တာချွမ်းမြို့

စုန့်ရန်သည် 'တစ္ဆေစာတိုက်'၏ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် နေရန်ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ ယန်ကျန့်က ကန့်ကွက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များရှိပြီး၊ စုန့်ရန်သည်လည်း 'တစ္ဆေစာတိုက်'၏အန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်ထားသည်။ တာဟန်မြို့တွင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် ဖြစ်မသွားစေလိုသောကြောင့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ၎င်း၏လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုကို ရပ်တန့်စေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင်၊ အသစ်ရောက်လာသူများကို စာတိုက်သို့မဝင်ရောက်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

တုနှိုင်းမရနိုင်ပေ။

သို့သော် 'တစ္ဆေစာတိုက်'မှ မထွက်ခွာမီ၊ ယန်ကျန့်သည် စုန့်ရန်ကို လီယိထံမှဝယ်ယူခဲ့သော စာပို့စက္ကူအချို့ပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို ပြောပြကာ၊ သူ့ကို 'တစ္ဆေစာတိုက်'သို့ လွတ်လပ်စွာဝင်ထွက်နိုင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

'တစ္ဆေစာတိုက်'မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်သည် သူ တာချန်းမြို့ရှိ ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာဝင်းတွင် ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တာဟန်မြို့တွင်ဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဒါက 'တစ္ဆေစာတိုက်'သည် တမန်တော်များကို သူတို့ပထမဆုံးဝင်ရောက်ခဲ့သောနေရာသို့သာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကိုဩဒိနိတ်အစုံတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

ယန်ကျန့်သည် တာဟန်မြို့ရှိ စုန့်ရန်၏လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆက်သွယ်ပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ဂျက်လေယာဉ်ကိုငှားကာ တာချွမ်းမြို့သို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းခဲ့သည်။

ကြားတွင် မည်သည့်ကြန့်ကြာမှုမှမရှိပေ။

သူသည် 'တစ္ဆေငယ်'ကို မယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ အပြည့်အစုံပြင်ဆင်လာခဲ့ပြီး၊ ယူဆောင်လာသင့်သော အခြားသဘာဝလွန်ကိရိယာများအားလုံး သူနှင့်အတူပါရှိကာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ 'အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ'လည်း ပါဝင်သည်။

လေယာဉ်ပေါ်တွင် လီယောင်သည် ရေချိုး၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှသွေးများကို ဆေးကြောပြီး သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ၏ကျန်းမာရေးမကောင်းသောအရေပြားပေါ်တွင်၊ အသားများအတွင်းဘက်သို့ လန်ထွက်နေသော ကြမ်းတမ်းသည့် ဖြတ်ရာများရှိပြီး၊ သွေးများစစ်ထုတ်ပြီးဖြစ်ကာ၊ ရေတွင်စိမ်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဒီအမာရွတ်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်၊ တံခါးတစ်ချပ်၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်တူပြီး၊ အကြမ်းထည်တက်တူးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

သူလက်လှမ်း၍ ထိတွေ့လိုက်ရာ စူးရှသောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် အသားအောက်ဘက်ကိုလည်း အာရုံခံနိုင်နေသည်။

ထိုတံခါးနောက်ကွယ်တွင် အေးစက်ပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရုန်းကန်လှည့်လည်နေသည်။

'တစ္ဆေစာတိုက်'အတွင်း အကျဉ်းချခံထားရသော တစ္ဆေကြမ်းသည် ယခုအခါ လီယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင်ရှိနေပြီး၊ သူ၏'တံခါးပိတ်တစ္ဆေ'နှင့် ဟန်ချက်ညီမှုအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

သို့သော် ဒီဟန်ချက်ညီမှုသည် အကြွင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။

လီယောင်သည် တစ္ဆေကြမ်းက သူ့ကို တဖြည်းဖြည်းတိုက်စားနေသည်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ ဒီတိုက်စားမှု၏အရှိန်သည် မမြန်သော်လည်း၊ အချိန်၏စမ်းသပ်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

သို့သော် သတင်းကောင်းမှာ အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေကြမ်း၏စွမ်းအားကို မဆင်မခြင်အသုံးမပြုဘဲ၊ နောက်ထပ်ခြောက်လအသက်ရှင်ရန် ပြဿနာမရှိခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ဦးမဟုတ်၊ တစ္ဆေကြမ်းတွင် သေစေသည့်ယန္တရားမရှိဘဲ၊ ထိန်းချုပ်ထားသောတစ္ဆေနှစ်ကောင်သည် အကြွင်းမဲ့ဟန်ချက်ညီမှုသို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ၊ အတော်လေး အကြမ်းထည်ဖြစ်နေသေးသည်။

လေယာဉ်ပေါ်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများရှိသည်။

သူ၏ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းဗလာဖြင့် လီယောင်သည် လေယာဉ်ခန်းတွင်ထိုင်နေပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများက ဒဏ်ရာများကို ချုပ်ပေးကာ၊ နာကျင်မှုအချို့ကို သက်သာစေရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများသည် ထိုသို့သောဒဏ်ရာများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ ပုံမှန်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသိပညာအရ၊ ဒီအခြေအနေရှိ လူတစ်ဦးသည် သေဆုံးနေသင့်ပြီး၊ အသက်ရှင်နေနိုင်ခြေမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် စုန့်ရန်၏ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ပေါ်ရှိ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများသည် ရှင်းလင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ သူတို့သည် ချုပ်ရိုးချုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

"ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်တစ်ခုစဉ်းစားမိတယ် စုန့်ရန်က အဲ့ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့နေရာရဲ့ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းမဆောင်မှာ နေနေမှတော့ သူက ပထမထပ်တမန်တော်လည်းမဟုတ်၊ ဒုတိယထပ်တစ်ယောက်လည်းမဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူးလား ဒါက စာတိုက်ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုကနေ လုံးဝလွတ်မြောက်သွားတာမဟုတ်ဘူးလား"

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မနီးမဝေးရှိထိုင်ခုံတစ်လုံးတွင်ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ခေါင်းကိုလက်ဖြင့်ထောက်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်နေပြီး၊ တွေးတောနေပုံရသည်။ သူခဏကြာမှ ပြန်ဖြေသည်။

"သတင်းစကားပို့ဆောင်တာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မီးငြိမ်းသွားပြီးနောက် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်တတ်တဲ့အန္တရာယ်တွေက အသေအပျောက်အများဆုံးပဲ မဟုတ်ဘူးလား တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်ရင် သူတို့သတင်းစကားပို့ဆောင်သည်ဖြစ်စေ မပို့ဆောင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ဘူး"

"ဒါ့အပြင် စုန့်ရန်က သေဖို့ပြင်ဆင်ထားပြီးသား သူတစ္ဆေနှစ်ကောင်ထိန်းချုပ်ထားပေမဲ့ အဲ့လိုအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရတာက သူ့အတွက်တော့ နည်းနည်းတင်းခံနေရတုန်းပဲ အရင်တစ်ခေါက်က ငါတို့ကြုံခဲ့ရတဲ့ တံခါးဖွင့်တဲ့တစ္ဆေကြမ်းက 'တစ္ဆေစာတိုက်'အတွင်းက အန္တရာယ်ကို သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ"

"စုန့်ရန်က ပထမထပ်မှာရှိနေတုန်း လူသစ်အားလုံး 'တစ္ဆေစာတိုက်'ကို မဝင်ရောက်နိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲရှိတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် လီယောင်သည်လည်း သဘောပေါက်သွားပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

"စုန့်ရန်က ပထမထပ်မှာ သေဆုံးပြီး 'တစ္ဆေစာတိုက်'ရဲ့ပထမထပ်ကို တစ္ဆေခြောက်အောင်လုပ်ပြီး ဝင်လာသူတိုင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ"

"မှန်တယ် သေဆုံးပြီးမှ တစ္ဆေကြမ်းတွေ ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အခါမှပဲ 'တစ္ဆေစာတိုက်'ရဲ့ဝင်ပေါက်ကို လုံးဝတံဆိပ်ခတ်နိုင်မှာ"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"သူ့အတွက်တော့ အသက်ရှင်တုန်းက မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အရာတွေကို သေဆုံးပြီးမှ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်"

"ဒါ... ဒါက အရမ်းအစွန်းမရောက်လွန်းဘူးလား"

လီယောင်သည် မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးမှုကိုပင် အသုံးချရန် ဟုတ်လား။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"အစွန်းရောက်တယ် ဟုတ်လား ငါတို့လိုလူတွေက ဘယ်အချိန်မှာ ငါတို့လုပ်တဲ့အရာတွေမှာ အသက်ကို မစွန့်စားဘဲနေလို့လဲ စုန့်ရန်က ဖုန်းချွမ်းနဲ့ မျိုးဆက်တူ ထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ပဲ ပြီးတော့ အသက်ရှည်ရှည် နေခဲ့ပြီးပြီ သူက ပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ဦးလည်းမဟုတ်သလို တတိယ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင်လည်း မကျွမ်းကျင်ဘူး ဒါကြောင့် သူသူ့ရှေ့မှာ အနာဂတ်မမြင်တော့ဘူး သင့်တော်တဲ့အချိန်နဲ့နေရာကိုရွေးချယ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူမြှုပ်နှံဖို့၊ သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးတန်ဖိုးကို ထုတ်သုံးဖို့က နားလည်ရမခက်ပါဘူး မဟုတ်ဘူးလား"

လီယောင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဒါက ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုဖြစ်သော်လည်း၊ တကယ်တမ်းကြုံလာသည့်အခါတွင် စုန့်ရန်ပြင်ဆင်ထားသလို လုပ်နိုင်မည့်သူများစွာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒီအနားယူချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဌာနချုပ်ကိုဆက်သွယ်လိုက် တာချွမ်းမြို့က လီလဲ့ဖိန်ကို ငါတို့သူ့နယ်မြေမှာ ရက်အနည်းငယ်နေပြီး မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်ဆိုတဲ့နေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်လို့ ပြောလိုက် ပြီးတော့ သူ့သဘောထားဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

သူသည် သူ၏ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကို အရင်တစ်ခေါက်က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

လီယောင်၏လက်ထဲတွင် ဖုန်းတစ်လုံးရှိပြီး၊ သူသည် သူ၏အော်ပရေတာမှတစ်ဆင့် ဒုဝန်ကြီး ချောင်ယန်ဟွာကို ဆက်သွယ်နိုင်သည်။

မကြာမီ...သတင်းစကားကို တုံ့ပြန်လာသည်။

"အဲ့ဒီက လီလဲ့ဖိန်က ငါတို့လာမယ်ကြားတော့ ကြိုဆိုကြောင်းဖော်ပြတယ်"

လီယောင်က ဂြိုဟ်တုဖုန်းကိုချကာ ဆိုသည်။

ကြိုဆိုတယ် ဟုတ်လား။

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တခြားဘာမှမပြောဘူးလား"

"မပြောပါဘူး"

လီယောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါက ရှားရှားပါးပါးပဲ တာဝန်ခံက ပိုပြီးတာဝန်ယူတတ်လို့လား ဒါမှမဟုတ် တာချွမ်းမြို့မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပြီး သူငါတို့အကူအညီလိုလို့လား မသိဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ဖုန်းချွမ်းနဲ့ ထုံချန်ကိုလည်း ဆက်သွယ်လိုက် ငါတို့အစီအစဉ်ကို သူတို့ကိုအသိပေးလိုက် ပြီးတော့ လိုအပ်ရင် သူတို့ကို တာချွမ်းမြို့ကို ခရီးတစ်ခေါက်လာဖို့ ငါလိုအပ်လိမ့်မယ်"

"လာမယ့်ရက်တွေအတွက် အသင့်ပြင်ထား"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏အရင်အဖွဲ့ဖော်များကို နောက်တစ်ကြိမ်ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

တုံ့ပြန်မှုမှာ ဖုန်းချွမ်းသည် ခရီးထွက်နေသော်လည်း၊ ထုံချန်နှင့် အခြားသူများမှာမူ ရှိနေကြသည်။

"ဒါဆို ထုံချန်နဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို အသင့်ပြင်ထားခိုင်းလိုက် ဟွမ်ကျီယာနဲ့ ကျန်းဟန်ကတော့ ထားလိုက်တော့ တာချန်းမြို့မှာ စောင့်ကြည့်ဖို့နဲ့ ပြဿနာမဖြစ်အောင်ရှောင်ရှားဖို့ လူအနည်းငယ်ချန်ထားဖို့လိုတယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

လီယောင်သည် ထို့နောက် သူတို့ကိုနောက်တစ်ကြိမ်ဆက်သွယ်ပြီး၊ အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာစီစဉ်လိုက်သည်။

"ထုံချန်နဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကိုပဲ အကူအညီပေးဖို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတာ အဆင်ပြေရဲ့လား လူပိုထည့်သင့်လား"

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် စိုးရိမ်ကြောင်းဖော်ပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလိပ်စာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနီရောင်စာကပေးခဲ့တာပဲ ဒါက တူညီတဲ့ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်ပဲ ပြီးတော့ အန္တရာယ်အဆင့်က တာဟိုင်မြို့က ဖူရှို့ဥယျာဉ်မှာဖြစ်တဲ့ဖြစ်ရပ်ထက်တောင် ပိုပြင်းထန်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"အခြေအနေတွေက ငါတို့ထင်ထားတာထက် ပိုပြင်းထန်နေရင် ငါတို့ရဲ့အသစ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ခေါ်သွားလည်း အသုံးဝင်မှာမဟုတ်ဘူး ဒါ့အပြင် သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ငါတို့အရင်ဆုံး တာချွမ်းမြို့မှာ ဘာပြဿနာရှိလဲဆိုတာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ် ငါတို့လူတိုင်းကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာကို ဒီအတိုင်းခေါ်သွားလို့မဖြစ်ဘူး"

"မမျှော်လင့်တာတစ်ခုခုဖြစ်သွားတာနဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံးပြုတ်သွားနိုင်ခြေက အတော်လေးမြင့်တယ်"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားသုံးသပ်မှုများကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး သူနှင့် လီယောင်တို့သည် အခြေအနေကို ကင်းထောက်ရန် ဦးဆောင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကူအညီလိုအပ်ပါက သူတို့သည် ထုံချန်နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ခေါ်လိမ့်မည်။

တာချွမ်းမြို့သည် အနည်းငယ်ဝေးသော်လည်း၊ နိုင်ငံအတွင်း လေယာဉ်ဖြင့်သွားလျှင် အတော်လေးမြန်ဆန်နေသေးသည်။

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ဒီစီစဉ်မှုသည် အနည်းငယ်ပို၍သတိထားရာကျသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် စုန့်ရန်၏ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်သည် တာချွမ်းမြို့လေဆိပ်သို့ အောင်မြင်စွာရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဒီနေရာရှိ တာဝန်ခံမှာ လီလဲ့ဖိန်ဟုခေါ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကြိုတင်အကြောင်းကြားပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့သောကြောင့် တာဟိုင်မြို့တွင်ကဲ့သို့ ပဋိပက္ခမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယောင်တို့သည် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ လေဆိပ်တစ်ခုလုံးသည် ခြောက်ကပ်နေပြီး၊ လေဆိပ်ဝန်ထမ်းအနည်းငယ်မှလွဲ၍ အခြားခရီးသည်များကို မတွေ့ရပေ။ နေရာများစွာကို သတိပေးတိပ်များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားပြီး၊ လုံခြုံရေးအစောင့်များ ကင်းလှည့်နေကာ၊ နေရာသည် တင်းကျပ်သောစီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ပိတ်ထားသည်။

"ဒီကလေထုက တစ်ခုခုတော့လွဲနေပုံပဲ"

ထို့နောက် ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"လီယောင် မင်းဌာနချုပ်ကို ဆက်သွယ်တုန်းက ဒီမှာတစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်လို့ သူတို့ပြောခဲ့လား ဒီကထိန်းချုပ်မှုနဲ့ ပိတ်ထားမှုက ဒီနေ့အလျင်စလိုလုပ်ထားပုံမပေါ်ဘူး အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကြာ ရှိနေခဲ့ပုံပဲ"

"မပြောပါဘူး အော်ပရေတာက တာချွမ်းမြို့မှာ ဘာပြဿနာမှရှိတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူး"

လီယောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ ဒီက အထူးအခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တိုင်ကြားမထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုသည် ဗလာဖြစ်နေသောလေဆိပ်အဆောက်အအုံတွင် ရုတ်တရက်ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူစိမ်းတစ်ဦး၊ ဝန်ထမ်းအနည်းငယ်နှင့်အတူ သွက်လက်စွာလျှောက်လာသည်။

ဒီအမျိုးသားသည် အလွန်သာမန်အသွင်အပြင်ရှိပြီး၊ အလွန်အဖြစ်များကာ၊ လူအုပ်ထဲတွင် ပျောက်သွားလျှင် ရှာဖွေရန်ခက်ခဲမည့်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး၊ သူသည်လည်း ရိုးရှင်းစွာဝတ်စားထားကာ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် မီးခိုးရောင်အနွေးထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မည်သည့် ထူးခြားသော အရောင်မှမရှိပေ။

"မင်းက... လီလဲ့ဖိန်လား"

ယန်ကျန့်သည် ထိုအမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူရင်းနှီးနေသလိုခံစားရကာ၊ တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သေချာစွာပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဒီလူနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် မှတ်ဉာဏ်မှမရှိသောကြောင့်၊ သူသည် ခန့်မှန်းရုံသာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါပဲ"

လီလဲ့ဖိန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"ငါတို့ အရင်ကတွေ့ဖူးလား

"ဌာနချုပ်မှာ ခေါင်းဆောင်ရွေးချယ်ရေးအစည်းအဝေးတုန်းက ငါ မင်း ဘေးမှာ ထိုင်ခဲ့တာလေ ငါတို့တွေ့ဖူးပါတယ်"

လီလဲ့ဖိန်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းကို လုံးဝမမှတ်မိဘူး နာမည်တစ်ခုပဲ မှတ်မိတယ် မင်းက ငါ လီလဲ့ဖိန်မဟုတ်ဘူးလို့ပြောရင်တောင် လုံးဝသံသယဝင်မှာမဟုတ်ဘူး ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျက်ယွင်းနေတာ ဒါမှမဟုတ် အထူးအကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ငါ မင်းကို မမှတ်မိနိုင်တာလို့ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် စူးရှသွားသည်။

လီလဲ့ဖိန်က ဆိုသည်။

"ငါက တခြားသူတွေ အလွယ်တကူမှတ်မိတဲ့လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး မင်းကျင့်သားရသွားမှာပါ မင်းသံသယဝင်ရင် ငါ့လက်ထောက်က ငါ့အထောက်အထားကို သက်သေပြပေးနိုင်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ့ဘေးရှိ ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော သူ၏လက်ထောက်ကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လက်ထောက်သည် တာဝန်ခံ၏အထောက်အထားများ၊ ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြဆဲလ်ဖုန်းနှင့် တာဝန်ကျပစ္စတိုတစ်လက်တို့ကို တင်ပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့နယ်မြေမှာ ပြဿနာတစ်ခုရှိပုံပဲ လေဆိပ်တောင်ပိတ်ထားတယ်"

ယန်ကျန့်က လေ့လာလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါကြောင့်ပဲ မင်းတို့ရောက်လာတာကို ငါကြိုဆိုတာပေါ့ အချို့ကိစ္စတွေမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ ထင်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဌာနချုပ်က တာဝန်ခံတွေပဲ ပြီးတော့ အရာအားလုံးက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ဆောင်ရွက်နေတာ"

လီလဲ့ဖိန်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"အဲ့ဒါက ငါ့ကိစ္စက မင်းကိစ္စနဲ့တူမတူအပေါ်မှာ မူတည်တယ် တူညီတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဆိုရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ ပြဿနာမရှိပါဘူး"

သူသည် တာဝန်ခံတစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပေ။ အတူတကွလုပ်ဆောင်ခြင်းက ဒုက္ခများစွာကို သက်သာစေပြီး အကူအညီများစွာကို ပေးဆောင်နိုင်သည်။

လီလဲ့ဖိန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို လောလောဆယ်မပြောသေးနဲ့ မင်းတို့တာချွမ်းမြို့ကို ဒီလောက်ဝေးဝေးလာခဲ့ရတာ ငါ မင်းတို့ကို အရင်ဆုံးအနားယူပြီး စားသောက်ဖို့ စီစဉ်ပေးသင့်တယ် နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေကို နောက်မှဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

"ကောင်းပြီ"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဖွဲ့သည် ထို့နောက် လေဆိပ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့မဝေးသေးခင်မှာပင် သူသည် လေဆိပ်ရှိတစ်နေရာမှ တိုးညှင်းသောဒုန်းခနဲအသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုမြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ပင်။ အသံသည် ဗလာဖြစ်နေသောခန်းမထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အတော်လေးသိသာထင်ရှားနေသည်။

သူသည် အသံလာရာဘက်သို့ အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက အနည်းငယ်မှောင်မိုက်သော လုံခြုံရေးစင်္ကြံလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အသံသည် ထိုစင်္ကြံလမ်း၏ထောင့်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီမှာ ဘာဖြစ်တာလဲ သွားကြည့်လိုက်"

လီလဲ့ဖိန်က ဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လက်ထောက်တစ်ဦးသည် ချက်ချင်းလျှောက်သွားသော်လည်း၊ မကြာမီပြန်လာပြီး ဆိုသည်။

"အရာအားလုံးပုံမှန်ပါပဲ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ခရီးဆောင်အိတ်တချို့ ချလိုက်တာ"

"မမျှော်လင့်တာဘာမှမရှိတာ ကောင်းတယ် သွားကြရအောင်"

လီလဲ့ဖိန်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ်မနေတော့ပေ။

သို့သော်... အဲ့ဒီအသံက ခရီးဆောင်အိတ် သို့မဟုတ် အလားတူတစ်ခုခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသံနှင့် မတူပေ။

သူအရမ်း သံသယလွန်ကဲနေတာလား။

များများစားစားမစဉ်းစားဘဲ သူနှင့် လီယောင်တို့သည် လီလဲ့ဖိန်၏ကိုယ်ပိုင်ကားပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာတက်ကာ လေဆိပ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် အဖွဲ့ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီ အသံလာခဲ့သော လုံခြုံရေးစင်္ကြံလမ်းအတွင်း၊ ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသော အချိုးအစားကျသောလေယာဉ်မယ်တစ်ဦးသည် သူမသည် အရုပ်တစ်ရုပ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ လုံးဝမလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။

အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ လေယာဉ်မယ်၏လည်ပင်းပေါ်တွင် ခေါင်းမရှိခြင်းပင်။

မိတ်ကပ်အပျော့စားလိမ်းထားပြီး အနည်းငယ်ဖြူဖျော့သောမျက်နှာနှင့် ခေါင်းတစ်လုံးသည် ခေါင်းမရှိသောမိန်းမနှင့် မနီးမဝေးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျနေသည်။

ခုလေးတင်က တစ်စုံတစ်ခုပြုတ်ကျသံသည် ဒီခေါင်းမြေပြင်ပေါ်သို့ ထိခတ်သံပင်ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသော အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး၊ လေဆိပ်ဝန်ထမ်းနှင့်တူသူသည် စင်္ကြံလမ်း၏အခြားတစ်ဖက်မှ လျှောက်လာသည်။

နေရာသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ မျက်နှာအမူအရာမရှိသောအမျိုးသားသည် ငုံ့လိုက်ပြီး၊ မြေပြင်မှ ခေါင်းကိုကောက်ယူကာ လေယာဉ်မယ်၏လည်ပင်းပေါ်သို့ ပြန်တင်ပေးလိုက်သည်။

အရင်ကမလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော လေယာဉ်မယ်သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်လှုပ်ရှားစပြုကာ၊ ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်သွားသည်။

သူမသည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ နေပုံရပြီး အလုပ်လုပ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လေဆိပ်အတွင်း၌သာ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး၊ သူမသည် သူမ၏အခန်းကဏ္ဍကို ဆက်လက်ကစားနေသကဲ့သို့၊ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်နေသော ထူးဆန်းသည့်လေဆိပ်သို့ အသက်ဝင်မှုပုံစံတစ်မျိုးကို ထပ်ထည့်ပေးကာ၊ ပုံမှန်လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။