အခန်း (၃၆၁-၃၆၃)
Vol. 25 Ch. 361-363
အခန်း ၃၆၁ - ဒီကောင်လေး... ကောင်းကင်ကို အန်တုနေတာပဲ...
~ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်နယ်ပယ်၏ တံခါးခုံကို လုရီ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အံ့ဖွယ်မခန်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။ ၎င်းသည် အရာဝတ္ထုများအဖြစ်ပင် ပုံဖော်နိုင်စွမ်းရှိလာရာ၊ အလွန်တရာ နက်နဲပြီး ဆန်းကြယ်လှသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ ဆန်းကြယ်သော ရုတ်ချည်းဉာဏ်အလင်းရမှုအမျိုးမျိုးသည် လုရီ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရေစီးကြောင်းများပမာ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာတော့သည်။
သူ၏ ရင်တွင်း၌ အတွေးများက လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
"ဒါကိုး 'စဉ်းစားလျှင် ရောက်၏' ဆိုတာ! ဟား... ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရာဝတ္ထုဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့... ငါသာ ဆက်ပြီး အားကောင်းလာရင်၊ တစ်နေ့မှာ အမှန်တရားကိုတောင် ငါ့စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မှာပဲ! ဒါကမှ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ဆုံး နိယာမပဲ! စောင့်နေ... မကြာခင်မှာ ငါ အဲ့ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာရမယ်!"
သူ၏ မူလဝိညာဉ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
နောက်တစ်ခဏ...
ဒိန်း!
ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခုသည် ကမ္ဘာမြေကိုပင် ပြားပြားဝပ်သွားစေမတတ် လောင်းကျလာတော့သည်။ လုရီသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။
ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်နယ်ပယ်၏ အတားအဆီးကို ချိုးဖြတ်ပြီးနောက်... ကောင်းကင်ကပ်ဘေးသည် စတင်ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
ဤကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ အစပျိုးသည့်အရှိန်အဝါမျှဖြင့်ပင် သူ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်စဉ်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလေသည်။
ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်သည်။ လုရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူသည် တိမ်ဖြူဂိုဏ်းနယ်နိမိတ်မှ ချက်ချင်းထိုးထွက်ကာ အဝေးရှိ သဲကန္တာရဆီသို့ ဒုံးပျံနှယ် ဦးတည်သွားတော့သည်။
ထိုအခါ တိမ်ဖြူဂိုဏ်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဆရာသခင် ဝူချင်းဖုန်းနှင့် အခြားပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားကြသည်။
"ဘာ... ဘာဖြစ်နေတာလဲကွ! ငါ့ဝိညာဉ်တောင် တုန်နေပြီ!"
"ကောင်းကင်ဘုံက ပြိုကျတော့မှာလား! ဒီဖိအားကြီးက... လူကို အသက်ရှင်လျက်နဲ့တောင် ကြိတ်ချေပစ်တော့မလိုပဲ! ကောင်းကင်ဘုံက ပြစ်ဒဏ်ခတ်နေတာလား!"
ကျောက်စိမ်းနက် တောင်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဖိအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကြုံခံစားရသောကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သွေးစုပ်ဖြန်းထားသလို ဖြူဖျော့နေတော့သည်။
သို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဂိုဏ်းချုပ် ဝူချင်းဖုန်းနှင့် တိမ်ဖြူဂိုဏ်းမှ မူလ အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဤအဖြစ်ကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာတွင် အကြောင်းသိဟန်များ ပေါ်နေကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဝူချင်းဖုန်းသည် အသစ်ရောက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ နှစ်သိမ့်လိုက်၏။
"စိတ်မပူကြပါနဲ့ မိတ်ဆွေတို့၊ ဒါက ကျုပ်တို့ရဲ့
တူတော်မောင်လု ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်တော့မလို့ ဖြစ်ရမယ်။"
"ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တာ... ဟုတ်လား!"
ကျောက်စိမ်းမည်းတောင်ထိပ်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်တော့...
.. ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တာ? ဟား... ရူးနေလား! ဒီလောက်တောင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဖိအားကြီးနေတာကိုများ! ဒါက လောက တစ်ခုလုံးကို ပြာချပစ်မယ့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမျက်ဒေါသမုန်တိုင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်..
"ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တူတော်မောင် လုက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လေ၊ သူ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တိုင်း အမြဲတမ်း လောကကြီးတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှားကြီး ဖြစ်တတ်တယ်။" ဝူချင်းဖုန်းက စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားသော် ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ချူယွင်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည့် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာတွင်မူ မီးတောက်မတတ် တက်ကြွသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"လိုက်မယ်! အားလုံးပဲ အမြန်လိုက်ကြ!
လုကောင်လေးရဲ့ ကောင်းကင်တာအိုက ငါတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးပဲ! ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ရဲ့ အဟန့်အတားကို ချိုးကို ချိုးဖြတ်ပစ်မယ်!"
"ငါလည်းပဲ! ငါ့ရဲ့အဟန့်အတားက လှုပ်ခါနေပြီ! နောက်ဆုံး တစ်ခါကတည်းက ဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာ! လုကောင်လေး အဆင့်တက်တာက ငါ့အတွက် အင်မော်တယ် ချီးမြှင့်တဲ့ ဆုလာဘ်ပဲကွ!"
နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်း ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် တစ်ခွန်းမှပင် စကား ဆက်မဆိုတော့ဘဲ၊ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုရီ ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်သို့ အလုအယက် လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။
တိမ်ဖြူဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များသာမက အချို့သော တပည့်များပင်လျှင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အကြောင်းမူကား၊
လုရီ၏ အဆင့် ချိုးဖြတ်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်သည်ကို
သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသောကြောင့်တည်း။
မူလက ရှုပ်ထွေးနေကြသော ကျောက်စိမ်းနက်တောင်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လူတိုင်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို နားမလည်နိုင်။ သို့သော် အခြားသူများအားလုံး သွားနေကြပြီး ယခုအခါ သူတို့သည်လည်း တိမ်ဖြူဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။
လင်းလောင်တောင်ထိပ်တွင် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့်အတူ သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့သည်လည်း လိုက်ပါသွားလေသည်။
ကျန်းရူယွီ အင်မော်တယ် ခန္ဓာ ဖြစ်လာသည်ကို ကြားသိရသည့် အချိန်မှစ၍ သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့သည် အရေးတကြီး ဖိအားကြီးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျင့်ကြံမှုတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နှစ်မြှုပ်နေခဲ့သည်။
လီပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးသော လူသူကင်းမဲ့သည့် လွင်တီးပြင်ကြီး အထက်တွင် လုရီသည် လေထုထဲ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်၏။
ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းကင်၌ မည်းနက်သော တိမ်တိုက်များက နဂါးနက်ကြီး တစ်ကောင် လူးလွန့်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်နေပြီး၊ မိုင်တစ်ရာ၊ မိုင်နှစ်ရာ၊ မိုင်သုံးရာ... အထိ အရှိန်ပြင်းစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
နေကိုပင် အလုံးစုံ ဝါးမြိုသွားစေသော ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များသည် လွင်တီးပြင် ဒေသကို အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပမာ အမှောင်ထုထဲသို့
ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် လုရီ၏ အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရသော ကျောက်စိမ်းမည်းတောင်ထိပ်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို လုံးဝ အံ့အားသင့်မှင်သက်သွားစေသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံက မျက်စိများ လည်နေသလား! ဟင်းလင်းပြင်ဥမင် အဆင့်ကို တက်တာကို မိုင်သုံးရာကျော်တဲ့ ကပ်ဘေးတဲ့! အဲ့ဒါ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးတောင် ဒီလောက်မကျယ်ဘူး! ဒါက လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး!"
"အလိုလေး... ဒီဖိအားကြီးက ငါ့ဝိညာဉ်ကို အေးခဲသွားစေပြီ! ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေတောင် ဒီလောက်ဆိုရင်... ဟိုကောင်လေး နေရာမှာသာ ငါရှိနေရင်... အော်ဟစ်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်!"
"ဒါ... ဒါက အင်မော်တယ်တွေတောင် ချီးကျူးရတဲ့ မိစ္ဆာလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကပ်ဘေးလား။ ငါတို့လို သာမန်လူတွေနဲ့တော့ ကွာလွန်းပါပေတယ်...။"
ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ အလွန်အမင်း အထင်ကြီးလေးစားစွာဖြင့် ကြောက်ရွံ့အံ့ဩနေကြသည်။
ဝူချင်းဖုန်းကဲ့သို့ လုရီ၏ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မြင်တွေ့ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေသော ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"မိုးနတ်မင်း... အခုဆို မိုင်လေးရာ နီးပါးရှိနေပြီ။ ဘယ်တော့မှ ပြီးမှာလဲ!"
"သာမန် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ကပ်ဘေးတောင် မိုင်သုံးရာလောက်ပဲ ကျယ်တာ။ တူတော်မောင်လုရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်မိုးကြိုးကပ်ဘေးက သာမန် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ထက်တောင် သာလွန်နေတယ်။ မယုံနိုင်စရာပဲ!"
"ဒီလို ကပ်ဘေးနဲ့ဆိုရင်... တူတော်မောင်လု တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။"
အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် သူတို့အချင်းချင်း စိုးရိမ်တကြီး ဆွေးနွေးနေကြသည်။
မကြာမီပင် မည်းနက်သော တိမ်တိုက်များတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသော ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့၏။
တိမ်တိုက်များအတွင်းတွင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများဖြင့် ထုံမွှမ်းနေသော ဧရာမ နဂါးကြီး
တစ်ကောင်၏ အရိပ်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရသည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
"အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါက အစစ်အမှန် နဂါးလား!"
"တိမ်တိုက်တွေထဲမှာ အစစ်အမှန် နဂါးက ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒါက အင်မော်တယ်အဆင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးလေ!"
ကျင့်ကြံသူများမှာ တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ် ကျောက်စိမ်းနက်တောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရကာ တုန်ရီနေသောအသံဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အစစ်အမှန်နဂါး မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒါထက် အဆတစ်သောင်းမက ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်! ငါ... ငါ ရှေးဟောင်းကျမ်းပျက်တစ်ခုမှာ ဖတ်ဖူးတယ်... ဒါ...ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲရှိတယ်ထင်ခဲ့တဲ့ 'အသွင်ပြောင်းမိုးကြိုးကပ်ဘေး' ပဲ! ကောင်းကင်မိုးကြိုးက သက်ရှိသားရဲအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်သူကို အမဲလိုက်တာတဲ့! ဒါက... ဒါက သေခြင်းတရားရဲ့ ဖိတ်ခေါ်သံပဲ!"
အခန်း ၃၆၂ - ဒီကောင်လေး... ကောင်းကင်ကို အန်တုနေတာပဲ...
~ထိုစကား တစ်ခွန်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး သွေးပျက်မတတ် ကြက်သေသေသွားပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာသော နဂါးကြီး၏ အရိပ်ကို ထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။
"ကောင်းကင်မိုးကြိုးက... သက်ရှိ သားရဲအဖြစ် အသွင်ပြောင်းတယ် ဟုတ်လား! ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့
ကပ်ဘေးမျိုးလဲ! ဒီလို ကပ်ဘေးမျိုးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ သက်ရှိ လူသားဆိုတာ တကယ် ရှိလို့လား!"
"ငါကိုယ်တိုင်တောင် ရှေးဟောင်း ကျမ်းပျက်
တစ်စောင်မှာ အပိုင်းအစလေးတွေပဲ တွေ့ဖူးတာ။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မသိဘူးကွ"
အဘိုးကြီးက လုရီကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော သူ၏ မှိုင်းဝါးသော မျက်လုံးများဖြင့် တုန်ယင်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
"မထင်မှတ်စရာပဲ... ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်းကြယ်မိုးကြိုးကပ်ဘေးက တကယ်ရှိနေတာပဲ။ ငါက ရှေးခေတ်က လူတွေ လျှောက်ဖွထားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုသက်သက်လို့ပဲ အမြဲထင်နေခဲ့တာ။"
အဘိုးကြီး၏ စကားကို ကြားသော် ယခင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော ဝူချင်းဖုန်းကဲ့သို့ အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် ယခုအခါ မျက်နှာပျက်ကာ စိုးရိမ်သောကများ လွှမ်းခြုံလာတော့သည်။
အဝေးတစ်နေရာမှ သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့သည် လုရီကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဆရာ... စီနီယာအစ်ကို... တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။"
လင်းလောင် တောင်ထိပ် သခင်မ တစ်ဦးသာလျှင် မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေသေးပြီး နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက် ကွေးရုံမျှ ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။
"ဟက်... ဒီလောက် ဆန်းကြယ်မိုးကြိုးကပ်ဘေးလောက်လေးနဲ့ ဒီကောင်လေးကို ဘေးဖြစ်အောင် လုပ်လို့ ရမယ် ထင်နေတာလား။"
လင်းလောင်တောင်ထိပ် သခင်မ၏ မာန်ပါသောစကားကို ကြားသော် သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်သားပဲ! ကျွန်မ သိသားပဲ၊ စီနီယာအစ်ကိုက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ ဆိုတာ!"
ဝူး...
ထိုစဉ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြိုကျမတတ် တုန်ခါသွားစေသော နဂါးဟိန်းသံကြီး တစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နိမ့်သော ကျင့်ကြံသူတို့၏ နားများမှာ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်ကျလာပြီး အချို့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တည်ထောင်ခြင်း တပည့်များမှာမူ နားနှစ်ဖက်ကို အုပ်ကိုင်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ကောင်းကင်မှ အရှိန်မဲ့စွာ ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။
လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြ၏။ မည်းနက်သော တိမ်တိုက်များ ရှိရာသို့ မယုံနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
မိုးကြိုးစစ်စစ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမနဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ကမ္ဘာပျက်မည့်အလား ဟိန်းဟောက်သံပေးကာ တိမ်တိုက်များထဲမှ ကိုယ်တစ်ပိုင်းကို ထိုးထွက်လာပြီး လုရီထံသို့ အသက်လုတိုက်ခိုက်တော့သည်။
ဤနဂါးကြီးမှာ အဆုံးမရှိသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှယ် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။ အနည်းဆုံး လီပေါင်းများစွာ ရှည်လျားလေ၏။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်တာအိုဖိအားသည် နဂါးကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကိုသာ ပြလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်သော ဖိအားကြောင့် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါကွဲအက်သွားသည်။ သဲကန္တာရများသည် ချော်ရည်ပွက်ပွက်ဆူနေသော မီးလောင်မြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ မီတာရာပေါင်းများစွာ ကျယ်သော အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး လီပေါင်းရာချီအထိ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းနှင့်အတူ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။
ဤသို့ ဧရာမ မိုးကြိုးနဂါးကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လုရီ၏ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖုန်မှုန့်တစ်စမျှပင် အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
မိုးကြိုးနဂါးကြီးသည် အမျက်ခြောင်းခြောင်းထကာ ဟိန်းဟောက်၏။ သူ၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ကောင်းကင်ရှိ လုရီကို တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်လေ၏။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူများအကြား ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှု ဖြစ်ပေါ်ကာ အသံပင်မထွက်နိုင်သော အာမေဋိတ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ဤအခိုက်တွင် နဂါးကြီးမှ မျိုချခံလိုက်ရပြီးနောက် လုရီသည် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားက အရှင်လတ်လတ် ကြိတ်ချေနေလေ၏။
လုရီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ပင် မီးလောင်ကွက်များ၊ စုတ်ပြဲနေသော ဒဏ်ရာများ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာ၏။
သို့သော် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ အင်မော်တယ်နိယာမ စီးဆင်းသွားသည်နှင့် ဒဏ်ရာများမှာ ပေါ်ပေါက်လာသည်ထက် ပိုမြန်သောနှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားလေသည်။
လုရီသည် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲတွင် တစ်ချင် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ရုတ်ချည်းဉာဏ်အလင်းရမှုများကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ အနှစ်သာရ၊ အင်မော်တယ်နိယာမနှင့် အစစ်အမှန်နဂါး တာအိုပုံစံများကို စတင် နားလည် သဘောပေါက်တော့သည်။
"ဒီမိုးကြိုးနဂါးက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး သုတေသနပစ္စည်းပဲ! ဒီအခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုးရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းနိယာမနဲ့ အစစ်အမှန်နဂါးရဲ့ တာအိုကို ငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ်နိယာမထဲမှာ အရည်ကျိုပေါင်းစပ်ပစ်မယ်! ငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးသိုင်းကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားစေရမယ်!"
ဤအတွေးဖြင့် လုရီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော တာအိုပုံစံအမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ခုချင်းစီမှာ အဆက်မပြတ် ပုံစံပြောင်းလိုက်၊ ပြန်လည်ပျက်ပြယ်သွားလိုက် ဖြစ်နေ၏။
ဤသည်မှာ လုရီက အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးသိုင်းစွမ်းရည်၏ ပုံစံသစ်များကို စိတ်ကူးဖြင့် ပုံဖော်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ စမ်းသပ်ပြီး အမှားများ ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်တော့သည်။
သို့သော် လုရီသည် ဉာဏ်အလင်းလက်ဖက်ရည်ကို အဆက်မပြတ် သောက်သုံးနေသဖြင့် သူ၏နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။ ရုတ်ချည်းဉာဏ်အလင်းရသည့် အခြေအနေအောက်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုကိုယ်ပွားမှာလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ တာအိုတေးသံများက အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။
လုရီ၏ အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးသိုင်းနည်းစနစ်အပေါ် အတွေးအခေါ်များသည် အချိန်နှင့်အမျှ တိုးတက်လာသည်။ အသစ်သော တာအိုပုံစံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲကာ မခန့်မှန်းနိုင်သော အရှုပ်အထွေးများကို ဆောင်ကြဉ်းလျက် အင်မော်တယ်စိတ်ဆန္ဒ၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအနှစ်သာရနှင့် အစစ်အမှန်နဂါး၏ တာအိုပုံစံများကိုလည်း အလားတူ သယ်ဆောင်ထားလေသည်။
တာအိုပုံစံသည် မရေမရာ တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လုရီ၏ နဖူးထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားလေ၏။
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် လုရီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးပုံစံများသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစစ်အမှန်နဂါးတာအိုပုံစံများနှင့် ယှက်နွယ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင်နဂါးအရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းကာ ဟိန်းဟောက်လာတော့သည်။
လုရီ၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး မိုးကြိုးပုံစံများဖြင့် အမှတ်အသားမရှိတော့သော်လည်း သူ၏ရုပ်ခန္ဓာ၏ အားအင်မှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်းသားရဲတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါသည် လုရီထံမှ ထုတ်လွှတ်နေ၏။
အသစ်သော အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးသိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့လေပြီ။
အဝေးတစ်နေရာမှ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် မိုးကြိုးနဂါးအတွင်းရှိ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည်။
သူမ၏ ယခင်က အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသော မျက်လုံးများတွင် ယခုအခါ အံ့ဩခြင်းအရိပ်အယောင်များ သန်းနေပြီး တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
"ဒီကောင်လေးကတော့... အဆင့်တက်တိုင်း ငါ့ကို အံ့ဩအောင်လုပ်နိုင်တာပဲ။ ဒီအရှိန်အဝါနဲ့ဆို... သူ အင်မော်တယ်ကျမ်းတွေကို တကယ်ပဲ ဖော်ထုတ်တွက်ချက်နိုင်လောက်တယ်။ လူ့ဘုံမှာနေပြီး အင်မော်တယ်ကျမ်းတွေကို ဖော်ထုတ်တွက်ချက်နိုင်တယ်ဆိုတာ... ဒီကောင်လေးက ကောင်းကင်ဘုံကို အန်တုနေတာပဲ!"
ဤအတွေး ဝင်လာသည့်အခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
ဤသည်မှာ လုရီက အင်မော်တယ် နိယာမ စွမ်းအားမျှင် တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းထက်ပင် အဆထောင်ပေါင်းများစွာ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းလှ၏။ ခံစားသိရှိခြင်းနှင့် ဖော်ထုတ်တွက်ချက်ခြင်းမှာ လုံးဝကွဲပြားသော အရာနှစ်ခု ဖြစ်သည်လေ။ အင်မော်တယ်မဖြစ်သေးဘဲ နိယာမများကို ခံစားသိရှိနိုင်သူများ ရှိကောင်းရှိနိုင်ကြသည်တကား။
သို့သော် မိမိ၏နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို၊ သေမျိုးဘုံ၌နေ၍ အင်မော်တယ်ကျမ်းများအထိ မြင့်မားစွာ ဖော်ထုတ်တွက်ချက်နိုင်ခြင်းမှာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မအတွက်ပင် မခန့်မှန်းနိုင်စရာ ဖြစ်နေ၏။
ကောင်းကင်မိုးကြိုးမှာ မပြီးဆုံးသေးဘဲ ကျင့်ကြံသူတစ်စုမှာ အဝေးမှ အစစ်အမှန်နဂါးကို ကြည့်နေကြသည်။ တိမ်ဖြူဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဉာဏ်အလင်းတာအိုအလင်းရောင် ပေါ်လာမည်ကို အတန်ငယ် မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြပြီး မူလ ကျောက်စိမ်းမည်းတောင်ထိပ်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လုရီ၏ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ကာ ထိတ်လန့်သော မျက်နှာများဖြင့် ရှိနေကြတော့သည်။
ထိုစဉ် မှိုင်းဝါးသော တာအိုအလင်းရောင်တစ်ခု စုစည်းလာသည်။ မယုံနိုင်လောက်သော အရောင်အဆင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကြည့်ရှုသူအလိုက် မတူညီစွာ မြင်တွေ့ကြရ၏။
တာအိုအလင်းရောင်အတွင်းမှ ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် မိမိတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော နိယာမများကို ခံစားသိရှိနိုင်ကြသည်။
"လာပြီ!"
တိမ်ဖြူဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးများ မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်လာ၏။ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်စိမ်းနက်တောင်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တာအိုအလင်းရောင်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
"ဒါက ဘာကြီးလဲ?"
"ဘာဖြစ်တာလဲ! ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေအပေါ် နားလည်မှုအသစ်တွေ ရုတ်တရက်ကြီး ရလာသလိုပဲ!"
ကျင့်ကြံသူများမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ထို့နောက် တိမ်ဖြူဂိုဏ်းမှ တပည့်များ ဉာဏ်အလင်းရမှုတွင် နစ်မြုပ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဤတပည့်များ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် အဆင့်တက်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြလေသည်။
လုရီက အဆင့်ချိုးဖြတ်တိုင်း ဤသို့သော တာအိုအလင်းရောင်ကို ထုတ်ပေးမည်ဆိုပါက သူတို့လည်း ရူးမတတ် ပျော်ရွှင်ကြမည်ပင်။
ကျောက်စိမ်းနက်တောင်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် နောက်မကျတော့ဘဲ အလားတူ ဉာဏ်အလင်းရမှုတွင် နစ်မြုပ်သွားကြလေတော့၏။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် မိုးကြိုးနဂါးကြီး ဟိန်းဟောက်သံသာ ကြားနေရ၏။
လုရီသည် မိုးကြိုးနဂါး၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။ မိုးကြိုးပင်လယ်ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရ၏။
အသစ်သော အင်မော်တယ်အစစ်အမှန်နဂါးနည်းစနစ်ကို စုစည်းပြီးနောက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမှာ မပြီးဆုံးသေးသလို သူ၏ ရုတ်ချည်းဉာဏ်အလင်းရမှုမှာလည်း မပြီးဆုံးသေးပေ။ လုရီသည် ချက်ချင်းပင် အခြားသော ကဏ္ဍများကို စတင်ခံစားသိရှိလာသည်။
သူသည် မူလက မိမိကိုယ်ပိုင် မဟာယာနအခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခုကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်ရမည်ကို သဲလွန်စမရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မိုးကြိုးနဂါးအတွင်း၌ တည်ရှိနေစဉ် လမ်းညွှန်ချက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။
"ဒီအခွင့်အရေးပဲ!" လုရီ၏ ရင်ထဲတွင် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ "ဒီအခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး မဟာယာန အခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခုကို ငါကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်ပြမယ်!"
အခန်း ၃၆၃ - မဟာယာန အခင်းအကျင်းကြီးကို ဖော်ထုတ်ခြင်း...
~လုရီ၏ တွေးခေါ်လမ်းကြောင်းမှာ ရိုးရှင်းပြီး ရက်စက်လှသည်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို သူ၏ ဓားတာအိုနားလည်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ဆင့်ခေါ်၍ ဓားတစ်သောင်းကို ထုလုပ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တာအို၏ ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာကို သယ်ဆောင်ကာ ရန်သူအားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။
ပေါင်းစည်းခြင်းအခင်းအကျင်းကို ဖော်ထုတ်သည့်အတွက် လုပ်ငန်းတာဝန်ဆုလာဘ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် လုရီ၏ အခင်းအကျင်းတာအိုနယ်ပယ်မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး မဟာယာနနယ်ပယ်မှ အခင်းအကျင်းတာအိုကျင့်ကြံသူများကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုသို့သော အခင်းအကျင်းကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်ပင် မဟာယာနနယ်ပယ်၏ အခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ဖော်ထုတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလှပေမည်။ ထို ဉာဏ်အလင်းရောင်ခြည်တစ်ချက်မရှိဘဲ နှစ်တစ်ထောင်ပင် မလုံလောက်နိုင်ပေ။
ဤအခိုက်တွင် လုရီသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအလယ်၌ ရုတ်ချည်းဉာဏ်အလင်းရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့်၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံပေးသော အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်တကား။
လုရီသည် မိုးကြိုးပင်လယ်တွင် နစ်မြုပ်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများက အဆုံးမရှိသော အခင်းအကျင်းပုံစံများကို တစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ခြေရာခံနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသိပ်သည်းလှ၏။ သာမန်လူများကို မဆိုထားနှင့်၊ အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်းတာအိုကျင့်ကြံသူများ မြင်တွေ့လိုက်ရပါက သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ရူးသွပ်သွားနိုင်ပေသည်။
ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် နက်နဲသော တာအိုစွမ်းရည်များနှင့် နိယာမများကို စောစီးစွာ တွေ့ကြုံရခြင်းသည် ကောင်းသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ သူတို့သည် တာအို၏ ဖမ်းစားမှုကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်ပြီး တာအိုထဲသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားကာ ရူးသွပ်သွားနိုင်လေသည်။
သို့သော် လုရီအတွက်မူ ဤသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
အခင်းအကျင်းပုံစံများကို ဆက်လက်ရေးဆွဲနေသည်နှင့်အမျှ ကျယ်ပြန့်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်နဲသော အခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏အမြင်အာရုံကို ပြည့်နှက်သွားစေတော့၏။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး အတန်ကြာသော်...
ကျင့်ကြံသူအားလုံး တာအိုအလင်းရောင်တွင် နစ်မြုပ်ကာ မိမိတို့၏ တာအိုစွမ်းရည်များကို ဆင်ခြင်နေစဉ် ကောင်းကင်ရှိ မည်းနက်သော တိမ်တိုက်များမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်လာသည်။ စီးဆင်းနေသော တာအိုအလင်းရောင်အောက်တွင် အခင်းအကျင်းပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ရေးဆွဲခံနေရကာ နောက်ဆုံးတွင် လီပေါင်းရာချီ ကျယ်ပြန့်သော ဧရာမအခင်းအကျင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။
အခင်းအကျင်းကြီးသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များအောက်တွင် တည်ရှိပြီး စီးဆင်းနေသော အလင်းရောင်ဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသည်။ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ၎င်းထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ စတင်လက်လာတော့သည်။
ကောင်းကင်မိုးကြိုးသည် ထိန်းချုပ်မှုမဲ့စွာ မိုးကြိုးပင်လယ်အဖြစ် လောင်းကျလာသကဲ့သို့ပင်။
ဂျုန်း! ဂျုန်း! ဂျုန်း!
ချလန်း! ချလန်း! ချလန်း!
မိုးကြိုးအလင်းတန်းသည် အခင်းအကျင်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ နောက်ဆုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ခရမ်းရောင်ဓားရှည်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ခရမ်းရောင်ဓားရှည်များသည် သိပ်သည်းများပြားလှ၏။ အရေအတွက်မှာ သောင်းနှင့်ချီကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားလေတော့သည်။
ဤအသွင်ပြောင်းလဲမှုကို လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
လုရီ၏ တာအိုအလင်းရောင်သည် သူမအပေါ်တွင်ပင် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော်လည်း သူမ၏ ဉာဏ်အလင်းရမှုအခြေအနေမှာ တိမ်သဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အထူးတလည် မကောင်းမွန်လှပေ။
အခင်းအကျင်းကြီး ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခိုက်တွင် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ရှိ တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသော အခင်းအကျင်းပုံစံများနှင့် စုစည်းနေသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းဓားရှည်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမသည် ခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းသွားတော့၏။
"ဒီအခင်းအကျင်းကြီးက... ကောင်းကင်မိုးကြိုးကိုတောင် သူ့အတွက် အသုံးချနေတာလား။ ဒီကောင်လေး ကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်လိုက်တာလား။"
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ နီစွေးလှပသော နှုတ်ခမ်းမှာ တွန့်သွားသည်။ မိုးကြိုးနဂါးအလယ်တွင် ရှိနေသေးသော လုရီကို ကြည့်ကာ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးဆိုးများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
"ဒီကောင်လေးက ဘာသတ္တဝါလဲ။ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တိုင်း ဉာဏ်အလင်းရပြီး ရလာတဲ့ အတွေးအမြင်တွေက တစ်ခါထက်တစ်ခါ ပိုပြီးတော့ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။"
ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်နယ်ပယ်သို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်ပြီး မဟာယာနအခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းသည် အလွန်မြင့်မားသော အခက်အခဲတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာ၏။
ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် လုရီ၏ ယခင်က အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးနည်းစနစ်သစ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကြောင့် ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်ရာ လက်ခံရန် ပိုမိုလွယ်ကူနေတော့သည်။
သို့သော် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော အခြားကျင့်ကြံသူများမှာမူ ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းဓားရှည်များကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့၏ အမြင်မှာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မကဲ့သို့ မကျယ်ပြန့်ဘဲ လုရီ၏ ယခင်က အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးသိုင်းနည်းစနစ်သစ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် မဟာယာနအခင်းအကျင်းကြီး စုစည်းခြင်းမှ ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကိုမူ သူတို့ပင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြရ၏။
"ဒီအခင်းအကျင်းကြီးက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကိုသုံးပြီး ဓားတစ်သောင်း ဖန်တီးတယ်တဲ့။ ဓားအလင်းတန်းတွေမှာ အလွန်ထက်မြက်တဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒတွေ သယ်ဆောင်ထားပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုးရဲ့ အဖျက်အားနဲ့ ဓားနယ်ပယ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားပုံပဲ။"
"ဒီအခင်းအကျင်းကြီးက ဘာလဲ။ ငါ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအလယ်မှာ အခင်းအကျင်းကြီးက ဘယ်လိုပေါ်လာနိုင်မှာလဲ။"
အစပိုင်းတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း ထို့နောက် မိုးကြိုးနဂါးဘက်သို့ ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။
ထိုအခိုက်မှာ အကြီးအကဲမင်သည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆို၏။
"ကလေးလု ဉာဏ်အလင်းရပြီး ရလာတဲ့ အခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား။"
လူတိုင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခဏတာ ဆိတ်ငြိမ်သွားကြ၏။
ထို့နောက် ဝူချင်းဖုန်းက ဆို၏။
"တူတော်မောင်လုက ထူးခြားတဲ့ကံကောင်းမှုတွေရှိပြီး အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်တဲ့အရာတွေ ရတတ်တယ်။ ဒီအခင်းအကျင်းကြီးက ရှေးဟောင်းကျမ်းတွေမှာတောင် မှတ်တမ်း မတင်ထားတဲ့ နက်နဲတဲ့ အခင်းအကျင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ဝူချင်းဖုန်း၏ စကားကို ကြားသော် လူတိုင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဤသည်မှာ လုရီ ကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်ခဲ့သော အရာတစ်ခုဟု မည်သူမျှ မထင်ကြပေ။
ကျောက်စိမ်းနက်တောင်မှ မူလမဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးသည် သူ၏အကြည့်များတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ မိုးကြိုးဓားများကို ကြည့်ရင်း၊
"ဒီအခင်းအကျင်းကြီးက... မဟာယာနနယ်ပယ်အဆင့် ရှိလောက်တယ်မလား။ အဲ့ဒီမိုးကြိုးဓားတွေထဲက တစ်ချောင်းကတောင် ငါ့ကို မရဏတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရသလို ခံစားချက်မျိုး ပေးနေတယ်။"
လူအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ယခုအခါ တိမ်ဖြူဂိုဏ်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းနက်တောင်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အလွန်အမင်း တက်ကြွနေကြသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ လုရီက အရည်အချင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး သူ့ရဲ့ အခင်းအကျင်းတာအိုနယ်ပယ်က နက်နဲတယ်။ သူက ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်နယ်ပယ်ကို ယခုမှ ချိုးဖြတ်ဝင်ရောက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ မဟာယာနအခင်းအကျင်းကြီးတစ်ခုကို ရေးဆွဲနိုင်တယ်။ တကယ်ပဲ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတယ်!"
"ဒါက အခင်းအကျင်းအင်မော်တယ်တစ်ပါး ပြန်ဝင်စားတာနဲ့ ဘာထူးလို့လဲ!"
"တိမ်ဖြူဂိုဏ်းမှာ လုရီ ရှိနေသရွေ့ အနာဂတ်မှာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်!"
မူလက ကျောက်စိမ်းနက်တောင်နှင့် သံမဏိနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် သူတို့၏ ဂိုဏ်းများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းသည် ကြီးမားသော မလိုလားမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။
ယခု လုရီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရည်အချင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျင့်ကြံသူအားလုံး အံ့ဩသွားကြပြီး သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်မျိုး ပေါ်လာသည်။
"ငါတို့ဂိုဏ်းတွေ ပျက်စီးသွားတာက ကံဆိုးတာမဟုတ်ဘူး... ကံအကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်နေတာပဲ! ငါတို့က တိမ်ဖြူဂိုဏ်းသားတွေ! အနာဂတ်ရဲ့ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီ!"
ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ရုတ်တရက် ပိုင်ဆိုင်မှုအသိစိတ်တို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ကောင်းကင်ရှိ အခင်းအကျင်းပုံစံများသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သိပ်သည်း၍ ဩဇာအာဏာကြီးမားသော မိုးကြိုးဓားများမှာလည်း အလားတူ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ထို့နောက် လီပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး လှိုင်းထနေသော တောင်တန်းကြီးလို မိုးကြိုးနဂါးကြီးသည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်ပေးကာ စဉ်ဆက်မပြတ်ကျုံ့သွားပြီး ဗဟိုနေရာသို့ စုစည်းသွားလေသည်။
မကြာမီ မိုးကြိုးနဂါးကြီးသည် မိုးကြိုးအလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လုရီ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူက လုံးဝစုပ်ယူလိုက်တော့သည်။
လုရီသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များအောက်တွင် ဝေဟင်၌ ရပ်နေ၏။ ဆီးနှင်းထက် ဖြူဖွေးသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ သန့်စင်လှသည်။
သူ၏ ဆံပင်များက ပခုံးပေါ်တွင် ဝဲကျနေပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် ကောင်းကင် မိုးကြိုး လျှပ်စီးများ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေကာ သူသည် ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသော အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။