မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး (အပိုင်း ၆)

ကျန်းဒီ၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ပထမဆုံး စကားပြောခဲ့သော ကျန်းရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းဒီအား “သူမက ကျွန်မခင်ပွန်းကို မမြင်ဖူးဘူးလို့ ခုနကပဲ ပြောသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးခဲ့ လေသည်။

ကျန်းဒီ၏ မျက်နှာက တင်းမာသွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အလျင်အမြန်ပင် “သူက ခင်ဗျားခင်ပွန်းက ကျားရှိန်းဆိုတာ မသိဘူး၊ သူက တခြားတစ်ယောက်ကို ပြောနေတာလို့ ထင်သွားတာ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ရှင်က ကျွန်မခင်ပွန်းက စာကြည့်တိုက်ခန်းထဲမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ယန်ကျွင်းဇဲဘက်သို့ လှည့်ကာ “အခုကျတော့ သူက ဒီမှာ မရှိဘူးလို့ ဘာလို့ ပြောတာလဲ” ဟု မေးခဲ့သည်။

ကောင်းပြီ၊ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နွံအိုင်ထဲ ရောက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန်းဒီကို နာကြည်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းဒီကလည်း မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူ့အပေါ်သို့ ရန်မလိုသေးသောကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤအချိန်တွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲရှိ မီးအိမ်သည် တစ်ဖန် အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲစပြုလာခဲ့သည်။

“ဒါ မဟုတ်သေးဘူး၊ သူမရဲ့ မီးအိမ်က အနီရောင် ပြောင်းနေပြီ” ကျန်းရှောင်မိုသည် မီးအိမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် “မထိတ်လန့်သေးပါနဲ့၊ တစ်ယောက်ယောက် မှားမြင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဘွန်း!

မီးအိမ်သည် လုံးဝနီရဲတောက်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်စကားများက အလုပ်ဖြစ်ပါက ဤအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ရှာဖွေရာတွင် ထိုသို့သော စွဲလမ်းမှု ရှိမည် မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်သည်။

အချိန်နောက်ပြန်ရစ်!

ယန်ကျွင်းဇဲနှင့် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးတို့သည် စာကြည့်တိုက်ခန်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လာသည့် အချိန်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို အဆောတလျင် မလုပ်ရန် မျက်နှာပေး အမူအရာ ပြသခဲ့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲကမူ ချက်ချင်းပင် “မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးရဲ့ ခင်ပွန်းက စာဖတ်ရတာကို နှစ်သက်ပြီး သူမက သူ့ခင်ပွန်းကို ရှာဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာ။

ခင်ဗျားတို့ မသိဘူးဆိုရင် အခု သွားလို့ရပြီ၊ ကျွန်တော်ကတော့ သူမနဲ့ ဒီမှာပဲ နေပြီး ရှာဖွေပါ့မယ်” ဟု ရုတ်ခြည်း ပြောလိုက်သည်။

စကားလုံးအတွဲလိုက်သည် သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့သည် လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ငတုံးများမဟုတ်ကြပေ၊ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပါယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ယန်ကျွင်းဇဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့ကို ကြည့်ကာ “ကျွန်မခင်ပွန်းကို မြင်ဖူးသလား” ဟု တစ်ဖန် မေးခဲ့သည်။

“မမြင်ဖူးပါဘူး၊ လုံးဝ မမြင်ဖူးပါဘူး” ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် အသံညီညာစွာဖြင့် ခေါင်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းညီညာစွာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ နောက်မှ ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူတို့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့လည်း အကူအညီပေးနိုင်တယ်။

ဒီစာကြည့်တိုက်အနီးအနားမှာ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး ခင်ဗျားခင်ပွန်းကို ရှာတွေ့မလားဆိုတာ ကြည့်လို့ရတယ်” ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုနှစ်ဦးကို သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် အချက်ပြလိုက်ပြီး မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို ပြောခဲ့သည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် သိသာပေသည်။ သူသည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရန် ထိုနှစ်ဦးကို ထွက်သွားစေလိုသည်။ မဟုတ်ပါက သူ့နှင့်မတူဘဲ သူတို့သည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ ထိရှလွယ်မှုများကို အလွယ်တကူ လှုံ့ဆော်မိနိုင်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် ကျန်းဒီကို တံတောင်နှင့် တွန်းလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားကို နားထောင်သင့်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ထို့နောက် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို “ရှင်က ကျွန်မခင်ပွန်းက ဒီစာကြည့်တိုက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေတာ ကောင်းပါတယ်။ လူများများက ဒီနေရာပတ်လည်မှာ ရှာဖွေဖို့ ကူညီနိုင်တယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် ယန်ကျွင်းဇဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး ထပ်မံ ဘာမှ မပြောရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အပေါ်ထပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည် “အပေါ်မှာ ထပ်ခိုးတစ်ခု ရှိနေပုံရတယ်။ သူတို့ကို ထပ်ခိုးကို သွားပြီး ကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ ခင်ဗျားခင်ပွန်းက အဲဒီမှာ ခိုးပြီး စာဖတ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အမှတ်မထင် ခင်ဗျားကိုပါ ပုန်းရှောင်နေတာ၊ မတော်တဆ အဲဒီမှာ အစာငတ်သေဆုံးသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်သေးတယ်”

“အဲဒါကတော့ တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ပုံပဲ” ကျန်းဒီသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို စိတ်ပျက်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး ဘာမှမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ဖန် “ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် အပေါ်ထပ်မှာ သွားရှာကြ၊ သေချာ ဂရုစိုက်ရှာပါ၊ ဟမ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် မခေါ်ဘဲနဲ့ စောစော မဆင်းလာနဲ့၊ သေချာ ပိုပြီး ရှာပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းဒီသည် ချက်ချင်း သစ်သားလှေကားကို စတင် တက်တော့သည်။ ကျန်းရှောင်မို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရပ်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို ခဏတာ စကားမပြောဘဲ ကြည့်နေခဲ့ပြီးမှ ကျန်းဒီနောက်သို့ ဒုတိယထပ်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ” ယန်ကျွင်းဇဲသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို “အောက်မှာ ရှာကြရအောင်၊ ခင်ဗျား ဟိုဘက်မှာ ရှာ၊ ကျွန်တော်က ဒီမှာ ရှာမယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို မစောင့်ဘဲ တစ်ဖက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကာ သူ့ရှာဖွေမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

စာကြည့်တိုက်သည် သိပ်မကြီးမားသော်လည်း အတွင်းထဲတွင် ပုံထားသည့် ပစ္စည်းများသည် အလွန် များပြားသည်။ လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် အလောင်းတစ်လောင်းကို ဝှက်ထားရန် အတော်လေး လွယ်ကူလိမ့်မည်။ အရိုးစုဆိုလျှင် မပြောနှင့်တော့။

အရိုးစုကို ဖြုတ်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် စုပုံထားပါက ရှာတွေ့ရန် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာလိမ့်မည်။

ထိုအတောအတွင်း အပေါ်ထပ်မှလည်း ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အပေါ်မှာလည်း ပစ္စည်းအများကြီး ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။ ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့သည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ ခင်ပွန်းကို အစောဆုံး ရှာတွေ့ရန် မျှော်လင့်ရင်း တကယ်ပင် ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုနှစ်ဦး စကားပြောနေသည်ကို အနည်းငယ် ကြားနိုင်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် ထူးဆန်းမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံအကြောင်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိကြောင်းကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သူမသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ဗုဒ္ဓဘာသာ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်ရေးနည်းလမ်း ဖြစ်သည့် စွဲလမ်းမှုများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းအကြောင်းကို ကျန်းဒီအား မိတ်ဆက်ပေးနေခြင်းဖြစ်မည်။

ဤနည်းလမ်းသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူများ၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းများတွင် အသုံးမပြုလေ့ရှိဘဲ များစွာသောသူများသည်ပင် မလေးမစား လုပ်ကြသော်လည်း ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မည်သူမျှ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် သေခြင်း သို့မဟုတ် အထူးတလည် ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး တတိယ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်ရေးနည်းလမ်းသည် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခဏတာ ရှာဖွေပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူသည် စာကြည့်တိုက်၏ အလယ်သို့ သွားပြီး မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သူက “ခင်ဗျား ဘာလို့ ဟိုဘက်ကို သွားမရှာတာလဲ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ဘာမှ ရှာလို့ မရဘူး” ဟု မေးခဲ့သည်။

“ကျွန်မ အဲဒီမှာ ရှာပြီးသား၊ ကျွန်မခင်ပွန်းကို မတွေ့ဘူး” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အဲလောက် မြန်တာ” ယန်ကျွင်းဇဲသည် လန့်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ မီးအိမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည် “ခင်ဗျားရဲ့ မီးအိမ်မှာ လူရှာဖွေတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် ပါသလား”

“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မခင်ပွန်းကို မြင်တာနဲ့ အရောင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အဖြူရောင်မီးအိမ်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည် “ကျွန်မ ခုနက ဟိုဘက်ကို လမ်းလျှောက်ခဲ့တာ ဘာမှ မတွေ့ဘူး”

“အဲလို လုပ်ဆောင်ချက် ရှိတယ်လား” ယန်ကျွင်းဇဲသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ မီးအိမ်သည် အခြားအရောင်များသို့ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ ထိုအရာသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိဟု တွေးလိုက်သည်။ တာဝန်အကျဉ်းချုပ်တွင်ပင် မီးအိမ်သည် အနီရောင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် အရောင်သို့မှ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

ချက်ချင်းပင် သူသည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို သူ ရှာဖွေပြီးသား နေရာသို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားခိုင်းခဲ့သည်။ သို့သော် မီးအိမ်သည် အမြဲတမ်း အဖြူရောင်အတိုင်းပင် ရှိနေခဲ့ပြီး မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှ မပြသခဲ့ပေ။

“ကျွန်မခင်ပွန်းက ဒီမှာ မရှိဘူး” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါတို့ အပေါ်ထပ်ကို မရှာရသေးဘူး၊ လာပါ၊ ထပ်ခိုးကို သွားကြမယ်” ယန်ကျွင်းဇဲသည် အပေါ်ထပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သူသည် လှေကားပေါ်သို့ ဦးဆောင်တက်သွားခဲ့သည်။ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူ့နောက်မှ ထူးဆန်းစွာ လွင့်မြောပြီးလိုက်လာခဲ့ပြီး မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သစ်သားလှေကားထစ်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်နေကြသည်။

ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့သည် အပေါ်ထပ်မှ အမှောင်ထဲတွင် ဆက်လက် ရှာဖွေနေခဲ့ကြသောကြောင့် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဓာတ်မီးများကို ထုတ်ထားခဲ့ကြသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲနှင့် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးတို့ တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အလျင်အမြန်ပင် ကျန်းရှောင်မိုထံသို့ လျှောက်သွားပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် “မီးအိမ်က အခြားအရောင်တွေ ပြောင်းတာကို မြင်ဖူးလား။ အနီရောင်နဲ့ အဖြူရောင်အပြင်ကို ပြောတာ” ဟု မေးခဲ့သည်။

“မမြင်ဖူးပါဘူး” ကျန်းရှောင်မိုသည် ခေါင်းခါလိုက်သည် “အနီရောင်နဲ့ အဖြူရောင်ပဲ”

“ဒါ မဟုတ်သေးဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲသည် တွေးတောနေသည် “ဒီအမျိုးသမီးက သူမခင်ပွန်းကို ရှာတွေ့ရင် မီးအိမ်က အရောင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဖြူရောင်အတိုင်း မရှိဘူးတဲ့”

“အဲလိုလား” ကျန်းဒီသည် သူ့မျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလိုက်ပြီးနောက် “သူမ ခင်ပွန်းကို တစ်ခါမှ ရှာမတွေ့ခဲ့တဲ့အတွက် ငါတို့လည်း မီးအိမ် အခြားအရောင် ပြောင်းတာကို မမြင်ဖူးတာဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ခေါင်းခါခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ကျဉ်းမြောင်းသော ထပ်ခိုးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် စုပုံနေသော ပစ္စည်းများကို မွှေနှောက်ကြည့်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ထိုအစား သူမ၏ မီးအိမ်မှတဆင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရုံဖြင့် ပတ်ပတ်လည် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

“ကျွန်မခင်ပွန်းကို ခုထိ မတွေ့သေးဘူး” သူမသည် ပြောလိုက်သည်၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

သူမ ပြောနေချိန်တွင် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မီးအိမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲစပြုလာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ရှည်လျားလာခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့သည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းလောက် ဆုတ်လိုက်သည်။ ကျန်းရှောင်မိုသည် သူမ၏ သံလိုက်ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဒီသည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ပုန်းအောင်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော ဝဲဂယက်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဖြစ်နေသည်။

“အာ!”

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အနီရောင်မီးအိမ် အခြေအနေသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည်အသံရှည်ဖြင့် အော်လိုက်ရာ ထပ်ခိုးမှ ဖုန်မှုန့်များသည် ဝေ့ဝဲတက်လာခဲ့သည်။

အချိန်အတိအကျ အတူတူပင် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် ကျန်းဒီတို့သည် သူမထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

“ခဏလေး” ယန်ကျွင်းဇဲသည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲရှိ မီးအိမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုအချိန်တွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွား‌ရ လေသည်။