ယွမ်ယွမ်

“ရောက်ပြီ...”

ထိုအသံသည် ၎င်းတို့၏နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုအခါမှသာ ၎င်းတို့သည် မင်သက်မိနေကြသော အခြေအနေမှ နိုးထလာကြပြီး အထူးအံ့ဩစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ မြင့်မားသောတောင်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုမျိုး ရောက်သွားပြီလား...”

၎င်းတို့အားလုံး အံ့ဩမှင်တက်မိသွားကြသည်။ သိပ်မကြာသေးသလို ခံစားရပြီး ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ လာရောက်ချိန်မတိုင်မီက ၎င်းတို့သည် သေဆုံးခြင်းအတွက်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားပြီး မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

“ဒီကနေ တက်သွားရင် တောင်ထိပ်ကို ရောက်နိုင်တယ်... အခက်အခဲသိပ်မရှိဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လှေပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဤနေရာတွင် ကျင့်စဉ်သမားများ မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိသည်။

ယခင်က သူသည် ဤနေရာရှိ မည်းနက်သောတိမ်တိုက်များကို စုပ်ယူဖယ်ရှားခဲ့ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ရောက်ရှိလာသူများသည် အလွယ်တကူ တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အခက်အခဲမှာ များစွာလျော့နည်းသွားသည်။ အကယ်၍ တကယ်ပင် အလွန်ညံ့ဖျင်းသူများမဟုတ်လျှင် အားလုံးနီးပါး တက်ရောက်နိုင်သည်။

“ခင်... ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်လား...”

တင်ချီသည် သူ့ကို အော်ခေါ်လိုက်ပြီး ယခုအခါ သူ၏အခေါ်အဝေါ်ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အင်း...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားဆုံးသည်နှင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤနေရာတွင် အကြာကြီး ရပ်တန့်နေရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

သူသည် လမ်းကြုံဖြတ်သန်းလာရုံသာဖြစ်ပြီး တင်ချီ၏ စိတ်ထားကောင်းမွန်မှုကို မြင်သောအခါ လမ်းကြုံခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှင့်အတူ ယုံမင်နယ်မြေသို့ လိုက်ပါသွားရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ယုံမင်နယ်မြေသို့ သွားရမည်ဆိုလျှင်လည်း ၎င်းတို့နှင့် အတူမသွားပေ။

သူ၏လက်ရှိအခြေအနေအရ ယုံမင်နယ်မြေသို့သွားရလျှင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ ထွက်ခွာသွားသည့် ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တင်ချီသည် ပြောချင်သော်လည်း စကားမထွက်ဘဲ သူ၏ပုံရိပ်သည် မျက်စိရှေ့မှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

“တင်ချီအစ်မ... ငါတို့ အိပ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား... သူက တကယ်ပဲ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ပဲ... သူ့ကို နဂါးတစ်ကောင်လို မြင်ရခဲတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမှာတောင် သူ့ကို ခဏခဏမမြင်ရဘူးတဲ့... ဒါပေမယ့် ငါတို့ဘေးမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... ငါ မယဉ်ကျေးတဲ့စကားတွေ မပြောခဲ့လို့ ကံကောင်းတယ်... မဟုတ်ရင် လိုင်ဒါလို ယုံမင်မြစ်ထဲမှာ ရေကူးနေရလောက်ပြီ...”

“တကယ်ကို အရမ်းမာန်ပြည့်နေတာပဲ... ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... အသက်ငယ်ရွယ်ပြီး ဧကရာဇ်ဖြစ်နေမယ်လို့... ဒီအခြေအနေအရ နောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့ သတိထားရမယ်... အင်အားကြီးသူတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ သားကို မတော်တဆ စော်ကားမိရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်...”

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စိတ်တည်ငြိမ်လာကြပြီး ယခင်ကလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မရှိတော့ပေ။ အချို့မှာ မာန်တက်နေခဲ့သူများဖြစ်ကြသည်။ လိုင်ဒါကို ရေထဲသို့ ပစ်ချခံရသည်ကို ပြန်လည်တွေးမိသောအခါ ၎င်းတို့သည် တုန်လှုပ်မှုကို မထိန်းနိုင်ကြဘဲ ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုသဖွယ်ဖြစ်သည်။

တင်ချီသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စကားများများ မပြောခဲ့ပေ။ ဤမျှထူးခြားသောပုဂ္ဂိုလ်သည် ၎င်းတို့နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယခုအချိန်ထိ ၎င်းတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှဂရုစိုက်မှုရရှိခဲ့သည်ကို မသိရှိကြပေ။

အခြားသူများမသိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ သိရှိသည်။ သူ့အတွက်ကား ဤမျှမကောင်းမှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသော လောကတွင် တင်ချီ၏ စိတ်နှလုံးကောင်းမွန်မှုသည် အလွန်ရှားပါးပြီး ထူးခြားသည့်အရာဖြစ်သည်။

……

ယီထျန်းယွမ်သည် မူလလမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း အပြင်ဆုံးသို့ မပြန်ဘဲ ယခင်က သေမင်းမြူခိုးမျက်ဝန်းရှိရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ယခုအခါ သေမင်းမြူခိုးနယ်မြေသည် ထူထပ်သောမြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူသည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြေလှမ်းများကို ဆက်လက်လှမ်းတက်လာသည်။

သို့သော် သူသည် အပြင်သို့ ထွက်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ကွေ့ဝိုက်သွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ တက်လှမ်းသွားသည်။ လမ်းမရှိပုံပေါက်နေသော်လည်း သူသည် အတင်းအကျပ် လမ်းတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကြီးမားသောတောင်တစ်လုံးဖြစ်သည်။

သူသည် လမ်းမမှားခဲ့ပေ။ လက်ဗလာဖြင့် တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘေးတွင် အဆင့်ကိုးစွမ်းအင်ရှိသော သားရဲများက တချီချီအသံပြုကြသော်လည်း သူ့ထံသို့ မတိုက်ခိုက်ရဲကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အော်ရာကို ခံစားမိပြီး အန္တရာယ်ကို သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်သားရဲမျှ သူ့ထံသို့ မကပ်ရဲကြပေ။

မကြာမီ ယီထျန်းယွမ်သည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာတွင် သေမင်းမြူခိုးများ မရှိတော့ဘဲ အိမ်သေးသေးလေးတစ်လုံးသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအိမ်လေးသည် ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီး မည်သူမျှ နေထိုင်ခြင်းမရှိသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မိုးလေပြင်းဒဏ်ကြောင့် ပြိုလဲပျက်စီးနေသည်။

သူသည် ထိုအိမ်သို့ လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်းပိုင်းသည် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မည်သူမျှ နေထိုင်ခြင်းမရှိသည်မှာ အချိန်အကြာကြီး ဖြစ်နေသည်။

“အုပ်ထိန်းသူတွေ ထွက်သွားကြပြီထင်တယ်... ဒီနေရာမှာ ဆက်လက်စောင့်ကြပ်ဖို့ မရွေးချယ်ခဲ့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် တွေးလိုက်သည်။ ထျန်ရန်ရှိ ရှေးဟောင်းကျောက်စာမှ ပေးထားသော မှတ်ဉာဏ်များအရ ဤနေရာသည် အုပ်ထိန်းသူများ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ရမည်။

ယခုအခါ ဤနေရာတွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပြီး အုပ်ထိန်းသူများ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားခဲ့သည်ကို မသိရှိရပေ။

ယုံမင်နယ်မြေ လမ်းကြောင်းသည် ဤမျှအန္တရာယ်များလာရခြင်းမှာ အုပ်ထိန်းသူများ မရှိတော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားအင်းများကို ထိန်းသိမ်းမှုမရှိခဲ့ပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤနေရာသည် အန္တရာယ်များလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ အုပ်ထိန်းသူများ အသက်ရှင်နေသေးလျှင် ၎င်းသည် လုံးဝတာဝန်ပျက်ကွက်မှုဖြစ်သည်။ ကျိန်ဆိုချက်အရ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာကို ထာဝရစောင့်ကြပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ထွက်ခွာခွင့်မရှိပေ။

ဤသည်မှာ လူသားဆန်မှုမရှိပုံပေါက်သော်လည်း ထို့အပြင် အခြားကန့်သတ်ချက်များ မရှိပေ။ ဤနေရာတွင် ပြဿနာမရှိသရွေ့ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်သည် ၎င်းတို့ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အဓိကမှာ လမ်းကြောင်း၏တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လမ်းကြောင်းသည် ဤမျှရှုပ်ထွေးနေပြီး ယုံမင်တံခါးပေါ်ရှိ ပို့ဆောင်ရေးဝင်္ကပါသည်လည်း အနည်းငယ် မှေးမှိန်လာသည်။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါက လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ အုပ်ထိန်းသူများ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် ဤသည်မှာ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာကို လေ့လာကြည့်ရှုရင်း ၎င်းတို့သည် သေဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဤနေရာသည် သပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရိုးစုများပင် မတွေ့ရပေ။

ဤသည်မှာ ၎င်းတို့သည် အိုမင်းသေဆုံးခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဤအိမ်တွင် လူတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ဘဲ အများအပြား နေထိုင်ခဲ့ပုံပေါ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဤနေရာတွင် တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး သဲလွန်စများရှာဖွေရန် ကြိုးစားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စားပွဲပေါ်တွင် “ယွမ်ယွမ်” ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးထွင်းထားသည့် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

“ယွမ်ယွမ်... ဒါ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို ဆိုလိုတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုအနည်းငယ် ထင်ဟပ်လာသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် တကယ်ပင် တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းကျောက်စာမှ မှတ်ဉာဏ်များရရှိထားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အမည်များကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုသာ သိရှိထားသည်။ ရှေးဟောင်းကျောက်စာသည် လူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ လက်နက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အဓိကအကြောင်းအရာများကိုသာ သိရှိထားပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိရှိပေ။

ယခု “ယွမ်ယွမ်” ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာနှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အုပ်ထိန်းသူများသည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မလိုလားဘဲ အပြင်သို့ထွက်ခွာကာ အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

၎င်းတို့၏စွမ်းအားဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် လုံးဝပြဿနာမရှိပေ။ အင်ပါယာတည်ထောင်ခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရင်သည် ၎င်းကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ပေ။ အဓိကမှာ ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းသည် ယိုယွင်းလာပြီး ၎င်းတို့သည် တစ်ကြိမ်မျှ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် မလာခဲ့ကြပေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လာခဲ့လျှင် ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ဟု ယီထျန်းယွမ်ယုံကြည်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး အာဏာတည်မြဲမှုထဲတွင် နှစ်မြှုပ်နေကြပြီး မူလတာဝန်ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်သည် ၎င်းတို့ကို အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သူယုံကြည်သည်မှာ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်သည် အသက်ရှင်နေသေးသည်လား သေဆုံးသွားပြီလားကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ ယွမ်ယွမ်သည် ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ဟု ယူဆပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူသည် ထျန်းရှောင်အိုကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ထျန်းရှောင်အိုသည် ထိုကျေးရွာလေးတွင် အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သော်လည်း ယွမ်ယွမ်သည် အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ဒါဆို ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို တစ်ခါသွားကြည့်ရမယ်ထင်တယ်...”

ယခင်က သူသည် ဤနေရာရှိ အုပ်ထိန်းသူများနှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ထျန်းရှောင်အိုကဲ့သို့ပင် သူ၏အင်ပါယာကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော နတ်ဆိုးများကို သတိထားရန် ရွေးချယ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် အနည်းငယ်ထူးခြားသည့် ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာသို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၂၈ ပြီးပါပြီ။