှက်မွေးများ လေထဲသို့လွင့်ပျံကုန်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို မြင်ချင်သောကြောင့် သူမ၏လည်ပင်းကို ပြတင်းပေါက်မှ ထုတ်လိုက်သည်။ ပိုပြီးတိတိကျကျပြောရရင် သူမသည် လောင်တ၏အလွန်ရက်စက်သောပုံစံကိုမြင်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လိုကျစ်ကွေ့သည် အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အဖြစ်အပျက်များကို အာရုံစိုက်ရန် စိတ်မပါတော့ပေ။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏အနည်းငယ်ဝဝသောမေးစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး "မင်းက ငါ့ကိုကြိုက်တယ်မလား၊ ဟမ်?" ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤကမ္ဘာတွင် ရှဲ့သားအဖနှစ်ဦးမှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ မနှစ်မြို့ခြင်းမရှိပေ။

"မင်း မကြောက်ဘူးလား။" လိုကျစ်ကွေ့၏အကြည့်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စူးစမ်းစွာကြည့်နေစဉ် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တခြားသူများ၏ ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ သူ့အမိန့်အောက်က ညီအစ်ကိုများမှလွဲ၍ တခြားဘယ်သူမှ သူ့ကို ချဉ်းကပ်ရဲခြင်းမရှိပေ။ သူနှင့်စကားတစ်ခွန်းပြောရုံဖြင့်ပင် သူတို့သေဆုံးသွားမည်ဟု ကြောက်ရွံ့နေကြသကဲ့သို့ပင်။ တစ်ယောက်တည်းနေရန် အသားကျနေသောလူတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သူမဆို သူ့ကို ကြိုက်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရန် သူသည် သူ့ကိုယ်သူယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ကျယ်လောင်စွာရယ်လိုက်သည်။ ကြောက်စရာဘာရှိလို့လဲ။ လောင်တ သူမကို သေအောင်ကိုက်တာလား။

ဒါဆို ဒါက သူမ မကြောက်ဘူးလို့ဆိုလိုတာလား။ လိုကျစ်ကွေ့သည် သူမကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပွင့်နေသောပါးစပ်ကို နမ်းဖို့ ငုံ့လိုက်ကာ သူတို့၏လျှာများ ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အစွမ်းထက်သော စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် ဆရာမပါဘဲ ဘယ်လိုနမ်းရမယ်ဆိုတာ သင်ယူလိုက်သည်။

........

"မြန်မြန်မှောင်တော့!"

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် နှပ်ဖို့ကြာတဲ့အချိန်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် သူမ၏လက်များကို သူမခေါင်းပေါ်တွင်တင်ထားပြီး သူမ၏အဆုတ်ထဲမှနေ၍ အော်ဟစ်နေသည်။ ဝူထုန်ပင်ဘေးတွင် လောင်တ၏အနက်ရောင်မွှေးများအပိုင်းအစကို မြင်နိုင်သည်။ သူသည် သိမ်းငှက်ငယ်လေးနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သေဟန်ဆောင်နေသည်။ တကယ်တော့ သိမ်းငှက်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ကြောင်တစ်ကောင်လုပ်သင့်သောအရာမဟုတ်ပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူသည် သေလောက်အောင်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“လောင်တ” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကို အော်လိုက်သည်။ “မင်း ဒီည လမ်းပြပေးရဦးမယ်၊ သေချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့။”

လောင်တသည် ဆက်၍ သေဟန်ဆောင်နေသည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည်လည်း ပြတင်းပေါက်သို့ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်အခြေအနေ အားလုံးကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ့အပေါ်တွင် နူးညံ့သောအသွင်အပြင်တစ်ခုရှိနေသေးသော်လည်း သူသည် ရှေ့သို့သွားပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပခုံးပေါ်သို့ သူ့လက်ကိုတင်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏အကြည့်သည် အောက်သို့ကျသွားခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမသည် ထိုအရာကို သေချာပေါက်ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်၊ အိုး~

စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏မျက်နှာ ညှိုးကျသွားသည်။

"ရပါတယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အတွေ့အကြုံရှိသော တာအိုကျောင်းသားတစ်ဦး၏လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သေနတ်ကို ပွတ်တိုက်နေစဉ် မတော်တဆပစ်မိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်နဲ့ အတူတူပဲ၊ အဲဒီတုန်းက ရှင် အကြာကြီးမခံနိုင်ခဲ့ဘူး--"

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဤသို့သော အကြောင်းအရာများနှင့်ပတ်သက်လာသောအခါ သူသည် အမြဲတမ်းအားနည်းချက်ရှိနေသည်ဟူသောအချက်က သူ့ကို မကျေနပ်မှုဖြစ်စေသည်။ သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိန်းထားရင်း ခဏလောက် ထပ်နမ်းလိုက်သည်။ သူပြီးသောအခါ သူသည် ပြင်းထန်စွာ "မီးကို မဆွပေးနဲ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာရှိသော်လည်း သူသည် နှလုံးသားပျော့ပြောင်းနေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အပြင်ဘက်ရှိ ဝူထုန်ပင်၏ခြေရင်းကို မျက်လုံးဝေ့လိုက်သည်။ လောင်တသည် အသက်ရှင်နေခြင်းထက် သေတာက ပိုကောင်းသည်ဟုဆိုကာ ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေသည်။

"န-နဉ်ယွီ?" လိုကျစ်ကွေ့သည် သူမ၏နာမည်ကို ခေါ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"နဉ်ရှောင်ယောင်း။ ကျွန်မကို နဉ်ရှောင်ယောင်းလို့ခေါ်တယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခေါင်းကို အလျင်အမြန်ခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် တည်ကြည်သွားပြီး "ရှင် ကျွန်မကို နဉ်ယွီလို့ ခေါ်ရင် ငါတို့ရဲ့ခင်မင်မှု ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ပြီ!" ဟု ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

စစ်သေနာပတိချုပ်လို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

“ရှင်က 'ရှောင်ယောင်း' လို့ ခေါ်တာကို ကျွန်မ နားထောင်ပါရစေ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက 'နဉ်ယွီ' ဆိုတဲ့နာမည်ကို မကြိုက်ဘူးလား။" လိုကျစ်ကွေ့က မေးလိုက်သည်။

“အဲဒီနာမည်က ဘာကောင်းလို့လဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စိတ်ဆိုးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူမ၏မိခင်အရင်းဆီက အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ကံမကောင်းသည့်ကောင်နှင့် ဘယ်သူက နာမည်အတူယူချင်မှာလဲ။

"ဒီနာမည်ကို ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က မင်းကိုပေးခဲ့တာ၊" လိုကျစ်ကွေ့က တိတ်ဆိတ်စွာပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါက ကျွန်မရဲ့အမေက ကျွန်မက မိန်းမဆိုတာ မသိခဲ့လို့-"

"ရပြီ၊ ငါသိပြီ၊" စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် အရှင်မင်းကြီးနဉ်၏ပါးစပ်ကို ထပ်ပိတ်လိုက်သည်။ ဒီလူက ဘာလို့ သူ့စကားနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒီလောက်ပေါ့ဆနေတာလဲ။

“နဉ်ရှောင်ယောင်း။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်သုံးကြိမ်ထပ်ထိုးလိုက်သည်။

"ယောကျ်ားကောင်းတစ်ဦးသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ဖြစ်သည်၊" လိုကျစ်ကွေ့သည် သူမ၏လက်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က မင်းကို ယွီ (ကျောက်စိမ်း) ဆိုတဲ့နာမည်ကို ပေးခဲ့တဲ့သူ့ရဲ့ဆန္ဒပဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ၎င်းကို တွေးကြည့်ခဲ့သော်လည်း ဤအရာသည် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရတုန်းပင်။ သူမက 'သူ' ဖြစ်ရင်တောင်မှ အဲဒီ 'သူ' က ကျောက်စိမ်းလို ယောကျ်ားကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသလား။ တကယ်တော့ 'ကျောက်စိမ်းလို ယောကျ်ားကောင်း' ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ကျောက်စိမ်းတုံးလို ပုံစံရှိတဲ့သူတစ်ယောက်လား။

"ငါ စီစဉ်စရာတချို့ သွားလုပ်လိုက်ဦးမယ်၊" လိုကျစ်ကွေ့က ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဥယျာဉ်ကို သန့်ရှင်းဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို လာခိုင်းလိုက်မယ်။"

ပန်းဥယျာဉ်ငယ်သည် ကြောင်မွှေးများနှင့် သိမ်းငှက်အမွှေးအတောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် ထိုမြင်ကွင်းကို လုံးဝမကြည့်နိုင်တော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ သဘောတူကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် မီးဖိုချောင်သို့လည်း သွားချင်ခဲ့သည်၊ သူတို့ ဒီနေ့ ဘယ်လိုအစားအစာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ပင်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် တံခါးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်၊ လှည့်လာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏နားဘေးတွင် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ယောင်း။” စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသောအခါ သူ့အသံသည် ခုနကမှနိုးလာသောလူယောက်ကဲ့သို့ အနည်းငယ်အက်ကွဲနေသည်။ သူသည် စကားလုံးနှစ်လုံးသာ ပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ရှင်းလင်းမှုမရှိနေပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဓာတ်လိုက်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည်တော့ သူမ၏နဖူးတစ်ဝိုက်က လေထဲလွင့်နေသောဆံပင်များကို သူ့လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

ဟမ်! နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ပြတင်းပေါက်၏အနားတွင် မှီလိုက်ပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏နောက်ကျောကို ကြည့်နေသည်။ အရင်က သမားတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် သူ့ကိုယ်၏အပေါ်ပိုင်းနှင့်အောက်ပိုင်းအချိုးအစားသည် ၅:၈ ဖြစ်ကြောင်း သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် တိုင်းတာနိုင်ခဲ့ပြီး ချက်သည် အလယ်ဗဟိုပင်။ ဤသည်မှာ ရွှေစံနှုန်းအတိုင်းအတာများဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ပခုံးကျယ်၊ ခါးသေး၊ ခြေတံရှည်နှစ်ချောင်းရှိပြီး သူ့ကို ပိုပိန်ပါးစေသော အဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် အဝတ်မပါဘဲလည်း အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ချောမောသောမျက်နှာနှင့် ညှို့အားပြင်းသောအသံရှိသည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ၏တည်ရှိမှုကပင် လောကဥပဒေများအားလုံးကို ချိုးဖောက်နေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သောအခါ သူမသည် စိတ်ဓာတ်ကျသည်ဟု မခံစားရဘဲမနေနိုင်ပေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တခြားသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒေါသထွက်စေရုံပဲ!

သိမ်းငှက်ငယ်လေးသည် ပြတင်းပေါက်၏အနားတွင် ပျံတက်လာပြီး ရှောင်ယောင်းကို အော်လိုက်ကာ သူ့ဗိုက်ကိုဖော်ထုတ်ရန် အတောင်ပံများဖြန့်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပါးစပ် တွန့်သွားသည်။ လောင်တသည် သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် မွှေးများအပိုင်းအစပျောက်ဆုံးနေသော်လည်း ဤကောင်လေးသည် သူ့ဗိုက်မှ အမွှေးအတောင်များ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ "မင်း ဘယ်လိုလုပ် လောင်တကို သူ့ခြေသည်းတွေကို သုံးခွင့်ပေးခဲ့တာလဲ။ သူက မင်းရဲ့ဗိုက်ကို ဘယ်လိုရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ။" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နားမလည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သိမ်းငှက်ငယ်လေးသည် သူ့ခေါင်းကို နဉ်ရှောင်ယောင်း၏မျက်နှာနှင့် ထိကပ်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့ဗိုက်ဗလာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ငှက်မွှေးငယ်လေးများအလွှာတစ်ထပ် အသစ်ပေါက်လာပြီး ထိပ်ပြောင်သောအစက်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

“မြောင်~” လောင်တသည် အော်ဟစ်သံဖြင့် ပြေးလာခဲ့သည်။

"ဟမ့်!" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မကောင်းသောဟမ့်သံတစ်ခုပေးပြီး ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

“……..” လောင်တ ဆွံ့အသွားသည်။ ဒီလိုကြောင်ပိုင်ရှင်မျိုး တစ်ခါမှရှိဖူးလို့လား။

“သိမ်းငှက်လေး၊ မင်း ဘာမှမလုပ်စရာမရှိတဲ့အခါ မယ်တော်ကြီးရဲ့နေရာတစ်ဝိုက် ပျံဝဲကြည့်လိုက်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မီးဖိုချောင်များသို့ ဦးတည်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “မယ်တော်ကြီး ဘာလုပ်နေလဲ ကြည့်လိုက်။”

“ဟုတ်ပြီ~" သိမ်းငှက်ငယ်လေးသည် သူ့အတောင်ပံများကို ဖြန့်ပြီး လေထဲသို့တက်ကာ မယ်တော်ကြီး၏နန်းဆောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

...........

"ဒီစာကို အမတ်ချုပ်ကြီးဆီ ယူသွားပေး၊" မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ကိုယ်တိုင်ရေးထားသောစာတစ်စောင်ကို မိန်းမစိုးတစ်ဦး၏လက်သို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ သူမ၏အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် မိန်းမစိုးသည် စာကိုပွေ့ပိုက်ပြီး နန်းတော်မှ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့စံအိမ်ရှိ စာကြည့်ခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး အကြီးအကဲတာဝန်ခံ ရှဲ့လိုင်ပေါင်၏စာရင်းစာအုပ်များကို လှန်လှောကြည့်နေသည်။

“ဒီစစ်တပ်အစီအစဉ်တွေက ဒီနေ့နေဝင်ချိန်မှာ အနောက်ပိုင်းကျေးလက်ဒေသရဲ့ ရိက္ခာဂိုဒေါင်တွေဆီ ရောက်လိမ့်မယ်၊” ရှဲ့လိုင်ပေါင်က တိတ်ဆိတ်စွာ အစီရင်ခံလိုက်သည်။ “ဒီကျွန်က နောက်လိုက်တွေကို အရှိန်မြှင့်ခိုင်းထားတယ်။ သူတို့ ညနေနောက်ပိုင်းလောက်မှာ ရိက္ခာတွေအားလုံးကို သိုလှောင်ပြီးလိမ့်မယ်။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ရိက္ခာပမာဏကို သူ့ခေါင်းထဲတွင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်တွက်ချက်နေသည်။ ၎င်းကို သိုလှောင်ပြီးသည်နှင့် သူသည် လူများကို တခြားတစ်နေရာသို့ ရွှေ့ရန် စီစဉ်ရမည်။ ဝင်ငွေဘုတ်အဖွဲ့၏ရိက္ခာဂိုဒေါင်နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက အနောက်ပိုင်းကျေးလက်ဒေသရှိ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သိုလှောင်မှုသည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးနှင့်ညီမျှသောကြွယ်ဝမှုဖြစ်သည်။

“မင်း သတိထားရမယ်၊” အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် စာရင်းစာအုပ်များကိုပိတ်ရင်း သတိပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူ့ရဲ့အာရုံကိုမှ မဆွဲဆောင်မိစေနဲ့။"

ရှဲ့လိုင်ပေါင်သည် အလျင်အမြန်ပင် "အမတ်ချုပ်ကြီး၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒီကျွန် မပေါ့ဆရဲပါဘူး။ ဒါ့အပြင် မြို့တော်တွင်းမှာရော မြို့တော်ပြင်ပမှာပါ အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့အရာတွေကို ဘယ်သူကများ ထိရဲမှာလဲ။ ဒီလိုလူမျိုးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိတယ်လို့ ဒီကျွန်ကတော့ မထင်ပါဘူး။" ဟု မြှောက်ပင့်ပြောလိုက်သည်။ နဉ်ယွီဆိုတဲ့ မိန်းကလေးရှိနေသည်။ သို့သော်လည်း နဉ်ယွီသည် အနောက်ပိုင်းကျေးလက်ဒေသ၏ရိက္ခာဂိုဒေါင်၏တည်ရှိမှုကို မသိခဲ့ပေ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

***