ပြုပြင်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် အကြမ်းဖျင်း အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်လာသည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် မရှင်းလင်းသည့် အချက်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သိထားရမည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ သူတို့တွင် ပြင်ဆင်ရန် အချိန်သည် နှစ်တစ်ရာသာ ကျန်တော့သည်။ ထိုအချိန်သည် ပိုများလာမည်မဟုတ်ဘဲ လျော့နည်းလာဖွယ်သာရှိသည်။ ဤအချိန်သည် သူသာ နတ်ဘုရားအင်းကို ပြုပြင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြုပြင်ပြီးနောက်တွင်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြုပြင်ရန် လိုအပ်လျှင် အချိန်သည် များများစားစား မတိုးလာနိုင်ပေ။

အကြောင်းမှာ ဖိနှိပ်ထားသော နတ်ဆိုးသားရဲသည် တစတစ ပိုမိုအားကောင်းလာနေပြီး ယခုအခါတွင် ဆက်လက်ဖိနှိပ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ထိုအခါတွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုတိုက်ပွဲတွင် လူအများနှင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင် သန်မာလာပြီး ထိုနတ်ဆိုးသားရဲကို ရင်ဆိုင်ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

—တိန် “အလွန်အရေးကြီးသော ပင်မတာဝန် ‘ကောင်းကင်ပြင်ပမှ နတ်ဆိုးသားရဲကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကယ်တင်သူဖြစ်လာရန်’ ကို အောင်မြင်စွာ လက်ခံရရှိပြီးပါပြီ။ ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်ထောင်ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်ဘီလီယံ၊ အပြစ်မှတ် သန်း ငါးဆယ်၊ လူသားဆန်မှုအမှတ် ငါးထောင်နှင့် ‘ကယ်တင်သူ’ ဘွဲ့အမည်ကို ရရှိမည်”

“အလွန်အရေးကြီးသော ပင်မတာဝန်တဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ် မှင်တက်မိသွားသည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဤတာဝန်သည် သူ့အတွက် အံ့ဩစရာမဟုတ်သော်လည်း ‘အလွန်အရေးကြီးသော ပင်မတာဝန်’ ဟူသော အမည်သည် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

အလွန်အရေးကြီးသော ပင်မတာဝန်ဆိုသည်မှာ ပင်မတာဝန်တစ်ခုကို ကြိုတင်ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းဖြစ်ပြီး ယာယီအားဖြင့် ပြီးမြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သော တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤမှတ်ချက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် အမှန်တကယ် နားလည်လာသည်။ ပုံမှန်အခြေအနေအရ သူဤကျောက်သားကြီးကို မတွေ့ရှိခဲ့ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ဤတံဆိပ်ပွင့်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါတွင် နတ်ဆိုးသားရဲသည် တံဆိပ်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာပြီး ပင်မတာဝန်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူသည် ဤနတ်ဆိုးသားရဲကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဆုလာဘ်များသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်ထောင်ဘီလီယံနှင့် ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်ဘီလီယံသည် ကြည့်ရှုရုံမျှဖြင့်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲသည်လည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ဤမျှလောက် ဆုလာဘ်များစွာ ပေးအပ်ခြင်းမရှိပါက ဤတာဝန်သည် သာမန်ပင်မတာဝန်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဆုလာဘ်များသည် နည်းပါးမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပြောင်းလဲမသွားသော စည်းမျဉ်းဖြစ်သည်။ တာဝန်တစ်ခု ပိုမိုခက်ခဲလေလေ ဆုလာဘ်များ ပိုမိုအံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်လေလေဖြစ်သည်။

“တကယ်တော့ မင်းကို ပြောပြစရာတစ်ခုရှိတယ်… ငါဟာ မင်းသခင်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူလို့ ပြောလို့ရတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရင်းနှီးသော စွမ်းအင်ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို လက်နက်ဝိညာဉ်က ခံစားမိသည့်အခါ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

“တကယ်ပဲ အမွေဆက်ခံသူပါလား…”

လက်နက်ဝိညာဉ်သည် ဤစွမ်းအင်ရနံ့ကို အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခံစားမိပြီး အလွန်ရင်းနှီးမှုကို ခံစားရသည်။

“ငါဒီအမွေကို အောက်က ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်မှာ ရရှိခဲ့တာ… မင်းဒါကို သိရဲ့လား…” ယီထျန်းယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါကိုတော့ မသိဘူး…” လက်နက်ဝိညာဉ်က ခေါင်းယမ်းပြီး ပြန်ဖြေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီရနံ့က အရမ်းရင်းနှီးတယ်… မင်းက တကယ်ပဲ အမွေဆက်ခံသူပဲ… ဒါက မင်းတို့ပြောတဲ့ ကံကြမ္မာဆိုတာမျိုးလား…”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်သည် နတ်ဆိုးသားရဲကို ချိတ်ပိတ်ပြီးနောက်မှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤဝိညာဉ်က သိရှိထားမည်ဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်း အနားတွင် သယ်ဆောင်ထားသည့်အရာကို မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီ… အရင်ဆုံး ဒီနေရာကို ပြုပြင်ပြီးရင် တခြားအင်အားစုတွေနဲ့ သွားဆွေးနွေးရမယ်… အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားဘုရင်ကြီးနှစ်ပါးရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေနဲ့ပေါ့… သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ရမယ်…” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ… အရင်တုန်းက နတ်ဘုရားဘုရင်ကြီးသုံးပါးက ဒီနတ်ဆိုးကို ဖိနှိပ်ခဲ့ပေမဲ့ လုံးဝသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး… အချိန်ကြာလာတော့ ဒီနတ်ဆိုးက ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာတယ်…” ဝိညာဉ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။ “အဲဒီအခါ နတ်ဘုရားဘုရင်တွေ ပူးပေါင်းပြီး ဖိနှိပ်မထားနိုင်ရင် ဒီနတ်ဆိုးက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်…”

“နတ်ဘုရားဘုရင်ကြီးသုံးပါးတောင် မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူးတဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာအရောင် မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ထိတ်လန့်စရာပင်။ တစ်ယောက်နှင့်သုံးယောက် တိုက်ခိုက်ရသည့်တိုင် ဖိနှိပ်ရုံမျှသာ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဤနတ်ဆိုးသားရဲသည် မည်မျှသန်မာလိုက်သနည်း။

“ဟား... ဟား... မင်းတို့တွေ အထင်ကြီးနေတာလား… ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်တို့ ထပ်လာခဲ့ရင်တောင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါ့ကို ရင်မဆိုင်နိုင်ဘူး…” ထိုအခါ ကျောက်သားထဲမှ မကောင်းဆိုးဝါးရနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မိစ္ဆာကောင်…” ဝိညာဉ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျောက်သားတစ်ခုလုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနတ်ဆိုးသားရဲ၏ စွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ အနီးဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများလည်း တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

“ဟား... ဟား… မင်းလို အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်က ငါ့ကို အကြာကြီး ဖိနှိပ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား… နောက်ဆုံးမှာ ငါကပဲ မင်းကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖျက်စီးပစ်မယ်…” နတ်ဆိုးသားရဲက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ “ဟား... ဟား… ဟိတ်ကောင်လေး… ဒီတစ်ကြိမ် မင်းတို့ရဲ့ လောကသုံးဘုံကို ငါဖျက်စီးပစ်မယ်… မင်းတို့အားလုံးကို ငါရဲ့ အစာအဖြစ် ဝါးမျိုပစ်မယ်… အရသာကလည်း မဆိုးဘူးပေါ့… အကယ်၍ မင်းတို့အားလုံးကို ငါစားလိုက်ရရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နောက်ထပ်တစ်ဆင့်တက်လိမ့်မယ်…”

ထိုနတ်ဆိုးသားရဲ၏ အသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးညင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး အသံတစ်စက်မျှ မထွက်ပေါ်လာတော့ပေ။

“ဒီနတ်ဆိုးက အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုဖို့အတွက် ဝင်ရောက်လာတာလား…” ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ အသက်ရှင်သတ္တဝါများကို ဝါးမျိုပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်သည့် ဤကျင့်စဉ်နည်းသည် ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤမျိုးနွယ်အတွက်ကား ထူးဆန်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ဤနတ်ဆိုးသားရဲများအတွက် လူသားများသည် ကျင့်စဉ်အတွက် ဆေးလုံးများနှင့် တူညီပြီး စားသုံးလေလေ အကျိုးကျေးဇူးများလေလေဖြစ်သည်။

လူသားများအတွက်လည်း နဂါးအသားနှင့် ဖီးနစ်အသားများကို စားသုံးခြင်းသည် အာဟာရဓာတ်ဖြည့်တင်းပေးသည့် အရာများမဟုတ်ပါလား။

“အနာဂတ်မှာ… မင်းတို့ပေါ်မှာပဲ အားလုံးမူတည်နေတယ်…” ဝိညာဉ်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။ “နတ်ဘုရားဘုရင်နှစ်ပါးက သူတို့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေကို ဒီနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ဖို့ မှာကြားခဲ့သလားတော့ မသိဘူး…”

“ဒါကတော့…”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်က တည်ထောင်ခဲ့သော ပျံသန်းကောင်းကင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံပင် ယခုမရှိတော့ပေ။ ကျန်ရှိသည်မှာ ကြာပန်းဖြူအိမ်တော်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ကြာပန်းဖြူအိမ်တော်သည်လည်း ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်က တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဘိုးဘွားဆုံးမစကားမျိုး ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ဤအကြောင်းကို သိရှိသူများသည် အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။ မည်သူက အမှောင်ကျရောက်လာမည့် ဤအခြေအနေကို တွေးမိမည်နည်း။

“ကောင်းပြီ… ငါပဲ တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ သွားပြီး ကြိုးစားကြည့်ရမယ်… မရရင်လည်း ငါတစ်ယောက်တည်း ဒီနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်လိုက်မယ်ပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက သခင်ရဲ့ အမွေကို ရရှိထားပေမဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အရမ်းနိမ့်နေသေးတယ်… တခြားသန်မာတဲ့သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အတူတကွ ဖိနှိပ်မှသာ အောင်မြင်နိုင်မယ်…” ဝိညာဉ်က ခေါင်းယမ်းရင်း ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြရုံမျှသာ လုပ်လိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောပေ။ အခြားသူများအတွက် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူ့အတွက်ကား ထိုသို့မပြောနိုင်ပေ။

“အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်းတွေကို ပြုပြင်လိုက်မယ်… အနည်းဆုံးတော့ အချိန်ကို နည်းနည်းလောက်ဆွဲဆန့်နိုင်မှာပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်သည် အနားယူပြီးသည်ဟု ခံစားရပြီး နတ်ဘုရားအင်းများကို ပြုပြင်ရန် စတင်လိုက်သည်။ ပြုပြင်ရင်း စကားပြောရင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားအင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုပြင်လိုက်သည်။ အင်းများသည် အနည်းငယ်သာ ပျက်စီးနေသဖြင့် ပြုပြင်ရန် မခက်ခဲပေ။

သို့သော်လည်း အားလုံးကို ပြီးမြောက်စွာ ပြုပြင်ပြီးစီးရန် တစ်ပတ်လုံးလုံး အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အကြမ်းဖျင်း နတ်ဘုရားအင်းများကို ပြုပြင်ပြီးစီးသွားပြီး ကျန်ရှိသည့်အရာများသည် သူ့လုပ်ငန်းတာဝန်မဟုတ်တော့ပေ။

နောက်တစ်ကြိမ် ဤနေရာသို့ ပြန်လာရမည်ဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးလိုသည့်အခါ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသားရဲက ချိတ်ပိတ်ကို ဖျက်ထွက်လာသည့်အခါဖြစ်မည်။ သို့မဟုတ် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် လုံလောက်စွာ သန်မာလာသည့်အခါလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ပြီးတော့မယ်… ဒီနေရာကို ပြန်လှည့်ပြီး ချိတ်ပိတ်လိုက်မယ်…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အမွေဆက်ခံသူ… မင်းကို ငါ့ရဲ့ သခင်တစ်ပိုင်းလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်…” ဝိညာဉ်က သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “ငါ့မှာ သခင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်အနည်းငယ်ရှိတယ်… ဒါတွေကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်… မင်းအတွက် အကျိုးရှိမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝိညာဉ်က လက်တစ်ချက်လှုပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အလင်းတန်းတစ်ခု ယီထျန်းယွမ်၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ကျေးဇူးပဲ…” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဤမှတ်ဉာဏ်များရှိလျှင် နှစ်ဘုံလောကအကြောင်း အသေးစိတ်သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး များစွာသော ကိစ္စများကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လျှို့ဝှက်အခန်းကို ချိတ်ပိတ်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း အပြင်သို့ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယူရှီချီးယန်က ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ပြီး လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဧကရာဇ်ကြီး… သင်ထွက်လာပြီ… ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်သခင်က အပြင်မှာ ကြာရှည်စောင့်ဆိုင်းနေပါပြီ…”

“အိုး… ဒီကိစ္စကို ငါတော်တော်မေ့ထားမိပြီ…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဤမျှသေးငယ်သည့် ကိစ္စများကို သူမည်သို့ မှတ်မိနိုင်မည်နည်း။

အခန်း (၆၂၀) ပြီးပါပြီ။