ရေတွင်းခြောက်အောက် မြူခိုးများကြား

ယန်လုံသည် အနည်းငယ်အသက်ကြီးနေသော်လည်း အလွန်လျင်မြန်သွက်လက်ပြီး ဂူထဲမှ နောက်ပြန်တွားသွားနေချိန်တွင်ပင် သူ၏အရှိန်သည် မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမြန်သလောက် ဂူအတွင်းရှိ တွားသွားနေသော “အရာ” သည် ပို၍ပင် မြန်သည်။ ခဏအကြာတွင် ဝံပုလွေမျက်လုံးမီးအိမ်၏အလင်းတန်းသည် ဆံပင်ထုံးထားသော ခေါင်းတစ်ခုကို ထိုးလိုက်ရာ ထိုအရာသည် သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တွန့်လိမ်တွားသွားနေခဲ့သည်။

ယန်လုံသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သတိထားလိုက်ကာ သူ့လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို အသုံးပြု၍ နောက်ပြန်အရှိန်ကို တိုးမြှင့်ကာ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ရုန်းကန်တွားသွားခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းသည် ပိုမိုကျယ်လာခဲ့ပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ကွေးကာ နောက်ပြန်သို့ ပို၍ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဆံပင်ထုံး ခေါင်းသည် တွားသွားနေဆဲဖြစ်ပြီး မတ်မတ်မရပ်နိုင်သေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ယန်လုံသည် အခြား အမွှေးတိုင်ခွက်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ သူ့လက်ကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ဝှေ့ယမ်းပြီး အဖြူရောင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမွှေးတိုင်ခွက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ ချထားပြီး မဝေးလှသော ရေတွင်းသို့ အပြေးအလွှား လှည့်သွားခဲ့သည်။

ဆွဲထားသော ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက် သူသည် သူ့ခြေလက်များကို အသုံးပြု၍ တက်မသွားခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ တက်ခြင်းသည် ထိရောက်မှုမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆံပင်ထုံးထားသော အမျိုးသားသည် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းမှ တွားသွားကာ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ရေများ ယိုစိမ့်ကျနေဆဲဖြစ်ပြီး မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေမျက်လုံးမီးအိမ်သည် သူ့မျက်နှာကို ထိုးမထားသောကြောင့် သူ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် မရှင်းလင်းဘဲ ယန်လုံဆီသို့ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် လှမ်းလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်လုံသည် လျှပ်စစ်ပူလီ လေးတစ်ခု ထုတ်ကာ တစ်ဖက်ကို သူ့အဝတ်အစားတွင် ညှပ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ကို ကြိုးပေါ်တွင် တပ်လိုက်သည်။ အပြင်းအထန် ဖိလိုက်သောအခါ ပူလီ သည် လည်ပတ်လာပြီး သူ့ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ရုပ်အလောင်းသည် ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် ပိုမိုနီးကပ်လာကာ ယန်လုံ၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို လှမ်းကိုင်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖမ်းမိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် အ‌လောင်းသည် ယန်လုံ၏ ခြေထောက်များအောက်ရှိ ကြိုးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း တစ်လှမ်း နောက်ကျနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် အလောင်းသည် ယန်လုံ တက်သွားသည်ကို ကြည့်ရန် သူ့ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ယန်လုံသည် ဝံပုလွေမျက်လုံးမီးအိမ်ကို အောက်သို့ ထိုးလိုက်ရာ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော အလင်းတန်းသည် မော့ကြည့်နေသော ရုပ်အလောင်း၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်ခဲ့သည်။

ရုပ်အလောင်းသည် အလင်းရောင်၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရသည့်အလား၊ ထိုအလင်းသည် သူ့ပေါ်တွင် ထွန်းလင်းနေစေကာ သူသည် အပေါ်သို့သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရုပ်အလောင်းကို ထိုးလိုက်သောအခါ ယန်လုံသည် မတတ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားကာ “ဒီလောက်ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာပဲ” ဟု အာမေဋိတ် ပြုခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့မှ ရုပ်အလောင်းသည် အသက်ငါးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မုတ်ဆိတ်မွေးကြမ်းများ ပြည့်နေသည်။

ရေထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြူဖျော့နေသော သူ့အရေပြားနှင့် မျက်လုံး သေများ မရှိပါက သူ့ကို အသက်ရှင်နေသော လူတစ်ဦးနှင့် ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ယန်လုံသည် ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့် ရုပ်အလောင်းကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့သည့် ကံကြမ္မာကြောင့် သိသိသာသာ ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

ပို၍ အားကောင်းသည့် အလောင်းကို ရယူနိုင်ခဲ့ပါက ဤခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံး ခွန်အားအရင်းအမြစ် ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ပံုမှန်အားဖြင့် သူ၏ လက်ရှိ အဓိက ခွန်အားအရင်းအမြစ်မှာ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည် - သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူ၏အတွင်းမှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးအိမ်အောက်ရှိ ပြီးပြည့်စုံနီးပါးရှိသော ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်ရင်း ယန်လုံ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် တံစို့ထိုးထားသော သိုးသားကင် တစ်ကောင်လုံးကို မြင်လိုက်ရသော ဗိုက်ဆာနေသူတစ်ဦးနှင့် တူနေပြီး သူ့ပါးစပ်မှ သွားရည်များပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ရုပ်အလောင်းသည် သူ့ခေါင်းကို အောက်သို့ ငုံ့လိုက်ပြီးနောက် ရေတွင်းဘေးရှိ ကျောက်နံရံဆီသို့ ရွေ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ရုတ်တရက် သတိထားလာခဲ့သည်။

ရုပ်အလောင်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ နံရံပေါ်ရှိ လုံးဝိုင်းနေသော ကျောက်တုံးများထဲမှ တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းများ၏ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ခန့်ကို ကျောက်ထဲသို့ မြှုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားလက်ဖြင့်လည်း ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အလောင်းသည် သူ့ခြေထောက်များဖြင့် တွန်းထုတ်ကာ ရေတွင်း၏ ကျောက်နံရံကို စတင်တက်လာခဲ့သည်။

ယန်လုံသည် ရုပ်အလောင်း၏ တက်နေသောအရှိန်သည် အံ့မခန်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ လျှပ်စစ် ပူလီ ၏ အရှိန်နှင့် တူညီလုနီးပါးရှိနေပြီး သူ့နောက်တွင် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ယန်လုံသည် ရုပ်အလောင်းကို မတတ်နိုင်ဘဲ အထင်ကြီးလေးစားမိခဲ့သည်။ သူ့အတွက် ထိုရုပ်အလောင်းသည် အလွန် ပြီးပြည့်စုံနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အလောင်းကို ထိုအတိုင်း တက်လာစေရန် သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ဝိညာဉ်မြှင့်တင်ရေး အစီအစဉ်သည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ပူလီအရှိန်ကို တိုးမြှင့်ပြီးနောက် ယန်လုံသည် ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ တက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရေတွင်းမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ သူ့နောက်မှ ကျောပိုးအိတ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး Detonator အစုအဝေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ မီးတိုင်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး ရေတွင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားချပ်စွာ လှဲချလိုက်သည်။

အုန်းကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ၊

ဖောက်ခွဲရေးကိရိယာ သည် ရေတွင်းအောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပေါက်ကွဲခဲ့ပြီး ရေတွင်းတစ်ခုလုံး၏ အဝကို ပြိုကျစေခဲ့သည်။ တက်လာတော့မည့် ရုပ်အလောင်းသည် တဟုန်ထိုး ပြိုကျနေသော ရွှံ့များနှင့် ကျောက်တုံးများအောက်တွင် မြှုပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ရေတွင်းတစ်ခုလုံး၏ အပေါက်သည် အတွင်းဘက်သို့ ပြိုကျသွားပြီး မြှုပ်နှံလိုက်ကာ ငါးမီတာ သို့မဟုတ် ခြောက်မီတာ အချင်းရှိသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် မြေကျွံတွင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရုပ်အလောင်းသည် အတွင်းဘက်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ယန်လုံ အစောပိုင်းက ထားခဲ့သော ဒုတိယမြောက် အမွှေးတိုင်ခွက်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အမွှေးတိုင်ခွက်သည်လည်း ဖုံးအုပ်ခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း အတွင်းမှ အဖြူရောင် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာနေဆဲဖြစ်ပြီး ပြိုကျနေသော မြေပြင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှိနေသည့် နေရာလွတ်တိုင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

မီးခိုးများသည် ကျောက်တုံးများကြားမှ ကွက်လပ်များကို တဖြည်းဖြည်း ဖြည့်ပေးခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် မြှုပ်နှံထားသော ရုပ်အလောင်းကို ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။

ယန်လုံသည် မြေပြင်ပေါ်မှ သူ၏ စ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီးနောက် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ခဏမျှ ထိုင်နေရန် အသင့်ပြင်ထားပုံရသည်။

ဖောက်ခွဲရေးကိရိယာ၏ ပေါက်ကွဲမှုသည် သူ၏ အစီအစဉ်တွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ပေါက်ကွဲပြီးဖြစ်သောကြောင့် အခြား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူများက ထိုကျယ်လောင်သော ဆူညံသံကို ကြားရမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုလူများသည် ထူးခြားမှုများကြောင့် ယာယီ လာရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပါက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်၊ သို့သော် သူတို့ လာရောက်ပါက သူသည် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းဗျူဟာတစ်ခု ရှိထားရမည်ဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ” အိမ်ထဲတွင် ထိုင်နေသော ပို၍ငယ်သည့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတစ်ဦးက အာမေဋိတ်ပြုခဲ့သည်။

“တုန်ခါမှုက ရွာရဲ့အရှေ့ဘက်ခြမ်းက လာပုံရတယ်။” ဦးဆောင်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက သူ့ခေါင်းပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ပုတ်ထုတ်ရင်း ထိုနည်းတူ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည်လည်း သူ့ပခုံးများပေါ်မှ ဖုန်များကို ပုတ်ထုတ်နေပြီး သူ၏ ခေတ်မီဆန်းပြားသော ဆံပင်ကို အေးဆေးစွာ ပြန်ပြင်နေသည်။

ကောယူလျန်က “ဒီတုန်ခါမှုက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခု ပေါက်ကွဲသွားသလိုပဲ။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ငါ လူတစ်ယောက်ကို သွားစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်မယ်။”

သက်လတ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်သည် အိမ်ထဲရှိ ပို၍ငယ်သည့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူနှစ်ဦးကို အပြင်သို့ ထွက်သွားရန် ညွှန်ကြားတော့မည် ဖြစ်ရာ ကောယူလျန်သည် သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။ “ဒီမှာပဲနေ၊ ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်။”

ကောယူလျန်သည် တံခါးသို့ လျှောက်သွားသောအခါ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပုံရကာ လှည့်ပြန်လာပြီး ဆက်လက် ပြောခဲ့သည်။ “အခု မင်းနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲနှစ်ယောက်ပဲ ရွာရဲ့အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သွားကြည့်နိုင်တယ်။

တခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို တွေ့ရင် ချက်ချင်းပြန်ခေါ်ပြီး ပြန်စုစည်းလိုက်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက် တစ်ချိန်တည်း သွားလို့မရဘူး၊ တစ်ယောက်က တခြားသူတွေနဲ့ ဒီမှာ နေရမယ်။ ငါတော့ ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း အနောက်ဘက်ခြမ်းကို အရောက်သွားလိုက်မယ်။”