မယ်တော်ကြီး၏နှလုံးသားတွင် နေ့တိုင်းသေဆုံးထိုက်သော အမိုက်အမဲ အရှင်မင်းကြီး

ညတစ်ညတည်းမှာပင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မီးရှို့ခံရပြီးနောက် အမတ်ချုပ်ကြီးစံအိမ်၏ကံဆိုးမှုသတင်းသည် နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် မြို့တော်တစ်ခွင်လုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

နန်းတော်နှင့်အရပ်သားများနှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုကိစ္စအကြောင်းကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆွေးနွေးနေကြပြီး မည်သည့်အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်က ရှဲ့မျိုးနွယ်ကို ဤသို့ရဲဝံ့စွာ ပြုမူဝံ့သည်ကို တွေးတောနေကြသည်။ သူတို့သည် ဆက်ခံခဲ့သော ဧကရာဇ်ငါးပါး၏ အုပ်ချုပ်မှုတစ်လျှောက်လုံး အင်အားကြီးမားစွာ ရပ်တည်ခဲ့သည့် မိသားစုတစ်စုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဤအချိန်တွင် လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေခြင်း သို့မဟုတ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များတွင် ထိုင်နေခဲ့ပါက သူသည် လူများက တရားခံအတွက် ခန့်မှန်းပြီး ချီးကျူးကာ သက်ပြင်းချနေချိန်တွင် ရှဲ့မျိုးနွယ်သည် လက်ရှိဧကရာဇ်၏မျက်လုံးတွင် မျက်နှာသာပျက်သွားပုံအကြောင်း တီးတိုးပြောနေကြသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်။ လိုကျစ်ကွေ့နှင့် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့တို့သည် အရင်ကဖြေရှင်းရန် ကိစ္စများရှိနေသေးသည်ဟူသောအချက်သည်လည်း လူအများက မီးလောင်မှု၏သားကောင်များဖြစ်သော ရှဲ့မိသားစုကို စာနာမှုမရှိရသည့် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏နှလုံးသားကို ထိတ်လန့်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ရှဲ့မျိုးနွယ်၏အာဏာနှင့်ဩဇာ ကောင်းကင်သို့မြင့်တက်သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် လူများကြားတွင် လေးစားမှုအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူသည် ယခုသူ့စံအိမ်အပြင်ဘက်က ကောလာဟလများကို နားထောင်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ယခုအခါ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ရှာဖွေရန် အလုပ်ရှုပ်နေရင်း တချိန်တည်းမှာပဲ ရှာဖွေရန်မအောင်မြင်ပါက လုပ်ရမည့် နောက်ထပ်အစီအစဉ်များကိုလည်း ဆွဲနေသည်။

"မယ်တော်ကြီးက လိုင်မော့မော့နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်ကို စေလွှတ်လိုက်တယ်၊" ယင်းဖုန်းသည် ထိုက်ဟွာခန်းမတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဖြင့် အစီရင်ခံနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိုင်နေကြပြီး သူက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကျွန်တော်မျိုး သွားပြီးမေးကြည့်တော့ သူတို့ အမတ်ချုပ်ကြီးစံအိမ်ထဲကို ဝင်ဝင်ချင်း အချုပ်ချခံရတယ်လို့ သိရတယ်။"

"မင်း အဲလိုကိစ္စတွေကိုတောင် သိနေပြီလား။" နဉ်ရှောင်ယောင်း အံ့သြသွားသည်။ "သာ့ဖုန်း၊ မင်းမှာ... အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်ထဲမှာတောင် မင်းမှာ အဲဒီသတင်းပေးတွေ ရှိနေတာလား။"

ယင်းဖုန်းသည် အရှင်မင်းကြီးနှင့် စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် ထိုင်ပြီး စကားပြောနေရခြင်းကို တကယ်မကျင့်သားသေးပေ။ သူက မပြောခင် သူ့ထိုင်ခုံတွင် မသက်မသာရွှေ့လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက အသုံးမကျပါဘူး၊ သတင်းပေးလည်းမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးက သတင်းအချက်အလက်ကို ငွေနဲ့ ဝယ်လိုက်တာပါ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို သာ့ဖုန်း၏လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ "ဒါက မင်းအတွက်။ နောင်မှာ မင်း ငွေကို ချွေတာရမယ်။"

ယင်းဖုန်းသည် အလျင်အမြန်ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လက်ဖက်ရည်ဗန်းပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက ဒီလိုကလွဲပြီး ငွေကို သုံးစရာနေရာမရှိပါဘူး။" သူသည် မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အဝတ်အစား၊ အစားအသောက်နှင့် နေထိုင်ရာနေရာအားလုံးကို နန်းတော်က ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။ သူ ငွေရှိရင်တောင် သုံးစရာနေရာမရှိပေ။

"ဟင့်အင်း၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏သက်ပြင်းကို ရှည်လျားစွာချလိုက်သည်။ "လူမိုက်မဖြစ်နဲ့၊ သာ့ဖုန်း။ မင်း ဇနီးယူဖို့ ငွေမလိုဘူးလား။ ပြီးတော့ နောင်မှာ မင်းရဲ့သားသမီးတွေကို ထောက်ပံ့ဖို့ရော။ သူတို့ကို အငတ်ထားပြီး သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။" ယင်းဖုန်း၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီမြန်းသွားပြီးနောက် သူသည် သူ့ထိုင်ခုံမှလျှောကျကာ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“…..” နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ငါ တုံးတုံးအအနဲ့ တစ်ခုခု ထပ်မှားပြီးပြောလိုက်တာလား။

"ဒီကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အရှင်မင်းကြီးအပေါ် သစ္စာရှိမှုက လုံးဝတစ်ဝက်တစ်ပျက်မဟုတ်ပါဘူး၊" ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဒူးထောက်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ယခု သူမ မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေလို့မရတော့ဘဲ ယင်းဖုန်းကို မြေပြင်ပေါ်မှ ဆွဲထူရန် ခုန်ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အကူအညီတောင်းရန် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "နဂါးအစောင့်တွေက ဧကရာဇ်ရဲ့အစေခံတွေပါ။ သူတို့မှာ အိမ်တွေလည်းမရှိဘူး၊ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေလည်းမရှိဘူး၊ ဇနီးနဲ့သားသမီးတွေလည်းမရှိဘူး။"

(￣△￣；)၊ နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ဒါက လူသားဆန်ရဲ့လား။ မင်းက သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်ဖြစ်နေရုံနဲ့ မင်း ဇနီးတောင် ယူလို့မရဘူးလား။ ယင်းဖုန်းသည် အလွန်အရှက်ရနေသောကြောင့် သူသေသွားချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက ချစ်ခင်စုံမက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး မရှိပါဘူး။"

"မြောင်၊" လောင်တသည် ယင်းဖုန်း၏စကားများကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး အော်လိုက်သည်။ "နေ့တိုင်း၊ နန်းတွင်းစားဖိုဆောင်က ရှောင်ထောင်ဟွားက မင်းစားဖို့အတွက် ကောင်းတာတွေ လုပ်ပေးနေတယ်။ မင်းက သူမကို မကြိုက်ဘူးလို့ ပြောဖို့ အရှက်မရှိဘူးလား။"

“…..” နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ သူမသည် နောက်ထပ်လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ထပ်မံရလိုက်ပုံရသည်။

"သူ၊ သူ ဗိုက်ဆာနေတာလား။" ယင်းဖုန်းသည် လောင်တက သူ့ကို ဘာလို့ 'မြောင်' ဟု အော်နေလဲဆိုတာကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူက ဒီကြောင်ကို တစ်ခုခုလုပ်ခဲ့တာလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လောင်တ၏ခေါင်းကိုပုတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စေပြီး ယင်းဖုန်းကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမသည် ထပ်မံ၍ ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို သူ့လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး "ငါက ဧကရာဇ်၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ဒါကြောင့် မင်း ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လက်ခံရမယ်။ ပြီးတော့၊ နောင်မှာ ငွေကို မဆင်မခြင်မသုံးစွဲနဲ့။"

"ဒီကျွန်တော်မျိုး ဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်ကို နာခံပါတယ်၊" ယင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ထိုင်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိုင်ချလိုက်ပြီး "ဆက်ပြောကြစို့။ အမ်၊ ခုနက ငါတို့ ဘာအကြောင်းပြောနေကြတာလဲ။"

“…..” ယင်းဖုန်း ဆွံ့အသွားသည်။ အရှင်မင်းကြီးသည် တကယ်ပဲ မေ့လွယ်လွန်းတယ်။

လိုကျစ်ကွေ့က အစားဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီးက လိုင်မော့မော့နဲ့ တခြားသူတွေကို စစ်မေးဖို့ စီစဉ်နေတာ။"

"တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတွက်လား။" ယင်းဖုန်းက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို လှိမ့်လိုက်ပြီး မျက်နှာကြက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကိုကျေးဇူးတင်ရတာ၊ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အကြောင်း ထပ်လာပြန်ပြီ။

"မယ်တော်ကြီးရဲ့နန်းဆောင်ကို မျက်ခြည်မပြတ်စောင့်ကြည့်ထား၊" လိုကျစ်ကွေ့သည် ယင်းဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီးက ဒီည သူမကိုတွေ့ဖို့ နန်းတော်ထဲကို သေချာပေါက် ဝင်လာလိမ့်မယ်။"

ယင်းဖုန်းသည် အမိန့်ကိုနာခံရန် ထရပ်ပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ရိုသေစွာခွင့်ပန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မယ်တော်ကြီး၏နန်းဆောင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် လက်အောက်ငယ်သားများကို စီစဉ်ပေးရန် သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့မှာ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ရှိနေပြီ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထပ်မံ၍ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီး နောက်ထပ် ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။"

လိုကျစ်ကွေ့သည် ထရပ်ပြီး သူမ၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ကာ "သူတို့ တကယ့်အစစ်ကို မရှာနိုင်ရင် အမတ်ချုပ်ကြီးက အတုလုပ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ "တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတု လုပ်မယ်?" ထိုအဘိုးကြီးက သူ့မြေးမလေးကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်တင်ခြင်းဖြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို အတုလုပ်နိုင်ခဲ့ကတည်းက သူသည် ယခု တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ပေါ်တွင်လည်း ထိုမကောင်းသောအကျင့်ကို သုံးနေတာလား။

"မင်းကိုကြည့်ရုံနဲ့ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်နဲ့ သူ့သမီးမှာ သတ္တိရှိတာကို ကျွန်တော် ယုံကြည်နိုင်တယ်၊" လိုကျစ်ကွေ့က ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို လှိမ့်လိုက်ပြီး မျက်နှာကြက်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်သူက သူတို့မှာ သတ္တိမရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တာလဲ။

သို့သော် သူမ၏ဦးနှောက်က ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ပြီး "ဒါဆို ဒါက သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ဖမ်းဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးမဟုတ်ဘူးလား။ ပြောရရင်၊ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုလုပ်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုက ဘာလဲ။"

"မျိုးရိုးကိုးဆက်သတ်ခြင်း၊" လိုကျစ်ကွေ့က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေပြီး အံကြိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်!"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊" လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏မျက်နှာပေါ်သို့ ရေအေးတစ်ပုံး လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"အိုး၊ ဒါဆို ငါတို့က သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ ကလေးတွေအပြင် အမျိုးသမီးတွေကိုပါ ချမ်းသာပေးမယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို အဆင်ပြေလောက်တယ်နော်။"

“…..” လိုကျစ်ကွေ့ ဆွံ့အသွားသည်။

"ဒါတောင်မှ မလုပ်နိုင်ရင်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏တုံ့ပြန်မှုကိုကြည့်ပြီး "ငါတို့ သူတို့ကို မသတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထောင်ထဲထည့်မယ်။ ဒါဆို အဆင်ပြေသင့်နေပြီ။"

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့နဖူးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်လိုက်သည်။ သူသည် သူမနှင့် စကားပြောတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် အမြဲတမ်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲဖြစ်သွားသည်။

"ဒါတောင်မှ မရသေးဘူးလား။" နဉ်ရှောင်ယောင်း အံ့သြသွားသည်။ ဒီလောက်ထိ မကျေနပ်မှုတွေနဲ့မုန်းတီးမှုတွေ ရှိနေမှတော့၊ ရန်သူတွေဖွဲ့ပြီး မိသားစုကိုတောင် စက်ဆုပ်နေမှတော့။ သူတို့မသေမချင်း ကိစ္စတွေက ဘယ်တော့မှ ရပ်မှာမဟုတ်ဘူးလား။

လိုကျစ်ကွေ့၏လက်များသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း မပြေးခင် သူမကို ဆွဲထိန်းလိုက်သည်။ လေသံတိုးတိုးဖြင့် သူက "ခွေးတွေကို နံရံပေါ်ကနေ ခုန်ချဖို့ ဖိအားပေးလို့မရဘူး။ အရှင်မင်းကြီး မေ့နေပြီလား။ မြို့တော်နဲ့ အနီးတဝိုက်မှာ ရှဲ့မိသားစုရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်က တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံးရှိတယ်။ မင်း ရှဲ့မျိုးနွယ်ကို မနက်ဖြန် မျိုးရိုးကိုးဆက်သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ရင် ရှဲ့မျိုးနွယ်ရဲ့တပ်တွေက နောက်တစ်နေ့မှာပဲ မြို့တော်ကို ဝင်တိုက်လိမ့်မယ်။"

ကောင်းပြီ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သန်းနှင့်ချီသော အယ်ပါကာငှက်များ သူမ၏နှလုံးသားတစ်ဝိုက်တွင် ပြေးလွှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါကို မြင်ကြရဲ့လား။ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအတွက် လုံးဝလေးစားမှုမရှိတော့ဘူး။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော့်စကားကို နားလည်ရဲ့လား။" လိုကျစ်ကွေ့က မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကိုကွေးလိုက်ပြီး အားမရှိစွာ "နားလည်ပါတယ်။ မနက်ဖြန် စည်းဝေးပွဲမှာ အမတ်ချုပ်ကြီးကို ကျွန်တော် ပွေ့ဖက်ပေးလိုက်မယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်ပြီး ကိုယ့်အမေတွေကို ရှာကြမယ်။"

“…..” စစ်သေနာပတိချုပ်လို ဆွံ့အသွားသည်။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကနေ မိုးသံကြားရပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သူမ၏ခေါင်းကို လှည့်ကာ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်စေသည်။

"ဘာလို့ မိုးထပ်ရွာနေတာလဲ။ ရေကြီးတော့မလား။"

“…..” ထပ်မံ၍ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် သူ့အရင်စကားဝိုင်းမှ ဘယ်လိုဆက်ရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။ ညနေစောင်းသောအခါ စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသောမိုးသည် ရပ်သွားခဲ့ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ရှေ့တံခါးမှ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူရောက်ရှိလာခြင်းသတင်းသည် ထိုက်ဟွာခန်းမသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး ဘာတွေယူလာလဲ။" လိုကျစ်ကွေ့သည် ယင်းဖုန်းကို မေးလိုက်သည်။

ယင်းဖုန်းက "သူ့နောက်က အစေခံမကြီး ဆယ့်နှစ်ယောက်လိုက်လာတယ်၊ သူတို့တစ်ယောက်စီက သစ်သားသေတ္တာအကြီးတစ်လုံးစီကို သယ်လာကြတယ်။"

"နားလည်ပြီ၊" လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ချောင်းများသည် သူ့စားပွဲကို ပေါ့ပါးစွာခေါက်လိုက်သည်။ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုသည် ထိုသေတ္တာ ၁၂ လုံးထဲမှ တစ်ခုခုတွင် ရှိရမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရှဲ့သားအဖနှစ်ဦး၏ လှည့်စားမှုများအကြောင်း စူးစမ်းလိုစိတ်လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ လောင်တရှိနေမှတော့ သူတို့က သူမရဲ့နန်းဆောင်ထဲမှာ ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းထားနိုင်မှာလဲ။

—

"ဒါလား။" လက်ရှိတွင် မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမ၏ရှေ့က သစ်သားသေတ္တာကို ပျော်ရွှင်စွာလက်ညှိုးထိုးပြနေသည်။ "ခမည်းတော်က တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ရှာတွေ့ပြီး ပြန်ယူလာခဲ့တာလား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏အပြုံး ချက်ချင်း မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးသည် သစ်သားသေတ္တာမှ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်တစ်ခုကိုထုတ်ယူပြီး သူမ၏လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အစေခံတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ရိုက်နှက်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ နောက်ဆုံးအဖြေမပေးခဲ့ဘူး။"

"တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်က သူ့ဘာသာသူထွက်ပြီး ပျံသွားတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က စိုးရိမ်တကြီးပြောလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စကတော့ ငါတို့ မနက်ဖြန်ရဲ့စမ်းသပ်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ သေချာစေဖို့ပါပဲ။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမ၏ခေါင်းကိုငုံ့ကာ သူမ၏လက်ထဲက တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ ဂရုတစိုက်လေ့လာပြီးနောက် သူမသည် ဤတံဆိပ်နှင့် တကယ့်အစစ်ကြားတွင် ကွာခြားမှုမတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

"နိုင်ငံရဲ့မျိုးရိုးစဉ်ဆက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်မှာ နဂါးသွေးတွေ ပါဝင်တယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရေဒဏ်၊ မီးဒဏ် ခံနိုင်တယ်၊ ဓားသွားအနားနဲ့ ထိခိုက်ဖို့ဆို ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှာ ဒီလိုမျိုးခံနိုင်ရည် မရှိဘူး။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုကို ညင်သာစွာချထားလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ "တစ်ယောက်ယောက် သိသွားရင်၊ ဒီမယ်တော် ပြောချင်တာက၊ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ပိုင်တဲ့သူက ထွက်လာတယ်ဆိုပါတော့။ ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမှာလဲ။"

"ဒါက ငါတို့က မြွေကို သူ့တွင်းထဲကနေ သွေးဆောင်ခေါ်ထုတ်ရုံပဲ၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လာခင်ကတည်းက အရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းစဉ်းစားထားခဲ့သည်။ "တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ခိုးသွားတဲ့လူကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့အတွက် ငါတို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့တဲ့အတွက် အတုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာ။"

"ဒါဆို၊ ဒါဆို အဲဒီလူက သူ့ကိုယ်သူ လူလုံးထွက်ပြမလာဘူးဆိုရင်ကော။" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီတံဆိပ်က တကယ့်အစစ်ပဲ၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ပြန်ဖြေသည်။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏လက်များသည် သူမ၏ကုလားထိုင်၏လက်တင်ခုံကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။

"မယ်တော်ကြီး စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်အတုကို သူမဘက်သို့ တွန်းလိုက်သည်။ "ဘယ်သူကများ ထိုက်ဟွာခန်းမထဲကို ဝင်လာပြီး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ရေထဲစိမ်၊ မီးရှို့ ဒါမှမဟုတ် ဓားသွားနဲ့ဖြတ်ဖို့ ရဲဝံ့မှာလဲ။"

"ဘယ်သူမှမရှိဘူး၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို မယ်တော်ကြီး ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ။" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မေးလိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီးက ဒါဟာ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်လို့ ပြောနေသရွေ့ ဒါဟာ ငါတို့ ယုံနင်ရဲ့မျိုးရိုးစဉ်ဆက် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏စကားများကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပုံရိပ်သည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ထပ်မံ၍ စိတ်ပူပန်သွားပြီး "နဉ်ယွီက တကယ့် အရူးပဲ။ အဖေ၊ သူက ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို မထိဘူးဆိုတာ သေချာလား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကသာ ရယ်လိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီး၊ နဉ်ယွီက ရူးနေတာမဟုတ်ဘူး။ သူက အလွန်ဉာဏ်ကောင်းတယ်၊ ဒါဆို ဘာလို့ သူက သူမရဲ့ပလ္လင်ကို ခြိမ်းခြောက်မယ့် အရာမျိုးကိုလုပ်မှာလဲ။"

"တကယ့်ကို အမိုက်အမဲမပဲ!" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် အဆိပ်အတောက်ပြည့်နေသောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အရင်အတိုင်းပင်။ "ဘယ်သူမှ နန်းတော်အတွင်းနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှာ ဘာဖြစ်ပျက်တယ်ဆိုတာ မသိကြဘူး။ နဉ်ယွီက ဘေးအခန်းတစ်ခုကို ဖြိုချရုံတင်မကဘဲ မယ်တော်ကြီးနန်းဆောင်တစ်ခုလုံးကိုတောင် ဖြိုချလိုက်ရင်တောင် သူ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏အသံမှာ အေးစက်နေသည်။ "နံရံမှာနားတွေရှိတယ်၊ လူမှာပါးစပ်ရှိတယ်။ ဒီကောင်မလေး ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်ကလူတွေက ဘယ်လိုလုပ် မသိမှာလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးက ပြန်ချေပလိုက်သည်။ "ဒါဆို မယ်တော်ကြီးက နဉ်ယွီဟာ မလိမ္မာဘူးလို့ ကမ္ဘာပေါ်ကလူတွေကို ငိုယိုပြီးတိုင်တန်းမှာလား။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ထပ်မံ၍ မကောင်းသောစိတ်များဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ ထိုသို့မလုပ်နိုင်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နဉ်ယွီသည် ပလ္လင်ကိုဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့ သူမသည် မယ်တော်ကြီးမဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ အဓိပ္ပါယ်ရနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ အရွယ်မရောက်သေးသော ဤ"သားတော်"သည် သင့်တော်သောဧကရာဇ်ဖြစ်ဖို့အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မီးခွက်အလင်းအောက်တွင် တောက်ပနေသော တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး "တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်က နဉ်ယွီရဲ့လက်ထဲမှာမရှိဘူးဆိုရင် မယ်တော်ကြီး ကြောက်ဖို့မလိုဘူး။"

"တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်က တကယ်ပဲ နဉ်ယွီရဲ့လက်ထဲမှာ မရှိဘူးလား။" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် အမှန်တကယ်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

"မရှိဘူး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မဆိုင်းမတွပြောလိုက်သည်။ နဉ်ယွီတွင် တကယ်ပဲ တံဆိပ်တော်ရှိခဲ့ပါက သူမနှင့် လိုကျစ်ကွေ့တို့သည် ဒီလိုစွန့်လွှတ်ရသောမီးရှို့မှုမျိုးကို လုပ်ရန်နှင့် သူတို့၏လက်အောက်ခံများ၏အသက်ကို ပြဇာတ်တစ်ခုအတွက် စတေးရန် မလိုအပ်တော့ဘူး။ ဒါက လိုကျစ်ကွေ့၏အလုပ်လုပ်ပုံမဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို ခမည်းတော်က အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်ကို မီးရှို့တဲ့ လိုကျစ်ကွေ့ရဲ့အကြောင်းကို ရှင်းပြချက်မလိုချင်ဘူးလား။"

"ကျွန်တော်မျိုး နောက်ဆုတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ပြန်ဖြေသည်။ "တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်မရှိတော့တဲ့အတွက် သူတို့ရှုံးနိမ့်ပြီးသားပဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော်မျိုးက နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက်မြှောက်ဖို့ လိုအပ်မှာလဲ။ မယ်တော်ကြီးဟာ နဉ်ယွီရဲ့နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေဖို့ စဉ်းစားနေရမယ်။"

"အဲဒီဆိုးသွမ်းတဲ့ကောင်မလေးကတော့....၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

***