ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား

ဤအတောအတွင်း အင်တာနက်သည် လီရွှေ ရေကန်အကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် ဆွေးနွေးနေကြသေးသည်။

ယနေ့ခေတ် အင်တာနက်နားလည်သော ကမ္ဘာတွင် အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စများပင်လျှင် အင်တာနက်သုံးစွဲသူ ထောင်ပေါင်းများစွာက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို မဆိုထားနှင့် ခေတ်စားနေသော အကြောင်းအရာများပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ချင်းယန်၏ "တာအိုဓားဆရာ" အဖြစ် ဂုဏ်သတင်းသည် တစ်ဖန် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးလို အာရုံခံစားလာရပြန်သည်။

တစ်နာရီ မပြည့်မီတွင် လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ပြီး သွေးနတ်ဆိုးကို သတ်ပစ်သည့် ဗီဒီယိုသည် WeChat Moments တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး နိုင်ငံတစ်ဝှမ်း ရေပန်းစားနေသည့် ရှာဖွေမှုဇယားတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေ​ပြန်ပါသည်။

အဓိက သတင်းစျေးကွက် ရှာဖွေရေးအကောင့်များကတင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ခံစားနေရသည်။ ဗီဒီယိုကို အရူးအမူး တည်းဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ဖန်တီးခြင်း၊ ဗိုင်းရပ်ဗီဒီယိုအမျိုးမျိုးဖြင့် အင်တာနက်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး နောက်ခံတေးဂီတ အစုံအလင်​တောင် ပါဝင်လာသေး၏။

ဗီဒီယိုအောက်တွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော အင်တာနက် သုံးစွဲသူများက ပါဝင်ဆွေးနွေးကြပြီး တစ်ဦးစီသည် ၎င်းတို့၏ ကွဲပြားသော အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

"ဒီဓားက အသေမိုက်တာပါကွာ! ခရမ်းရောင်လေက အရှေ့ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရန်သူကို သတ်ပစ်လိုက်တာ ပါရမီရှင်ကြီးရဲ့ ဒဏ်ချက်ပဲ!"

"နှမြောစရာက အဲဒီဓားဆရာကို မတွေ့လိုက်ရတာပဲ"

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆို သူက အဘိုးကြီးဖြစ်မယ်... လောင်လီထက်တောင် အသက်ကြီးနိုင်တယ်!"

"မင်းမှန်တယ်! သူက တစ်သက်မှာ တစ်ခါလောက်ပဲ ပေါ်ထွက်လာနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်များလား? သူ့အသက်က ဘယ်လောက်ရှိပြီလို့ ထင်ကြလဲ"

ဤအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ကြယ်ပွင့်ရဲဌာန၏ ပြည်သူ့သဘောထားဌာနမှ လူတိုင်းအား လီရွှေရေကန်နှင့် ဝေးဝေးနေရန် အထူးသဖြင့် ရေထဲသို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ကြောင်း သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အင်တာနက် အသုံးပြုသူများကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခြင်းအား မရပ်တန့်သေးချေ။

အချို့သောသူများသည် ထိုနေ့တွင်မရှိခဲ့သော ချင်းယန်ကို "ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား" မှ "အိမ်တိုင်း၏အလင်းရောင်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးသခင်" ဟု တလေးတစား ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား ဘွဲ့ဟာ ပါးစပ်နာမည်တွင်ခဲ့ပြီး ကျန်းဟိုင်မြို့၏ သင်္ကေတအသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

………………

လီရွှေ ရေကန်ဘေး၌။

ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနက အလုပ်ပြီးသွားပါပြီ။ အကာအကွယ် ဝတ်စုံများနှင့် ပိုက်ကွန်များကိုင်ဆောင်ကာ ရေကန်ထဲမှ ပြန့်ကျဲနေသော အပျက်အစီးများကို စုဆောင်း​နေခဲ့ကြခြင်းပင်။

ခြေလက် အကျိုးများ၊ အရိုးအမှုန်အမွှားများ သို့မဟုတ် ပုပ်ပွနေသော အလောင်း၊ နံစော်နေသော ငါးများ စသဖြင့်။

မွေးရာပါနယ်ပယ်က သခင်သုံးယောက်သည် ရေကန်ဘေးတွင် ရပ်ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"စာကြည့်တိုက်မှူး... ရေကန်ပြန်ဖွင့်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမယ်လို့ ထင်လဲ"

ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနရဲ့ ဦးစီးချုပ် တစ်ဖြစ်လည်း ခေါင်းဆောင်က သူ့လက်တွေကို နောက်ပစ်လျက် ကြည့်နေရာမှ မေးလိုက်သည်။

ဤအခိုက်တွင် စာကြည့်တိုက်မှူးသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ရောင်ဝါများ ထိန်းထားလေသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းက အင်္ကျီစတွေ ပြုတ်ထွက်သွားတာကြောင့် သူ၏ သန်မာသော လက်မောင်းများကို ပေါ်လွင်​နေစေသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်တွင်းမှ သွေးအဆိပ်များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို တွန်းလှန်ရန် စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ဝေ​နေခဲ့သည်။

သူ့အနားတွင် လောင်လီသည် ဆေးတစ်ဘူးထုတ်ကာ ကျန်အဆိပ်များကို ချေမှုန်းရန် ကူညီပေးကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လိမ်းပေး​နေသည်။

"ပြန်ဖွင့်ဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်ရက် ဒါမှမဟုတ် တစ်လခွဲလောက် ကြာလိမ့်မယ်... ဒီအဆိပ်ပြင်းတဲ့ သွေးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

စာကြည့်တိုက်မှူးက တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။ သူ့အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ သိသိသာသာ ပြန်ကောင်းလာပြီး အရင်ကလောက် မဖြူဖတ်တော့ချေ။

သို့သော် သူ့အတွင်းစိတ်ထဲက အကြောက်တရားများကို ဆက်လက် ခံစားနေရဆဲ။ တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် လီရွှေရေကန်ဟာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်ရေကန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မိမိကဲ့သို့ မွေးရာပါနယ်ပယ်က သခင်ပင်လျှင် အဆိပ်ပြင်းသော သွေးဖြင့် ညစ်ညမ်းသွားလျှင် ဤမျှဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

သာမန်ပြည်သူတွေဆို မတွေးရဲစရာပင်။

“ကျုပ်အမြင်အရတော့ ဘေးကင်းဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ခြောက်လလောက် ဘယ်သူမှ မချဉ်းကပ်သင့်သေးဘူး..."

​လောင်လီသည် မည်းမှောင်နေသော ရေကန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ စာကြည့်တိုက်မှူးကိုလည်း ဆေးပေးရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါမှ ပိုလုံခြုံမှာ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာလီနဲ့ စာကြည့်တိုက်မှူး... ကျုပ် ဂရုစိုက်လိုက်ပါ့မယ်..."

ရေကန်မျက်နှာပြင်တွင် သေဆုံးနေသောငါးများကြား၌ အလောင်းတစ်လောင်း သို့မဟုတ် နှစ်​လောင်းကို ယောင်ဝါးဝါး မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံး ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြုတ်ကျခဲ့သော ကြယ်စစ်သည်များပင် ဖြစ်​လေသည်။

တစ်ချိန်က လူကြိုက်များခဲ့သော ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် များပြားခဲ့သော လီရွှေရေကန်သည် ယခုကဲ့သို့ လူဆိတ်ညံနေသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာပင်။

ဒါပေမယ့် ဒါဟာ အဆိုးထဲက ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ။

အသက်ကြီးလီနှင့် အခြားသူများသည် သွေးဆာနေသော မျှော့၏ စွမ်းအားကို ပြန်ပြောင်းသတိရကာ ငရဲကို ဖြတ်လျှောက်လာရသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရန်သူဘက်က သူတို့ကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်သော အင်အား ရှိသည်။ ဒီတစ်​ခါ ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အကူအညီကြောင့်သာ မဟုတ်​ရင် ကျန်းဟိုင်မြို့တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားမှာတောင် ကြောက်ရသည်။

"​ကျေးဇူးပါ ​ကျေးဇူးပါ... "

စာကြည့်တိုက်မှူးက သက်ပြင်းချရင်း ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လီကျစ်ရွှမ်း ရေကန်ဘေးမှာ ရပ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမ၏အကြည့်များသည် အတွေးထဲ နစ်မြုပ် ပျောက်ကွယ်သွားသလို မှင်တက်သွားကာ အနံ့နံနေသော ရေများကိုသာ ငေးကြည့်နေ၏။

သူ လောင်လီဘက်ကို လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"​လောင်လီ... အဲဒါ ခင်ဗျားရဲ့ ကျောင်းသူ မဟုတ်ဘူးလား... သူမ ဘာလို့ အဲဒီမှာ ရပ်နေ​သေးတာလဲ"

"ရွှမ်းရွှမ်း အံ့သြသွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်...."

​လောင်လီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူမကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့ တိတ်တိတ်လေး နေခိုင်းလိုက်... နောက်ဆုံးတော့ ဒီမိုက်မဲတဲ့ ကောင်မလေးက ဒါကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးလေ....."

လူပေါင်းများစွာ၏ ဆွေးမြေ့နေသည့်အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လေက မိုးမခအကိုင်းအခက်တွေကို တိုက်ခတ်သယ်ဆောင်နေ၏။

လီကျစ်ရွှမ်းသည် အနီးနားရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို နားမကြားဘဲ ရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ အတွေးပျက်​နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကန်လယ်ရှိ မျှော့ရုပ်အလောင်းသည် အမှုန်အမွှားအဖြစ်သို့ ကွဲအက်သွားကာ အသက်ပြန်ရှင်တော့မယ့် သဲလွန်စမျိုး မကျန်တော့ပေ။

"ဒါက ဆရာကြီးရဲ့ ခွန်အားပဲလား"

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နောင်တရနေသည့် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆရာ့ကို ဘယ်အရာကမှ ရှေ့ထွက်လာအောင် မတိုက်တွန်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ဓားတစ်ချက် ထိုးလိုက်တာနဲ့ သွေးဆာနေတဲ့ မျှော့တစ်ကောင်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးမစကားတွေကို ငါတကယ် ကြားချင်မိတယ်"

လီကျစ်ရွှမ်း အကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ သူမ နောင်တရလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ညံ့ဖျင်းလွန်းလှခဲ့၏။

သူမ ဘာ့ကြောင့် ထပ်မလှုပ်ရှားမိခဲ့တာလဲ။

သူမ ဘာကြောင့် အန္တရာယ်ထဲ ရောက်သွားရတာလဲ။

ဘာကြောင့်လဲ...

အမှားပေါင်းများစွာကို ပြန်စဥ်းစားမိသည်။ အနီရောင် ကြက်ခြေခတ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ စာမေးပွဲတစ်ခုလို သူမအတွေးထဲ မေးခွန်းများစွာလည်း ပေါ်လာသည်။

"ဆရာသာ ဒါကိုမြင်ရင် အရမ်းစိတ်ပျက်သွားမှာ သေချာတယ်"

ဒါကိုတွေးရင်း လီကျစ်ရွှမ်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ရင်း မျက်လုံးထဲက မျက်ရည်တွေ အိုင်လာပေမယ့် သူမဟာ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်ခိုင်မာမာ ချတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမဟာ အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပါ။

ဓားသွားလမ်းက ရှည်လျားပါသည်။ ယခု သူမ၏ ပြဿနာအားလုံးသည် သူမကိုယ်တိုင် ခွန်အားမရှိခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ အားနည်းနေလို့ ဒီမှာ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားတာ... ဒါပေမယ့် 'ဓားတစ်ချောင်းက ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်ပေးတယ်' ဓားချက်ကိုသာ ပြီးပြည့်စုံအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရင် ဆရာ့ကိုသာ ကျေနပ်​စေနိုင်ရင် သူ သဘာဝအတိုင်း ထွက်လာလိမ့်မယ်"

ဒီလိုတွေးရင်း လီကျစ်ရွှမ်းသည် သူမ၏ဆံပင်ကို နားရွက်နောက် သပ်တင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ခံပညာခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားစဉ် သူမ၏ အကြည့်များက ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

…………

နောက်နေ့၊ စာကြည့်တိုက်တွင်။

"ဘီ!"

တံခါးနားက ဝင်ခွင့်ကဒ်ကို ဖြတ်နေစဥ် စက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချင်းယန်...အလုပ်လာတာ မနက်အစောကြီးပဲ"

သူ့ပါးစပ်ထဲ မုန့်စိမ်းကြော်နဲ့ ညာဘက်လက်ထဲမှာ ပဲနို့ချိုခွက်တစ်ခွက်နဲ့ ချင်းယန်သည် စာကြည့်တိုက်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်သွားခဲ့သည်။ ရှဟဲ ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် သူ့ခြေလှမ်းတွေကို အရှိန်လျှော့လိုက်၏။

"ဟားဟား.... လောင်ချင်း"

လက်ထဲတွင် အသားညှပ်ပေါင်မုန့် ကိုင်ထားသော ရှဟဲသည် သူ့ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။

"မနေ့က လီရွှေရေကန်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မင်းကြားလား"

ချင်းယန် သမ်းဝေရင်း: "ဘာဖြစ်တာလဲ?... မင်းပြောချင်တာက သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးပိုးကောင်ကိုလား?"

"ဟုတ်​တယ်​.. ငါသာသိရင်​ အလုပ်​ကို ​လစ်ပြီး ဟို​ရောက်​​အောင် ​ပြေးပစ်လိုက်မှာ!"

ရှဟဲက ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရှက်လိုက်တာကွာ.... မင်းထွက်ပြေးတုန်းက ရေကန်ကို ဖြတ်သွား​သေးလား"

"မဟုတ်ဘူး... အဝေးကြီးပဲ"

ချင်းယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ပဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ငါနေသာထိုင်သာ ရှိသွားပြီ မင်းက တကယ့်ညီအစ်ကိုပဲ လောင်ချင်း!"

ဒါကိုကြားတော့ ရှဟဲ ပြုံးပြီး သူ့ဖုန်းကို ချင်းယန်ဆီ ပေးလိုက်သည်။

"မင်းကို တိုက်ရိုက် ဗီဒီယို ပြပါရစေကွာ.. ဒီလို အနီးကပ် ဗွီဒီယို ရိုက်ရတာ ခက်တာမို့ ကြည့်ရှုပြီးရင် အမြတ်တနိုးထားရတယ်"

ချင်းယန် ဗီဒီယိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အရည်အသွေးမှာ မှုန်ဝါးဝါးသာ၊ ကင်မရာသမား၏ လက်များသည် ဆန်ခါနေသလို တုန်နေသော်လည်း၊ စူးရှသော ဓားပုံစံများကို မြင်နိုင်သေးသည်။

"ဘယ်လိုလဲ တော်တော် အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

ရှဟဲပ နည်းဗျူဟာကျကျ နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး။

"သူက ငါ့ရဲ့ idol ဖြစ်ထိုက်တယ်ကွ! ကြယ်သားရဲကို ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ခုတ်သတ်နိုင်တယ်! မွေးရာပါနယ်ပယ် သခင်သုံးယောက်က သူနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်​တော့ဘူး! လူတွေ သူ့ကို တစ်နေ့ နတ်ဘုရားအဖြစ် ချီးမြှောက်ခံရမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ"

ချင်းယန်ကတော့ ခေါင်းသာ ယမ်းလိုက်သည်။

အဲဒီ လူမှုကွန်ရက်တွေက တော်တော်လေး အလုပ်လုပ်ပုံပါပဲ။ ကောလဟာလတွေ ပျံ့နှံ့ပြီး အတင်းအဖျင်း​တွေ ပြောနေပုံက ရွှေတွေတောင် အရည်ပျော်သွားလောက်သည်။

ဒီနေရာကတော့ နတ်ဘုရားတွေ ဖန်တီးတဲ့နေရာပဲ ဖြစ်ရမည်။