← Chapters

အခန်း (၄၀၀-၄၀၂)

Vol. 27 Ch. 400-402

အခန်း (၄၀၀-၄၀၂)

Vol. 27 Ch. 400-402

အခန်း ၄၀၀- မဟာယာန အဆင့်ကို ပူးပေါင်း၍ ခုတ်ဖြဲခြင်း ...

~"လုရီ၊ သေစမ်း!!"

ရေနက်နဂါးကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်သည့်အစွမ်းပါသည့် ကတ္တရာစေးလိုမည်းနက်သော မှော်ရေစွမ်းအင်တန်း တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မှော်ရေစွမ်းအင်တန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လုရီကို ဦးတည်လာသော်လည်း လုရီမှာ အံ့ဩလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေဆဲ။ သူ၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် လိပ်နက် နတ်သားရဲကို သူ့ရှေ့တွင် ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ လိပ်နက်က ကမ္ဘာမြေကြီးကိုပင် ထမ်းထားသည့်အလား ခိုင်မာစွာ ကာဆီးထားလိုက်သည်။

လိပ်နက်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော တောင်တန်းများ ကောင်းကင်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရေစွမ်းအင်တန်းကို တားဆီးလိုက်၏။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း!!

ရေစွမ်းအင်တန်းသည် တောင်တန်းများကို ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် လိပ်နက်၏ ကျောကုန်းကို ထိမှန်သွားသည်။

ဘုန်း!!

လိပ်နက်၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းကျော်အထိ နောက်သို့လွင့်စဉ်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပါ၏။

သူသည် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ တောင်တန်းများကို စုစည်းပြီး မော့မင်ထံသို့ ပြန်လည် ဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။ အခြား နတ်သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် သုံးခုကလည်း လက်တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

လုရီသည် လေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာရပ်လျက် ခနဲ့ပြုံးဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ပင်လယ်မျိုးနွယ်က ခွေးအိုကြီး၊ မင်းငါ့ကို မထိနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့အမျိုးအနွယ်တွေ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သေဆုံးသွားတာကိုပဲ ကြည့်နေလိုက်!"

လုရီ၏ စကားများက မော့မင်၏ ဒေါသကို ဆီလောင်းလိုက်သည့်အလား သူသည် အဆက်မပြတ်ဟိန်းဟောက်ကာ သိုင်းပညာအမျိုးမျိုးကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းရတနာပစ္စည်းများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

သို့သော် နတ်သားရဲလေးပါး ပုံရိပ်ယောင်များကလည်း အားမနည်းချေ။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ခုချင်းစီ တားဆီးထားပြီး မိုးကြိုးဓားပေါင်း သန်းချီဖြင့် သိပ်သည်းစွာ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် မော့မင်နှင့် တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်နေ၏။

သို့တိုင် မော့မင်သည် သူ၏ ခိုင်မာသော ရေနက်နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုးလျက် တိုက်ခိုက်မှုအများအပြားကို အတင်းခံဆောင်ကာ လုရီကို တိုက်ရိုက်သတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

မူလပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် မော့မင်သည် ပို၍အားကောင်းလာသည်။ မော့မင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအကြိမ်ကြိမ်ကြောင့် လုရီပင်လျှင် အကြိမ်ကြိမ် သွေးများ ဝေါ့ခနဲ အန်ချနေရသည်။

ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ လုရီကိုယ်တိုင်ကလည်း အားမနည်းပါချေ။ အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်သော မှော် ကြယ်တာရာခေါင်းလောင်းဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့်အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ သာမန်မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် သာလွန်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

မော့မင်က သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ခြင်းကပင် သူ၏ ကြီးမားသော အစွမ်းကို သက်သေပြနေပြီဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲသည် အချိန်အတော်ကြာမြင့်ပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှောင်မိုက်ကျလာသည်။ ထိုနေရာသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများ၊ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် နေရာတိုင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍သာ မြေပြင်ပေါ်တွင်သာဆိုလျှင် ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့်တိုက်ပွဲများက ကီလိုမီတာ သောင်းချီသော ဒေသကို သေမင်းတမန်မြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

ဤသို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့်

တိုက်ပွဲတွင် လုရီတစ်ဦးတည်းက မဟာယာနနယ်ပယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးကို ထိန်းထားပြီး ကျန်ရှိသော ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယွင်ရှီးက ပင်လယ်မျိုးနွယ်၏ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ယွင်ရှီး အစပိုင်းတွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နဂါးနက်အပြင် နောက်ထပ် သုံးဦး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရေနက်နဂါးနက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဆက်တိုက်သေဆုံးသွားသဖြင့် ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ပွဲကွင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း အသာစီးရလာပါတော့သည်။

မော့မင်သည် လုရီ၏ မဟာအခင်းအကျင်းအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေရုံမှတစ်ပါး လုံးဝ အရေးမသာနိုင်တော့ချေ။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက်...

အဝေးဆီမှ ချောက်နက်ကြီးပမာ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါသုံးခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အားလုံးမှာ မဟာယာနနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြ၏။

"လင်အဘိုးကြီး! အသက်ရှင်သေးရဲ့လား? ငါတို့လာပြီ!"

"ပင်လယ်မျိုးနွယ် ပမွှားတွေ၊ သေဖို့ပြင်ထားကြစမ်း!!"

ဟိန်းဟောက်သံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေပြီး အလင်းတန်းသုံးခုက အဝေးမှ ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ဤအဖြစ်ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ပင်လယ်မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာများမှာ မည်းပုပ်သွားပြီး အရှေ့အလင်းမြို့မှ လူများမှာမူ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။

ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲကွင်းတွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အနည်းငယ် မောပန်းနေကြပြီ။ ထိုကြွေးကြော်သံကို ကြားသောအခါ ပင်လယ်မျိုးနွယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"စစ်ကူတွေလား? ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာရတာလဲ?!"

"မဟာယာန ကျင့်ကြံသူသုံးယောက်၊ သုံးယောက်တောင် ရောက်လာပြီ!"

မော့မင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ အတပ်သိလိုက်တော့၏။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲသည် ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွား၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အရှေ့အလင်းမြို့မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာမူ အားတက်ရွှင်လန်းနေကြသည်။

"စစ်ကူတွေ ရောက်ပြီ!"

"ကောင်းလိုက်တာ! ဒီပင်လယ်မျိုးနွယ်ကောင်တွေကို ဒီမှာ အကုန်သတ်ပစ်ကြစို့!"

အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဆီမှ လင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟားဟား! အဘိုးကြီးတွေ တော်တော် နောက်ကျတာပဲ! ဒီကိုတက်ခဲ့ကြ၊ ဒီနေ့ ဒီရေနက်နဂါး ပမွှားတွေကို ကျုပ်တို့ အပြတ်ရှင်းပစ်ကြမယ်!"

ထို့နောက် အေးစက်သောအသံတစ်ခုက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ပင်လယ်မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများ၊ ဆုတ်ခွာကြ!"

အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်တွင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံများကြားမှ

လင်ယွမ်ဖုန်း၏ အေးစက်သောအသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"အခုမှ ထွက်သွားချင်တယ်ဟုတ်လား? ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြ!!"

အောက်ဘက်တွင် မော့မင်သည် လုရီကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"လုရီ၊ ဒီကိစ္စ မပြီးသေးဘူး။ နောက်တစ်ခါတွေ့ရင် မင်းအသက်ကို ငါကိုယ်တိုင် ယူမယ်!"

ထိုစကားကို ကြားသော် လုရီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး အေးစက်စက်နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ခနဲ့ပြုံးဖြင့် ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ခွေးအိုကြီး၊ နောက်တစ်ခါဆိုတာ ရှိဦးမယ်လို့ မင်းတကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း လွတ်မယ်မထင်နဲ့။"

"မင်းက ငါ့ကို တားနိုင်မယ်ထင်နေတာလား?! မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လေ"

ဟု မော့မင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

တဆက်တည်း၌ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှော်ရေစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ နတ်သားရဲလေးပါး ပုံရိပ်ယောင်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်ကာ မော့မင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးဓားများကလည်း ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မော့မင်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းတိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

မော့မင်သည် အကြိမ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်ကာ သိုင်းပညာများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းရတနာပစ္စည်းများကို အရူးအမူး ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြင်သို့ တဟုန်ထိုးထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မဟာယာနနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မော့မင်၏ အစွမ်းမှာ သဘာဝအတိုင်း အံ့ဩစရာကောင်းလှရာ မဟာအခင်းအကျင်းကြီးကို ချိုးဖျက်ကာ တိုက်ပွဲကွင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

အခန်း ၄၀၁- မဟာယာန အဆင့်ကို ပူးပေါင်း၍ ခုတ်ဖြဲခြင်း ...

~လုရီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လျှပ်တပြက်လက်သွားသည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ သူ မော့မင်ကို ထွက်ပြေးခွင့်

မပေးနိုင်။ အကြောင်းမူကား၊ ဤသည်မှာ သူ၏ အလုပ်အတွက် ဆုလာဘ်များနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ အကယ်၍သာ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါကအလုပ် ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်အမင်း ရက်ရောမည်မှာ သေချာလှ၏။

လုရီသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အသေးစားသိုင်းကို သုံးကာ မော့မင်၏ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူ၏ လက်များက မန္တာန်များကိုဖွဲ့စည်းကာ ကောင်းကင်ဖြိုခွဲ စည်းတံဆိပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ သူ၏ ညာလက်ကမူ တုန်ခါအလင်းဓားကို ဝင့်ကာ ကောင်းကင်ဓားကိုးချက်နှင့် နွေဦးဝါနှင့် ကောင်းကင်ပြာ ဓားသိုင်းနှစ်ခုလုံးကို တပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လုရီ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုများသည်လည်း မဟာယာနနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ် လေသည်။

နတ်သားရဲလေးပါး ပုံရိပ်ယောင်နှင့် သန်းချီသော မိုးကြိုးဓားများအတူ သူသည်

မော့မင်ကို နောက်သို့ ပြန်လည် တွန်းပို့လိုက်သည်။

မော့မင်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးနီရောင် ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်သည်။ သူ အရူးအမူး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"လုရီ၊ မင်း ငါ့ကို တားရဲတယ်?! မင်း သေချင်နေတာလား!!"

လုရီသည် ဤမျှ အနီးကပ် ရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မော့မင်သည် သူ၏လက်သည်းဖြင့် ကုပ်ဆွဲလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်သော ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာပင်။

ထိုဓားရှည်က ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှောင် ဓားအလင်းတန်း

တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် နှစ်ပိုင်းခွဲနိုင်သည့်အလား၊ အတိုင်းအဆမရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

လုရီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ၊ မင်းကို ငါ တားကို တားမယ်"

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က မန္တာန်များ ဆင့်ခေါ်ပြီး ညာလက်က တုန်ခါအလင်း ဓားကိုကိုင်ထားလျက်၊ သူ၏ကိုယ်တွင်းမှ သက်တံရောင်မြူခိုးများ လှိုင်းထန်လာပြီး ပြင်းထန်သော တာအိုအလင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏

အခြေတည်ဝိညာဉ်က တာအိုသံစဉ်များကို ရွတ်ဆိုနေပြီး လှိုင်းထန်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။

သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဓားတာအိုနယ်မြေ ဖွဲ့တည်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အစစ်အမှန်နဂါးပုံရိပ်ယောင်များ ဟိန်းဟောက်ကာ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးအလင်းများ လျှပ်တပြက်လက်နေသည်။

လုရီသည် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ချွင်းချက်မရှိ ထုတ်သုံးလိုက်လေပြီ။

အဆုံးစွန်အဆင့် သိုင်းပညာများ၊ ဓားသိုင်းတာအိုနယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုနှင့် အင်မော်တယ်မိုးကြိုးနဂါးသိုင်းတို့ အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့်

လုရီ၏ ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကျကာ တွင်းနက်ကြီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဓားအလင်းတန်း၊ စည်းတံဆိပ်ကြီးနှင့် မည်းနက်သောဓားရှည်တို့ တိုက်ခိုက်မိချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းမှာ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။

ထို့နောက် လုရီသည် နောက်သို့လွင့်စဉ်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ ယိုစီးကျလာသည်။

မော့မင်လည်း ထိုနေရာတွင်ပင် တုံ့ခနဲရပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်သားရဲလေးပါး ပုံရိပ်ယောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများက မော့မင်ကို တိုက်ခိုက်လာပြီး မိုးကြိုးဓားပေါင်း သန်းချီကလည်း သူ့ကို ဖိနှိပ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ရွာသွန်းလာသည်။

မော့မင်သည် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ဖိနှိပ်ခံရပြီး နောက်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။

အရှုံးမပေးလိုသော မော့မင်သည် ထပ်မံထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် လုရီက ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ မော့မင်၏ ကိုယ်သည် အကြိမ်ကြိမ် တုန်ခါကာ နောက်သို့ လွင့်ပျံပြီး သွေးများ အကြိမ်ကြိမ်အန်ထွက်နေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်မျှ မလျော့ကျဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းသလောက် ရဲရင့်နေသည်။

နတ်သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်နှင့် အဆုံးမရှိသော မိုးကြိုးဓားများနှင့်အတူ၊ ၎င်းသည် ကျော်လွှား၍မရသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေပြီး မော့မင်အတွက် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအားလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ လုရီသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနှင့် မဟာအခင်းအကျင်းကို သုံး၍ မဟာယာနအဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ထွက်ပြေးခြင်းမှ တားဆီးနေသည်တဲ့လား။

ဤသည်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအားလုံး၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကိုပင် ချေမွလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ပင်လယ်မျိုးနွယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် များများစားစား စဉ်းစားမနေနိုင်တော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကလည်း သဘာဝအတိုင်း အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ကြ တော့သည်။

"ပြေးမယ် ကြံတိုင်း ရမလား"

"ဒီအဘိုးကြီးအတွက် နေခဲ့စမ်း"

"ဟားဟားဟား! မင်းတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်အကြီးအကဲတွေတောင် ဒီမှာနေခဲ့တာ၊ မင်းတို့က အခုမှထွက်သွားရင် တော်တော် အလိုက်မသိရာကျမှာပေါ့ကွ?! သူတို့နဲ့အတူတူ နေခဲ့စမ်း..."

ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်လျက်၊ အခင်းအကျင်းပုံစံများ လင်းလက်နေကာ ပင်လယ်မျိုးနွယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအားလုံးကို အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

မူလကတည်းက ပင်လယ်မျိုးနွယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် တဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်ခံနေရပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အသက်လု ထွက်ပြေးလိုသော်လည်း ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက သူတို့ကို အလွယ်တကူ ထွက်သွားခွင့်ပေးမည်လော။

သူတို့သည် အသက်လု တားဆီးကြပြီး ယွင်ရှီးကလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အရူးအမူး ထုတ်ဖော်လျက် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဆဋ္ဌမအလွှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးကို မပြေးနိုင်ရန် ခိုင်မာစွာ တားဆီးထားသည်။

အလင်းတန်းသုံးခုသည် တိုက်ပွဲကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချက်ချင်းပင် အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုးတက်သွားသည်။ ထို့နောက်

လင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အကြီးအကဲယွဲ့၊ မိတ်ဆွေလေးလုရီကို အရင်သွားကူလိုက်! ငါတို့သုံးယောက်က ဒီကပ်ဘေးသုံးခုကို တားဖို့ လုံလောက်တယ်!"

"ဘာ?! မိတ်ဆွေလေးလုရီလည်း ဒီမှာရှိနေတာလား??"

မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူသုံးဦးလုံး မိန်းမောတွေဝေသွားကြသည်။

ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အရပ်မြင့်မားပြီး ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်နှင့် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

လုရီသည် ဤကျင့်ကြံသူကို မြင်ဖူးသည်။ သူ၏အမည်မှာ ယွဲ့ပုမျန်ဖြစ်ပြီး နတ်ဓားဂိုဏ်းမှ မဟာယာနအဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကာ သူ၏ စွမ်းရည်မှာ အလွန်အားကောင်းသည်။ ယွဲ့ပုမျန်လည်း ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ

မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လုရီကို မြင်သောအခါ ယွဲ့ပုမျန်သည်လည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အလို၊ မိတ်ဆွေလေးလုရီ၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီမှာရှိနေတာကိုး!"

ထိုအခါ လုရီသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ခပ်ရေးရေးပြုံးရယ်ကာ ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယွဲ့၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ၊ ဒီရေနက်နဂါးမျိုးနွယ်က ခွေးအိုကြီးကို အတူတူ သတ်ကြရအောင်!"

ယွဲ့ပုမျန်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်သည် အလွမ်းသယ်ရမည့်အချိန် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ပြီး မော့မင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မော့မင်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ

ယွဲ့ပုမျန်၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ်ကျုံ့သွားသည်။

"မဟာယာန ပဥ္စမအလွှာ... ကောင်လေး... မင်းက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာပါလား။ မဟာယာန ပဥ္စမအလွှာက ကျင့်ကြံသူကိုတောင် မင်း တားထားနိုင်တယ်"

ယွဲ့ပုမျန် အတိုင်းအဆမရှိ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လုရီ ပြသခဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တကယ်ပင် ချဲ့ကားလွန်းလှသည်။

သူ လုရီကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ခဲ့သည်မှာ ဓားတာအို အစည်းအဝေးတွင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က လုရီသည် ရွှေရောင်အမြုတေနယ်ပယ်၌သာ ရှိသေးသည်။ သူ၏ မျက်စိထဲတွင် လုရီသည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်း ရှိပြီး အနာဂတ် ကောင်းမွန်သော လူငယ်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်း လုရီသည် ဤအခြေအနေသို့ ကြီးထွားလာပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိထားဆက်ဆံရမည့် မဟာယာန ပင်လယ်မျိုးနွယ်ကို တစ်ဦးတည်းဖြင့် တားဆီးထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါကမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ယွဲ့ပုမျန်သည် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လုရီက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးကို နောက်တစ်ကြိမ်သုတ်လိုက်ပြီး ခပ်ပါးပါးပြုံးကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အလကားတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ သွေးတော်တော်များများ အန်ခဲ့ရတယ်ခင်ဗျ..."

ယွဲ့ပုမျန်: "..."

မင်းက ဟင်းလင်းပြင် ဥမင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မဟာယာနအဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တားဆီးထားပြီး သွေး

နည်းနည်းအန်တာကို အရင်းအနှီးလို့ ခေါ်နေတာလားကွာ...

ယွဲ့ပုမျန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖော်မပြနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုသည် တသိမ့်သိမ့်ခံစားလိုက်ရသည်။

အခုခေတ် လူငယ်တွေက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းကြုတ်နေကြပြီလား။

သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ အလွန်သတိကြီးစွာ ထားနေသော မော့မင်ကို ကြည့်ကာ မှာကြားလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီရေနက်နဂါးကို အရင်ဆုံး ပူးပေါင်းသတ်ဖြတ်ပြီးမှ အပေါ်တက်ပြီး

လင်အဘိုးကြီးကို သွားကူကြစို့!"

ယွဲ့ပုမျန်၏ အမြင်တွင် လုရီသည် ယခုအခါ မဟာယာန နယ်ပယ်၏ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် လုံလောက်သော အစွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လုရီက အငြင်းမပွားဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ! အကြီးအကဲ အရင်ဝင်ပါ၊ ကျွန်တော်က အခင်းအကျင်းနဲ့ ပိတ်ဆို့ပေးမယ်ဗျ!"

ယွဲ့ပုမျန်က တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မဟာအခင်းအကျင်းကြီးထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကြည်လင်သော ရေဓားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးရှပြီး ထိုးဖောက်နိုင်သော ဓားသိုင်းအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဓားသိုင်း တာအို နယ်မြေ။

ယင်းက မဟာယာနအဆင့် ဓားသိုင်း တာအို နယ်မြေပင်။

ယွဲ့ပုမျန်၏ ဓားသိုင်းတာအို နယ်မြေသည် လုရီလောက် မကောင်းသော်လည်း၊ သူ၏ သာလွန်သော ကျင့်ကြံမှုကြောင့် သူ၏ ဓားသိုင်းနယ်ပယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင်

ခံနိုင်ရည် မရှိလောက်အောင် ဖိအားပေးနိုင်ပြီး လုရီထက် များစွာ အားကောင်းလေသည်။

မော့မင်က ယွဲ့ပုမျန်ကို မကြည်မလင် ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ခွန်းတုံ့ပြန်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်၊ မင်းတို့ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလားကွ..."

ယွဲ့ပုမျန်က ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

"ငါးကတော့ သေလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ကတော့ ပြဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုအခါ လုရီကလည်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ခွေးအိုကြီး၊ စကားများလွန်းတယ်! သေစမ်း!"

သူ့အတွေး တစ်ချက်ဖြင့် နတ်သားရဲလေးပါး ပုံရိပ်ယောင်တို့က ဟိန်းဟောက်ကာ မော့မင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ မိုးကြိုးဓားကလည်း နတ်ဘုရား၏ အပြစ်ဒဏ် ကျရောက်သည့်အလား ရွာသွန်းလာတော့သည်။

မော့မင်သည် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် နက်ရှိုင်းသော ရေစွမ်းအင်များ စီးဆင်းလျက် ရူးသွပ်သွားသည်။

ယွဲ့ပုမျန်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မာန်သွင်းလိုက်သည်။

"နတ်ဓား ခုတ်ချက် ဖွဲ့တည်စေ..."

ကြည်လင်သော ရေဓားများအားလုံးသည် ကီလိုမီတာထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်သော ဧရာမဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ဖိအားပေးမှုဖြင့် မော့မင်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၄၀၂- လင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှလုံးသားမှ ထိခိုက်နာကျင်မှု...

~ချလွမ်း...

ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အဝေးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ဓားသံတစ်ချက်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခွင်လုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဟုန်နှင့် သဘာဝတရား၏ ကြီးကျယ်သော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသည့် နတ်ဓားသိုင်းကွက်သည် မော့မင်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းလာတော့သည်။

မော့မင်၏ မျက်ဆံများသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သေမင်းတမန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ကြီးမားလှသော ရေနက်နဂါးခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တရကြမ်း စီးဆင်းနေသော မှော်ရေစွမ်းအင်များအောက်တွင်၊ သူ့ရှေ့မှ အနက်ရောင် ဓားရှည်ကြီးသည် စွမ်းအားများကို စုပ်ယူပြီးနောက် ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးခွဲနိုင်လောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း...

ဓားနှင့် လှံတို့ ထိခတ်မိချိန်တွင် နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

တချိန်တည်းမှာပင်၊ ပြင်းထန်လှသော နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးသွားရာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများအားလုံး သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကပျာကယာပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာကြတော့သည်။

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအချို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင်မူ နောက်ဆက်တွဲ

အားလှိုင်းများကြောင့် သွေးစွန်း ဒဏ်ရာများပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါမှုများနှင့် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ကြည်လင်တောက်ပသော ပုံဆောင်ခဲဓားသည် အနက်ရောင်ဓားအလင်းတန်းကို ချေဖျက်ကာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းသည် မော့မင်ထံသို့ အရှိန်မပြတ် ဆက်လက်ကျဆင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

မော့မင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ သူ ရှောင်တိမ်းနေစဉ်မှာပင် သင်္ကေတလေးခု နတ်သားရဲများသည် ဟိန်းဟောက်သံများပေးလျက် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့ထံသို့ အရောက် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီးလေပြီ။

မိုးပြာစွန့်ခွာမီးလျှံ၊ အဆုံးမရှိသော ရေမြှားများ၊ ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးများနှင့် ချွန်ထက်သော လက်သည်းအလင်းတန်းများ… ဤတိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် မော့မင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို အပြီးတိုင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။

သူတို့၏ အထက်ဘက်ဆီမှမူ၊ အလွန်ပြင်းထန်သော အဖျက် စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မိုးကြိုးဓားများက အလုံးအရင်းဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုပြီးတစ်ခုသည် မော့မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့၏။ သူ၏ နဂါးအကြေးခွံ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ကွဲကြေသွားပြီး သွေးများက ပန်းထွက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ယခင်က လုရီကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်

မော့မင်သည် တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို တပြိုင်နက်တည်း မခံဆောင်ဝံ့ခဲ့ပေ။

ယခုမူ၊ နတ်ဓားသိုင်းကွက်ကို ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးပမ်းရင်း သင်္ကေတလေးခု နတ်သားရဲများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံယူခဲ့ရသည်။

ဤသို့သော အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို မော့မင်ပင် မခံနိုင်ဘဲ နေရာမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားတော့၏။

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် မော့မင်၏ အရှိန်အဝါသည် သိသိသာသာ အားနည်းသွားသော်လည်း၊ ယွဲ့ပုမျန်က သူ့ကို ပြန်လည်နာလန်ထူခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ချွင်......

ယွဲ့ပုမျန်သည် သူ၏ ဓားကွက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ ကြည်လင်သော ဓားသံက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင်

တဆက်တည်း ပေါ်ထွက်လာသော ဓားရှည်များသည် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့သော ဖိအားကို သယ်ဆောင်လျက် ဓားရှစ်စင်းအဖြစ် ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။

"နတ်ဓားအရိပ် ရှစ်ခု!"

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဓားရှည်ရှစ်စင်းသည် မော့မင်ထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ခုတ်ပိုင်းဝင်ရောက်သွားတော့၏။

မော့မင်သည် အံကြိတ်ကာ ခုခံကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ မှော်ရေစွမ်းအင်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းရတနာများကို တပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဓားရှည်များမှာမူ တားဆီး၍မရနိုင်ဘဲ ခုခံနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်ကာ မော့မင်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဖြတ်တောက်သွားလေသည်။

မော့မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရာမှာပင် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက်၊ တဖြည်းဖြည်းချင်း အပိုင်းအစ ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်အဖြစ် ပြတ်တောက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရာမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့တော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ အမိုက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်… ။

၎င်းမှာ မော့မင်၏ မူလ ဝိညာဉ်ပင်တည်း။

မော့မင်၏ မူလဝိညာဉ်သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။ သို့သော်၊ လုရီသည် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသော မိုးကြိုးဓားအလင်းတန်းများသည် မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး မော့မင်အား လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"မဖြစ်ဘူး!!!"

မော့မင်သည် အားကုန်ဟစ်အော်လိုက်သော်လည်း မိုးကြိုးဓားများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

မိုးကြိုးတွင် ပါဝင်သော အဖျက်စွမ်းအားသည် မူလဝိညာဉ်ကို သဘာဝအတိုင်း ချေဖျက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်အဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူ၏ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားနှင့် အလှမ်းကွာဝေးနေပြီဖြစ်သော မော့မင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်က တန်ခိုးထွားလှသော မဟာယာနအဆင့် ရေနဂါးကြီးသည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာရော ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝဥဿုံ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့လေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံး ခေတ္တခဏ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ပင်လယ်မျိုးနွယ်စု တပ်မတော်၏ ဦးဆောင်တပ်မှူးများထဲမှ တစ်ဦးသည် ဤသို့ အလွယ်တကူပင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်တကား။

ပင်လယ်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သောအမူအရာများ ပြသကြသော်လည်း၊ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အရူးအမူး အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ယွဲ့ပုမျန်က ပြုံးလိုက်ရင်း ဝမ်းသာနေသည်။

"ဟား ဟား၊ မဆိုးဘူးပဲ။ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုက မဟာယာနတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါတောင် မမျှော်လင့်ထားဘူး! ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါတို့ တကယ်ကို အမြတ်ကြီးရလိုက်တာပဲ!"

လုရီသည် လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ယွဲ့ပုမျန်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာယွဲ့၊ ဒီမှာ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုက

မဟာယာနအဆင့်က တစ်ယောက်တည်းမှ မဟုတ်တာ။ သူတို့ကို ဒီမှာပဲ အကုန်ထားခဲ့လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား။ ရေနက်နဂါး မျိုးနွယ်အတွက်တော့

တကယ့်ကို အဆုံးရှုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပဲ။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ယွဲ့ပုမျန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားပြီး လုရီအား ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်! လူငယ် တစ်ယောက်ရဲ့ သွေးဆူမှုကို အတိအကျ လိုအပ်နေတာ! လုပ်ကြတာပေါ့! လာ၊ ဟို ရေနက်နဂါး သုံးကောင်ကိုလည်း သွားရှင်းပစ်ကြစို့"

ထိုအခါ

လုရီက ကျိုးနွံသော အပြုံးတစ်ခု ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ သူသည် အလုပ် တစ်ခု ထမ်းဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟာယာနအဆင့်များကို များများသတ်နိုင်လေ၊ သူ၏ ဆုလာဘ်များက ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်ရာ တစ်ကောင်ကိုမျှ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးချင်စိတ်

မရှိသည်မှာ သဘာဝကျလှသည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး တက်သွားပြီး လေဟာနယ်နီးပါး ဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြ၏။

ဤနေရာသို့ လုရီ ရောက်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ နေရာသည် ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်နေပြီး လေထု လုံးဝ မရှိသလောက်ပင်။ ဖိအားသည်လည်း မြေပြင်နှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေကာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအဖို့ ဤနေရာတွင် ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မဟာယာနနယ်ပယ်မှ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိ၏။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများနှင့်မတူဘဲ၊

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အလွန်အမင်း သန်မာလှပြီး မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင် သို့မဟုတ် သာလွန်နေသဖြင့် သူသည် ဤနေရာတွင် သဘာဝအတိုင်း ရှင်သန်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤနေရာထက် ကျော်လွန်သွားပါက လုံးဝလေဟာနယ်ဖြစ်သော နေရာလပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ လုရီသည် နက်ရှိုင်းလှသော လေဟာနယ်ကြီးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း သိသာထင်ရှားသော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူပင်လျှင် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်မိ၏။

ဒီလို လေဟာနယ်ထဲမှာ သာမန်ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အင်မော်တယ်အဆင့်တော့ ဖြစ်မှရမယ်ထင်တယ်... ဟုတ်တယ်မလား။

လုရီသည် အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်မိသော်လည်း၊ ထိုအကြောင်းကို ဆက်လက်

မစဉ်းစားတော့ပေ။

သူ၏အကြည့်များသည် တိုက်ပွဲနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည် သွားတော့သည်။

၎င်းသည် အရှေ့ နယ်မြေမှ မဟာယာန သုံးဦးနှင့် ရေနက်နဂါး မျိုးနွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးဦးတို့ တိုက်ခိုက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခင်းအကျင်း တာအိုကျွမ်းကျင်မှုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သူ ဖန်တီးထားသော မဟာအခင်းအကျင်းသည် ကီလိုမီတာပေါင်း ထောင်ချီ၍ ဖိနှိပ်သည်။

အတွင်း၌ ရွှေရောင်မီးလျှံ အစုအဝေးများက မရပ်မနား လောင်ကျွမ်းနေသည်။ မြင့်မားသောအပူချိန်ကြောင့် လေဟာနယ်သည် လိမ်ကောက်ကာ ကွဲကြေသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့်

လင်ယွင်ဖုန်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းအခင်းအကျင်းကို အထောက်အပံ့အဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ အခြားမဟာယာနကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးနှင့်အတူ ရေနက် နဂါးမျိုးနွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသုံးဦးကို တိုက်ခိုက်နေလေသည်။

အခြားမဟာယာန နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နဂါးအကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အကြေးခွံများအပေါ်တွင် အစစ်အမှန်နဂါးတာအိုပုံစံများက လှည့်ပတ်နေပြီး နေလုံးတစ်စင်းကဲ့သို့သော သွေးချီစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

နောက်တစ်ဦး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်မူ ပြင်းထန်သော လေများ ရစ်ခွေနေသည်။ လေများသည် ဖြူဖျော့သောအရောင်ရှိပြီး ဒဏ္ဍာရီထဲမှ လေများကဲ့သို့ပင် ထင်ရသည်။

တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်နဂါး မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ မဟာယာနကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာမူ… မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အမွေဆက်ခံသူ မဟုတ်သည့်ဟန်တူသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ကြီးကျယ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

All Chapters