ပေါင်းစပ်ကျင့်စဥ်၊ ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကြယ်စွမ်းအားကျင့်စဥ်
Vol. 3 Ch. 39
ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီက ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးတွင် ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကြယ်စွမ်းအားကျင့်စဥ်က သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာရာ ချက်ချင်းပင် အားလုံးကို ရူးသွပ်သွားစေခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပဲ လူတွေက လှိုင်းလုံးကြီးလို တက်လာပြီး အားလုံးက ကျောက်တုံးကြီးဆီကို ညှစ်ထွက်နိုင်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားကြတော့သည်။
အရှေ့ဘက်ရှိ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများသည် ကျောက်ပြားပေါ်က အကြောင်းအရာများကို အလွတ်ကျက်ရန် အသည်းအသန်ကြိုးစားကာ မျက်လုံးပြူးကျယ်၍ ကြည့်နေကြသည်။ နောက်ကွယ်မှ သူများသည် ခြေဖျားထောက်ကာ၊ မတ်တပ်ရပ်ကာ သို့မဟုတ် အနေအထား ရဖို့အတွက် တိုးဝှေ့ကာ ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုကို မြင်နိုင်ရန် လူအစုအဝေးကို ကျော်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
"လောင်ချင်း... အဲဒါက ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျင့်စဥ်တစ်ခုပဲပေါ့...မပြည့်စုံပေမယ့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သေးဘူး"
လူအုပ်ထဲတွင် ရှဟဲသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ချင်းယန်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ရေးထိုးထားသည့် ကျောက်စာတန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ
"ငါတို့ရဲ့ ဒီခရီးက တကယ် တန်သွားပြီ!"
"အင်း..."
ချင်းယန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျောက်စာတန်းပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းပြားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လင်မော့ဖုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သဘောကျမှုတွေ တိုးဝင်လာတော့၏။
ပြောချင်တာက ဒီကောင်က တကယ့်ကို စေတနာရှိတာပဲ။ သူ့မှာ အကောင်းဆုံးအရာတွေ ရှိတဲ့အခါ သူ့အငယ်တန်းတွေအတွက် သိမ်းထားပြီး ထုတ်ပြဖို့ တုံ့ဆိုင်းမနေပါဘူး။
ဒီတစ်ခါ ရှဟဲနဲ့ အတန်းကို ရောက်လာပြီး ရခဲ့တဲ့ ဘောက်ချာကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ရှေ့ဆုံးတန်းမှာ ရပ်လိုက်သည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ကြယ်ပွင့်တွေလို အရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"စီနီယာလင်က အရမ်းတော်တယ်... ဒီကျင့်စဥ်ကိုသာ ရောင်းနိုင်ရင် ချက်ချင်း ငွေရေးကြေးရေးအရ အမှီအခိုကင်းပြီ... ဒါတောင် ငါတို့ကို အလကားပေးနေတာလား"
"မင်းဖြစ်ချင်တာ ဒါပဲလား.. စီနီယာလင်က သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့သူ ရှိတယ်... ပိုက်ဆံမရှိဘူး ထင်လို့လား"
"တရားဓမ္မကို သင်ကြားပြီး သတ္တဝါအားလုံးအတွက် လမ်းခင်းပေးရင် သူလည်း ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားနဲ့ ကျိုးပဲ့တောင်ထိပ်လို ဖြစ်လာမှာ..."
လင်မော့ဖုန်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချီးမွမ်းသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် မနက်ဖြန် ရှာဖွေရေးစာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရေပန်းစားနေမှာတော့ သေချာပါ၏။ သူ့ရဲ့ကျော်ကြားမှုက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေပြီးသား မဟုတ်ပါလား။
နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းသည် ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျင့်စဥ်ကို မိသားစု အမွေဆက်ခံ ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ထားတတ်ကြသည်။ လင်မော့ဖုန်းက ဖုံးကွယ်မထားဘဲ လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်သည့် လုပ်ရပ်သည် မကြုံစဖူးဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ ထပ်ခါထပ်ခါ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဆရာမများနှင့် ကျောင်းသားများ၏ ရင်ခုန်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လောင်လီက ရှေ့သို့ လှမ်း၍ သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ လူတိုင်းအား လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ အားလုံးတိတ်တိတ်နေကြပါ!"
ကျယ်လောင်သော အသံသည် ရင်ပြင်ထဲရှိ အော်ဟစ်သံကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေပြီး လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။
"မင်းတို့အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဒါပေမယ့် ဟောပြောပွဲက မပြီးသေးပါဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို စောင့်ထိန်းပြီး အကယ်ဒမီကို အရှက်မခွဲပါနဲ့"
ဤသို့ဖြင့် ဆရာကြီးလီသည် သူ့ဘေးနားရှိ လင်မော့ဖုန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြောသည်။
"မော့ဖုန်း... မင်း ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အများကြီး ကြီးထွားလာခဲ့တာပဲ...ငါတောင် လိုက်မမီတော့ဘူး"
"ဆရာက အားနာနေပြန်ပြီ...ကျွန်တော် ဒီနည်းပညာကို ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပထမအချက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အငယ်တန်း ကျောင်းသားတွေအတွက်၊ ဒုတိယအနေနဲ့ ဆရာ့ကို ဂိုဏ်းဆရာအဆင့်ကို ရရှိအောင် ကူညီပေးဖို့ပါ"
သူပြောပြီးတာနဲ့ လင်မော့ဖုန်းကို ကြည့်နေတဲ့ လူအိုလီရဲ့ အကြည့်က ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲမှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့တာပင်။
ယခုမူ ဤဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျင့်စဥ်နဲ့ဆို သဘာဝအတိုင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနက ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ စာကြည့်တိုက်မှူးနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ လာရောက်လေ့လာရန် ဖိတ်ခေါ်ပါမည်။
ကျန်းဟိုင်မြို့မှာ မကြာခင်မှာ ဂိုဏ်းဆရာ သုံးယောက်ရှိတော့မယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ထင်ထားလိမ့်မယ် မဟုတ်။ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကလည်း အဆမတန် တိုးလာလိမ့်မည်။
ဒီလိုတွေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်လာပြီး လူအိုလီရဲ့ မျက်လုံးတွေက မျက်ရည်တွေ ရွှဲလို့လာသည်။
"ကောင်းပြီ... ဒါစဉ်းစားစရာပဲ... မင်းတကယ်စဉ်းစားတတ်တာပဲ!"
ဤဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျင့်စဥ်သည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီမှ သူတို့သည် ၎င်းကို ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ပေးရမည်။ သုံးမီတာအတွင်း မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ခွင့်မရှိ။ အဝေးကနေပဲ စောင့်ကြည့်လို့ရမည်။
လင်မော့ဖုန်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဆရာပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်"
ယခုကျင့်စဥ်ကို ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသောကြောင့် ယခုအခါ အကယ်ဒမီ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ရေများဖိတ်စင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။ ဟောပြောပွဲက ပြီးသွားပါပြီ။ လင်မော့ဖုန်းသည် ရင်ပြင်မှ မထွက်ခွာမီ အကြီးအကဲလီနှင့် ခဏတာ စကားပြောဆိုခဲ့သည်။
ဆရာနဲ့ ကျောင်းသား အနည်းငယ်က သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားကြသည်။ ကျန်အများစုကတော့ ကျောက်စာများကို ကြည့်ရှုရန် အနောက်တွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် အကယ်ဒမီက ဝန်ထမ်းများသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာကြပြီး ချက်ချင်း လူတံတိုင်းတစ်ခု ဆောက်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့က ဆရာနဲ့ ကျောင်းသားတွေကို သုံးမီတာအကွာမှာ ထားက ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြီးစီးပါက မနက်ဖြန်တွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်မည် ဖြစ်သည်။
လူအုပ်ထဲတွင်တော့ ရှဟဲသည် ဒါကို သတိပြုမိပြီး ဒေါသထွက်လာတော့သည်။
"ဟမ့်! ဒါက တစ်ကြိမ်အတွက်ပဲ ကောင်းတယ်... အဲဒါကို ပြန်ကြည့်နေတော့ရော ဘာထူးမှာလဲ"
အခုလေးတင်ပဲ သူက သူ့ဖုန်းနဲ့ ကျောက်ပြားကို ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပင်။ ဒါပေမယ့် လင်မော့ဖုန်း ထွင်းထုထားတဲ့ ကျောက်စာမှာ ကြီးမားတဲ့ ကြယ်စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးထားတာကြောင့် ရလာတဲ့ ဓာတ်ပုံက မှုန်ဝါးပြီး ဖတ်လို့တောင် မရချေ။
အဲဒါကို ကျက်ရတာက ပိုတောင် ခက်သေးသည်။ ဂိုဏ်းဆရာအဆင့်တွင် သိုင်းကျင့်စဥ်များသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီးတို့နှင့်အတူ ယောင်ဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်။ ခြွင်းချက်မရှိ နားလည်မှုမရှိဘဲ၊ မွေးရာပါနယ်ပယ်က စစ်သည်တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို လေ့လာလျှင် အနည်းငယ်သာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ရေးထားတဲ့ စကားလုံးတိုင်းကို မေ့သွားပြီလို့ ပြောလိုက်လည်း ချဲ့ကားရာတော့ မကျလောက်ချေ။
"မင်း ဘယ်လောက် အလွတ်ကျက်ခဲ့လဲ?"
အပြန်လမ်းတွင် ရှဟဲသည် ချင်းယန်ဘက်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လှည့်မေးလိုက်သည်။
"နည်းနည်းပဲ"
ချင်းယန် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"နည်းနည်းပဲလား?"
ရှဟဲ ချက်ချင်း သက်သာရာရသွားသည်။ သူက ပြုံးပြီး ချင်းယန်ရဲ့ ပုခုံးတွေကို လက်နှစ်ဖက်တင်ရင်း။
"စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ ချင်းကြီး... ငါမင်းထက်စာရင် နည်းနည်း ပိုကျက်လာနိုင်တယ် တစ်ခုခု နားမလည်ရင် ငါ့ကိုမေး!"
"..."
လမ်းတစ်လျှောက် စကားစမြည်ပြောရင်း နှစ်ယောက်သား အလုပ်ဆက်လုပ်ရန် စာကြည့်တိုက်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ချင်းယန်သည် အဆောတလျင်မရှိပဲ သူ့နားခိုရာနေရာသို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာခဲ့သည်။
သူ့ထုံးစံအတိုင်း သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ထိုင်ခုံကို ရှာလိုက်သည်။
"ဉာဏ်အလင်း အတွင်းစိတ်လောက ဖွင့်!"
အသိစိတ်ကို အတွင်းစိတ်လောက ဉာဏ်အလင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီးနောက် ချင်းယန်သည် သူကျက်မှတ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျင့်စဥ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။
စကားလုံးတိုင်းက မှန်ကာ သူသည် ၎င်းတို့ကို ဉာဏ်အလင်းဖြင့် လုံးဝ ကူးချခဲ့သည်။ ကျောက်စာတန်းပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းပြားကို စိတ်အလိုအလျောက် လှန်လှောပြီး သူ့စိတ်ထဲ ယူဆောင်လာသလိုပင်။
"ဘာတွေ ပိတ်ဆို့နေချင်နေတာလဲ... ငါ့ရဲ့ မယုံနိုင်စရာ ဉာဏ်အလင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှတောင် မဟုတ်ဘူး"
ထောင့်တွင် ချင်းယန် တခစ်ခစ်ရယ်ကာ သူ့မျက်နှာ ဗီလိန်ဆန်လာသည်။
ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကြယ်စွမ်းအားကျင့်စဥ်လား? ?
ငါ့ကိုပေးစမ်း!
သုတေသနပြုပြီးနောက် ချင်းယန်သည် ဤကြယ်စွမ်းအား ကျင့်စဥ်၏ မပြည့်စုံမှုကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာ 26% ခန့်က ပျောက်ဆုံးနေပြီး ကျင့်စဥ်ရဲ့ နာမည်ကတောင် မရှိချေ။ လင်မော့ဖုန်းတော့ ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့သလဲ မသိရ။
အကြောင်းအရာ အပြည့်အစုံကို ပြုစုဖို့ သာမန် ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် အလွန်ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များသည်။ မှားယွင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကြောင့်နဲ့ ရလဒ်က လုံးဝနားလည်မှု လွဲမှားသွားခြင်းမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဆိုလိုတာက ငွေရော အင်အားရော ဆုံးရှုံးပြီး အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးစေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချင်းယန်အတွက် ဒါက ပြဿနာမရှိပါ။
"အတွင်းစိတ်လောကရေ... မင်းရဲ့ကန့်သတ်ချက်တွေကို ငါကြည့်ပါရစေ!"
"စဖွင့်!"
ချင်းယန်ရဲ့ အတွေးများ အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်နေသည်။
ဗုန်း!
စာလုံးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လွင့်ပျံသွားကာ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ရှေးခေတ် ကျင့်စဥ်သည် အချိန်တိုအတွင်း ၎င်း၏ မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။
"တစ်ဝက်ပြီးပြီ"
ချင်းယန် ဖြည်းညှင်းစွာ အသက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ ကျက်လာခဲ့သော ကြယ်စွမ်းအားကျင့်စဥ်ကို အတွင်းစိတ်လောက ဉာဏ်အလင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီ။
သူ့စိတ်ထဲတွင် နည်းစနစ်နှစ်ခု၏ စာလုံးများသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခွဲထုတ်ကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလာကြသည်။ မလိုအပ်တဲ့ စာလုံးများကို အဆက်မပြတ် ဖျက်စီးကာ စာလုံးအသစ်တွေအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်တိုင်း အသက်ဝင်လာသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ အခက်အခဲက နည်းနည်းတော့ ကြီးလာ၏။
ငါးမိနစ်ပြည့်သွားပြီ။
ချင်းယန် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျင့်စဥ် အကြောင်းအရာများကို ကျေနပ်စွာ ပြန်တွေးလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် ကြယ်စွမ်းအားကျင့်စဥ်ကို ယခု သူဆုပ်ကိုင်ထားပြီ။