ပုန်ကန်မှု
Vol. 42 Ch. 629
ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာ။
“ဧကရာဇ်... အခု ထျန်းယွမ်အင်ပါယာက တကယ်ကို မာန်တက်နေတာပဲ... သူတို့ရဲ့အရှိန်အဝါက ကျွန်တော်တို့ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို ဖိနှိပ်လာပြီ...”
“ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ကို ဒုတိယအဆင့်လို့ တစ်ချိန်လုံး ခေါ်နေပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က ဒီလောက် အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး... ရှီလုံအင်ပါယာတောင် ကျွန်တော်တို့ကို ရိုသေလေးစားရတယ်...”
“ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမှာ ဘာအင်အားရှိလဲ... ဘာမှအင်အားမရှိဘဲ ဧကရာဇ်တစ်ဦးတည်းနဲ့သာ အားကိုးနေရတာ... အဲဒီဧကရာဇ်သာ သေသွားရင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာဟာ ပြိုလဲသွားမှာ သေချာတယ်...”
“ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းကလည်း ဧကရာဇ်ကို အပြင်မှာ နာရီပေါင်းများစွာ စောင့်ခိုင်းခဲ့တာ... ဒါက တကယ်ကို လူကို အလွန်အမင်း အနိုင်ကျင့်တာပဲ... မာန်တက်လွန်းတယ်...”
ဧကရာဇ်တရားရုံးတွင် ဝန်ကြီးများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒေါသတကြီး ပြောဆိုနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ဟု ခံစားနေရပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသည်။ ယခုအခါ လောကတစ်ခုလုံးတွင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာသည် ပထမအဆင့်ဖြစ်သည်ဟူသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့နေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့မထားခဲ့ရင် ရှီလုံအင်ပါယာကိုတောင် ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့မှာ... အခု ရှီလုံအင်ပါယာ မရှိတော့ဘူး... ဒါပေမယ့် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာက ကျွန်တော်တို့ခေါင်းပေါ် တက်နင်းနေပြီ...”
“ဒီလိုပြောတာတော့ ဟုတ်တယ်... ဒါပေမယ့် ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်က တကယ်ကို အင်အားကြီးတယ်... သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ရှီလုံအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တာ... ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်တာကမှ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်...”
“ဘာလဲ... ဧကရာဇ်ကို အပြင်မှာ နာရီပေါင်းများစွာ စောင့်ခိုင်းခဲ့တာကို ဒီအတိုင်း မျိုချလိုက်ရမှာလား... ဒီအာဃာတကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ မျိုမချနိုင်ဘူး...”
“ဒါပေမယ့် ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ကို ရန်စမိရင် ငါတို့...”
“မင်း ဒီလောက် ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင် ကြောက်နေတာလား... ကျွန်တော်တို့ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာမှာ ဘာအင်အားမှ မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာဧကရာဇ်က ရှီလုံအင်ပါယာရဲ့သူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်...”
၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အငြင်းပွားနေကြသည်။ ယခင်က မာန်တက်နေသော ဝန်ကြီးများသည် ယခုအခါ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသည့် အင်ပါယာတစ်ခုက ၎င်းတို့ထက် သာလွန်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် တရားမျှတမှုကို ပြန်လည်ရယူရန် လိုလားနေကြသည်။
၎င်းတို့သည် အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ကို မလိုလားကြပေ။ ရှေးရိုးစွဲအင်ပါယာတစ်ခုအနေဖြင့် ဤသို့သော အင်ပါယာသစ်တစ်ခု၏လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ရခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အလွန်အမင်း အရှက်ရစရာဖြစ်သည်။
“ဧကရာဇ်... ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမှာ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်... မဟာဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဖိနှိပ်နိုင်မှာ... အဲဒီအခါ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတင်မကဘူး... လောကတစ်ခုလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့လက်ထဲ ရောက်လာမှာ...”
ဘေးမှ မင်းဆရာက လောဘတကြီးပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ယခင်က ကျွန်တော်တို့ ရှီလုံအင်ပါယာကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့တာကလည်း ၎င်းတို့မှာ အင်အားစုအချို့ ရှိမလားလို့ စိုးရိမ်ခဲ့လို့ပဲ မဟုတ်လား...”
“အခု သူတို့ရဲ့ အင်အားစုတွေအားလုံး ပေါ်ထွက်လာပြီးပြီ... ကျွန်တော်တို့ အလွန်သတိကြီးလွန်းခဲ့လို့သာ ရှီလုံအင်ပါယာကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး...”
၎င်းတို့သည် ဒုတိယအဆင့်တွင် ဆက်လက်နေရသည်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြပြီး လောက၏ထိပ်သီးအင်ပါယာဖြစ်ရန် ပထ မအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုနေကြသည်။ ယခုအခါ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာက ၎င်းတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုနှင့် ဒေါသထွက်မှုကို မည်သို့မျှ မထိန်းနိုင်ကြပေ။
ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းများသည် မီးတောက်လောင်လျက်ရှိပြီး စိတ်ထဲတွင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို မထီမဲ့မြင်ပြုနေသည်။ သေးငယ်သောအင်ပါယာတစ်ခုက ရှီလုံအင်ပါယာကို ဖြိုချပြီး မိမိကိုယ်ကို ထူးချွန်သည်ဟု ထင်နေသည်လား။
ယခင်က အပြင်တွင် ပိတ်ပင်ခံရသည့်အခါ အလွန်အမင်း အရှက်ရခဲ့ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ နောက်ကွယ်တွင် အင်အားစုတစ်ခုခု ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည့်အတွက်သာ ဒေါသမထွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သေသေချာချာ စုံစမ်းပြီးနောက် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတွင် ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး အခြားအင်အားစု မရှိပုံပေါ်သည်။ ကောင်းကင်နယ်မြေဖြစ်စေ၊ ယုံမင်နယ်မြေဖြစ်စေ၊ မည်သည့်နောက်ခံမျှ မရှိပေ။
ထို့ပြင် အကယ်၍ နောက်ခံရှိသည်ဆိုလျှင်တောင် ၎င်းတို့သည် ဤသို့ ရောက်လာနိုင်မည်လား။
“အေးအေးဆေးဆေး... နေကြပါ...”
ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် လူအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။
“အားလုံးရဲ့အမြင်တွေကို ကျွန်တော် သိပြီးပြီ... တကယ်တော့ ဒီအကြောင်းကို မဟာဧကရာဇ်နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ... သူကိုယ်တိုင် ထွက်လာဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်...”
ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ပြီး ထရပ်လိုက်ကာ ရိုသေစွာ ပြောသည်။
“အဖဧကရာဇ်... ဤကိစ္စကို သင်တိုင်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်သင့်ပါတယ်...”
ခဏအကြာ အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဖုံးလွှမ်းလာပြီး သူအိုကြီးတစ်ဦး ဧကရာဇ်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် လူအားလုံးကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ရှုနေပြီး ဖြူစင်သောအကြည့်များသည် ကရုဏာသက်ဝင်သော သူအိုကြီးတစ်ဦးနှင့် တူသည်။
“မဟာဧကရာဇ်အား ဦးညွှတ်ပါတယ်...”
ဝန်ကြီးများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒူးထောက်လျက် မြေပေါ်တွင် ပြည့်ကျိစွာ ဦးညွှတ်နေကြသည်။ ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လျက် အလွန်အမင်း လေးစားစွာ ဦးညွှတ်နေသည်။
“ထကြလော့...”
ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အာဏာပြင်းသော အသံဖြင့် ပြောသည်။
ထိုအခါမှသာ ၎င်းတို့သည် ထရပ်လိုက်ကြပြီး ရိုသေလေးစားစွာ သူ့ကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့၏အမြင်တွင် ဤမဟာဧကရာဇ်သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ကိစ္စတွေကို ငါသိပြီ... ဘယ်ကပေါက်ဖွားလာမှန်းမသိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က ကျင့်စဉ်အဆင့်က တကယ်ကို မနိမ့်ဘူး... ရှီလုံအင်ပါယာရဲ့ အဲဒီလူအိုကြီးကို သတ်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိတယ်... ဒါမှမဟုတ် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်တစ်ထပ်မြောက်လောက်ကို ရောက်နိုင်တယ်...”
ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ဒီလိုအင်အားက အခြားအင်ပါယာတွေရှေ့မှာဆိုရင် တကယ်ကို အလေးသာတယ်... ဘယ်သူမှ ရန်စရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် ငါ့ရှေ့မှာဆိုရင် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး...”
“မဟာဧကရာဇ်က လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဘဲ...”
ဝန်ကြီးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် မဟာဧကရာဇ်၏ အစွမ်းပြသမှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုစွမ်းအားသည် ယခုထိ စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ကျန်ရှိနေသည်။
“ယခင်က ငါ ရှီလုံအင်ပါယာရဲ့ လူအိုကြီးတွေကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ငါ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အာရုံစိုက်နေခဲ့လို့ပဲ... ပြီးတော့ အချို့သော စွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်ချင်ခဲ့တာ... မထင်မှတ်ထားဘူး... ငါ အာရုံစိုက်ပြီးပြီးချင်း အဲဒီလူအိုကြီးကို တစ်ယောက်ယောက်က သတ်လိုက်တယ်...”
ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် ပြောသည်။
“အမြဲတမ်း အမှိုက်ဆိုတာ အမှိုက်ပဲ... ဘေးထွက်လမ်းကြောင်းတွေကို ကျင့်စဉ်လုပ်တာက နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပျက်စီးယိုယွင်းစေရုံသာပဲ...”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောကရဲ့ ပထမအဆင့်အင်ပါယာဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ယွမ်ယွမ်ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ရမယ်...”
ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဝန်ကြီးများသည် တစ်ဖန် ဒူးထောက်လျက် အော်ဟစ်ကြသည်။
“မဟာဧကရာဇ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းပါ... မဟာဧကရာဇ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းပါ...”
ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အာဏာကို ရူးသွပ်စွာ တောင့်တနေသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူသည် ဤအမြင့်မားဆုံးသော ခံစားချက်ကို နှစ်သက်သည်။ လူအများက ၎င်းကို ကိုးကွယ်ရင်း ဦးညွှတ်နေသည့် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်သည်။
“ခဏနေရင် ငါကိုယ်တိုင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာဆီ သွားပြီး အဲဒီဧကရာဇ်ကို တွေ့ဆုံလိုက်မယ်... သူ့မှာ ဘယ်လို စွမ်းရည်ရှိသလဲဆိုတာ သိချင်တယ်... ကောင်းကင်နယ်မြေကဖြစ်စေ၊ ယုံမင်နယ်မြေကဖြစ်စေ၊ နဂါးတစ်ကောင်ဆင်းလာခဲ့ရင်တောင် ငါ့ရှေ့မှာ အေးအေးဆေးဆေး နေရမယ်...”
ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် မာနကြီးစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ငါ သူ့ကို သိစေမယ်... ဒီလောကဟာ ငါရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတာဖြစ်ပြီး တစ်ခြားသူတွေရဲ့လက်ထဲမှာ မဟုတ်ဘူး...”
သူသည် လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လောက၏ထိပ်သီးနေရာတွင် ရပ်တည်နေပြီး လူအားလုံး၏ ကိုးကွယ်မှုကို ခံစားနေရသလို ခံစားရသည်။
“ငါ ဘယ်လို အေးအေးဆေးဆေး နေရမယ်ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်...”
ထိုအခါ တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာပြီး ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်...”
ဝန်ကြီးများနှင့် ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် ယီထျန်းယွမ်ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်တစ်ဦးသည် ဤမျှမာန်တက်စွာ တစ်ယောက်တည်း ချီတက်လာရန် မည်မျှ ရဲရင့်ရမည်နည်း။
“ဟုတ်တယ်... ငါပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ဘာလဲ... ငါ့ကို ကြိုဆိုမှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါပေမယ့် ကြည့်ရတာ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို သိပ်မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံပဲ...”
“မာန်တက်လွန်းတယ်...”
ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်း နန်းတော်ထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လာတာဟာ ငါတို့ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို စိန်ခေါ်တာနဲ့ အတူတူပဲ...”
မဟာဧကရာဇ်ကို နောက်ခံထားရသည့်အတွက် သူ၏ယုံကြည်မှုသည် ပြည့်ဝနေသည်။
“နန်းတော်ထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လာတယ်ဟုတ်လား...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းယမ်းလျက် ထိုင်ခုံပေါ်ရှိ ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ယွမ်ယွမ်... အုပ်ထိန်းသူရဲ့တာဝန်တွေကို မင်းလုံးဝပစ်ထားခဲ့ပြီး ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းဟာ အခု ရှုပ်ထွေးနေတာ မင်းရဲ့ အာဏာတည်မြဲမှုထဲ နှစ်မြှုပ်နေလို့ပဲ... ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်က မင်းကို သိုင်းပညာတွေ၊ ဆေးဝါးတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တာ အင်ပါယာတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... နားလည်လား...”
အခန်း ၆၂၉ ပြီးပါပြီ။