အချင်းချင်း ဖုံးကွယ်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ခြင်း

နတ်ဘုရား စစ်တပ်နှင့် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်တို့က အတူတကွ ထွက်ခွာခဲ့ကြသော်လည်း လမ်းကြောင်းနှစ်သွယ် ခွဲထွက်သွားကြသည်။ တစ်လမ်းကြောင်းက တောင်ပိုင်းဒေသ၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် တွေ့ဆုံရန် ချီယွမ်မြို့သို့ သွားသည်။ အခြားတစ်လမ်းကြောင်းကတော့ မင်းသားလော့၏ စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းရန် မင်းသားလော့၏ မြို့သို့ သွားသည်။

လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း တပ်ကိုဦးဆောင်၍ တိုက်ပွဲဝင်သောအခါ အတားမြစ်ဆုံးအရာမှာ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို ဖြန့်ခွဲခြင်းဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရား စစ်တပ်နှင့် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်တို့မှာ ဒီလိုလုပ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ကျားမင်မြို့မှ အဖြစ်အပျက်အပြီးတွင် တောင်ပိုင်းဒေသမှ အဓိက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်များက ဘယ်လိုလုပ် မစောင့်ကြပ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ သူတို့အားလုံးက သူတို့၏ သတိဝီရိယနှင့် ကင်းလှည့်မှုများကို တိုးမြှင့်ခဲ့ကြသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ကင်းလှည့်တမန်များစွာပင်လျှင် သူတို့၏ ပုံမှန်ကင်းလှည့်ဧရိယာများကို စွန့်ခွာပြီး နောက်ထပ် မျှော်လင့်မထားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို တားဆီးရန် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော် ပတ်လည်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အစွမ်းထက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရန်သူများက အမြဲတမ်း ခြေရာလက်ရာမကျန် လာပြီး သွားတတ်သည်။ ဒုတိယ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော် ပျက်စီးသွားခြင်းက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ကင်းလှည့်တမန်များက အချိန်မီ တွေ့ရှိပြီး အချက်ပေးသံ မြည်ဟည်းခဲ့သော်လည်း နတ်စစ်သူကြီးများနှင့် မင်းသားလော့၏ တပ်များ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရန်သူက ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရား စစ်တပ်နှင့် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်တို့က သူတို့၏အင်အားများကို ခွဲထုတ်ပြီး ပုန်းကွယ်နေသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးပတ်လည်အတိုင်းအတာကို ချဲ့ထွင်ခဲ့ရသည်။

စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆိုသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက စစ်တပ်နဲ့အတူ ထွက်ခွာမယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြို့မထွက်ခွာခင် ငါ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ သူ့ပုံရိပ်ကို မတွေ့ခဲ့ဘူး"

"ပြောရရင် နိုင်ငံတော် ဆရာက မင်းနေပြည်တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားတာကို မင်းတို့ မှတ်မိကြလား"

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက အမှားအယွင်းကင်းပြီး သူ၏စကားများက ရွှေကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိတယ်။ သူ လာမယ်လို့ ပြောပြီးမှတော့ သူ သေချာပေါက် လာမှာပဲ။ ငါတို့က ကိုယ့်တာဝန်ကိုပဲ လုပ်ပြီး မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေကို သတ်ဖို့ပဲ လိုတယ်"

"မင်း အဲ့ဒါကို ပြောစရာမလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ရန်သူတွေက ငါတို့ အရင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာတွေနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတယ်"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သားအားလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် ဂဠုန်မျိုးနွယ်မှာ ဆိုးရွားသော ဂုဏ်သတင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန အကြီးအကဲကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ကို တစ်ညတည်းနှင့် အနိုင်ယူနိုင်သော ရန်သူက ဘယ်လိုလုပ် အားနည်းနိုင်မှာလဲ။

တကယ်တော့ သူတို့ ဒီတစ်ခေါက် မင်းနေပြည်တော်မှ ထွက်ခွာလာစဉ်က သူတို့အားလုံးက လိုအပ်လျှင် သေဆုံးရန် သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ပို၍ လက်တွေ့ကျကျ ပြောရလျှင် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ စစ်သားဆယ်ယောက်တွင် ငါးယောက် သို့မဟုတ် ခြောက်ယောက်ခန့်က သူတို့၏ အိတ်ကပ်များထဲတွင် နှုတ်ဆက်စာများ သယ်ဆောင်လာကြသည်။

စစ်ချီတက်ပွဲများတွင် အကြီးမားဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုမှာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းခြင်းပင်။ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုတိုင်းနှင့်အတူ သေဆုံးနိုင်ခြေက တိုးပွားလာသည်။ အတွေ့အကြုံရှိသော စစ်သားအိုတစ်ဦးက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သားများ၏ ညှိုးငယ်နေသော အမူအရာများကို မြင်ပြီး ဆိုသည်။

"ကြောက်နေတာကို မေ့လိုက်စမ်း။ အနောက်ပိုင်းဒေသက ဘေးအန္တရာယ်တုန်းက စစ်ဘုရင် စစ်တပ် ရှိနေခဲ့တယ်ဆိုတာကို မင်းတို့အားလုံး မေ့သွားကြပြီလား"

"အဆုံးမရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေက ဂဠုန်မျိုးနွယ်ထက် အားနည်းလို့လား။ အဲ့ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေက ဒီတစ်ခေါက် ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ရန်သူတွေထက် နိမ့်ကျနေလို့လား"

"ငါတို့ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်က အောင်ပွဲခံခဲ့တုန်းပဲ။ ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် အောင်ပွဲခံရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ငါတို့ကို သေချာပေါက် ဆုလာဘ်တွေ ပေးမှာပဲ။ မိန်းမ မရှိတဲ့သူတွေက လက်ထပ်ကြမယ်။ မိန်းမရှိတဲ့သူတွေက နောက်ထပ်ကလေးတစ်ယောက် ရကြမယ်။ ဒါက မျှော်လင့်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား"

စစ်သားများ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က ပြန်လည်တောက်လောင်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ အနောက်ပိုင်းဒေသက ကပ်ဘေးကိုတောင် မကြောက်ခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ"

သို့သော် အချို့စစ်သားများက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မမေ့နဲ့။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် စစ်ဘုရင် စစ်တပ် အောင်ပွဲခံခဲ့တာက ငါတို့ဘေးမှာ စစ်ရေးအကြံပေးချင် ရှိနေခဲ့လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ ငါတို့နဲ့အတူ မရှိဘူး"

"ဒါက..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်သားအိုပင်လျှင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ချင်ဖုန်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ စစ်သားများ နှလုံးသားထဲတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဆင့်သို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက တက်လှမ်းနှင့်နေပြီ။

ယမ်းမှုန့်ကို တီထွင်ခြင်း၊ သိုင်းချီစွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို တိုးတက်စေခြင်း၊ လူကြိုက်များသော စာပေရတနာကို ရေးသားခြင်း၊ စစ်သားများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းနှင့် အစွမ်းထက်သော အစီအရင်... စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သခင်လေးချင်မှာ ဗိုလ်ချုပ်လဲ့လောက် အရေးပါပြီး ပို၍ပင် ကြီးမြတ်ကောင်း ကြီးမြတ်နိုင်သည်!

အကယ်၍သာ အကြံပေးချင်က ဒီတစ်ခေါက် စစ်တပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုက အနည်းဆုံး ဆယ်ဆ တိုးလာလိမ့်မည်! ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက လက်တွေ့မကျဘူးဆိုတာကိုလည်း သူတို့ နားလည်ကြသည်။

မင်းနေပြည်တော်မှ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သခင်လေးချင်၏ အိမ်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဇနီးနှစ်ယောက် ရှိနေသည့်အခြေအနေကို လူတိုင်း သိနှင့်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ဘယ်ယောက်ျားက အန္တရာယ်များသော တောင်ပိုင်းဒေသသို့ စွန့်စားသွားရောက်ပြီး သူ၏အသက်ကို စွန့်စားရဲမှာလဲ။

စစ်သားအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"စစ်ရေးအကြံပေးချင်... ဒီလိုအတွေးတွေကို စိတ်ထဲမထားနဲ့တော့။ မင်းတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို တောင်ပိုင်းဒေသပေါ်မှာပဲ ထားလိုက်"

"ငါတို့ နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး ကံမကောင်းစွာနဲ့ သေဆုံးသွားရင်တောင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ပေးအပ်တဲ့ လျော်ကြေးက ငါတို့မိသားစုတွေ မင်းနေပြည်တော်မှာ ကျန်ရှိတဲ့ဘဝကို အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သွားဖို့ လုံလောက်ပါလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သားများအားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်က ချက်ချင်း မြင့်တက်လာသည်။ တကယ်တော့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ဝင်ရောက်ပြီး စစ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်းက ကိုယ့်ခေါင်းကို သေမင်းရဲ့ ပုဆိန်အောက်မှာ ထားလိုက်သလိုပါပဲ။

သူတို့က သေခြင်းကို မကြောက်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့ သွားပြီးနောက် သူတို့၏ မိသားစုများကို အကာအကွယ်မဲ့ ထားခဲ့ရပြီး ဒီကြမ်းတမ်းတဲ့ လောကကြီးမှာ ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်နေရမှာကိုတော့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ၏လျော်ကြေးပေးရာတွင် ရက်ရောလှသည်!

သူတို့ သေဆုံးသွားရင်တောင် မြို့ထဲက သူတို့ချစ်ခင်ရသူတွေအတွက် အရမ်းကြီး စိတ်ပူစရာမလိုပေ။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလိုက်မသိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလျော်ကြေးနဲ့စာရင် ငါကတော့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာချင်သေးတယ်"

"မဟုတ်ရင် ငါ့မိန်းမက နောက်အိမ်ထောင်ပြုပြီး တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်သွားရင် အဲ့ဒီလူက ငါတို့လျော်ကြေးကို သုံးပြီး ငါတို့သားကို ရိုက်နှက်နေမှာကို ငါ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ဘူး"

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သားများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာများက တောင့်တင်းသွားပြီး သူတို့၏သွေးများက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်ပြီးနောက် ဘယ်သူက စိတ်မကောင်းမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာပြီးနောက် ပြန်ကျသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စစ်သားအိုက စိတ်ပျက်အားငယ်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ သူက အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အသစ်စက်စက် စစ်ဘုရင် စစ်တပ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏စစ်ဦးထုပ်ကို အောက်သို့ ဆွဲချထားကာ တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေသော လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စစ်သားအိုက ရှေ့သို့ တက်လှမ်းပြီး ထိုလူ၏ တင်ပါးကို သူ၏ဓားအိမ်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကတော့ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ဓားအိမ်က လုံးဝကွဲပြားသော ခံစားချက်ဖြင့် ဂွမ်းကို ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ စစ်သားအိုက ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း များများစားစား မစဉ်းစားတော့ပေ။ အဲဒီအစား သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ပါးစပ်စည်းကမ်းမရှိ ပြောရဲတာလဲ။ စစ်တပ်ထဲကို အခုမှဝင်တဲ့ လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။ မင်းဦးထုပ်က အရမ်းနိမ့်နေတယ်။ မင်းအပေါ်မှာ ဘာအန္တရာယ်မှ ရှိမနေဘူးဆိုရင် မင်းအသက်ကို အလကား စွန့်စားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါ့အပြင် မင်းလို လူသစ်တွေက တပ်ဖွဲ့ရဲ့ နောက်ဆုံးမှာ နေသင့်တယ်။ မင်း အဲ့ဒီစည်းကမ်းကိုတောင် နားမလည်ဘူး။ မင်းခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူလဲ"

လူသစ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ဦးထုပ်ကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် နေရာမှားသွားလို့ပါ။ ကျွန်တော် နောက်ကို သွားလိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက တပ်ဖွဲ့၏ နောက်သို့ ပြေးသွားသည်။ စစ်သားအိုက တံတွေးထွေး လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို ကန်လိုက်သည်။ ဆူညံမှုက ငြိမ်သက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင်တော့ စစ်သားအိုက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ လူသစ်ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် သူ၏မျက်နှာကို ခဏတာ လှမ်းမြင်လိုက်ရုံဖြင့် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ခေါင်းအသာခါလိုက်သည်။ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်၏ စစ်သားများက သိုင်းကွင်းတွင် မကြာခဏ ဖျော်ဖြေကြရာ သူ အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်ဖူးသော်လည်း မမှတ်မိတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ပြီးတော့ ဒီလူသစ်မှာ ပုံဖျက်ထားသော ချင်ဖုန်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အစောပိုင်းစကားများမှာ အရာရှိများနှင့် စစ်သားများကို စိတ်ပျက်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အသက်အတွက် တိုက်ခိုက်ရန် နောက်ထပ်အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အနည်းငယ် လွဲချော်သွားပုံရသည်...

သူက သူ၏ဦးထုပ်ကို အောက်သို့ချလိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့၏ နောက်သို့ ပြေးသွားကာ အခြား တပ်သားသစ်များစွာနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ သူ့ပတ်လည်တွင် ငယ်ရွယ်ပြီး အတွေ့အကြုံမရှိသော မျက်နှာများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ မတူညီသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည် - အချို့က စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အချို့ကတော့ တင်းမာနေကြသည်။

ချင်ဖုန်း နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မင်းနေပြည်တော်၏ ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာသည်။ သူ သက်ပြင်းချမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။

"အဖေ သတိမထားမိဘူး။ မိန်းမ နောက်က မလိုက်လာဘူး။ ငါ ညီလေးအတွက် ထားခဲ့တဲ့ စာက အလုပ်ဖြစ်သင့်တယ်နဲ့တူတယ်"

သူ၏မိသားစုဝင်များကို စိတ်မပူစေရန်အတွက် ချင်ဖုန်းက သူ၏ညီငယ်ထံသို့ တမင်တကာ စာတစ်စောင် ရေးခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာမှာ သူ၏အဖေကို ပြောခဲ့သည်နှင့် ဆင်တူပြီး ချင်စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"ညီလေး၊ မင်းအစ်ကိုကို လှည့်စားတဲ့အတွက် အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ မင်းက အခုထိ ငယ်သေးပြီး လက်မထပ်ရသေးဘူး။ အချစ်ရေးကိစ္စတွေ မကြုံတွေ့ရသေးဘဲ မင်း တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့ရင် အရမ်းကံဆိုးလွန်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့မိသားစုဝင်တွေကြားမှာ သံသယမဝင်အောင် မင်း ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ငါ့အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး ငါတို့မိသားစုဝင်တွေကြားမှာ သံသယမဝင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဟမ်؟"

အသံနှစ်ခုက အလွန်နီးကပ်စွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက အသံများလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ယောက်ကလည်း သူ၏အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်သည်။ သူတို့က မယုံနိုင်စွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ပါးစပ်များက အဟောင်းသားဖြစ်ကာ မျက်လုံးများက ပြူးသွားသည်။