တံဆိပ်ခတ်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ယူချင်းရွှမ်ကို ဤမျှလောက် အလေးထားသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် ဘိုင်လျန်က သူမအား ပိုမိုစေ့စပ်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်ရှိနေသမျှ ယူချင်းရွှမ်သည် အကျိုးကျေးဇူးများ ဆက်လက်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ ဆုတ်ယုတ်မှုနှင့် ဝေးကွာနေမည်မှာ သေချာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမအား ရိုးရှင်းစွာ အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးတံဆိပ် ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ဤအရာသည် သူမအား အသိပညာ အနည်းငယ်မျှ တိုးပွားစေနိုင်သည်။ ကျင့်စဉ်သမားများအတွက် ဤအရာသည် အလွန်အကျိုးရှိသော အခွင့်အလမ်းဖြစ်ပြီး ထိုအခွင့်အလမ်းမှ တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည်။

ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးသည် အိမ်ထဲတွင်သာ ထိုင်နေလျှင် မည်သည့်အကျိုးမှ မရရှိပေ။ ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ထွက်သွားကာ အတွေ့အကြုံများ ရယူရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် အောင်မြင်မှုရရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤစည်းမျဉ်းမှ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆန်းကြယ်သော အဆင့်မြှင့်တင်စနစ်သည် သူ့အား လွယ်ကူစွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်စွမ်းပေးထားပြီး မည်သည့်ကန့်သတ်မှုမှ မရှိပေ။ သူ့အား နတ်ဆိုးသားရဲများ လုံလောက်စွာ သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးရလျှင် မနက်ဖြန်တွင်ပင် သူသည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

အခြားသူများ၏ မျက်စိတွင် အောင်မြင်ရန်မဖြစ်နိုင်သည့် အဆင့်သည် သူ့အတွက်မူ လက်တစ်ကမ်းတွင်သာရှိသည်။

သို့သော် သူသည် အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မပြုလုပ်ပေ။ အကယ်၍ အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ပါက စနစ်မှ သူ့အား ပြစ်ဒဏ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ယခင်ကတည်းက သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ပြစ်ဒဏ်မရှိသည့်တိုင် သူသည် အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မပြုလုပ်ပေ။ သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော စိတ်နှလုံးသားကို လိုက်နာပြီး နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းသို့ မလိုက်လျှောက်ဘဲ ဖြူစင်သောလမ်းကို ရွေးချယ်ထားသည်။

“ဧကရာဇ်... ဒီနေရာပါပဲ...”

ဘိုင်လျန်သည် သူ့အား ဘိုင်ယွဲ့ဖုန်းတောင်ခြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။ တောင်ထိပ်တွင် အဆောက်အအုံအများဆုံးနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခု တည်ရှိပြီး ၎င်းသည် အဓိကနန်းတော်ဖြစ်သည်။ ဘိုင်လျန်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများသည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြသည်။

သာမန်တပည့်များသည် ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့်မရှိပေ။ သို့သော် အထူးခေါ်ယူခြင်းခံရလျှင်တော့ လာရောက်နိုင်သည်။

“ဒီနေရာက တကယ်ပဲ ယင်စွမ်းအင်အပြင်းထန်ဆုံးနေရာပဲ... ပတ်ဝန်းကျင်က ယင်စွမ်းအင်အားလုံး ဒီနေရာမှာ စုဝေးနေတယ်။ မင်းတို့လို ယင်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတွေအတွက် သိပ်ကိုသင့်လျော်တယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း ဤနေရာတွင် ဝင်္ကပါအစီအရင်များ များစွာရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိသည်။

“လက်ရာကလည်း မဆိုးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်လောက်ရှိတယ်။ ကြာပန်းဖြူစံအိမ်တော်ရဲ့ အုတ်မြစ်ဟာ တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မလွှဲမရှောင်သာ ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့တာပဲ...”

“ဟုတ်ပါတယ်... တပည့်တို့ရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်ပါ...”

ဘိုင်လျန်သည် အလွန်ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ကြာပန်းဖြူစံအိမ်တော်သည် အုတ်မြစ်ကောင်းမွန်သော်လည်း ယခုအခါ ထင်ရှားစွာ ဆုတ်ယုတ်လာသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလက ကြာပန်းဖြူစံအိမ်တော်သည် အလွန်ထွန်းကားခဲ့ပြီး အင်ပါယာအဆင့်နှင့် ညီမျှသည်အထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့သည်။ သို့သော် နာမည်ပြောင်းလဲခြင်းကို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သည်။

ဆုတ်ယုတ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ အင်အားကြီးမားသူများက အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်လျှင်သာ ဆုတ်ယုတ်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အင်အားကြီးမားသူများသည်လည်း သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြိုကွဲသွားကြပြီး အနာဂတ်ကို ကျန်ရစ်သူများကသာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။

“အင်း... ဒီနေရာကနေ စတင်တူးဖော်ရမယ်။ တခြားသူတွေကို ဒီနေရာနားမလာဖို့ ပြောထားလိုက်”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ခဏနေရင် မင်းတို့အားလုံး ငါ့နောက်ကလိုက်လာခဲ့။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ကျွန်မက ကြိုတင်မှာထားပြီးပါပြီ။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုအသံဖြစ်ပေါ်ဖြစ်ပေါ် ဘယ်သူမှ ချဉ်းကပ်ခွင့်မရှိပါဘူး”

ဘိုင်လျန်က ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဤနေရာနှင့်ပတ်သက်သည့် အစီအစဉ်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ပြီး တပည့်များအား ဤနေရာသို့ လွတ်လပ်စွာ ချဉ်းကပ်ခွင့်မပြုပေ။ ဤနေရာသည် စံအိမ်တော်သခင်သာလျှင် သိရှိခွင့်ရှိသော နေရာဖြစ်သည်ဖြစ်ရာ သူမတို့အား ချဉ်းကပ်ခွင့်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီ”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အာဏာစက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အနည်းငယ် ဖြန့်ကျက်ထွက်လာသည်။ ထိုအာဏာစက်ကြောင့် ဘိုင်လျန်နှင့် ယူချင်းရွှမ်တို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်စက်ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ လည်ပင်းများတွင် အေးစိမ့်စိမ့်ခံစားရသည်။ ဓားတစ်ချက်နှင့် လည်ပင်းဖြတ်ခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်မိသည်။

“ဒါ... ဒါက နတ်ဘုရားလက်နက်လား...”

သူမတို့၏ လှပသောမျက်ဝန်းများသည် အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အာဏာစက်သည် ယီထျန်းယွမ်က တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လက်နက်၏ သဘာဝစွမ်းအားမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူမတို့အပေါ် ဖိအားများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဟုတ်တယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရိုးရှင်းစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

သူမတို့နှစ်ဦးသည် အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ နတ်ဘုရားလက်နက်ရှေ့တွင် သူတော်စဉ်လက်နက်သည် အမှိုက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ယီထျန်းယွမ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်ရှိခြင်းသည် ထူးဆန်းသည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သို့သော် နောက်ထပ်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အခြေအနေကြောင့် သူမတို့သည် အံသြမှင်သက်မိသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုလက်နက်ကို ကိုင်စွဲပြီး မြေပြင်ကို ရူးသွပ်စွာ ဖြတ်တောက်ကာ တူးဆွလိုက်သည်။ လွန်သွားတစ်ချောင်းသဖွယ် အသုံးပြုကာ အောက်သို့ ဖောက်ထွင်းသွားမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တူးဖော်နေသည်။

“နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လမ်းတူးဖို့သုံးနေတယ်...”

သူမတို့သည် အံ့အားသင့်စွာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသို့သောလုပ်ရပ်ကို ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူမတို့ဖြစ်လျှင် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြင့် တူးဖော်ခြင်းသည် အလွန်လွယ်ကူပြီး အနည်းငယ်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အောက်သို့ ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်။ မည်မျှပင် မာကျောသော ကျောက်တုံးဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်ရှေ့တွင် ပဲပြားတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားပြီး လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်။

သူလိုအပ်သည်မှာ အမြန်နှုန်းဖြစ်သည်။ နှေးကွေးစွာ တူးဖော်ရန် မလိုလားပေ။ ထိုအရာသည် ဖြုန်းတီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အကောင်းဆုံးအရာကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ အမြန်နှုန်းဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွင်းခံရသည်။ တစ်စက္ကန့်လျှင် အတောင်ပေါင်းများစွာ နက်ရှိုင်းစွာ တူးဖော်နိုင်သည်မှာ အလွန်လျင်မြန်သည်။ ဤအမြန်နှုန်းသည်ပင် သူ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အမြန်နှုန်း ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စက္ကန့်လျှင် အတောင်ဆယ်ဂဏန်းနက်ရှိုင်းစွာ တူးဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအမြန်နှုန်းသည် ဘိုင်လျန်နှင့် ယူချင်းရွှမ်တို့ပင် လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

တူးဖော်လိုက်သည့် မြေဆီလွှာများကို ယီထျန်းယွမ်က သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းထားသည်ဖြစ်ရာ မြေဆီလွှာများနှင့်ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

ဆီးမီးတစ်တိုင်စာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တူးဖော်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် နှေးကွေးလာသည်။ သူ၏ နောက်မှ လိုက်လာသော ဘိုင်လျန်နှင့် ယူချင်းရွှမ်တို့သည် အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။ ရောက်ရှိတော့မည်လား။

သူမတို့သည် အောက်တွင် နတ်ဆိုးတံဆိပ်ရှိမရှိ မသိရှိသလို မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုလည်း မသိရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမတို့ကိုယ်တိုင် တူးဖော်ရလျှင်ပင် မည်သည့်နေရာသို့ တူးရမည်ကို မသိရှိပေ။ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းပြီး တစ်နည်းနည်းဖြင့် တူးဖော်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ စူးစမ်းမျက်လုံးသည် ပစ်မှတ်ကို အစောပိုင်းတွင်ပင် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်သည် အလွန်ထင်ရှားပြီး မကြာမီမှာပင် ပစ်မှတ်နေရာအနီးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

“ရောက်တော့မယ်”

ယီထျန်းယွမ်က သတိပေးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်ချက်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထန်ခနဲအသံတစ်ခုနှင့်အတူ ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်မိပြီး ထို့နောက် ကြီးမားသော လိုဏ်ဂူဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဦးဆောင်ကာ လိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဘိုင်လျန်နှင့် ယူချင်းရွှမ်တို့သည် သူ၏နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။ လိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကျယ်ဝန်းသော လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် မာကျောသော ရွှမ်ထျန်သံကျောက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်ရှေ့တွင် ထိုသံကျောက်သည် အားနည်းချို့ယွင်းလှပြီး လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွင်းခံရသည်။

“ယန်စွမ်းအင်က အရမ်းပြင်းထန်နေတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် မီးလောင်နေသည့်အလား ခံစားရပြီး ထိုစွမ်းအင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရွေ့ရွေ့ စိမ့်ဝင်လာသည်။ ရှေ့တွင် မီးပုံတစ်ခု ရှိနေသည့်အလားပင်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးပုံတစ်ခုမျှ မရှိပေ။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်တုံးပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းများဖြင့် သိပ်သည်းစွာ တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ကြီးမားသော သံကြိုးများဖြင့် ထိုကျောက်တုံးကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။

ထိုသံကြိုးများပေါ်တွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားအင်းများကို ရေးထိုးထားသည်။

“ဒါက နတ်ဆိုးကို တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ ကျောက်တုံးလား...”

ဘိုင်လျန်နှင့် ယူချင်းရွှမ်တို့သည် သူတို့ရှေ့တွင် တောင်ကလေးတစ်ခုသဖွယ် ထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေသော ကျောက်တုံးကြီးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဤနေရာတွင် မီးရောင်တစ်စက်မျှ မရှိသော်လည်း လုံးဝမှောင်မိုက်မနေပေ။ ထိုကျောက်တုံးကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယန်စွမ်းအင်သည် ဤနေရာကို မီးရောင်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးထားသည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထင်ရှားစွာ လင်းထိန်စေသည်။

ထို့အပြင် ထိုယန်စွမ်းအင်သည် သူမတို့အား မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ သူမတို့သည် ယင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသူများဖြစ်ရာ ဤမျှပြင်းထန်သော ယန်စွမ်းအင်ကြောင့် မသက်မသာခံစားရခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။

မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကျောက်တုံးထိပ်ပိုင်းတွင် ယင်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာပြီး ထိုကျောက်တုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိထိန်းထားသည်။ ၎င်းသည် ယန်စွမ်းအင်ကို များစွာ အားနည်းစေသည်။

သို့သော် ယင်စွမ်းအင်သည် အနည်းငယ်သာ အားသာနေပုံရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာသည် ယန်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်မဟုတ်ဘဲ ယင်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒီတံဆိပ်က အနည်းငယ် လျော့ရဲလာပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ စေ့စေ့စပ်စပ် စူးစမ်းကြည့်ရှုရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

အခန်း (၆၁၆) ပြီးပါပြီ။