အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိချက် (၂)

တာဝန်အကြံပေးချက်အရ ဤတာဝန်ခွဲအတွက် ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်သည် သိပ်သည်းနေသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တာဝန်၏ အဆင့်သည် နိမ့်ကျနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ သူသည် မိုမိသားစုရွာမှ ထွက်ပြေးရန်ပင် စတင်စိတ်ကူးမိသည်။ သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခုအထိ တွေ့ရှိရသည့် အဆင့်မြင့်တာဝန်များသည်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ကျန်ရှိသော တာဝန်သတိပေးချက်များသည် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ပေါများစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး “စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ်” အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။

“ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်” တာဝန်တစ်ခုပင် မရှိသလို အနည်းငယ်မျှ နိမ့်ပါးသော “ကြက်သီးထဖွယ်” တာဝန်များပင် မရှိဘဲ အားလုံးသည် “အမြင့်” အဆင့်တွင် အနည်းဆုံး ရှိနေကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအကြောင်းပြချက်ကို ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တံတား စတင်ပေါက်ကွဲချိန်တွင် အလယ်အလတ်အဆင့် တာဝန်များသည် အန္တရာယ်များသည့် အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာသည့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူများက ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သာမန်တာဝန်များသည် အလွန်များပြားလွန်းသဖြင့် အဓိက အန္တရာယ်များကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းလင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဝိညာဉ်တံတားသည် ထပ်မံပေါက်ကွဲမည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်တာဝန်များစွာနှင့်အတူ အဆင့်မြင့်တာဝန် အနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဤအဆင့်မြင့်တာဝန် အနည်းငယ်အကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤပေါ်ပေါက်လာသည့် တာဝန်များကြောင့် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် သူမ၏ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူအဖွဲ့တို့ ဆက်သွယ်မှုပြတ်တောက်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်မြင်ခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကျန်းရှောင်မိုနှင့် အခြားသူများကို ရှာဖွေနိုင်ရန် မိုမိသားစုရွာရှိ တည်နေရာများကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ယမ်းရင်း မချိပြုံးပြုံးလိုက် မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် တစ်ဖက်ခြံမှ လူနှစ်ဦးသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် ယန်ကျွင်းဇဲ ရုတ်တရက် အလွန်ထူးဆန်းလာသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်ခဏတွင် သူသည် အံ့သြပြီး သံသယဖြစ်နေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြုတ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် မချိပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် “မျက်နှာပြောင်းလဲခြင်း” ကို တိုက်ရိုက်ဖျော်ဖြေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးဝင်ပူးခံရခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဝိညာဉ်ရှာဖွေကိရိယာကို ထုတ်ကာ ယန်ကျွင်းဇဲကို စတင်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားမိသောအခါ ၎င်းသည်လည်း မှန်ကန်ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့ရှေ့မှ လူသည် အတုအယောင်ဝိညာဉ် မဟုတ်ပါလား။ နတ်ဆိုးဝင်ပူးဝိညာဉ်သည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ဝင်ပူးလိုပါက ဤအတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆန္ဒရှိမရှိကို မေးမြန်းရပေမည်။

“အစ်... အစ်ကို၊ အဆင်ပြေရဲ့လား” ထိုသူသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေကိရိယာကို သိမ်းလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားပြီး ပြောမပြနိုင်သော ငယ်ဘဝကို သတိရနေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စာနာမှုအသွင်ကို ပြသနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်လုံးများသည် သူ၏ရှေ့မှ လူနှစ်ဦးအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ “ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ စဉ်းစားနေရင်းနဲ့ နည်းနည်း စိတ်လွင့်သွားတာပါ”

သူစဉ်းစားနေသည်မှာ လွန်ခဲ့သည့် ခဏက တာဝန်လေးခုသည် သူ့နှင့် အနီးအဝေးအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးပေါ်လာသည့် အဆင့်မြင့်တာဝန်ဖြစ်သည့် “အရေပြားတစ်ခြမ်း” သည် သူ့နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ယင်းဗိုလ်ချုပ်မိုတား၏ “အလောင်းဓာတ်ပျံ့နှံ့မှု”၊ ထို့နောက် “မီးပုံးဆွဲထားသော အမျိုးသမီး”၊ နောက်ဆုံးပေါ်လာသည့် တာဝန်မှာ “အနီရောင်ခေါင်းတလား” ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ယခုအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဆိုလျှင် သူပထမဆုံး ကြိုးစားနိုင်သည်မှာ “အရေပြားတစ်ခြမ်း” ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် “ကြက်သီးထဖွယ် (အမြင့်)” အဆင့် တာဝန်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သူတို့အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ခြံဝသို့ သွားကာ အပြင်ဘက်ကို ခဏမျှကြည့်သော်လည်း ရွာအဝင်သို့ သွားခဲ့ကြသည့် လူနှစ်ဦး ပြန်လာသည်ကို မတွေ့ရပေ။

ခဏမျှ ရပ်နေပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မခန့်မှန်းနိုင်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခြံဝသို့ ပြန်လာကာ တံခါးကို လုံခြုံစွာ ပိတ်လိုက်သည်။

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ၊ လျန်တို့ ထွက်သွားတာ ကြာလှပြီ ပြန်မလာသေးဘူး။ ဒီကနေ ရွာအပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားတာ မြန်သင့်တယ်”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောသည်၊ “သူတို့ စကားပြောတာ နည်းနည်းကြာသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်ဘက်က ပိုလုံခြုံတယ်လေ”

“ကျွန်တော် သွားကြည့်ပေးရမလား” ယန်ကျွင်းဇဲသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ဘီစကစ်ကို စားကာ ပုလင်းထဲမှ ရေသောက်လိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ခေါင်းဆောင်သည် သူ့ကိုကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ “သတိထား၊ မင်း သူတို့ကို တွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ အခု ငါနဲ့ အချိန်ညှိထားလိုက်၊ နာရီဝက်ထက် မပိုစေရဘူး၊ မင်း ဒီနေရာကို ပြန်လာရမယ်”

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူနှင့် အချိန်ညှိလိုက်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ် အဖွဲ့က ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သည့် လမ်းလျှောက်အားကစားနာရီများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် မည်သူ့ကိုမျှ အကြံမပြုခဲ့ပေ။

ထို သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ခေါင်းဆောင်သည်

လည်း ထိုသို့ အကြံမပြုခဲ့ပေ။

ယခု ခြံဝင်းသည် လုံခြုံသည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ခေါင်းဆောင်သည် ယန်ကျွင်းဇဲ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခြင်းကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် လျန်တို့ကဲ့သို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူအချို့ ထပ်မံထွက်သွားပါက ခေါင်းဆောင်သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် လိုက်သွားရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်လိုက်ပြီး ခြံတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အမြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် မြူများသိပ်သည်းခြင်းမရှိသည့်အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများသည် မှတ်သားစရာနေရာများဖြစ်သောကြောင့် ရွာအဝင်သို့ အမြန်ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အချိန်လုံလောက်ပါက ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ ခုလေးတင် တွေ့ရှိခဲ့သော တာဝန်များကို သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဗိုလ်ချုပ်မိုတား ရေနစ်သေဆုံးခဲ့သည့် ရေတွင်းဟောင်းနှင့် “အရေပြားတစ်ခြမ်း” ၏ တည်နေရာသည် ဤနေရာနှင့် အတော်လေးနီးကပ်သည်။

“အရေပြားတစ်ခြမ်း” တာဝန်ကို တွေးလိုက်သည်နှင့် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

အတည်ပြုထားသော တာဝန်တည်နေရာသည် “မိုရှောင်ဖုန်း၏ အိမ်ဟောင်း” ဖြစ်သည်ကို သူသတိရမိသည်။

ဤနေရာအမည်သည် အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ရှာဖွေရန် လုံးဝမလွယ်ကူပေ။ မည်သည့်အိမ်သည် မိုရှောင်ဖုန်း၏ အိမ်ဖြစ်သည်ကို မည်သို့သိရှိနိုင်မည်နည်း။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူတို့ခုလေးတင် ထွက်လာခဲ့သည့် ခြံတံခါးကို မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ငြိမ်သက်သွားကာ ရုတ်တရက် လမ်းလျှောက်နေရာမှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

လှည့်လိုက်သောအခါ သူသည် ခြံတံခါး၏ ထိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်း ကမ္ပည်းပြားတစ်ခုရှိနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤကမ္ပည်းပြားပေါ်ရှိ စာလုံးများသည် အရင်က ပြုတ်ကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါ ပြန်လည်ရေးဆွဲထားသဖြင့် ၎င်းပေါ်ရှိ စာလုံးများကို သူရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

“လေပွေလေးဇိုင်း”

ယန်ကျွင်းဇဲသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မသွားတော့ဘဲ နောက်သို့ လှည့်ပြန်ခဲ့သည်။

ရွာသည် သမိုင်းအတော်လေး ရှည်လျားပြီး လယ်သမားများ အများဆုံး နေထိုင်ကြသော်လည်း ပြုပြင်ပြီးသားအိမ်များကို နှစ်သက်သူများလည်း ရှိကြသည်။ အဝင်ပေါက်အပေါ်မှ စာလုံးအနည်းငယ်သည် အလွန်ထင်ရှားသည်။

“လေပွေလေးလား” ယန်ကျွင်းဇဲသည် အဝင်ပေါက်တွင် ခဏမျှရပ်နေပြီးနောက် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ ရုတ်တရက်ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “ဘာများ မေ့ခဲ့လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်သည် ထိုနေရာရှိ လူများကို ဖြတ်၍ “ခုလေးတင် ဝင်လာခဲ့တဲ့ လူတွေ အားလုံး ဒီမှာ ရှိရဲ့လား”

သံသယဖြစ်လာသောအခါ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဧရိယာကို သေချာစစ်ဆေးကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ “နှစ်ယောက် အိမ်သာသွားဖို့ အတွင်းထဲ ဝင်သွားကြတယ်။ သူတို့ အိမ်သာနားမှာ ရှိပုံရတယ်”

“အားလုံးကို ခြံဝင်းထဲမှာ စုထားလိုက်၊ ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်” ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ခေါင်းဆောင်သည် မဆိုင်းမတွပင် အဖွဲ့ကို ချက်ချင်းစတင်စုစည်းလိုက်သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲကမူ အိမ်သာဘက်သို့ အမြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အိမ်သာ၏ တည်နေရာသည် ကောက်ရိုးကျီ၏ နောက်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် အိမ်သာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ ကောယူလျန်သည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်နှစ်ဦးကို မဲ့ပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဤလူငယ်နှစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ မိုမိသားစုရွာသို့ ဝင်လာခဲ့သည့် အခြားသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူများ ဖြစ်နေသည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ကောယူလျန်သည် ယခုအခါ အလွန်ဒုက္ခရောက်နေခဲ့သည်။

သူ့အတွက် အရေပြားတစ်ခြမ်းကို ဖယ်ရှားရန် အခက်အခဲသည် အလွန်မကြီးမားပေ။ သို့သော် ထူးဆန်းသောအရာမှာ ဤအရေပြားသည် ပျံသန်းနိုင်ပြီး လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ မသိစိတ်မှ တွယ်ကပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သော လက္ခဏာမှ မပြသသည့်အပြင် သံလိုက်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများသည်ပင် မည်သည့်သဲလွန်စကိုမျှ မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤအရာသည် အရေပြားတစ်ခြမ်းသည် သူ့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် လူများကို သတ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ကောယူလျန်သည် ၎င်းကို ရပ်တန့်ရန် မကူညီနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

အရေပြားကပ်ထားခြင်း ခံရပြီးနောက် လူတစ်ယောက်သည် သူ့လက်ဖြင့် သတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အရေပြားက တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားခံရကာ အလောင်းဖြစ်သွားခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် အရေပြားသည် တွယ်ကပ်ပြီးနောက် မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာမှ မပြသဘဲ အသက်ရှင်နေသောသူများနှင့် လူသေများ နှစ်မျိုးစလုံးတွင် တွယ်ကပ်နိုင်ခြင်းသည် ကောယူလျန်၏ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို ပိုမိုရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိ ကောယူလျန်သည် အရေပြားတွယ်ကပ်ခဲ့သော လူများ၏ တစ်ဝက်ကိုသာ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လူများကို တွယ်ကပ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ရန်အတွက် သူတို့၏ မူလစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြောင်းရင်းကို ပေးသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် လူပေါင်း ၇၇ ဦးတွင် တွယ်ကပ်ပြီးနောက် အရေပြားတစ်ခြမ်းသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ကောယူလျန်သည် ၎င်း၏ ပိုင်ရှင်များ၏ တစ်ဝက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုသတ္တဝါ၏ အစီအစဉ်သည် ပျက်စီးသွားပြီး အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် မတတ်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အရေပြားသည် ကောယူလျန်၏ လိုက်လံမှုတွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးနေသောကြောင့် ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။

ကောယူလျန်အတွက် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ရွာပတ်လည်တွင် လိုက်လံပြီးနောက် အရေပြားတစ်ခြမ်းသည် ပထမဆုံးပေါ်လာခဲ့သော နေရာအနီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထပ်မံ၍ တွယ်ကပ်ရန်အတွက် ပစ်မှတ်အသစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

အိမ်သာမှ ခုလေးတင် ထွက်လာခဲ့သော ဤနှစ်ဦးသည် မိုမိသားစုရွာသို့ ခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး အသွင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေခဲ့သည်။