ဓားနတ်ဘုရားရဲ့တပည့်

အချိန်တွေကုန်ပြီး တစ်ပတ်​လောက် ကြာသွားသည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် ခြောက်ရက်ဆက်တိုက် ခေတ်စားနေသော ရှာဖွေမှုများကို လွှမ်းမိုးထားပြီးနောက်တွင် "လီရွှေရေကန်" ဟူသော ရှာဖွေမှု စကားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ကန်ဘောင်မှ ပြုတ်ကျကာ ဆွေးနွေးသံများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် "ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား" ကို ဝန်းရံထားသည့် ဖောင်းပွမှုကတော့ ကျန်းဟိုင်မြို့၌ ဆက်လက် ဆူညံနေဆဲ။

ကျယ်ပြန့်သော မီဒီယာဖော်ပြမှုနှင့်အတူ နတ်ဆိုးကို ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်သည့် ဗီဒီယိုပျံ့နှံ့မှုနှင့်အတူ ကျန်းဟိုင်မြို့ရှိ လူငယ်များစွာသည် ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားကို ရုပ်တုဆင်းတု ပြုလုပ်ဖို့တောင် ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။

စိတ်အားထက်သန်မှုက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လိုက်လေသလဲ။

လက်နက်အရောင်းဆိုင်များတွင် ဓားများသည် စင်ပေါ်ရှိ အထူးအဆန်း ပစ္စည်းအဖြစ်မှ ကြယ်ရောင်းသူထံ ရောက်သွားကြသည်။ ၀ယ်လိုအားများသော ပစ္စည်းများအဖြစ် နေရာယူကာ အမှာစာများ ပြည့်လျှံပြီး ရှိတာတွေလည်း ရောင်းကုန်သွားသည်။

အချို့ဆိုင်များသည် ထုတ်ဝေပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ရောင်းထွက်သွားသည့် ကျစ်ဝေးနတ်ဓား၏ ပုံစံတူများကို ဖန်တီးရန် ဤအခွင့်အရေးကို ရယူကြသည်။

အချိန်တန်ရင် ဓားမပါဘဲ ကျန်းဟိုင်မြို့က ထွက်သွားရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဒေသခံလို့ ပြောရတောင် ရှက်နေမိလိမ့်မည်။

တစ်နေ့။ ကျိုးပဲ့သွားသော တောင်၏ တောင်ခြေရင်းမှာ။

လီကျစ်ရွှမ်းသည် ပေါ့ပါးသော အားကစားဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမ၏နေ့စဉ်ဓားလေ့ကျင့်မှုအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသလို တက္ကစီဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် သေးသွယ်သော ခါးနှင့် ခြေတံရှည်များဖြင့် ဂန္တဝင်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမနဖူးတစ်ဖက်တွင် အားကစား နဖူးစည်းပါရှိပြီး ငယ်ရွယ်နုပျိုသော စွမ်းအင်ကို ထုတ်ပေး​နေသည်။

တက္ကစီပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အာရုံစူးစိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီနေ့လည်း လူတွေများတာပဲ"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဓားနည်းပညာများကို လေ့လာရန် အပြေးအလွှား တန်းစီနေပြီဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် သူမတော့ နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ဆရာသည် သူ၏ ပျံသန်းလာသော ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် အင်းဆက်ပိုးမွှားများကို သတ်သည့်နေ့မှစ၍ ကျော်ကြားမှုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ဓားနတ်ဘုရား" ကို တွေ့မြင်လိုသော ကျန်းဟိုင်မြို့က မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များသည် ဓားသွားလမ်းကို စွဲလမ်းကာ ဓားများကို ကိုင်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံး ဆရာကြီးရဲ့ခြေရာကို အတုယူလိုစိတ် ပြင်းပြ​နေခဲ့ကြသည်။

ဤ "ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်" နှင့် "ဓားတောင်ကြား" တို့သည် ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီအတွက် သီးသန့်မဟုတ်တော့ချေ။ ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ ကြယ်စစ်သည်များအတွက် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်အတန်း၊ ချမ်းသာမှု သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းမခွဲခြားဘဲ မည်သူမဆို ဓား၏အနှစ်သာရကို ​လေ့လာပြီး ကျန်းဟိုင်းဓားနတ်ဘုရားမှ ထားခဲ့သော ကောင်းချီးများကို မျှဝေခံစားနိုင်သည်။

"အစွမ်းနဲ့ ဓားသွားလမ်းကို ငြိမ်းချမ်းအောင် ဆောင်ခဲ့တယ်..."

လီကျစ်ရွှမ်းသည် စည်ကား​​နေသော မြင်ကွင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း သူမ ရင်တွင်းထဲ၌ သက်ပြင်းချမိသည်။

"ဆရာက​တော့ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်..."

သူမသည် အဖွဲ့၏အနောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အခြားလူများအတိုင်း တန်းစီ​​နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရတ် သူ့နောက်ကနေ သူစိမ်းအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မိန်းမလှလေး... မင်းလည်း ဓားရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်ဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာလား"

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ "ခရမ်းရောင် ကျစ်ဝေးနတ်ဓား" ၏ အရည်အသွေးမြင့် ပုံစံတူဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက မျက်ခုံးပင့်ပြီး စကားစမြည်ပြောနေ၏။

"အင်း"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် သူမစကားများကို ချွေတာနေသည့်အလား အေးစက်စွာပဲ ပြန်ဖြေသည်။

သူမသည် ဤကဲ့သို့ ပရောပရီလုပ်ခြင်းကို အကြိမ်များစွာ မြင်ဖူးပြီး အခြားသူနှင့် နောက်ထပ် မဆက်ဆံချင်တော့ပါ။ သို့သော် ထိုလူမျက်နှာမှာ တောက်ပနေ၏။

"အိုး... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ငါရောပဲ နောက်မှ အတူတူသွားလို့ရတယ် ငါတို့ အဖော်ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

သူသည် သူ၏ "ကျစ်ဝေး" ဓားကို ပြသလာသည်။

"ငါက ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်ပါ... မေးစရာရှိရင် မေးလို့ရတယ်"

"????"

"တပည့်?"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘယ်ကတပည့်လဲ" ဟု မေးရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဆရာ တပည့်သစ်ကို ဘယ်တုန်းက လက်ခံလိုက်တာလဲ။

"ဟေး... ဓားပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသစ်အဆန်းလို့ ပြောလို့ရတယ် အလှလေး မင်း ဒါကိုတောင် မသိဘူးလား"

ထိုလူက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ရုတ်ချည်း သာလွန်ကောင်းမွန်သော လေထုမျိုး ပေါ်လာသည်။

"ငါ့အရည်အချင်းကို ပြမယ်!"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူ့ဓားကို ညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။ သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် အခိုက်တွင် ပျော့ပျောင်းသော၊ အရေးမပါလှသည့် ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်က ငါသင်ယူခဲ့တဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ပဲ... ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားဆီက လာတာ... တကယ့်လက်တွေ့နော်!"

"ဖွီး!"

လီကျစ်ရွှမ်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့ဘာသာ လေ့လာနိုင်တာကတော့ "တပည့်" ဟူသောအသုံးအနှုန်း ဖြစ်လာခြင်းပင်။

ဒီကောင်ကြောင့် အရူးလုပ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ကာ လန့်သွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း များပြားလှသော စစ်သည်တော်များသည် ဓားရောင်ဝါကို လေ့လာဖို့ ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး များစွာသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသည်။

အခု ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

အနည်းငယ်မျှပင် နားလည် သဘောပေါက်ထားသရွေ့ မည်သူမဆို ဓားနတ်ဘုရား၏ တပည့်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

"မိန်းမလှလေး... မင်း.... ဘာရယ်တာလဲ"

ထိုလူက လီကျစ်ရွှမ်း၏ ချိုမြိန်သော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်သွားမိသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မ ပျော်စရာလေးတစ်ခု သတိရသွားလို့"

လီကျစ်ရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမ၏ အတိတ်က ဝေဒနာအားလုံးကို ပြန်တွေးရင်း သူမ၏ အပြုံးကို မျိုသိပ်ထားဖို့သာ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒီလူဟာ ဟန်ဆောင်တတ်ပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတစ်ယောက်ရှေ့မှာ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းကို ပြသဖို့တောင် ကြိုးစားနေသေးသည်။

ဆရာသာ တပည့်လက်ခံဖြစ်ရင် မိမိက ဘာဖြစ်သွားမလဲ။

ဆရာကြီးရဲ့ တပည့်အစစ်လား။

ဆရာတူအစ်မကြီးလား?

သူမသာ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ရင် ဒီလူတော့ ဒီနေရာမှာပဲ သေသွားမှာတောင် ကြောက်ရသည်။

အနီးနားရှိ ဓားသမားတို့သည် ထိုယောက်ျား၏ ဟန်ဆောင်မှုကို သည်းမခံနိုင်​တော့ဘဲ လှမ်း၍ မေးကြသည်။

“အစ်ကို... မင်းက ဘယ်သူကို လှည့်စားနေတာလဲ ဒီမိန်းမချောက ဘယ်သူ့တပည့်လဲရော သိလား”

"ဘယ်သူလဲ?"

ထိုလူကလည်း အံ့ဩသွားသည်။

"သူမက လီကျစ်ရွှမ်း... ဆရာကြီးလီရဲ့ တပည့်... မင်းက နည်းနည်း အမိုက်စားဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေတာလား"

"ဟားဟား.. မင်းရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ဓားရှည်စွမ်းရည်နဲ့ မင်းရဲ့ ဥာဏ်နည်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း သူမနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နေတာလား"

"ရှက်လိုက်တာ...ရှက်စရာကြီးလဲ!"

လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ လှောင်ပြောင်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာပြီး ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အလျင်စလိုနှင့် ပြန်အော်ပြောလိုက်သည်။

“ငါက... တံခါးဖွင့် တပည့်တစ်ယောက်လို့... ဘာလို့ မယူဆနိုင်ရမှာလဲ”

ထို့နောက် သူသည် "အစပြုသူ" နှင့် "ဓားသမားရဲ့ နှလုံးသားက ကျယ်ဝန်းပါသည်" ကဲ့သို့သော နားမလည်နိုင်သော စကားစုများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးလည်း ရယ်မောကုန်တော့သည်။

တောင်ခြေရင်း၌ ရွှင်မြူးသော လေထုများဖြင့် တက်ကြွကုန်သည်။

………

စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ။

ရှဟဲသည်လည်း "ကျစ်ဝေးနတ်ဓား" ၏ တန်ဖိုးကြီးပုံတူကို သယ်ဆောင်လာကာ သူလည်း တစ်နေ့တာလုံး ဂုဏ်ယူနေတော့သည်။ ချင်းယန် သူ့ကို စကားမပြောဘဲ အံ့သြစွာပဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဒီကလေးက ကြက်မတစ်ကောင်လို မိုက်မဲ​နေပြီး သူ့ရှေ့မှာ ဓားကိုင်ပြီး လှည့်ပတ်သွားလာနေတာ အခုက ခြောက်ကြိမ်မြောက်ပင်။

"မင်း ဓားမကျွမ်းကျင်ဘူးလား... ဘာလို့ ဓားတစ်ချောင်းကို ပတ်ဝှေ့ယမ်းနေတာလဲ"

"ဟေ့ လောင်ချင်း မင်းစကားပြောတာကို ကြည့်ပြောစမ်း! အရမ်းလွန်လွန်းတယ်!" “

ရှဟဲသည် အရည်အသွေးမြင့်သော "ကျစ်ဝေးနတ်ဓား" ကို သဘောကျစွာ ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။

"ငါ ဓားပညာကို မလေ့ကျင့်ပါဘူး ဒါပေမယ့် အဖေကတော့ လေ့ကျင့်တယ်လေ... ဓားရိုးရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်ဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဓားတောင်ကြားကို သွားခဲ့ပြီးပြီ... သူက ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာအချို့ကို ရယူခဲ့ပါတယ်... သူ့ကို ဓားနတ်ဘုရားက တပည့် လက်ခံခဲ့တယ်တဲ့... ဒါဆို သူ့မြေးတပည့်အနေနဲ့ ငါကလည်း ဓားသယ်ထားရမယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်းယန် : "..."

ရှဟဲသည် သူ့လက်ထဲမှာ အရည်အသွေးမြင့် အတုအယောင် "ကျစ်ဝေး" ကို ကိုင်ထားပြီး ချင်းယန်ဘက်သို့ စောင်းပြောလေ၏။

"မနာလိုမဖြစ်ပါနဲ့ ကလေးရယ်... ငါ့မှာ ဒီဟာကို အပြင်က ဆရာတစ်ယောက် ငှားပြီး စိတ်ကြိုက်လုပ်ခိုင်းထားရတာ.. ငါးသောင်း ပေးရတယ်!"

"ဘယ်လောက်? ငါးသောင်း?"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်းယန်သည် စကားမပြောနိုင်​တော့ဘဲ သူ့အသားထဲကတောင် နာကျင်လာသည်။

ဤခိုးကူး အရည်အသွေးမြင့်သော "ကျစ်ဝေး" သည် လပေါင်းများစွာ လစာ​လောက် တန်သည်၊ အရည်အသွေးလည်း မကြီးမားလှပါ။ သန့်စင်သော စက်မှုစွန့်ပစ်ပစ္စည်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ရှဟဲ ကဲ့သို့ "ဓားနတ်ဘုရား၏ မြေးတော်" လုပ်ချင်သူ အရူးများကသာ အကုန်အကျ ခံလိမ့်မည်။

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ချင်းယန် ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မြေးတပည့် ရလာလိမ့်မယ်လို့တောင် မထင်ထားမိဘူး"