အရေပြားတစ်ခြမ်း (အပိုင်း ၂)
Vol. 17 Ch. 244
ကောယူလျန်သည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကမူ သူသည် သူ့ကို လာကူညီလိမ့်မည်ဟု အစက ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် လူ့အရေပြား၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုနှင့် သာမန်နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ကောယူလျန် မည်မျှ နက်နက်နဲနဲ တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်ကို ယန်ကျွင်းဇဲ မသိခဲ့ပေ။ လူ့အရေပြားသည် ထိုသူများကို မတွယ်ကပ်မီ သူတို့ကို အဝေးသို့ မောင်းထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ပို၍ သေဆုံးကြလိမ့်မည်။
ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူသည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် လူ့အရေပြားကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
တာဝန်သတိပေးချက်တွင် ဤသတ္တဝါသည် လူ့ပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြောင်းလဲပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ရောနှောနေထိုင်ရန် လူ ၇၇ ဦးတွင် ပူးကပ်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ ရှိနေခဲ့သောကြောင့် လူ့အရေပြားသည် လူ ၇၇ ဦးနှင့် အပြည့်အဝ တွယ်ကပ်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။
ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအချက်ကို သေချာခဲ့သည်။
သို့တစေ ကောယူလျန်သည်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ အချိန်တိုအတွင်းတွင် အခြားဖြေရှင်းနည်းကို ရှာမတွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူ့အရေပြားသည် တစ်ကြိမ် တွယ်ကပ်မိပါက သေဆုံးခြင်းနှင့် ညီမျှသည်ဟု သူယူဆပြီး ပစ်မှတ်ထားခံရသူများကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယတာဝန်သတိပေးချက်တွင် လူ့အရေပြား၏ အားနည်းချက်သည် ယခင်ကျေးရွာသူကြီး၏ မြေးမဖြစ်သူ မိုရွှမ်း၏ ရုပ်အလောင်းဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ မိုရွှမ်းကို ရှာတွေ့ပါက လူ့အရေပြားကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို သတိရကာ ယန်ကျွင်းဇဲသည် အိမ်သာတွင်းများအနီးရှိ ကောက်ရိုးအိမ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လူ့အရေပြားကို ခုခံရာတွင် သူ၏ စွမ်းအင်အများစုကို အာရုံစိုက်ထားရသောကြောင့် လှုပ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် စကားပြောဆိုခြင်းသည် သူ့အတွက် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။
တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး မကြာမီတွင် သူသည် အပြင်ဘက်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မဆိုင်းမတွပင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကာ လမ်းလျှောက်နေရင်း သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ မိုမိသားစုရွာ၏ မြေပုံကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် ကြည့်ရှုသူတိုင်းအတွက် အလွန်ထူးဆန်းပုံရသည်။
သူသည်
ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းအခြေအနေတွင် ရှိနေသောကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးကဲ့သို့ နောက်ပြန်လျှောက်ကာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ခေါင်းသည် ၁၈၀ ဒီဂရီ လိမ်နေခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
သို့သော် အထူးဆန်းဆုံးအရာမှာ သူ၏လည်ပင်းပေါ်ရှိ အရေပြားပင် ဖြစ်သည်။ ခဏတာအတွက် တွန့်သွားပြီးနောက် အလွန်ချောမွေ့လာကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အဝတ်စိုကို တင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
တစ်ခဏတွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့ကိုယ်သူကြည့်ရန် မှန်သေးသေးလေးတစ်ခု ထုတ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် အန္တရာယ်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး အထူးသဖြင့် သူသည် ဝိညာတစ်ဉ်တစ်ပိုင်းအခြေအနေတွင် ရှိနေသောကြောင့် မှန်သေးသေးလေးထဲမှ မှန်ဝိညာဉ်သည် လူ့အရေပြားကို တိုက်ခိုက်နေစဉ် မတော်တဆ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။
ဤသည်မှာ မှန်းဆချက်သက်သက်သာ မဟုတ်ပေ။ မှန်ဝိညာဉ်၏စွမ်းအားကြောင့် ၎င်းသည် သူ့ကို လူ့အရေပြားဟု ထင်မှားပြီး ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များသည် တစ်စုံတစ်ယောက် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုရှုပ်ထွေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် မှန်သေးသေးလေးကို ထုတ်ချင်သည့် စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပြီး မိုမိသားစုရွာ၏ ယာယီမြေပုံကို ကြည့်ကာ မှန်ကန်သော ဦးတည်ရာသို့ အလျင်အမြန် သွားနေခဲ့သည်။
လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် ယိမ်းထိုးနေပြီး မူးယစ်နေသည့် လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီး၏ ခွန်အားကို အခြေခံထားသောကြောင့် သူသည် လူ့အရေပြား၏ ပူးကပ်မှုကို အချိန်တိုအတွင်း ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ လူ့အရေပြားသည် ကောယူလျန်ကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စဉ်ဆက်မပြတ် တွယ်ကပ်ပြီး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေတွင် မရှိသည်မှာ သေချာသည်။
ကွေ့ကောက်နေသော လမ်းများနှင့် လမ်းသွယ်များကို အနည်းငယ် ဖြတ်သွားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကောယူလျန်နှင့် ဦးဆောင်သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတို့သည် လူ့အရေပြားက တစ်ပြိုင်တည်း ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လူတိုင်းကို အလျင်အမြန် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် အိမ်သာတွင်းများရှိရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
“အစ်ကိုကြီး ကော၊ သူ လူ့အရေပြားရဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံရသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလား” ဟု ဦးဆောင်သောသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးက မေးခဲ့သည်။
ကောယူလျန်သည် သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး “သူသာ လူ့အရေပြားရဲ့ တွယ်ကပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရရင်တောင် စကားပြောနိုင်သေးတယ်။ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ရင်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန် မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟု ပြောခဲ့သည်။
“အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ”
“ငါတို့ ပတ်ပတ်လည် ရှာကြည့်မယ်။ ငါ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်က နေရာကို ပတ်မယ်။ အဝေးကြီး မသွားဘူး။ မင်းက ဒီကလူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ပြီး သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထား။ သာမန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေ အသေးလေးတစ်ခု တွေ့တာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း အသိပေး”
တစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အိမ်ဟောင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
အိမ်တွင် လျှပ်စစ်မရှိသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်နေသောကြောင့် မြူခိုးများရှိသော်လည်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။
မြေပုံအရ ဤနေရာသည် ယခင်ကျေးရွာသူကြီး နေထိုင်ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျေးရွာသူကြီးအားလုံးသည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု သေချာမသိနိုင်သော်လည်း ဤနေရာတစ်ခုတည်းသာ မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားသောကြောင့် သူ မှားယွင်းမနေရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်ခဲ့သည်။
အိမ်ဟောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လူ့အရေပြား၏ ဖိအားသည် ရုတ်တရက် တိုးလာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ပေါင်းစပ်မှုခံစားချက်သည် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ခဏတာအတွက် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စိတ်သည် လွတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏သတိစိတ်သည် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူသည် နေရာတွင် ယိမ်းထိုးနေခဲ့ပြီး မလဲကျအောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အမည်းရောင်ဆံပင်များ ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ၏အရေပြားကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရှုထောင့်နှစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်ခုက သူ့ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီး၏ ရှုထောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို လူ့အရေပြားနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကူညီရန် စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ကတည်းက သူမသည် ထိုဆိတ်သုဉ်းနေသော လမ်းပေါ်တွင် လုံးဝ အာရုံစိုက်ပြီး ရပ်နေခဲ့သည်။
ခေးအာသည် မသိရှိပုံရပြီး သူမ၏အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးရှေ့တွင် ရံဖန်ရံခါ ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အနီးနားရှိ ဆိုင်များထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ သို့မဟုတ် အိမ်ဟောင်းများထဲရှိ သေတ္တာအဟောင်းများကို ရှာဖွေရင်း အလုပ်များနေခဲ့သည်။
သူမအတွက်မူ ဤထူးဆန်းပြီး လူသူကင်းမဲ့သောနေရာသည် ပျော်ရွှင်မှု၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပုံရပြီး သူမကို ငြိမ်သက်စွာ နေရန် ခက်ခဲစေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏သတိစိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီး၏ စွမ်းအားသည် လူ့အရေပြား၏ ပူးကပ်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
လူ့အရေပြားသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို ပူးကပ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန်သာမက နောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးနှင့်လည်း တင်းမာသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
ယန်ကျွင်းဇဲသည် အိမ်တံခါးဝတွင် အကြာကြီး ရပ်နေပြီးမှသာ ပြန်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ပဲစေ့အရွယ် ချွေးစက်များသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို စိုစွတ်စေခဲ့ပြီး အဝတ်များကိုပင် ရွှဲစိုစေခဲ့သော်လည်း သူသည် မရပ်ခဲ့ပေ။