အရှက်မရှိသော ဖခင်နှင့် သားများ

စစ်သားအိုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချင်ကျန့်အန်း၏ တင်ပါးကို ကန်လိုက်သည်။

"ဘာစိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ မင်းက ဒီလောက်အသက်ကြီးနေပြီ၊ တပ်သားသစ် နှစ်ယောက်လောက်တောင် မကောင်းဘူး။ ဟိုဘက်သွားပြီး တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်စမ်း။"

ချင်ဖုန်းနှင့် ချင်အန်းတို့က ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချိန်က လောကကြီးက ဒဏ္ဍာရီတစ်ပုဒ်အဖြစ် လေးစားခဲ့ရသော မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းက အခုတော့ သာမန်စစ်သားတစ်ယောက်၏ အမိန့်ပေးခြင်းကို ခံနေရသည်။ ဘယ်သူက ဒါကို ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။

ချင်ကျန့်အန်းကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် စစ်သားအိုက ရှေ့သို့ တက်လှမ်းပြီး ချင်အန်း၏ လက်မောင်းကို ဖျစ်ညှစ်ကာ လေးစားစွာ ဆိုသည်။

"ဒီကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးတွေက မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နဲ့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်း မြေခွဲဆင်ကို တုန်လှုပ်အောင် လုပ်နိုင်တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ မင်းက နဂါးတစ်ကောင်လို ပျံတက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေးသမားတစ်အုပ်စုက ချင်ဖုန်းပတ်လည်တွင် စုဝေးလာကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုကြသည်။

"ခုနက တစ္ဆေဇီးကွက်တွေကို မင်းပစ်ချလိုက်တာလား။ မြှားမပါဘဲ လေးဆွဲနိုင်တာ၊ ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ။"

"ငါ အရင်က 'မြှားမဲ့ လေးတင်ခြင်း' ဆိုတဲ့ အယူအဆကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ညီလေး၊ ငါတို့ သင်ယူလို့ရအောင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြပေးပါလား။"

"လေးပစ်တာ ဆယ်နှစ်ကျော် လေ့ကျင့်ပြီးတာတောင် ငါက တပ်သားသစ်တစ်ယောက်လောက် မကောင်းသေးဘူး။ ဒါက မျိုးဆက်တစ်ဆက်က နောက်တစ်ဆက်ထက် ပိုအားကောင်းတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။"

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချင်ကျန့်အန်းက ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်သည်။ သွားကြိတ်ရင်း သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်လေးနှစ်ကောင်။"

အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်လောက်အကြာတွင် စစ်သားများက တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီးစီးသွားသည်။ သူတို့ အများကြီး ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် ချင်အန်းတို့က တပ်သားသစ်အားလုံး၏ အိုင်ဒေါများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လူများက သူတို့ကို ဝန်းရံထားကြသည်။

ထိုစဉ် ချင်ကျန့်အန်းက အဖွဲ့၏ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာပြီး သူတို့၏ ကျောပြင်များကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်တွင် နိုင်ငံတော် ဆရာ ပြောခဲ့သည်များကို သတိရသွားသည်။ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူတို့ကို ဒီကိစ္စမှ ဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒကိုတော့ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း အဖေတစ်ယောက်က သူ့သားကို အသိဆုံးပင်။ သူသာ သူတို့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ရင်တောင် အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေးနှစ်ကောင်က တောင်ပိုင်းဒေသကို လာပြီး သူ့ကို ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်းရှာတွေ့ဦးမည်ကို နားလည်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ချင်ဖုန်းနဲ့ ချင်အန်းကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်ထားတာ ပိုကောင်းတယ်။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် သူတို့ ဘာအန္တရာယ်မှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ငါ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နိုင်သေးပြီး သေမလောက် အန္တရာယ်ထဲ မကျရောက်အောင် တားဆီးနိုင်သေးတယ်..."

သူက လူတိုင်း၏ ချစ်ခင်မှုကို ခံနေရသော သူ၏သားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း အားကျစွာ ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေတော့။"

သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူ၏သားနှစ်ယောက်က ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး အခုတော့ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့ တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ် စစ်မြင်းများက ရုတ်တရက် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။ စစ်သားတစ်ဦးက တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်လဲ့၊ မြန်မြန်ကြည့်ပါ။"

လူတိုင်းက သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိတ်လန့်သော အမူအရာများဖြင့် ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တောင်တစ်လုံးကို ပတ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ဧရာမ နဂါးစိမ်းကြီး တစ်ကောင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် လိမ်ကျစ်ခံထားရပြီး သေသည်ထက်ပင် သေနေသည်။

"ဒီနဂါးစိမ်းရဲ့ အစွမ်းက သတ္တမ ကပ်ဘေးသံသရာ နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေရမယ်။ ဘယ်သူက ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။"

"ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို နတ်ဘုရားစွမ်းအင်သက်သက်နဲ့ ကြိတ်ချေခံထားရတာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ခဲနေတဲ့ သွေးအခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ သေဆုံးတာ မကြာသေးဘူး ဖြစ်ရမယ်။"

"နေဦး၊ အစောက အဲ့ဒီမိစ္ဆာတွေနဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒီနဂါးစိမ်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သတ်သွားတာလား။"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ကို တိတ်တဆိတ် ကူညီနေတာလား။"

လဲ့ယင်းက နဂါးစိမ်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏မေးစေ့ကို တွေးတောစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ စစ်သားသောင်းချီက မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားနေပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဝက်နီးပါးက တောင်တန်းများကြားတွင် သွားလာနေဆဲဖြစ်ရာ လုံးဝ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်နေသည်။

မျက်ခုံးအနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လဲ့ယင်းက ဆိုသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါး ဖြတ်သွားရင်း ဒီသားရဲကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်သွားတာပဲ။ ဒါကို အာရုံမစိုက်နဲ့။ ခရီးဆက်ကြ။ ညမရောက်ခင် အကွာအဝေးရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို အရောက်သွားနိုင်အောင် ကြိုးစားကြစို့။"

"နားလည်ပါပြီ ဗိုလ်ချုပ်လဲ့"

စစ်ဘုရင် စစ်တပ်အားလုံး တောင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ပုံရိပ်တစ်ခုက နဂါးစိမ်း၏ ကြီးမားသော အလောင်းရှေ့တွင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်။ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက ငုံ့ကြည့်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်တွေကြားထဲမှာ သခင်တစ်ပါး ပုန်းအောင်းနေပုံပဲ။ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ တစ္ဆေနဂါးကို အဲ့ဒီလို လက်ဗလာနဲ့ လိမ်သတ်နိုင်တဲ့သူ ဆယ်ယောက်ထက် မပိုဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ထဲမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးကတော့ ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ သခင်ကြီး မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းပဲ"

"အင်း၊ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါက နတ်ဘုရားဆေးရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။"

...

ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ကြယ်များက ကောင်းကင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ တောင်ခြေတွင် မီးဖိုများက ရှုခင်းကို ပြန့်ကျဲနေစေပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် မီးကွင်းတစ်ကွင်းနှင့် တူနေသည်။

တစ်နေ့တာ ချီတက်ပြီးနောက် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်က စခန်းချကာ နေ့ဘက်က ရိတ်သိမ်းခဲ့သည်များကို ချက်ပြုတ်ပြီး အားရပါးရ စားသောက်ကြသည်။ ဗိုက်ဆာခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကို ဖြေဖျောက်ပြီးနောက် စစ်သားများက မီးဖိုပတ်လည်တွင် စုဝေးကြပြီး မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် သူတို့၏ သတ္တိရှိမှုကို ကြွားဝါကာ အတိတ်က တိုက်ပွဲများကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြပြီး တပ်သားသစ်များ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။

ပြီးတော့ မကြာသေးမီရက်များအတွင်း သူတို့ အဂုဏ်ယူဆုံးနှင့် ပြောဆိုဆုံးဖြစ်သော တိုက်ပွဲမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ဘေးအန္တရာယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ခေတ် တစ္ဆေနဲ့ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်ကပေးတဲ့ အန္တရာယ်တွေက အနောက်ပိုင်းဒေသက တိုက်ပွဲနဲ့စာရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

"တကယ်တော့ အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်ရင် မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့ အလောင်းတွေချည်းပဲ။ အဆုံးမရှိ သတ်ဖြတ်နေရင်တောင် ငါ့ဓားသွားက တုံးလာပေမဲ့ အဆုံးကိုတော့ ငါ မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေဘုရင်၊ မောက်ယင်လို့ခေါ်တဲ့ တစ်ကောင်လား သူ့ရဲ့အစွမ်းက ငါတို့ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရန်သူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ သူက အစိမ်းရောင်မီးလျှံကို အသက်တစ်ချက်ရှူရုံနဲ့ တောမီးလို ပျံ့နှံ့အောင် ထုတ်လွှတ်တယ်"

"အခု ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ငါတို့ အဲ့ဒီတိုက်ပွဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခဲ့တာ တကယ်ပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ"

စစ်သားအိုတစ်ဦးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက သခင်လေးချင်နဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းကြောင့်ပဲ။ ဒီနှစ်ယောက်သာ မရှိခဲ့ရင် ငါတို့ ကိုးဘဝရှိရင်တောင် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ"

"ဟုတ်တယ်၊ သခင်လေးချင်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ် မင်းနေပြည်တော်ကို ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းက ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားတယ် အနောက်ပိုင်းဒေသက ဘေးအန္တရာယ်အလယ်မှာ သူက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီ တစ္ဆေမျက်နှာနဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့လူ၊ နောက်ဆုံး အသူရာမျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ပွဲအထိ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ သူက ကောလာဟလတွေမှာ ပြောနေကြတဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆိုတာကို"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက စိတ်ဝင်စားမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ ချင်ဖုန်းက တမင်တကာပင် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်က ခင်ဗျားတို့ ပြောသလောက် တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းလို့လား"

စစ်သားအိုများက သူ၏စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ စစ်တပ်အတွင်းမှာ သခင်လေးချင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်သူက မေးခွန်းထုတ်ရဲမှာလဲ။ လေးပညာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လူငယ်လေးသမားထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်က ပျော့ပြောင်းသွားသည်။

"မင်းက ဒီကို အသစ်ရောက်လာပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသ တိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းမသိတာက နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်..."

"...ယမ်းမှုန့်ကို ဖန်တီးတာ၊ သိုင်းချီစွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို တိုးတက်စေတာ၊ သာယာပညာသင်ကျောင်းကို တည်ထောင်ပြီး နှိမ့်ကျတဲ့ နောက်ခံက ကျောင်းသားတွေကို နန်းတွင်းကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးတာ။ ဒီအရာတွေကို အရင်က ဘယ်သူကများ လုပ်နိုင်ခဲ့လို့လဲ။ ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်တောင် မက်ရဲခဲ့လို့လဲ"

"အဲ့ဒါ သခင်လေးချင်ပဲ"

စစ်သားများ၏ ချီးကျူးမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ကျေနပ်သွားသည်။

"ငါက သခင်လေးချင်ကို အရည်အချင်းရှိပြီး စကားပြောကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူက ကောလာဟလတွေမှာ ပြောနေတာထက် အများကြီး ပိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာပဲ။ ငါ သူ့ကို တကယ်ပဲ အားကျတယ်"

ချင်အန်းနှင့် သူ့အဖေတို့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးလုံးက သူ၏အရှက်မရှိမှုကို တွေးရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားကြသည်။ ချင်ကျန့်အန်းက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ သခင်ကြီး တစ္ဆေခေါင်းရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြကြစမ်း။ သူ့ရဲ့ အသူရာမျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ပွဲက ငါ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်စေခဲ့တယ်။ တကယ့် ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ပဲ"

စစ်သားအိုများကလည်း မချန်မလှပ်ဘဲ အနောက်ပိုင်းဒေသသို့ စစ်ချီတက်စဉ်အတွင်း တစ္ဆေခေါင်းက မောက်ယင်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာ ဖော်ပြကြသည်။ လေးစားမှုနှင့် ချီးကျူးမှုများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ကျန့်အန်းက ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေခေါင်းက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ လောကကြီးမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ ယောက်ျား အနည်းငယ်ပဲ ရှိလောက်တယ်။ ငါသာ သူ့ရဲ့ အမူအရာရဲ့ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ရှိခဲ့ရင် အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ရယ်နိုင်တယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သားများက ပဲ့တင်ထပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ဘေးမှ ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်း မထီမဲ့မြင်အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ချင်အန်းက သူ၏ခေါင်းကို လွှဲလိုက်ပြီး သူတို့နှင့် ခပ်ဝေးဝေးသို့ပင် နေချင်သွားသည်။ သူ၏အစ်ကိုကြီးနှင့် အဖေက အလွန်အမင်း အရှက်မရှိဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မီးရောင်အောက်တွင် စစ်သားအိုတစ်ဦးက ချင်ဖုန်းကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အရင်က ရင်းနှီးသလို ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ ပိုပြီးတောင် သေချာသွားပြီ။ မင်းရဲ့ စစ်ဦးထုပ်ကို နည်းနည်းလောက် မပြီး မင်းမျက်နှာပေါ်က ဖုန်တွေကို သုတ်လိုက်လို့ရမလား။ ဒါမှ ငါ သေချာကြည့်လို့ရမှာ"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက နေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားသည်။