အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်အတွက် ပြင်ဆင်တော်မူပါ

ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်၏ မြေနေရာမှာ နဂါးသွေးကြောများ စုစည်းရာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အရေးပါမှုမှာ ပြောစရာမလိုပေ။ တစ်ရက်တည်းမှာပင် ကျားမင်မြို့ ပျက်စီးသွားသည့် သတင်းက မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မဟာချန်တိုင်းပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး မင်းနေပြည်တော်အထိပင် ရောက်ရှိလာသည်။

မြို့ထဲမှ လူတိုင်းက ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သိထားရမည်မှာ နဂါးသွေးကြောကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တိုင်းတွင် အလွန်အမင်း အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များ ရှိသည်။ လောကကြီးမှာ ဘယ်သူက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တစ်ခုကို တစ်ညတည်းနှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲ။

နန်းတော်တွင် လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင်ကို စုံကြမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ စာကြည့်ခန်းအတွင်းသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မင်ဧကရာဇ်၏ အမူအရာက စာ၏အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်နှင့် အလွန်အမင်း တင်းမာသွားသည်။

ကျားမင်မြို့က တစ်ညတည်းနှင့် ပျက်စီးသွားပြီး အလောင်းများက မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေကာ သွေးများက မြစ်များကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။ မြို့တွင် တပ်စွဲထားသော ကာကွယ်သူ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်ခဲ့ပေ။

နဂါးတံဆိပ်ခတ် မျှော်စင်က ပြိုကျသွားပြီး နဂါးတံဆိပ်ခတ် ကျောက်ပြားက ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကာ နဂါးသွေးကြောမှ နဂါးဝိညာဉ်ကလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် ၎င်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် မင်ဧကရာဇ်ကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ "ဂဠုန်မျိုးနွယ်" ဟူသော စကားလုံးများ၏ အဆုံးသတ်ပင်!

မင်ဧကရာဇ်က စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဂဠုန်မျိုးနွယ်က ထျန်းလင်တောင်တန်းကနေ ထွက်ခွာပြီး ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့အကြောင်း မဟာချန်တိုင်းပြည် တောင်ပိုင်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ မင်းသားလော့ဘက်ကနေ ဘာလို့ ဘာသတင်းမှ မရှိရတာလဲ။"

"ဂဠုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ မီးအမွေးအတောင်တွေက မင်းနေပြည်တော်ပေါ်ကို မိုးလိုရွာကျပြီး ငါ့ခေါင်းပေါ် ကျလာမှပဲ ဂဠုန်မျိုးနွယ် ပြန်လာပြီဆိုတာကို ငါသိရမှာလား။"

မိန်းမစိုးလီက သူ့ဘေးတွင် တုန်ယင်စွာ ရပ်နေပြီး စကားပြောရန် ကြောက်လွန်းနေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် အခြားစာတစ်စောင်ကို စုံကြမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ ထုတ်ယူလာပြီး ဆိုသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက တောင်ပိုင်းက ခရိုင်မြို့တော်တော်များများ တစ်ညတည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေ ဆွဲထုတ်ခံခဲ့ရပါတယ်။"

"တပ်မှူး နန်ထျန်းလုံက အခင်းဖြစ်ပွားရာကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး အပျက်အစီးတွေကြားကနေ ဂဠုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ တောင်ပံအမွေးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မင်ဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ဒီသတင်းက ငါ့ဆီကို ဒီနေ့မှ ရောက်လာရတာလဲ။"

"ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းက ကျိုးပေါက်သွားပြီလား။ တောင်ပိုင်းမှာ ဂဠုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ တောင်ပံတွေက အခု ဘယ်နေရာအတိအကျအထိ ကျယ်ပြန့်နေပြီလဲ။"

"အရှင်မင်းကြီးကို သတင်းပို့ရမည်မှာ တပ်မှူး နန်ထျန်းလုံက တောင်ပံအမွေးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်နှင့် ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းသို့ အလျင်စလို သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့... ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းမှာ ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ တောင်ကြားလမ်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ စစ်သားတွေနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေအားလုံးက ဂဠုန်မျိုးနွယ် ထျန်းလင်တောင်တန်းကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့ အရိပ်အယောင် မတွေ့ခဲ့ရဘူးလို့ သတင်းပို့ခဲ့ပါတယ်။"

"သခင်ကြီး နန်ထျန်းလုံက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို ထျန်းလင်တောင်တန်းအပြင်ဘက်ကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ နေရာလွတ်မှော်ပညာကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။"

မင်ဧကရာဇ်၏ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို လျှို့ဝှက်ကူညီနေသည်မှာ သေချာသည်!

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နှလုံးသား၊ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ရဲ့ နဂါးသွေးကြော..."

မင်ဧကရာဇ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဒီအချက်အားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူက စစ်သားတစ်သိန်း၏ အသက်ကို စတေးခဲ့သော အကြံအစည်တစ်ခုတွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ၏နှလုံးသားကို ယူဆောင်သွားခဲ့သော ဂဠုန်ဘုရင်ကို သဘာဝအတိုင်း တွေးမိလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာကို သတင်းပို့ပြီးပြီလား။"

ထိုသူက ပြန်ဖြေသည်။

"သတင်းပို့ပြီးဖြစ်ပါတယ်။ အချိန်ကို ထောက်ထားကြည့်ရင် သူ မကြာခင် ပြန်ရောက်လာသင့်ပါတယ်။"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အနီရောင်ဝတ်ဆင်ပြီး အဖြူရောင်မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော စုံကြမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ လူတစ်ဦးက စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းရန် ရောက်လာသည်။ မိန်းမစိုးလီက သူ့ကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး မင်ဧကရာဇ်က တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဘာပြောလိုက်လဲ။"

ရောက်လာသူက စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ဆိုသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်အတွက် ပြင်ဆင်တော်မူပါ။"

စာကြည့်ခန်းက သေမလောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

...

နောက်ဆက်တွဲ နေ့ရက်များတွင် မင်းနေပြည်တော်မှ ပြည်သူများက သိသာထင်ရှားသော တင်းမာမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရား စစ်တပ်နှင့် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်တို့၏ သိုင်းကွင်းများက စစ်ဟိန်းသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဒါဟာ စစ်ချီမတိုင်မီ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပြည်သူများ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ သူတို့က မကြာသေးမီက တောင်ပိုင်းဒေသမှ သတင်းများကို မမှတ်မိဘဲ မနေနိုင်ဘဲ အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်တော့မည်ကို ခံစားနေကြသည်။

ချင်စံအိမ်တော်တွင် စစ်နတ်ဘုရား၏ ယောက္ခထီးဖြစ်သူ လျိုထန်းလုက လျိုကျန့်လီကို လာရောက်လည်ပတ်သည်။ သူ၏ ပုံမှန် တင်းမာသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးသော နူးညံ့သည့် အပြုံးတစ်ခုက လွှမ်းခြုံနေသည်။ သူက ဆိုသည်။

"သမီး ကိုယ်ဝန်ရှိနေမှတော့ ကျင့်ကြံဖို့အကြောင်း မတွေးနဲ့တော့။ အနားယူဖို့ သတိရပါ။"

"သမီး တစ်ခုခု မသက်မသာ ခံစားရရင် အမေ့ကို အမြန်ဆုံး ပြောပြ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဒီကိစ္စမှာ အတွေ့အကြုံရှိတယ်။"

ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် လျိုထန်းလုက သူ၏ဇနီးမှာ ယုံကြည်ရမည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ့ကို မမေးနဲ့။ အချိန်ကျရင် နင်ရွှမ်ကို အဒေါ်လျိုကို သွားရှာခိုင်းလိုက်။"

"မင်းအမေ မင်းကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက အဒေါ်လျိုက သူ့ကို အမှားအယွင်းမရှိဘဲ ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ခဲ့တာ။"

လျိုကျန့်လီက တိုးညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သမီး နားလည်ပါပြီ အဖေ။"

လျိုထန်းလုက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှ ချင်ဖုန်းထံသို့ စူးစမ်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းမျက်နှာ ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ညိုမည်းရောင်ရမ်းနေသော မျက်နှာနှင့် ချင်ဖုန်းက အဓိကနေရာတွင် လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော အဖေချင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးကို အားတင်းကာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အိပ်တစ်ဝက်နိုးတစ်ဝက်နဲ့ ကုတင်ပေါ်က ပြုတ်ကျသွားလို့ပါ။ နိုးလာတော့ ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်နေတာ။ ပြင်းထန်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

လျိုထန်းလုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ချင်အန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း အတူတူပဲလား။"

ချင်အန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေအေးတစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကျင့်ကြံနေတုန်းက သတိမထားမိဘဲ တိုင်နဲ့ မတော်တဆ ဆောင့်မိသွားတာပါ။ ခဏနေရင် ကျသွားမှာပါ။"

သူတို့က ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးလုံး စိတ်ထဲတွင် ညည်းညူနေကြသည်။ အဖေက တကယ်ပဲ လက်ပေါက်ကပ်တယ်။ သူတို့က တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို သွားပြီး နည်းနည်းလောက် အကျိုးပြုချင်ရုံနဲ့ သူတို့ကို သေအောင် ရိုက်နေသလိုပဲ... ဒီအကြောင်းကို တွေးရင်း သူတို့နှစ်ဦးလုံးက ဖခင်ချင်ကို နာကြည်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသော ဖခင်ချင်က သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

"စကားမစပ် ခမည်းခမက်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က နတ်ဘုရား စစ်တပ်နဲ့ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်ကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို အတူတကွ ချီတက်ဖို့ ဆင့်ခေါ်ထားတယ်။ ဘယ်တော့ ထွက်ခွာကြမှာလဲ။"

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက ဒီအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လျိုကျန့်လီက လျိုထန်းလုကို သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီက တောင်ပိုင်းဒေသမှ ကျားမင်မြို့ ပျက်စီးသွားခြင်းက မြို့တော်တွင် တော်တော်လေး လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ အထက်လူကြီးများက ဒါကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်းပေါ့။ ဒီစစ်ချီတက်မှုက ထိုကိစ္စနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေဖွယ်ရှိသည်။ ဒါ့အပြင် မင်းနေပြည်တော်တွင် ချင်မိသားစု၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းကို ထောက်ထားလျှင် သူတို့က အပြင်လောကထက် သဘာဝအတိုင်း ပိုသိကြသည်။

ဒီတစ်ခေါက် စုစည်းထားသော စစ်သားများ၏ အရွယ်အစားမှာ သာမန်လူများ စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် အများကြီး သာလွန်ဖွယ်ရှိသည်။ အကယ်၍သာ ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် ဒါဟာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါးက ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲမှ စစ်သားအရေအတွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

လျိုထန်းလုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ငါနဲ့ လဲ့ယင်းက စစ်ချီတက်မယ့် တိကျတဲ့ အချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမှ မရသေးဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်နေပုံပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျားမင်မြို့မှ အပြောင်းအလဲများအကြောင်း သူ မသိပေ။ အိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့သော ဖယောင်းတိုင်နဂါးနှင့် ထူးခြားသော တည်ရှိမှု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် ဘာဆက်စပ်မှု ရှိနေသလဲ။

ဖခင်ချင်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မေးသည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ဘေးအန္တရာယ်များအတွင်းမှာ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်က စစ်သားတွေနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေကို ကူညီရာမှာ ပါဝင်တဲ့အခန်းကဏ္ဍကိုတော့ လောကကြီးက သိနှင့်ပြီးသားပဲ။"

"ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းဒေသက ဘေးအန္တရာယ်က သိသာထင်ရှားရမယ်။ နန်းတွင်းက သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့ စာပေသူတော်စင်တွေကို တပ်နဲ့အတူ လိုက်ပါဖို့ စီစဉ်ထားသလား မသိဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ စစ်သားတွေရဲ့ အစွမ်းအစကို စာပေသူတော်စင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့က အရေးကြီးတယ်။ နန်းတွင်းက အသံတော်တော်များများက အရှင်မင်းကြီးကို ချင်ဖုန်းကို စစ်တပ်နဲ့အတူ စေလွှတ်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။"

ထိုစကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူတိုင်း၏ အမူအရာများက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူတို့အားလုံးက ချင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လျိုကျန့်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ဟသွားသည်။ အခု သူမက ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး ချင်ဖုန်းကို သူ့ဘေးတွင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိရာ သူမက သဘာဝအတိုင်းပင် သူ့ကို ဘာအန္တရာယ်မှ မစွန့်စားစေချင်ပေ။

ချန်းဖေးလန်၏ အတွေးများကလည်း အတူတူပင်။ လူအုပ်၏ အမူအရာများကို မြင်သောအခါ လျိုထန်းလုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လိုက်ပါမယ့် စာပေသူတော်စင်က ချင်ဖုန်းမဟုတ်ဘဲ တခြားတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးမှာ အတည်ပြုခဲ့လို့ပဲ။"

လူအုပ်၏ နှလုံးသားထဲမှ တင်းမာမှုက လျော့ကျသွားပြီး သူတို့က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်ကြသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

လျိုထန်းလုက ဒီနည်းအတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူအုပ်၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်းကျုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မင်းနေပြည်တော်ကနေ ထွက်ခွာလို့ရလို့လား။"