ဒီနေ့ခေတ် လူသစ်တွေအားလုံးက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းကြတာလား
Vol. 44 Ch. 657
မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လေးသမားက လေးစားစွာဖြင့် မျက်လုံးကျယ်သွားသည်။
"မြှားမပါဘဲ တစ္ဆေဇီးကွက်ကို သတ်နိုင်တယ်။ ဒါက 'မြှားမဲ့ လေးတင်ခြင်း' လား"
အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများကလည်း မြှားမရှိသော လေးကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ချောမောသော တပ်သားသစ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ကျီ!
တစ္ဆေဇီးကွက်များက အော်မြည်လိုက်ပြီး သူတို့၏ တောင်ပံများကို ခတ်ကာ မြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ပိုမြင့်သော နေရာများသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ မည်းနက်သော တောင်ပံများက လေနှင့်အတူ ရိုက်ခတ်လာပြီး လေဓားသွားထက် ပို၍ အားကောင်းသည်။
ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သားအိုတစ်ဦးက တစ္ဆေဇီးကွက်ကို ခုတ်ပိုင်းနေပြီး တဂျိန်းဂျိန်း တိုက်ခတ်သံများကို အဆုံးမရှိ ကြားနေရသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အစီအရင်ကို ပိတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာကြ။ မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေကို အစီအရင်ထဲကို တိုးဝင်မလာစေနဲ့"
"ဓားနဲ့ လှံကိုင်ထားတဲ့သူတွေ ဒီအမွေးအတောင်တွေကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြ။ ပြီးတော့ မင်း၊ ကောင်လေး၊ ပိုကြိုးစားပြီး အဲ့ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ အကောင်တွေကို ပစ်ချလိုက်စမ်း။ ဒီည ငါတို့ တစ္ဆေဇီးကွက်ဟင်းရည် သောက်ကြမယ်"
"လူသစ်" ဆိုသည်မှာ စစ်သားအိုများက တပ်သားသစ်များအတွက် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ ဒါဟာ "မွေးကင်းစ နွားသူငယ်က ကျားမကြောက်" ဆိုသည့် ဆိုရိုးစကားမှ လာသည်။ "ကောင်လေး" အတွက်တော့ ဒါဟာ အဘိုးကြီးစစ်သားများထံမှ တပ်သားသစ်များအပေါ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
အခြေအနေက အရေးကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ချင်ဖုန်းက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေးညှို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏လက်အိတ်ပေါ်မှ မိုးကြိုးဖြူအစီအရင်က တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာပြီး မိုးကြိုးဖြူများစွာ ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် "မြှား" တိုင်းက ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ပြီး တစ္ဆေဇီးကွက်များ၏ အသက်ကို ရိတ်သိမ်းသွားသည်!
လေးသမားများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။ ဒီလို လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးက တကယ်ပဲ အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး မကြားဖူးလောက်အောင်ပင်! တစ္ဆေဇီးကွက်များက ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး စစ်သားများက အမြင့်ပိုင်းမှ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို သတိထားစရာ မလိုတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်မြင့်မားစွာဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။
ပါးရှေးမြွေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်က ယမ်းမှုန့်ကြောင့် အပြင်းအထန် ပျက်စီးသွားပြီ။ ညီအစ်ကိုတို့၊ ပိုကြိုးစားပြီး သူ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်ကြစို့"
"ဒီသံချပ်ကာဝက်ရိုင်းတွေက ဒဏ်ရာမရနိုင်ဘဲ အံ့မခန်းတဲ့ အစွမ်းအစ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ချွန်မြက်တဲ့ အစွယ်တွေနဲ့ အထိုးမခံရအောင် သတိထားကြ။ သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်က မေးရိုးအောက်မှာပဲ။ လှံကိုင်ဆောင်သူတွေ၊ မျက်လုံးကို စူးရှအောင်ထားပြီး သေစေနိုင်တဲ့ ထိုးချက်အတွက် ချိန်ရွယ်ကြ"
"မကောင်းတော့ဘူး၊ မြောက်ဘက်ကနေ မြေခွဲဆင်တစ်ကောင် လာနေတယ်"
ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!
မြေကြီးက တုန်ခါသွားပြီး လူတိုင်းက သူတို့ထံသို့ တောင်ပုလေးတစ်လုံးအရွယ်အစားရှိသော ဧရာမဆင်ကြီးတစ်ကောင် မြေကြီးကို သူ၏ခွာလေးဖက်ဖြင့် တဂျိန်းဂျိန်းထုကာ တိုးဝင်လာသည်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
မဟာချန်၏ မိစ္ဆာတစ်ရာ ရာဇဝင်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မြေခွဲဆင်မှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး တောင်များနှင့် မြစ်များကို အမြစ်မှ ဆွဲနုတ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ၎င်း၏အစွယ်များမှာ သင်တုန်းဓားသွားများကဲ့သို့ မရပ်တန့်နိုင်ဘဲ သံချပ်ကာများကို အလွယ်တကူ ထွင်းဖောက်နိုင်သည်!
မြေခွဲဆင်၏ အစွမ်းအစမှာ ၎င်း၏အစွယ်များ၏ အလျားဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ တစ်ကျန့်အလျားမှာ ကပ်ဘေးသံသရာတစ်ခု၊ နှစ်ကျန့်မှာ သံသရာနှစ်ခု စသည်ဖြင့်... သူတို့ရှေ့မှ မြေခွဲဆင်၏ အစွယ်များမှာ ငါးကျန့်အထိ တိုင်းတာနိုင်ရာ ဒါဟာ ငါးကပ်ဘေးသံသရာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်!
သာမန်စစ်သားတစ်ယောက်က ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။ လူတိုင်းက တုန်လှုပ်သွားပြီး တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူတို့၏ အစီအရင်ကို ချက်ချင်း ချိန်ညှိလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဒီအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် တောင်ကြားလမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော မိုက်မဲသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိနေသေးပြီး အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေကာ အန္တရာယ်ကို သတိမမူမိပေ!
စစ်သားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်း သေဖို့ စောင့်နေတာလား။ လမ်းဖယ်လိုက်စမ်း"
ချင်အန်းက သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ အပြုအမူများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေစဉ် သူ၏နောက်မှ ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မြေခွဲဆင်က သူ၏ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ချွန်မြက်သော အစွယ်များက အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ကွာတော့သည်!
အသက်တစ်ချက်ရှူရုံဖြင့် ဒါဟာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထွင်းဖောက်သွားနိုင်သည်! ကြောက်ရွံ့တတ်သော တပ်သားသစ်များက ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများကို လွှဲလိုက်ကြသည်။ စစ်သားအိုများကတော့ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ချင်ရင်တောင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်က လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသည်။ သူတို့က နွားသူငယ်လေး၏ မခိုင်ခံ့သော ပုံရိပ်က ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်လွှဲခြင်းမပြုဘဲ မြေခွဲဆင်ကို တက်ကြွစွာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်! ချင်အန်းက သူ၏လက်များကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခြေထောက်များကို ဖိချလိုက်ကာ မြေခွဲဆင်၏ အစွယ်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နပန်းလုံးစပြုကြသည်!
"ဒါက..."
"သွားပြီ၊ ငါ မြင်လိုက်တာ မှန်ရဲ့လား"
စစ်သားများ၏ မျက်လုံးများက သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်မှ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။ မြေခွဲဆင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်- ၎င်း တိုးဝင် တိုက်ခိုက်သောအခါ မြို့တံခါးပင်လျှင် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေမွသွားနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တပ်သားသစ်တစ်ဦးက ၎င်းနှင့် နပန်းလုံးနေပြီး သူ နောက်ကျကျန်နေခြင်းပင် မရှိပေ!
တပ်သားသစ်၏ ထူးချွန်သော လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော တစ္ဆေဇီးကွက်များစွာကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပစ်ချနိုင်ခဲ့ပြီး အခု နောက်ထပ်တပ်သားသစ်တစ်ဦးက မြေခွဲဆင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိရှိနေပြန်သည်။ ဒီနေ့ခေတ် လူသစ်တွေအားလုံးက ဒီလောက် ကြမ်းကြတာလား။
စစ်သားအိုတိုင်းက သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ဒီအတွေးကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ - ဖြစ်နိုင်မလား၊ ခေတ်တွေ ပြောင်းသွားပြီလား။ ချင်ဖုန်းက ဘေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အဓိကဇာတ်ကောင်နေရာ အားလုံးကို သူ၏ဒုတိယညီက လုယူသွားသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မှာလဲ။ သူ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံး ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ။ မြန်မြန်လုပ်ပြီး အဲ့ဒီ မြေခွဲဆင်ကို သတ်လိုက်ကြစမ်း"
စစ်သားများက သူတို့၏တွေဝေမှုမှ လွတ်မြောက်လာပြီး သာမန်မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို တွန်းလှန်ပြီးနောက် မြေခွဲဆင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ဓားများနှင့် လှံများက မြေခွဲဆင်၏ ကြမ်းတမ်းသော အရေပြားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို လုံးဝ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ပေ။
အတွေ့အကြုံရှိသော စစ်သားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မြေခွဲဆင်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်က သူ့ရဲ့ အနူးညံ့ဆုံးနေရာပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို မှောက်လှန်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်"
ချင်အန်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
"နားလည်ပြီ၊ ငါ့ တာဝန်ထားလိုက်"
ထိုစကားများနှင့်အတူ သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏သက်စောင့်စွမ်းအင်က မြင့်တက်လာကာ သူ၏ကြွက်သားများက တစ်ကိုယ်လုံး ဖောင်းကားလာသည်။ ထို့နောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်!
လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာပင် ချင်အန်းက တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသော မြေခွဲဆင်ကို တစ်ယောက်တည်း မှောက်လှန်ပစ်လိုက်သည်! ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သားများက တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူတို့ထဲမှ အချို့က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ရပ်မနေကြနဲ့၊ ဒီသားရဲကို အရင်သတ်လိုက်"
မကြာမီမှာပင် မြေခွဲဆင်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ဇာတ်သိမ်းကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်! စစ်သားများက အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။
သူတို့က သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကိုတော့ မလျှော့ချလိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများက မရပ်မနား ဆက်လက်တိုးဝင်နေပြီး တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးရန် အဝေးကြီး လိုသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လဲ့ယင်းက အစီအရင်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ဆဋ္ဌမ ကပ်ဘေးသံသရာ ကျားသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့် ပြင်းထန်သော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏အစွမ်းအစနှင့်အတူ သူက မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရင်ဆိုင်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကဲ့သို့ တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ စစ်သားများအပေါ် ဖိအားက အလွန်အမင်း လျော့ကျသွားသည်။ သို့သော် ဒီလို ဆက်လက်သတ်ဖြတ်နေခြင်းက ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။ ဒီအဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ စီးကြောင်းက ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်မှာလဲ။
"သွားစမ်းပါ၊ ဒီသားရဲတွေက တကယ်ပဲ သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ဒီလို သတ်ဖြတ်ခံရပြီးရင် သူတို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြန့်ကျဲသွားလောက်ပြီ"
"သူတို့ကို အမိန့်ပေးနေတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါး ရှိရမယ်။ ဗိုလ်ချုပ်လဲ့က တောအုပ်ထဲကို တိုးဝင်သွားပြီ။ သူ သဘောပေါက်သွားလောက်ပြီ"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်၏ ချီတက်ရာလမ်းကြောင်းရှေ့မှ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်မှ တိမ်များထဲတွင် အစိမ်းရောင်မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများက စစ်ဘုရင် စစ်တပ်ကို ထပ်မံမတိုက်ခိုက်တော့ပေ။ အဲဒီအစား သူတို့က သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသပြီး တောနက်ထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
ဒါဟာ တိုက်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်ပင်။ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ စစ်သားများက အတိအကျ ဘာဖြစ်သွားမှန်း နားမလည်သော်လည်း သူတို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ စစ်သားအိုတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ညီအစ်ကိုတို့၊ တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းစပြုကြ။ ဒီမိစ္ဆာတွေရဲ့ အသားနဲ့သွေးက ငါတို့အတွက် အားဆေးကောင်းပဲ။ ငါတို့ ဒီည ပွဲတော်ခံရတော့မယ်"
ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ် မြင့်တက်နေသော မျက်ခုံးဖြင့် အစိမ်းရောင်မီးခိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ အဖေက မိစ္ဆာဒုက္ခတွေနောက်ကွယ်က အကောင်ကြီးကို သတ်ပြီးသွားပြီနဲ့တူတယ်။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီမိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေ ဆုတ်ခွာသွားကြတာ"
ချင်အန်းက ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ခုနက ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး ဟုတ်တယ်မလား။ ကျွန်တော် ဓားမသုံးဘဲ ကျွန်တော့်အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကတောင် ကျွန်တော့်ကို ကျားပေါက်လေးလို့ ချီးကျူးပြီး ကျွန်တော် တပ်မှူးတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောသေးတယ်"
"ကောင်းပြီ၊ ဒါက ငါပြောခဲ့တာနဲ့ နည်းနည်းတော့ ကွဲပြားပေမဲ့ ရည်မှန်းချက်ကတော့ အောင်မြင်တယ်။
သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် ချင်ဖုန်းနှင့် ချင်အန်းတို့က သူတို့၏ လည်ကုပ်များ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲကိုင်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြည့်စရာမလိုဘဲ သူတို့ ဒါ သူတို့အဖေဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ သူက လေသံနက်ဖြင့် ဆိုသည်။
"ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို အခု အာရုံမစိုက်နေတုန်းမှာ မြန်မြန် မင်းနေပြည်တော်ကို ပြန်ကြ။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းတို့..."
ဖြောင်း!
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့အဖေ၏ ခေါင်းနောက်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး သူပြောတော့မည့်စကားကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။
သုံးယောက်လုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်သားအိုတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒီခွေးပေါက်လေးနှစ်ကောင်က ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အဓိက အကျိုးပြုသူတွေပဲ။ ဘယ်သူက မင်းကို မောက်မာစွာ ပြုမူပြီး သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်ခွင့်ပေးလိုက်တာလဲ"
ချင်ကျန့်အန်း မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ဉာဏ်ပညာကို ဘယ်တုန်းကမှ ဒီလိုမျိုး မေးခွန်းထုတ်မခံခဲ့ရဖူးပေ။ ချင်ဖုန်းနှင့် ချင်အန်းတို့ကလည်း မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့က စစ်သားအိုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဒီစစ်သားအိုကတော့ သူ၏အဆိုးဆုံးအိပ်မက်များထဲတွင်တောင် သူ ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးကို ရိုက်လိုက်မှန်း ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ...