တာဝန်ပေါ့လျော့ခြင်း

“မင်း ဘယ်သူလဲ...”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ရိုင်းစိုင်းသော အငွေ့အသက်သည် တရားနန်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဝန်ကြီးများစွာသည် ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခံရပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြေပေါ်တွင် ဖျတ်လတ်စွာ လဲကျကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်ကြသည်။

ဤဝန်ကြီးများသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သူများ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုအဆင့်အထက်တွင် ရှိကြသော်လည်း ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တစ်ယောက်မှ မခံနိုင်ဘဲ လဲကျသွားကြသည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများပင်လျှင် ခြေထောက်နှစ်ဖက် တုန်ယင်လျက် အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့် ချက်ချင်း သေဆုံးနိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သို့သော် လူအားလုံးသည် အံ့ဩမှုနှင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဤသူသည် ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်မဟုတ်လား။ အဘယ်ကြောင့် မည်သူဖြစ်သည်ဟု မေးနေရသနည်း။ ဝန်ကြီးအများစုသည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ စစ်မှန်သောအထောက်အထားကို မသိကြပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်ထံမှ ပေးအပ်ခံရသည်များဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်က သိုင်းပညာများနှင့် ဆေးဝါးများ မပေးခဲ့ပါက သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်လား။ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်က စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများ မပေးခဲ့ပါက သူသည် ဤနေရာတွင် ဖိအားမရှိဘဲ ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်မည်လား။

၎င်းတို့သည် အုပ်ထိန်းသူများအနေဖြင့် ဤနေရာ၏ စွမ်းအားကန့်သတ်ချက်များကို ခံရခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယခုအခါ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကန့်သတ်ချက်များ ပိုမိုအားနည်းလာသည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ထိပ်သီးများပင်လျှင် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုအခါ သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများပင် ဤနေရာတွင် နေထိုင်နိုင်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။ သို့သော် ပိုမိုကောင်းမွန်သော သိုင်းပညာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ လိုအပ်သည်။ အရင်းအမြစ်များ မရှိပါက ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဤသို့ပင်ဖြစ်သည်။ အုပ်ထိန်းသူအနေဖြင့် မိမိ၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ အင်ပါယာတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းတည်ထောင်ခြင်းကို ခွင့်ပြုနိုင်သော်လည်း ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းသည် ပျက်စီးလုနီးနီးဖြစ်နေပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ သူသည် ပထမအဆင့်အင်ပါယာဖြစ်ရန် ရည်မှန်းထားပြီး အင်အားအကြီးဆုံး အင်ပါယာ၏ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံရွယ်ထားကာ အုပ်ထိန်းသူ၏တာဝန်များကို လုံးဝမေ့လျော့ထားသည်။

အကယ်၍ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်မရှိခဲ့ပါက ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ယခုအခါ မည်သည့်ထောင့်တွင် ကျင့်စဉ်လုပ်နေမည်မသိနိုင်ချေ။ သာမန်ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက်သော ကံကြမ္မာကို ပေးအပ်ခံရပြီးနောက် ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် အုပ်ထိန်းသူ၏ရာထူးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပါက သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ရိုင်းစိုင်းသော အငွေ့အသက်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမှ ထိခိုက်မှုမရှိသလို ခံစားနေရသည်။

“ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးကြီးလား... မင်း မင်းရဲ့တာဝန်ကို လုံးဝမေ့လျော့ထားပြီး ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းဟာ ပျက်စီးလုနီးနီးဖြစ်နေပြီ... မင်းကတော့ ဒီနေရာမှာ အင်ပါယာတည်ထောင်နေတယ်... တကယ်လို့ လမ်းကြောင်းပြိုကျသွားရင် ဒီတာဝန်ကို မင်း ထမ်းဆောင်နိုင်မှာလား... ဒါမှမဟုတ် ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မင်း သစ္စာဖောက်ခဲ့တာလို့ ပြောရမှာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လမ်းကြောင်းပြိုကျသွားပါက ယုံမင်နယ်မြေသို့ သွားရာလမ်းကြောင်း မရှိတော့ပေ။ မူလက အရင်းအမြစ်များ နည်းပါးနေသော လောကတွင် သန်မာသူများ ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုစုပ်ပြည့်ကျပ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျင့်စဉ်သမားများကို ယုံမင်နယ်မြေသို့ တွန်းပို့ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤနေရာတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်နယ်မြေရှိသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးသည်။ ဤသို့ဖြစ်လာရခြင်းမှာ ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းကို ပြုပြင်မထားခြင်းကြောင့် ဟန်ချက်ညီမှု များစွာ ယုတ်လျော့သွားခြင်းဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရင်များစွာသည် ဤသို့ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အကြောင်းပြချက်များ မရှိသည်မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်နယ်မြေနှင့် ယုံမင်နယ်မြေသည် လူ့ဘုံလောကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး နေရာဒေသများသည်လည်း လူ့ဘုံလောက၏ အကျယ်အဝန်း၏ ဆယ်ဆခွဲမျှပင် ကျယ်ဝန်းသည်။

“ငါ မင်းကို ဘယ်သူလဲလို့ မေးနေတာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အများကြီး သိနေတာလဲ...”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာပြီး အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ ထွက်ပြေးရန်လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ် ဒုတိယမြောက်အဆင့်၏ စွမ်းအားသည် အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုင်းစိုင်းသော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် လူအား အံ့ဩထိတ်လန့်စေသည်။

ဒေါသထွက်နေရုံမျှဖြင့် အခြားသိုင်းပညာစွမ်းအားများ မသုံးရသေးဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ၂၈ ဘီလီယံအထိ ရှိသည်။ ရှီလုံအင်ပါယာကို မထီမဲ့မြင်ပြုထားသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ဤစွမ်းအားဖြင့် ရှီလုံအင်ပါယာ၏ မဟာဘိုးဘေးသည် တကယ့်ကို အမှိုက်သာဖြစ်သည်။

“ငါက ဘယ်သူလဲတဲ့လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရင်း ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်၏ စွမ်းအားသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် လှိမ့်တက်လာသည်။

“ငါက ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ... ဒါကြောင့်မလို့ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို သခင်လေးအဖြစ် လေးစားရမှာ...”

“ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ဆက်ခံသူ...”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဤစကားကို ကြားသော်လည်း ရိုသေလေးစားမှုအနည်းငယ်မျှ မပြဘဲ မထီမဲ့မြင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဒီလောက်အင်အားကြီးနေတာကို အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး... မင်းက သခင်ကြီးရဲ့ ဆက်ခံသူဖြစ်နေတာကိုး...”

သူ၏နောက်တွင်ရှိသော ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် အံ့ဩတကြီး ငေးကြည့်နေသည်။ သူသည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ သားဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စများကို မသိစရာအကြောင်းမရှိ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရင်၏ ဆက်ခံသူဖြစ်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်သည် ဤမျှသန်မာရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

“ဒါဆို ဒါကြောင့်ကိုး...”

ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် ရိုသေလေးစားမှုအနည်းငယ်မျှ မပြဘဲ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လောဘကြီးစိတ်များ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ရတနာတစ်ခုနှင့် တူသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ပါက အဖိုးတန် သိုင်းပညာများနှင့် ရတနာများစွာကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းနတ်ဘုရားဘုရင်၏ အဖိုးတန်ဆုံး သိုင်းပညာများပင် ပါဝင်နိုင်သည်။

“ဒါပေမယ့် ဒါနဲ့ရော ဘာဖြစ်လဲ... သခင်ကြီးက ဒီနေရာမှာ မရှိတော့တာ ကြာလှပြီ... ငါ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေခဲ့ရလဲ... သခင်ကြီးက ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာခဲ့ဘူး... ဒါဆို ငါတစ်သက်လုံး အဲဒီ ကမ္ဘာမဲ့နေရာမှာ စောင့်နေရမှာလား...”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး... ငါ့စိတ်က အဲဒီနေရာမှာ မရှိဘူး... ငါ့ရဲ့အိမ်မက်က စစ်မှန်တဲ့ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ပဲ... လူသောင်းဂဏန်းရဲ့ ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူရဖို့ပဲ... အဲဒီ အေးစက်ပြီး သေးငယ်တဲ့နေရာမှာ သေဖို့ စောင့်နေရတာမျိုး မဟုတ်ဘူး...”

“ဒီစကားက တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်... ဒါပေမယ့် ဘယ်သူက မင်းကို ဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ တားမြစ်ထားလဲ... ဧကရာဇ်ဖြစ်လာတဲ့လမ်းမှာ ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းကို ပြုပြင်လို့မရဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းယမ်းလျက် ပြောသည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကို အကြောင်းပြချက်ရှာနေစရာ မလိုဘူး... မင်းမှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ စိတ်ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး... ဒါမှမဟုတ် မင်းက ရည်ရွယ်ချက်နဲ့တောင် လုပ်ခဲ့တာလို့ ပြောလို့ရတယ်... မင်းက ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ထားချင်တယ်... လောကရဲ့အခြေအနေကို ထိခိုက်စေချင်တယ်...”

“အဲဒီအခါ ကောင်းကင်နယ်မြေရော၊ ယုံမင်နယ်မြေရော၊ ဘယ်သူမှ ဒီကို လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်း ပိတ်သွားပါက ယုံမင်နယ်မြေမှ တက်လာရန်လမ်းကြောင်းသည်လည်း အလိုအလျောက် ပိတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ နယ်မြေနှစ်ခုသည် မတူညီသော်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်း မရှိတော့ပါက ကောင်းကင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းသာ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်မျှ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်း ကြာရှည်ထားလျှင် ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

လမ်းကြောင်းများမှ စွမ်းအင်များ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ယုံမင်နယ်မြေလမ်းကြောင်း မရှိတော့ပါက ဟန်ချက်ညီမှု ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြာရှည်ထားလျှင် ကောင်းကင်နယ်မြေလမ်းကြောင်းလည်း ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရင်များသည် လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမှာ နယ်မြေနှစ်ခုအကြား သွားလာနိုင်ရန်သာမက အခြားစွမ်းအားများကို လမ်းညွှန်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လမ်းကြောင်းများ မရှိတော့ပါက မည်သူမျှ တက်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ မည်သူမဆို နတ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်ပြီး လမ်းကြောင်းအသစ်ကို ဖန်တီးနိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သန်မာသူများ တက်မလာနိုင်သည့်အခါ ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် လောက၏ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်လာပြီး ဤနေရာအားလုံးကို အုပ်စိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ယုံမင်နယ်မြေ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နယ်မြေသို့ သွားရပါက ဤကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် သာမန်သာ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ယုံမင်နတ်ဘုရင်နိုင်ငံ၏ မင်းဆရာကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် အိမ်မက်အတွက် နတ်ဘုရင်များချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို ဖျက်ဆီးရန် မရှက်မကြောက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တကယ်ကို ယုတ်မာလှသည်။

“ငါ ဒီလိုလုပ်တာနဲ့ ဘာဖြစ်လဲ... ငါပြောပြီးသားပဲ... ဒီနယ်မြေမှာ မင်းက နဂါးဖြစ်နေရင်တောင် ငါ့ရှေ့မှာ အေးအေးဆေးဆေး နေရမယ်...”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ဒီနေရာရဲ့ အုပ်ထိန်းသူက ငါပဲ... မင်းမဟုတ်ဘူး...”

“မင်းက အုပ်ထိန်းသူတဲ့လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ငါခံစားရတာကတော့ မင်းမရှိရင် ထျန်ယံမြို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းကျောက်စာတံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ဒီလောက်မြန်မြန် တံဆိပ်ဖြိုထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာအတွင်း... တံဆိပ်ဖြိုထွက်လာရင် မင်းရဲ့ ဧကရာဇ်အိမ်မက်ဟာ တကယ်ကို အားနည်းချက်ကြီးပဲ... အဲဒီအခါ မင်းက ဘယ်သူ့ကို အုပ်ထိန်းနိုင်မှာလဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ရင်တောင် လွန်လှပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားတစ်လုံးချင်းသည် နက်ရှိုင်းပြီး ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ နှလုံးသားထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ သူ့ကို အံ့ဩထိတ်လန့်စေသည်။

အခန်း ၆၃၀ ပြီးပါပြီ။