အခန်း (၄၆၃-၄၆၅)
Vol. 31 Ch. 463-465
အခန်း ၄၆၃ - ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အဆင့် အခင်းအကျင်း၊ ဆရာ ပြန်ရောက်ခြင်း...
~လုရီ အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်မိ၏။ ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်း မြေပုံကဲ့သို့သော အခင်းအကျင်းတာအို အင်မော်တယ်လက်နက်မျိုးကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဆိုလျှင်
အင်မော်တယ် အဆင့် အခင်းအကျင်းကို
အသက်သွင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်လိမ့်မည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ထျန်းမင်တွင် သူ၏ ခွန်အားသည် ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မည်။ ဟင်းလင်းပြင် အင်မော်တယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိလိမ့်မည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသို့သော အခင်းအကျင်းတာအို ရတနာကို သူ မရရှိခဲ့ပေ...။ သို့သော်လည်း ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမ၏ စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့၏။
ယင်းမတိုင်မီ...။
လုရီ ပြီးစီးသွားသော အလုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။
[အလုပ်]
ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အခင်းအကျင်းကို ဖော်ထုတ်ပါ။
ဆုလာဘ်- အခင်းအကျင်းတာအို ဉာဏ်အလင်း တိုးတက်လာမည်၊ အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမ အမျှင်တစ်ချောင်း။ [ပြီးစီးပြီ။]
ဆုလာဘ်အား ရယူမည်လော- ရယူမည်လား/
ငြင်းမည်လား။
လုရီက ထုံစံအတိုင်းပင် “ရယူမည်” ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။
အခင်းအကျင်းတာအို ဉာဏ်အလင်းသည်
သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ဖန် သူ့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခင်းအကျင်းတာအို၏ တာအိုပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာ၏။
နက်နဲဆန်းကြယ်သော အခင်းအကျင်းတာအို အလင်းစီးကြောင်းများ လည်ပတ်နေပြီး လုရီ၏ အခင်းအကျင်းတာအို နားလည်မှုကို အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ပေးနေ၏။
မူလကပင် ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ကာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အခင်းအကျင်းကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်းဖြင့်
လုရီ၏ အခင်းအကျင်းတာအို ဉာဏ်အလင်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူသည် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အခင်းအကျင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။ ယခုအခါ အလုပ်ဆုလာဘ်မှ ရရှိသော အခင်းအကျင်းတာအို ဉာဏ်အလင်းမှာ အံ့မခန်း နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြန့်လှ၏။
ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံ၏ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်ရှုနေကြသော ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ မဟာစွမ်းအားရှင်များနှင့် ဘိုးဘေးများက ၎င်းကို ရုတ်ချည်း ဉာဏ်အလင်းရခြင်းဟု မြင်ကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ အကြီးအကျယ်
မှင်သက်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။
“နောက်ထပ် ဉာဏ်အလင်းပွင့်တာလား?!”
“ရက်နည်းနည်းလေးပဲ ရှိသေးတာကို... ညီအစ်ကိုလုက နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ဉာဏ်အလင်း ရခဲ့တာလား?! သူက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား?”
ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နယ်ပယ်ရှိ ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ကျောက်ရုပ်ကြီးပမာ ဖြစ်နေကြ၏။
ထိုမျှ မကပါသေးချေ။ လုရီသည် အခင်းအကျင်းတာအို ဉာဏ်အလင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမ၏ အမျှင်တစ်ချောင်းကိုပါ စုပ်ယူလိုက်၏။ ဤသည်မှာ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ဘိုးဘေးများနှင့် မဟာ စွမ်းအားရှင်များအားလုံးကို မှင်သက်အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။
“ဒါက... နိယာမစွမ်းအားလား?!”
“အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမ! တကယ်ပဲ အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမပဲ! ညီလေး လုက ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံထဲမှာ အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမရဲ့ အမျှင်
တစ်ချောင်းကို တကယ် နားလည်သွားတာ??”
ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အားကောင်းသူများအားလုံး မှင်သက်အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
“အခု အခင်းအကျင်းနိယာမကို နားလည်ထားတာကြောင့် ညီလေး လုက အင်မော်တယ်အဆင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို တည်ဆောက်ဖို့ အခြေခံ ရှိနေပြီ!”
“ဒီလိုဆိုရင် ညီလေး လုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်သွားတာနဲ့... သူ အင်မော်တယ် ဖြစ်လာတာက ဘာ ပိတ်ဆို့မှုမှ မရှိဘဲ သဘာဝကျတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်မှာပေါ့... !”
ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အားကောင်းသူများအားလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွေးနွေးနေကြပြီး စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
အခင်းအကျင်း ပညာရှင်များအနေဖြင့် အထူးသဖြင့် အခင်းအကျင်းတာအို မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ သူများ၊ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အဆင့်ဝင်ဘိုးဘေးများစွာ ပါဝင်ပြီး နိယာမ စွမ်းအားကို နားလည်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်ပင်။
သို့သော် လုရီက ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံအတွင်းတွင် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး နိယာမစွမ်းအား၏ အမျှင်တစ်ချောင်းကို ကြိုးစား၍ နားလည်ခဲ့ရာ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အားကောင်းသူများအားလုံး၊ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် ဘိုးဘေးများပါမကျန် ရင်သပ်ရှုမောသွားကြ၏။
“ဒီလိုပါရမီက... အခင်းအကျင်းတာအို လမ်းကြောင်းအတွက်ကိုပဲ မွေးဖွားလာတာ!” ဘိုးဘေးတစ်ပါးက လူတိုင်းတွေးနေသည်ကို အသံထွက် ပြောလိုက်၏။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ လင်ကျိုးယွဲ့သည် သူ့ကိုယ်သူ လုရီနှင့် တစ်တန်းတည်းဟု မသတ်မှတ်တော့ပေ။
လုရီကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
“ဒီဘဝမှာ ညီအစ်ကိုလုကို လိုက်နိုင်ပြီး သူနဲ့ သိပ်အများကြီး မကွာဝေးဘူးဆိုရင်... ငါ
မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို မြင်ရမှာပဲ မဟုတ်လား...”
...
လုရီသည် အခင်းအကျင်းတာအို ဉာဏ်အလင်းနှင့် အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်လွန်သွားပြီး အချိန်သိပ်မကျန်တော့ပေ။ သူက အချိန်တိုင်းကို အသုံးချကာ ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံပေါ်တွင်ရှိသော အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမ၏ အမျှင်များကို စတင်နားလည်ဖို့ ရည်ရွယ်တော့၏။
အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမကို ကိုယ်တိုင် ကျွမ်းကျင်ထားခြင်းကြောင့် လုရီ၏ အခင်းအကျင်းတာအို နားလည်မှုသည် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် အခင်းအကျင်း ပညာရှင်ထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်း မြေပုံပေါ်ရှိ နိယာမစွမ်းအား၏ အမျှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လုရီသည် ကမ္ဘာသစ် တစ်ခု၏ တံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ အမျိုးမျိုးသော ဉာဏ်အလင်းများ သူ့ဆီသို့ လှည့်လည်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ပေးနေ၏။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ နယ်ပယ်သည် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ဤ အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမများအားလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သုံးရက်အတွင်း လုရီ၏ ဉာဏ်အလင်းသည် ပိတ်ဆို့မှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ အခင်းအကျင်းတာအို နိယာမ နားလည်မှုမှာ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သေးချေ။ ဤသည်မှာ လုရီကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေခဲ့၏။
သူက တိတ်ဆဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး
“ငါ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ဒီလောက်ပဲ သွားနိုင်တာ မဟုတ်လား...” ဟူ၍ ခပ်ဖွဖွ ရေရွတ်လိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းသည် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှု အလုပ်ဆုလာဘ်မှ ရရှိသော ဉာဏ်အလင်းနှင့် မတူညီခဲ့ပါချေ။ သူ သောက်သုံးခဲ့သော ဉာဏ်အလင်းလက်ဖက်ရည် ခွက်တိုင်းတွင် သူ၏ နားလည်မှုသည် အလွန်အားကောင်းသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံမှာ ရှိရင်းစွဲအတိုင်းပင်။
သူ၏ နားလည်မှုပေါ်တွင်သာ အားကိုးပြီး နိယာမနယ်ပယ်၏ အမျှင်တစ်ချောင်းသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အင်မော်တယ်များကိုပင် အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပို၍
လိုချင်သည်မှာ အနည်းငယ် လက်တွေ့မကျတော့ပေ။
လုရီသည် ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံကို မချင့်မရဲဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤ အခင်းအကျင်းတာအို အင်မော်တယ် လက်နက်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းအတွက် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေမိ၏။
လုရီ အတွေးနက်နဲနေစဉ် ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အရောင်အသွေးစုံလင်သော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းသွား၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းသည် ရင်ပြင် ဗဟိုမှ လွတ်မြောက်လာပြီး အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုရီ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာတော့၏။
လုရီ: “???”
လင်ကျိုးယွဲ့: “???”
အဝေးမှ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ မဟာစွမ်းအားရှင်များနှင့် ဘိုးဘေးများ: “???”
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက လုရီ၏ လက်ထဲရှိ ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်း မြေပုံကို မှင်သက်အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
လုရီ ကိုယ်တိုင်ပင် ခေါင်းနပမ်းကြီးသွားသည်။
“ဟာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?!” ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံက ငါ့လက်ထဲကို ဘယ်လို ပျံဝင်လာတာလဲ...။”
အခြားသူများအားလုံးလည်း နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရွကာ ရေရွတ်နေကြ၏။
ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ဘိုးဘေးများပင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံ၏ ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး လုရီကို ထူးဆန်းသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။
လုရီက ကပျာကယာ လှမ်း၍ ကာကွယ်လိုက်သည်။
“အကြီးအကဲတို့... ကျွန်တော် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးနော်! သူဘာသာသူ ပျံလာတာ!”
ယင်းက ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏
အင်မော်တယ် လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်...။
ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ပင်။ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေက လုရီက ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံကို ယူသွားချင်သည်ဟုထင်မြင်သွားလျှင် သူတို့ ရူးသွပ်သွားနိုင်လေသည်... ။
ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ထောက်ပံ့ ပေးထားသော အင်မော်တယ်များပင်လျှင် လုရီကို တားဆီးဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
ယင်းက အင်မော်တယ် လက်နက် တစ်ပါးပင် ဖြစ်ပါလေ၏။
ဘိုးဘေးများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး
သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ ဖော်မပြနိုင်သော အမူအရာများ ဖြတ်ပြေးသွားကြ၏။
အခန်း ၄၆၄- ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်အဆင့် အခင်းအကျင်း နှစ်ရာ၊ သခင် ပြန်လာခြင်း...
~လုရီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ရင်း အလွန်အပြစ်ကင်းသည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘိုးဘေးတို့ခင်ဗျာ... ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ကြရဲ့လားဟင်။”
ထိုအခါ အစောပိုင်းက လုရီကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သော ဘိုးဘေးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်၏။
“မိတ်ဆွေလေးလုရီ၊ ထပ်ပြီး ရှင်းပြနေစရာမလိုတော့ပါဘူး။ ငါတို့အားလုံး မင်းကို ယုံကြည်ကြပါတယ်။ မင်းရဲ့ အခင်းအကျင်းတာအိုမှာရှိတဲ့ ပါရမီက အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့အတွက်
အင်မော်တယ်လက်နက်ကတောင် သူ့ရဲ့သခင်အဖြစ် ထိုက်တန်တယ်လို့ အသိအမှတ်ပြုသွားတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါက မင်းအမှားမဟုတ်ပါဘူး။”
ထိုအခါမှ လုရီသည် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများ
မရှိတော့သည့်အတွက် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ဘိုးဘေးများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကာ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြဟန်တူ၏။ လုရီက သူတို့သည် နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု နားလည်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် စကားပြောသော ဘိုးဘေးက လုရီကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလာ၏။
“မိတ်ဆွေလေးလုရီ၊ ဒီ ထိုက်ရီအခင်းအကျင်းမြေပုံက ငါတို့ဂိုဏ်းကို အင်မော်တယ်တစ်ပါးက ချီးမြှင့်ခဲ့တဲ့ အင်မော်တယ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး၊ ငါတို့ ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ။ ဘယ်လိုအကြောင်းနဲ့မှ အပြင်လူလက်ထဲကို ကျရောက်လို့ မဖြစ်ပါဘူး။”
လုရီက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နှင့် ပြောကြားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် ဘိုးဘေးတို့၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် ဒါကို ယူသွားဖို့ ဘာအကြံအစည်မှ မရှိပါဘူး။”
အင်မော်တယ် လက်နက်များသည် အဖိုးတန်ပြီး၊ အခင်းအကျင်း တာအိုနှင့် သက်ဆိုင်သော
အင်မော်တယ်လက်နက်မှာ သူ့အတွက် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လင့်ကစား၊ လုရီက ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အသက်တမျှ အရေးကြီးသော အစောင့်အရှောက် ရတနာကိုမှ လုယူသွားရလောက်အောင် အောက်တန်းကျသူ မဟုတ်ပေ။
ဘိုးဘေးများစွာ ဝန်းရံထားသည့်ကြားမှ ထိုက်ရီအခင်းအကျင်း မြေပုံကို ယူ၍ ထွက်သွားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချနေလျှင်ပင် သူသည် ထိုသို့သော လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်မည် မဟုတ်ပါ။
စကားပြောဆိုသော ဘိုးဘေးက ခပ်ရေးရေးပြုံးကာ ဆိုသည်။
“မိတ်ဆွေလေးလုရီ နားလည်ရင်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ပြီးတော့... မိတ်ဆွေလေးလုရီသာ ငါတို့ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်၊ မင်းအတွက် ဒီထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခွင့်ပေးမှာပါ။”
“ဟင်!”
လုရီမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားတော့၏။
၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်းစောင့် အင်မော်တယ်လက်နက်များ ဖြစ်သည်ကို သတိပြုရမည်။ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများ၏ နယ်မြေများတွင်ပင် ၎င်းတို့ကို လွယ်လင့်တကူ အသုံးမပြုဘဲ၊ အာဏာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်သာ အသုံးပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မြင့်မြတ်သော အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်ကြ၏။
ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေက သူ့ကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခွင့် ပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သာမန် ကမ်းလှမ်းမှု
တစ်ခု မဟုတ်။ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မြင့်မြတ်သခင်ပင် ဤသို့သော အခွင့်အရေးကို
မရရှိခဲ့ပေ။
လုရီ သိသလောက် ထျန်းမင် တစ်ခုလုံးတွင် ဤသို့သော အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့သူမှာ
မြောက်ပိုင်း နယ်မြေမှ အမြီးကိုးချောင်း
မျိုးနွယ်ဝင် မြေခွေးဝိညာဉ်သာ ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် အမြီးကိုးချောင်း မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ချင်းချုံး၏ သခင်မ ဖြစ်သောကြောင့် မျိုးနွယ်၏ အစောင့်အရှောက်
အင်မော်တယ်လက်နက်ကို စိတ်တိုင်းကျ အသုံးပြုခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
လုရီသာမက၊ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ စွမ်းအားရှင်များနှင့် လင်ကျိုးယွဲ့ပင်လျှင် ဘိုးဘေးတို့ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြပြီး၊ ဤကမ်းလှမ်းမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နေကြသည်။ ဤသို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက အလွန်အမင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှ၏။
သို့သော် လုရီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အားနာဟန်ဖြင့် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
“ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော် အလွန်တန်ဖိုးထားပြီး စိတ်ထိခိုက်မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်က ဒီလို ကမ်းလှမ်းမှုတွေကြောင့် ကိုယ့်ဂိုဏ်းကို စွန့်ခွာမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုကို ကျေးဇူးတင်ပေမယ့်၊ ဒီဂျူနီယာကိုတော့ ငြင်းပယ်ခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ။”
ဘိုးဘေးများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အချို့မှာ လုရီကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်နေကြ၏။
ဘိုးဘေးတစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။
“ဒီလိုအခွင့်အရေးတွေကတောင် မိတ်ဆွေလေးလုရီကို မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူးလား။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုလည်း ထားလိုက်ပါတော့။”
လုရီက အားနာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေက သူ့ကို ဤသို့သော အခွင့်အရေးများ ကမ်းလှမ်းသည်အထိ မည်မျှတန်ဖိုးထားသည်ကို သူနားလည်သော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူက တိမ်ဖြူဂိုဏ်းကို စွန့်ခွာရန် စဉ်းစား၍မရပေ။
“ဘိုးဘေးတို့ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို
မဝင်နိုင်ပေမယ့်၊ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ အကူအညီလိုတာ တစ်ခုခုရှိခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော့်ကို အကူအညီတောင်းနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း တတ်နိုင်သလောက် ကူညီချင်ပါတယ်။”
ဤကတိစကားများကို သာမန် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကသာ ပြောခဲ့ပါက၊ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ဘိုးဘေးများနှင့် စွမ်းအားရှင်များမှာ အလေးအနက်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လုရီထံမှ ထွက်လာသော ဤစကားများက ဘိုးဘေးအုပ်စုကိုပင် ပြုံးစေခဲ့သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့၊ မိတ်ဆွေလေးလုရီသာ အခက်အခဲကြုံခဲ့ရင်၊ ငါတို့ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကလည်း လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။” ဟု ဘိုးဘေးတစ်ဦးက အကြံပြုလေသည်။
“ဒီ ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံကို မိတ်ဆွေလေးလုရီ အချိန်မရွေး လာရောက်လေ့လာနိုင်ပါတယ်။”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုရီ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာပြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူသည် ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံပေါ်ရှိ အခင်းအကျင်းတာအိုနိယာမများကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
လွတ်လပ်စွာ လေ့လာခွင့်ရမည်ဆိုပါက သူ့အတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိချေ။ ထို့အပြင်၊ ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေက အကူအညီလိုသည့် ကိစ္စမှာလည်း သေးငယ်သောကိစ္စ ဖြစ်မည်မဟုတ်သည့်အတွက်၊ သူသည် အလုပ်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ပြီး ဆုလာဘ်များ ရယူနိုင်သေးသည်။ အရာအားလုံးက အလွန် လှပနေသယောင်ပင်။
လုရီက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နှင့် ဆို၏။
“ဒီလိုဆိုရင်တော့၊ ဒီဂျူနီယာလေးလည်း အားနာနေမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး ခင်ဗျ။”
လုရီက ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံကို ထိုက်ရီမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲထံ ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက် လေသည်။
ထို့နောက် လူတစ်စုသည် ထိုက်ရီ အခင်းအကျင်းမြေပုံရှိရာ ရင်ပြင်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး၊ တန်ခိုးရှင်အချို့က လုရီကို ထိုက်ရီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၌ ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကြ၏။ သူတို့၏ နွေးထွေးသော ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို
မငြင်းနိုင်သောကြောင့် လုရီလည်း သဘောတူလိုက်သည်။
သူသည် လင်ကျိုးယွဲ့၏ စံအိမ်တွင် ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ရင်း တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးကာ အကြံဉာဏ်များ ဖလှယ်ခဲ့ပြီး၊ အလုပ်ဆုလာဘ်အချို့ကိုလည်း အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် လုရီသည် တိမ်ဖြူဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာပြီး သူ၏နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့၏။
ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုရီ၏ ကျင့်ကြံနှုန်းမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်။ အဆင့်တစ်ဆင့်တက်ရန် ငါးနှစ်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နှစ်လွှာသို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ ဤအမြန်နှုန်းသည် လုရီအတွက် နှေးကွေးသော်လည်း၊ သာမန် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်အောင် မြန်ဆန်လှပါသည်။
အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်သော ယွင်ရှီး၊ ကျန်းရူယွီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့သာ လုရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံနှုန်းကို အမီလိုက်နိုင်ကြ၏။ လုရီနှင့် မကြာခဏ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံလေ့ရှိသော သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့မှာလည်း နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကျိုယိုချောက်နက်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်၊ ထျန်းမင်တစ်ခုလုံးသည် တည်ငြိမ်သွားပြီး အရာအားလုံး ငြိမ်းချမ်းနေလေသည်။ အမျိုးမျိုးသော အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေများ၏ နောက်ကွယ်မှ အင်မော်တယ်များက ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုချီးမြှင့်လာကြပြီး၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေများမှ အမွေဆက်ခံသူများ၏ ကျင့်ကြံနှုန်းကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် အရှေ့နယ်မြေ၌ ကောင်းကင်နဂါးသူတော်စင်သားတော်တစ်ဦးတည်းသာ ပေါများသော အရင်းအမြစ်များ ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေများမှ အမွေဆက်ခံသူအားလုံးနီးပါးမှာ လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များ ရရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထျန်းမင်တွင် ကောင်းကင်က ဂုဏ်ယူရမည့် ကျင့်ကြံသူအများအပြား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အရှေ့နယ်မြေမှ ဂိုဏ်းများအပြင်၊ အခြားနယ်မြေများမှ အမွေဆက်ခံသူများကလည်း ထျန်းမင်တစ်ခွင်၌ ထူးခြားသော စံချိန်များကို ရရှိခဲ့ကြ၏။
မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် ချင်းချုံးဟွာအကြောင်း ပြောစမှတ်များစွာ ရှိခဲ့လေသည်။ သူမသည် အမြီးကိုးချောင်းမိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို အပြည့်အဝနီးပါး စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နယ်ပယ်သို့ ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူမ ပြန်ထွက်လာသည့်အခါ၊ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် ဘိုးဘေးအဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရဖွယ်ရှိ၏။
အနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် ဗုဒ္ဓ၏သားတော်က ထွန်းလင်းတောက်ပခဲ့ပြီး၊ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်ဖြင့် မဟာယာနအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်ပြကာ ထျန်းမင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
ဗဟို နယ်မြေတွင် ကောင်းကင်နန်းတော်မှ ဆက်ခံသူ မြင့်မြတ်သားတော်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီး၊ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ကာ အလယ်ပိုင်းနယ်မြေမှ မာနကြီးသော ကျင့်ကြံသူအမျိုးမျိုးကို တိုက်ပွဲတစ်ရာတိုင်အောင် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး၊ အံ့ဩဖွယ်ရာပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေခဲ့သည်။
တောင်ပိုင်းနယ်မြေတွင် လူရိုင်းမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦးက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်အထွတ်အထိပ် ရေနက်နဂါးတစ်ကောင်ကို ကြမ်းကြုတ်စွာ ဆွဲဖြဲပြခဲ့ပြီး၊ အလားတူပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့၏။
ဤသို့ဖြင့် ပါရမီရှင်များနှင့် ထူးချွန်သူများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ ထိုသို့သော ပါရမီရှင်များကြားတွင်ပင်၊ ထျန်းမင်တစ်ခွင်မှ ကျင့်ကြံသူများက စာရင်းဇယားများဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည့်အခါ၊ သူတို့အားလုံးသည် လုရီနှင့်ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် ချို့တဲ့နေပုံရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်နယ်ပယ်အချိန်အခါက၊ လုရီသည် မဟာယာနပင်လယ်မျိုးနွယ်ကြီးတစ်ဦးကို အခင်းအကျင်းတာအိုဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်ဖူးခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် မဟာယာနအဆင့် ပင်လယ်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယခုအခါ လုရီသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်၍၊ သူသည် မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိသော လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေလေသည်။ဆိုသော် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်နယ်ပယ်အချိန်အခါက၊ လုရီသည် မဟာယာနပင်လယ်မျိုးနွယ်ကြီးတစ်ဦးကို အခင်းအကျင်းတာအိုဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်ဖူးခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် မဟာယာနအဆင့် ပင်လယ်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယခုအခါ လုရီသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်၍၊ သူသည် မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိသော လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေလေသည်။
နောက်ထပ် လူသိများသူတစ်ဦးမှာ နတ်ဓားဂိုဏ်းမှ ကျန်းရူယွီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းရူယွီသည် လုရီ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ
မထင်မှတ်ကြပေ။
ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သော လုရီသည် မည်မျှခွန်အားကြီးသည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း၊ ထျန်းမင်မှ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ အလွန်သိချင်နေကြလေသည်။
တစ်နေ့တွင် လုရီသည် သူ၏ဂူစံအိမ်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေစဉ်၊ ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်မိ၏။ ၎င်းမှာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်တော့သည်။
အခန်း ၄၆၅ - အင်မော်တယ်ဓားဂိုဏ်း၏
ဓားအင်မော်တယ်ကို ကျော်လွန်သွားသော အစေခံ...
~လုရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ဆရာ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ဤနှစ်များအတွင်း သူ၏ဆရာထံမှ ရုတ်တည်းဉာဏ်အလင်းရရှိသည့် ဆုလာဘ်များ မရှိခဲ့သည့်အတွက် သူ့အတွက် အလွန်ခက်ခဲခဲ့၏။
သူ၏ 'ကောင်းကင်ကိုးလွှာအင်မော်တယ်ရတနာကျမ်း' နှင့် 'ယီမုဟွာရှန်းကျမ်း' တို့ကို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ အင်မော်တယ် ကြယ်ဖြတ်ဓားကွက်နှင့် အခြားသော သိုင်းနည်းစနစ်အမျိုးမျိုးကို လေ့ကျင့်ရာတွင်ပင် များစွာ နှေးကွေးသွားခဲ့၏။
ယခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူ၏ဆရာ ပြန်လာခဲ့ပြီ။
..မဖြစ်ဘူး၊ ဆရာ့ကို ဒါတွေအားလုံးအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်။ ရက်တစ်ရာဆက်တိုက်
တာအို ပို့ချခိုင်းရမယ်..
လုရီက တက်ကြွသော အတွေးနှင့်အတူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏ဂူစံအိမ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
...
လင်းလောင်တောင်ထိပ်တွင် လုရီသည် ဝါးအိမ်လေးတစ်လုံးရှေ့သို့ ဆင်းသက်ကာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။
“ဆရာ၊ တပည့် တွေ့ခွင့် တောင်းပါတယ်!”
မကြာမီပင် ဝါးအိမ်တံခါးပွင့်လာပြီး ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသော အဘွားအိုတစ်ဦး ထွက်လာ၏။ ဤဆံပင်ဖြူအဘွားအိုကို မြင်သောအခါ လုရီမှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အေးခဲသွားကာ၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သူမကို ကြည့်နေမိတော့သည်။
ဤဆံပင်ဖြူအဘွားအို၏ အရှိန်အဝါကို သူ လုံးဝမခံစားမိပေ။ သူမက သာမန်လူတစ်ယောက်လို မဟုတ်။ အဘွားအိုသည် လုရီရှေ့တွင် ရပ်နေသော်လည်း၊ မျက်စိဖြင့် မြင်နေရခြင်းကြောင့်သာဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အာရုံခံစားမှုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရမည်ဆိုလျှင်၊ ထိုနေရာတွင် မည်သူမျှမရှိဟု သူ ယုံကြည်မိလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
ဒါ ဘယ်လိုနယ်ပယ်မျိုးလဲ။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်နေတာလား။
ထိုစဉ် ဝါးအိမ်အတွင်းမှ ပျင်းရိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း ပိုသန်မာလာတာပဲ ကောင်လေး။ ငါ ခုလေးတင် ပြန်ရောက်တာကို မင်းက သိနှင့်နေပြီကိုး။”
ထို့နောက် အတွင်းမှ အသံတစ်ခုက မှာကြားလိုက်၏။
“အဘွား ယွမ်လင်၊ သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။”
အဘွား ယွမ်လင်ဟုခေါ်သော အဘွားအိုက လုရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏အမူအရာမှာ အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး၊ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
“သခင်မလေး၊ သူက ဘယ်သူပါလဲ။”
“အာ... သူက ကျွန်မ မွေးစားထားတဲ့ တပည့်လေ။”
“တပည့်?!”
အဘွားယွမ်လင်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ လုရီကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ကာ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
လုရီက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းရင်း အဖွားယွမ်လင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွား၏။ သူ့နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်။ ဤအဘွား
ယွမ်လင်က အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းသည်။
သူ အင်မော်တယ်ဓားဂိုဏ်း၏ အင်မော်တယ်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်ကပင် ဤသို့ မခံစားခဲ့ရပေ။
အဘွားယွမ်လင်၏ အစွမ်းသည် အင်မော်တယ်ဓားဂိုဏ်း၏ အင်မော်တယ်ကိုပင် ကျော်လွန်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဤသို့သောပုဂ္ဂိုလ်က သူ၏ဆရာကို 'သခင်မလေး' ဟု ခေါ်သည်တဲ့လား။
ငါ့ဆရာက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။
လုရီ၏ ခေါင်း မူးနောက်နောက် ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ ဝါးအိမ်အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားသောအခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ် သခင်မသည် ဝါးခုတင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှင်းဖြူရောင်ဝတ်ရုံလွှာသည် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြောင့် နေရာအချို့တွင် လျော့တိလျော့ရဲ ဖြစ်နေ၏။ ထိုကြားမှပင် ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့ ကြည်လင်ဝင်းပနေသော ခြေသလုံးသားသွယ်သွယ်နှင့် လခြမ်းသဖွယ် ကွေးညွတ်နေသော လက်မောင်းသားနုနုတို့က အငိုက်မိသလို ပေါ်လွင်နေလေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးထက်တွင် ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော အိပ်ချင်မူးတူးဟန်တို့က ကိန်းဝပ်နေပြီး၊ ရှည်လျားသော မျက်တောင်ကော့ကြီးများမှာ ချိုမြိန်သော အိပ်မက်ထဲမှ နိုးထခါစကဲ့သို့ တသိမ့်သိမ့် လှုပ်ခတ်နေသေးသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဖွားယွမ်လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။
“ဟေ့ကောင်လေး၊ ငါ့သခင်မလေးရဲ့ ကျောက်စိမ်းကိုယ်လုံးကို ကြည့်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့!”
ထို့နောက် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မဘက်သို့ လှည့်ကာ သတိပေး၏။
“သခင်မလေးလည်း နည်းနည်းလောက် ဂရုစိုက်သင့်ပါတယ်။”
ထိုသို့ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မည်သည့်အမူအရာမှ မပြဘဲ၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ အဝတ်အစားများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ပေါ်လွင်နေသော အသားစိုင်များကို ပြန်လည်ဖုံးအုပ်သွားတော့သည်။
လုရီမှာ ပြောစရာစကားပင် မရှိတော့အောင် ဖြစ်သွားသည်။
ဒီအဘွားအိုက ဘယ်လိုအဘွားအိုမျိုးလဲ။ ငါက ကိုယ့်ဆရာရဲ့ ကျောက်စိမ်းကိုယ်လုံးကိုမှ တပ်မက်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်မယ့် လူစားမျိုးနဲ့ တူနေလို့လား။ ကောင်းပြီလေ၊ ဝန်ခံရလျှင်တော့ ငါက တူသားပဲ။
လုရီမှာ အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်မိသည်ဟု ကြိတ်၍ ဝန်ခံလိုက်သည်။
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက မကျေမနပ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မြည်တမ်းလိုက်သည်။
“အဘွားယွမ်လင်၊ ဒါက အိမ်မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒီလောက်ကြီး တင်းကျပ်နေဖို့ လိုလို့လား။ ပြီးတော့ ဒီကောင်လေးကလည်း အပြင်လူမှ မဟုတ်တာ။”
လုရီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိရှသွားသည်။ သူ၏ဆရာက အကောင်းဆုံးပင်။
အဘွားယွမ်လင်က အတိုက်အခံပြု၏။
“ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးက ယွီမိသားစုရဲ့ သခင်မလေးပါ။ သခင်မလေးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ယွီမိသားစုရဲ့ ပုံရိပ်ကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။”
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက အားမတန်မာန်လျှော့သောဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
“ဒါကြောင့်ပဲ အဘွား ကျွန်မနောက်ကို လိုက်နေတာကို မလိုချင်တာ။ အဘွား ကျိုယိုချောက်နက်ကြီးကို သွားပြီး အဲ့ဒီမှာ စောင့်ကြည့်နေပါလား။”
အဘွားယွမ်လင်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
လုရီက တိတ်ဆိတ်သွားသော အဘွားယွမ်လင်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဆရာ၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူပါလဲ။”
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ရှင်းပြလေသည်။
“အိမ်ပြန်သွားပြီးနောက်၊ ငါ့မိသားစုက ငါ့ရဲ့လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်လို့ ငါ့ကို ကာကွယ်ဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တာ။”
အဘွားယွမ်လင်က လုရီကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏ အကြည့်များမှာ သတိကြီးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် စကားပြောခြင်းသည်ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုဟု ထင်နေသည့်အလားပင်။
တကယ်ပဲ... သူက ငါ့ဆရာရဲ့ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပဲ။ ပြီးတော့ အစေခံတစ်ယောက်လိုမျိုးလား။ အစေခံတစ်ယောက်တောင် ဒီလိုအစွမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်တယ်ဆိုတော့...
လုရီမှာ အတိုင်းထက်အလွန် အံ့ဩနေမိတော့သည်။
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက လုရီ အတွေးနက်နေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ပျင်းရိစွာ ပြုံးကာ ဆို၏။
“ငါ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း နင်က ရောက်ချလာတာပဲ။ ငါ့ကို ကြိုဆိုဖို့ လာတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။”
“ဟုတ်တာပေါ့ဆရာ! တပည့် ဆရာနဲ့ မတွေ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်လို့ အရမ်းလွမ်းနေတာပါ!” ဟု လုရီက လေးနက်တည်ကြည်စွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။
“ဟွန့်!”
အဖွားယွမ်လင်က ခပ်သာသာ နှာမှုတ်ရင်း လုရီကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် မဲ့ကြည့်လိုက်၏။
လုရီမှာ ပြောစရာစကား ပျောက်ရှသွားသည်။
လင်းလောင်တောင်ထိပ် သခင်မက
အဘွားယွမ်လင်၏ အမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပျင်းရိစွာ ဆို၏။
“ကဲ... မင်းလည်း ကြိုဆိုပြီးပြီဆိုတော့ သွားလို့ရပြီ။ ငါ အိပ်တော့မယ်၊ ခရီးက ပင်ပန်းလာလို့။”
လုရီ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်သွားပြီး ချောင်းခြောက်တစ်ချက်ဆိုးကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။
“နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်... ဆရာရဲ့ တာအိုတရားတွေကို မနာကြားရတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ စိတ်ထဲမှာ မလုံမလဲ ခံစားနေရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံချင်လို့ပါခင်ဗျာ။”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ်ဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး၊ သူမ၏ လက်ချောင်းများကို တဖျောက်ဖျောက်မြည်အောင် ချိုးရင်း အံကြိတ်ကာ အလိုမကျစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ငါက ခရီးရှည်ကနေ ခုလေးတင် ပြန်ရောက်တာကို၊ နင်က နင့်ရဲ့ဆရာ ပင်ပန်းနေတာကိုတောင်
မစာနာဘဲ၊ မင်းရဲ့ဆရာကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတာလား။ တော်တော်ဖြစ်ရမယ်! တော်တော်ဖြစ်ရမယ်!”
လုရီ၏ နဖူးကို အကြိမ်ကြိမ် အတောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏လက်က နဖူးကို အုပ်ထားရင်း နာကျင်လွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ဝဲတက်လာသည်။
သူ့ခမျာ နောင်တများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သူက တကယ်ကို မိုက်မဲသူပင်။ သူ၏ဆရာသည် ပျင်းရိနေသော ဝက် တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်ကို မေ့လျော့သွားသည်လေ။
ဤမျှ ကြာအောင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး ခရီးမှ ပြန်လာသည့်အခါ၊ သူမသည် သေချာပေါက် အချိန်အတန်ကြာ ပျင်းရိစွာ နေလိုမည် ဖြစ်ရာ၊ သူက ဤအချိန်တွင် တာအိုတရားတောင်းခံမိခြင်းသည် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရရန် တောင်းဆိုနေသလိုပင် မဟုတ်ပါလော။
လုရီက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဆရာ... တပည့် မှားသွားပါတယ်!”
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက စိတ်ကျေနပ်ခြင်းမရှိဘဲ လုရီ၏နဖူးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လုရီကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေး လိုက်လေ၏။
“ပြန်သွားပြီး သေချာကျင့်ကြံနေ!”
လုရီမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ခု သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏အမြင်အာရုံမှာ
ဝေဝါးသွားကာ၊ သူ၏ဂူစံအိမ်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။