ဆရာတစ်ဦး ကျန်းဟိုင်မြို့ကို ရောက်ရှိလာပြီ
Vol. 3 Ch. 37
"လောင်ချင်း.. မင်းကို ငါအရင်တစ်ခေါက်က ပြောခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်မြို့တော်က ဂိုဏ်းဆရာကို မှတ်မိသေးလား....သူ ဒီကို လာမဲ့ ရက်အနည်းငယ်မှာ လာမယ်လို့ ကြားတယ်ကွ! ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီမှာ ဟောပြောပွဲ လာလုပ်မယ်တဲ့... ငါတို့ အတူတူ သွားလို့ရတယ်"
ရှဟဲ သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်မှတ်နှစ်စောင်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး။
"ငါ့မှာ ဒါတွေရဖို့အတွက် ချိတ်ဆက်မှုတွေ အများကြီး သုံးခဲ့ရတာနော်.. မင်းလာချင်လား"
"ဂိုဏ်းဆရာကြီးတစ်ယောက်က ဟောပြောပို့ချမှာလား...."
ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန် ခဏလောက် ရပ်သွားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဓားနတ်ဘုရား အဖြစ်အပျက် ပေါက်ကြားလာသဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်က ဂိုဏ်းဆရာ ရောက်ရှိလာမည့် ကောလာဟလများကို အွန်လိုင်းတွင် ဖြန့်ခဲ့ကြောင်း သူ ယောင်ဝါးဝါး သတိရမိသေးသည်။
သို့သော် သတင်းဖောင်းပွမှုမှာ "ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား" ကသာ အမြဲလွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် အနှီသတင်းက လှုပ်လှုပ်ရွရွ အများကြီးမဖြစ်ခဲ့ပါ။
"အထက်က ဘာလို့ ပညာရှင်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် လွှတ်လိုက်တာလဲ"
နှစ်ယောက်သား အလုပ်နေရာများဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ချင်းယန် တိတ်တဆိတ် မေးလိုက်သည်။
"လီရွှေရေကန်က ဖြစ်ရပ်ကြောင့်များလား"
"အဲဒါက တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား တခြားဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ..."
ရှဟဲသည် သူ့လက်ထဲက "ကျစ်ဝေး" အတုကို ပွေ့ပိုက်ကာ သမ်းဝေပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးပိုးလို ဘီလူးတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး ကျန်းဟိုင်မြို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးမယ်လို့ ဘယ်သူက စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ? အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အရင်ကတည်းက သုတ်သင်ခံလိုက်ရလောက်ပြီ..."
သွေးဆာနေတဲ့ မျှော့တွေ ဖြစ်ပျက်ပြီးကတည်းက ကျန်းဟိုင်မြို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ နိုင်ငံတွင်းက လူတိုင်း သိသွားကြသည်။
မြို့တော်ဝန်တောင် ရာထူးက ထုတ်ပယ်ပြီး အပြစ်ပေးခံရ၏။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရောက်ရှိလာတာဟာ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေများပါသည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လောင်ချင်း ဒီဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာတာက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရှဟဲသည် ချင်းယန်ထံ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ချင်းယန်: "မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ချင်းယန် မျက်ခုံးပင့်ကာ ရှဟဲကို အနည်းငယ် ပဟေဠိဆန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"သေချာစဉ်းစားကြည့်လေကွာ.. ဒီလူတွေက ဒီမှာ... တကယ်သင်ပေးဖို့ပဲ လာမှာလား.. ငါ့အမြင်အရတော့ စာသင်တာထက် သူတို့မှာ အကျိုးရှိစေတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်..."
ချင်းယန် :"ဥပမာ 'ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား' ရဲ့ ခြေရာကို သူတို့ ရှာချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."
ချင်းယန်၏ အတွေးများ ပြင်းထန်လာပြီး ရှဟဲစကားကို ချက်ချင်း ဝင်ဖြေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက မျှော့ကို သူ့ဓားနဲ့ တစ်ချက်တည်း သတ်လိုက်တာ မဟုတ်လား။
သူ့ခွန်အားသည် မြို့များကို ဖျက်ဆီးခြင်း နှင့် အမာခံနယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ပြီး ဂိုဏ်းဆရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သည်။
ဒီလို ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည်တွင်းက အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေက ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေနိုင်ပါ့မလဲ။
ပြီးတော့ ဂိုဏ်းဆရာကြီးတွေက ဒီတစ်ကြိမ် စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အခါ သင်ကြားမှုပုံစံကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးချနေနိုင်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ တခြားအရာတစ်ခုပင်။
"အို... မဆိုးပါဘူး ချင်းအိုကြီး... မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က ဘယ်တုန်းက ထက်မြက်လာတာလဲ"
ရှဟဲသည် ချင်းယန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ငုံ့ကြည့်ကာ အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီသတိကင်းမဲ့တဲ့ကောင်က သူဘာတွေ တွေးနေတယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။
"အဟမ်း ဒါဆို မင်း ဟောပြောပွဲကို လာမှာလား လောင်ချင်း"
ရှဟဲသည် သူ့အံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ချောင်းဆိုးပြလိုက်သည်။
"ငါ..."
ချင်းယန် ခဏလောက် စဉ်းစားနေသေးပြီး နှလုံးသား တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ ငြင်းချင်သည်။ ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်မှ ပေးသော ဟောပြောပွဲသည် မွေးရာပါနယ်ပယ် အောက်ရှိ အသေးအမွှား ကိစ္စများကို ခြုံငုံမိဖွယ်ရှိသည်။
ပြီးတော့ သူက ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒါက သူ့အတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပါ။
ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် ပါဝင်လိုက်လို့ ဘာများ ရနိုင်ဦးမှာလဲ။ အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ဖြစ်သွားမည်။
ဒါပေမယ့် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး ငြင်းတော့မယ့် စကားတွေကို လည်ချောင်းနားကနေပဲ ပြန်မျိုချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူသည် ဦးတည်ချက်အသစ်တစ်ခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။
တကယ်တော့ ဟောပြောပွဲတက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် မတက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါ။ အရေးကြီးတာက ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး စုဆောင်းဖို့ ဟောပြောပွဲကို သွားနိုင်သေးသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာကြောင့် သေရမှာကို ထိုင်စောင့်နေရုံနဲ့ မရပေ။ မိမိဘက်ကနေ သူတို့ကို နားလည်ဖို့လည်း အစပြုသင့်သည်။
ဂိုဏ်းဆရာတွေကြားမှာ ကွဲပြားမှုတွေ ရှိနိုင်လောက်၏။
ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်းဖြင့်သာ ဘေးအန္တရာယ်များ မဖြစ်ပွားမီ ကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဒါကို စဉ်းစားရင်း ချင်းယန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး။
"ကောင်းပြီ... သွားမယ့် အချိန်ကျရင် ငါ့ကို ပြောလေ..."
"ကောင်းပြီ... စိတ်မပူပါနဲ့"
ချင်းယန်၏ သဘောတူညီချက်ကို မြင်သောအခါ ရှဟဲစိတ်ထဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။
…
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်တွင် စမ်းချောင်းက တွန့်လိမ်သွား၏။
လီကျစ်ရွှမ်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားသွားစွမ်းအင်ကို အာရုံခံကာ ဓားသွားလမ်းကို အဆက်မပြတ် အားကောင်းလာစေသည်။
ယခု သူမသည် တောင်၏မျက်နှာပြင် အနီးတွင် ကျိုးပဲ့နေသော တောင်ထိပ်၏ ဗဟိုမှ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အားပြင်းသော ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်းက သူမကို ဝန်းရံထားကာ တခြား ကြယ်စစ်သည်များကို မမြင်နိုင်စေပေ။
"ငါ ရောက်ခါနီးပြီ...."
လီကျစ်ရွှမ်းဟာ အဝေးမှ ကျိုးနေသောတောင်ထိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
ထိုနေ့တွင် သူမဆရာ၏ နတ်ဓားကို တွေ့မြင်ပြီးကတည်းက သူမသည် "ဓားတစ်ချက်နဲ့ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်!" ဓားချက်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တိုးတက်အောင် ကြိုးစားနေကာ ဓားသွားလမ်း၌ ပို၍ပင် စွဲလန်းလာခဲ့သည်။
သိုင်းပညာခန်းမတွင် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ခြင်းမှသည် စာကြည့်တိုက်ရှိ အခြေခံဓားနည်းစနစ်များကို လေ့လာခြင်းအထိ၊ ထို့နောက် ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်တွင် ဓားသွားလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေးတောခြင်းအထိ ဖြစ်သည်။
နေ့တိုင်း အပြန်ပြန်အလှန်လှန် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်သည် ပျင်းစရာကောင်းသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပျင်းစရာတွေက ပြေပျောက်သွားခဲ့သည်။
လီကျစ်ရွှမ်းသည် ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်း ကျွမ်းကျင်လာသည်။
သူမ တောင်ထွတ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို ရောက်တဲ့နေ့ဟာ သူမရဲ့ ဓားလမ်းကို အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ အထိမ်းအမှတ်နေ့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
...
နောက်သုံးရက် ကြာပြီးနောက် ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ အဝင်ဝတွင်။
ခမ်းနားထည်ဝါသော လူပင်လယ်ကြီးတစ်ခုသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကျောက်တံခါးများရှေ့တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြ၏။ အားလုံးက ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို တွေ့ချင်ကြလို့ လာရောက်ကြခြင်းပင်။
အကယ်ဒမီက ဆရာဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော လောင်လီသည် အကြီးတန်း အကယ်ဒမီ ခေါင်းဆောင်များ စီတန်းလှည့်လည်ကာ လမ်းဘေးတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မတ်တပ်ရပ်ကာ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်နေ၏။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အနက်ရောင် ဇိမ်ခံကားတစ်စီးသည် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်လာသည်။ တံခါးဝမှာ အမြန်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကာ လူငယ်တစ်ယောက် ထွက်လာသည်။
ထက်မြက်သော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများ၊ စတိုင်ကျကျ ပြေပြစ်သော ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသူသည် ပရိသတ်အားလုံး၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားနိုင်ခဲ့သည်။
"မော့ဖုန်း... ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီက ကြိုဆိုပါတယ် ခရီးစဉ်မှာ မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
လူအိုလီက ရှေ့သို့ လှမ်းကာ နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။
"ဆရာကတော့ ယဉ်ကျေးနေပါပြီ"
ဒါကိုမြင်တော့ လူကြီးမင်းလင်က လေးစားမှုပြပြီး နှိမ့်ချစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျနော်က အမြဲတမ်း ဆရာ့ရဲ့ ကျောင်းသားပါပဲ"
နှိမ့်ချမှုအချို့ပြီးနောက် တခြား အကယ်ဒမီ ခေါင်းဆောင်များလည်း ဝိုင်းရံလာပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အကယ်ဒမီ ခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေဟာ ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် စွဲလန်းသွားပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို ပြသပြီး နောက်ကနေ အနီးကပ် လိုက်ကြည့်နေကြတော့၏။
ရှဟဲနဲ့ ချင်းယန်လည်း ထိုလူစုလူဝေးထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူတို့ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ ရှဟဲသည် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် လူငယ်၏နောက်ခံကို သတိပြုမိပြီး သဘောကျစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အဲဒီလို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဂိုဏ်းဆရာ အဆင့်အတန်းကို ရထားတာက တကယ့်ကို အလားအလာရှိတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုပဲ"
ချင်းယန်: "ဒီလူငယ်လေးရဲ့ နောက်ခံက ဘယ်လိုလဲ"
"ဒီလူက သာမာန်လူ မဟုတ်ဘူး ချင်းအိုကြီးရေ... သူ့နာမည်က လင်မော့ဖုန်း တကယ့် ပါရမီရှင်... သူက ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီကနေ ဘွဲ့ရခဲ့တာ... မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး အသက်သုံးဆယ်မတိုင်မီ ဂိုဏ်းဆရာ အဆင့်အတန်းကို ရရှိခဲ့တယ်.. ယခု သူက ဧကရာဇ်မြို့ နတ်သိုင်းပညာအကယ်ဒမီမှာ နည်းပြဖြစ်နေပြီ..."
ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန် တစ်ဖက်က လင်မော့ဖုန်းရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။
သဘာဝနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ရှိနေသကဲ့သို့ သူ၏ အရိပ်အာဝါသကို လုံးဝ ချုပ်တည်းထားသည်။ သူ့အမူအရာတိုင်းသည် ကောင်းကင်မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပုံရပြီး၊ ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်၏ တကယ့်အမှတ်အသား တစ်ခုလိုပဲ ဖြစ်သည်။
သူ့ခွန်အားသည် အမှန်တကယ်ပင် မငြင်းနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာ ကောင်းပါ၏။ သို့သော် ချင်းယန်နှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် တစ်ဘီလီယံ၏ သေးငယ်သော အပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။
ဤသို့ဖြင့် ချင်းယန်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားက သာမန် ဂိုဏ်းဆရာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပုံပဲ..."