ကြောက်မက်ဖွယ်အခန်းခုနစ်ခန်း

ဟောင်းနွမ်းသော ဒုတိယထပ်စင်္ကြံလမ်းအတွင်း အေးစက်သောလေသည် စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် တိုက်ခတ်နေပြီး ကြဲပြန့်နေသော အနီရောင်စာရွက်စများသည် လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲကာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အနီရောင်စက္ကူစတစ်ခုစီတိုင်းသည် ဒီအချိန်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ ပူးကပ်နေသကဲ့သို့ပင်။ ဒုတိယထပ်ရှိ စာပို့သမားအားလုံးသည် တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးနေလိုစိတ် ပေါက်နေပြီး၊ ကျိန်စာအချို့သင့်ကာ မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးသွားမည်စိုး၍ ထိတွေ့ရန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ဒုတိယထပ်ရှိ စာပို့သမားများထဲတွင် အတွေ့အကြုံများစွာရှိသူ အတော်များများရှိသည်။

လျိုမင်ရှင်းသည် သူတို့ထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူစာပို့သမားဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ စာငါးစောင်မနည်း ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ စစ်မှန်သောသဘာဝလွန်စွမ်းအားများနှင့် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ပြီးတော့ တစ်ကြိမ်ထက်တစ်ကြိမ် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရဆိုလျှင် နောက်ထပ်စာတစ်စောင်သာဆိုလျှင် သူသည် တတိယထပ်စာပို့သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသော အနီရောင်စာများသည် ဒီအထပ်ရှိလူတိုင်းအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အကျပ်အတည်းကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည် တိုက်ခိုက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

စင်္ကြံလမ်းရှိ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသောမီးများ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလွှမ်းခြုံလာသော အေးစက်မှု၊ ပတ်ဝန်းကျင်သည် မှောင်မိုက်လာသလိုဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာကာ အထပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ ဒီအထပ်ရှိ အခန်းခုနစ်ခန်းလုံး၏ တံခါးများသည် အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အချို့အခန်းများမှ ထူးဆန်းသောအသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ခင်ဗျား ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ သေမှာကို လုံးဝမကြောက်ဘူးလား ခင်ဗျားသေချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်လုပ်လိုက်ပါလား ဘာလို့ကျွန်တော်တို့ကိုပါ ဆွဲထည့်ရတာလဲ"

လျိုမင်ရှင်းသည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို အတင်းထိန်းထားရင်း ယန်ကျန့်ကို ကျယ်လောင်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းလိုကောင်မျိုးရဲ့လက်ထဲမှာ အသတ်ခံရမယ့်အစား အစောကတည်းက မင်းကို သေနတ်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပစ်သတ်ခဲ့သင့်တယ်"

"ဒီလူသစ်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ မင်းလိပ်စာကို ပြောရဲတဲ့သတ္တိရှိလား ငါဖုန်းတစ်ချက် ဆက်လိုက်တာနဲ့ မင်းမိသားစုတစ်စုလုံး သေသွားမယ်ဆိုတာ ယုံလားမယုံဘူးလား"

သူတစ်ယောက်တည်းသာမက၊ အခြားစာပို့သမားများသည်လည်း အလွန်ရန်လိုလာကြပြီး ယန်ကျန့်ကို အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေကြသကဲ့သို့ပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ရှင်သန်ရန်မျှော်လင့်ချက်ကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသော အခြေအနေမရောက်မချင်း မိမိတို့ဘာသာ စာများကို ဆုတ်ဖြဲမည်မဟုတ်ပေ။

အမှောင်ထုက ဝါးမျိုသွားသည်။

အရိပ်ထဲမှ ယန်ကျန့်၏ပုံရိပ်သည် အနည်းငယ်မှုန်ဝါးနေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် ထူးဆန်းစွာ အနီရောင်တောက်နေပြီး၊ ခံစားချက်ကင်းမဲ့လုနီးပါးဖြစ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ငါ့ကို မကျေနပ်ရင် အခုချက်ချင်း ဒီနေရာမှာပဲ ငါ့ကို သတ်နိုင်တယ် ရစ်နေစရာမလိုဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်ရတာကို ကျွန်တော်နားလည်နိုင်ပါတယ်"

"ဒါကြောင့် ငါသာ ခင်ဗျားတို့လက်ထဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရရင် ထိုက်တန်လို့ပဲ ခင်ဗျားတို့ကို အပြစ်မတင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့သာ သေသွားတဲ့သူတွေဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ် 'တစ္ဆေစာတိုက်'ကို ရောက်လာမှတော့ ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး စာပို့တဲ့ခရီးလမ်းမှာ သေဆုံးရမယ့်အစား ငါက ခင်ဗျားတို့ကို နည်းနည်းကူညီပေးလိုက်တာက နာကျင်တဲ့ဖြစ်စဉ်ကို လျှော့ချပေးတာပဲ"

"ကဲ အခု ဘယ်သူ လက်ပါချင်သေးလဲ"

စကားပြောရင်း သူသည် စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်သွားကာ အခန်းအမှတ် ၂၇ နှင့် ၂၆ ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူအရင်ကရှိခဲ့သော အခန်းအမှတ် ၂၁ သို့ ပြန်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လီယောင်ထံမှ 'တစ္ဆေတံခါး'သည် အာနိသင်ရှိရန် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အခန်းအတွင်းမှ တစ္ဆေအရိပ်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရန် စီစဉ်ထားသည်။

စင်္ကြံလမ်းရှိ စာပို့သမားများစွာသည် ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ လက်ပါချင်သော်လည်း စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုဖြင့် ချုပ်တည်းထားကြသည်။

သူတို့သည် လူမိုက်များမဟုတ်ကြပေ။ ယန်ကျန့်ဟုခေါ်သော ဒီအမျိုးသားသည် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး ခံစားချက်မရှိသကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်ကို သူတို့မြင်နိုင်သည်။ အထူးဆန်းဆုံးမှာ သူ၏အနီရောင် တောက်နေသော မျက်လုံးများဖြစ်ပြီး၊ ထိုမျက်လုံးများ၏ အကြည့်ကိုခံရသူများသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ကောင်၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ကျောချမ်းစရာပင်။

အကယ်၍ ဒီလူသည် လူတိုင်းနှင့်အတူ ဒီနေရာတွင် ရပ်၍စကားပြောနေခြင်းသာမရှိပါက၊ အချို့က သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ပုံရိပ်သည် လူမဟုတ်ဟုပင် ထင်ကောင်းထင်မိပေမည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလူများကို လေထဲက အမှုန်အမွှားများကဲ့သို့ သဘောထားကာ လုံးဝလျစ်လျူရှုပြီး ဖြတ်သွားလိုက်သည်။

'တစ္ဆေစာတိုက်'၏ ဒုတိယထပ်သည် သူ အချိန်ကြာကြာနေရန် မထိုက်တန်ပေ။

"ဒိုင်း"

ရုတ်တရက် သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသောအမူအရာနှင့် အရပ်ရှည်ပြီး ကြွက်သားများဖြင့်ပြည့်နေသော အမျိုးသားက နောက်မှ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်မနေနဲ့ မင်းကို ငါမလုပ်ရဲဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား မင်းကငါ့ကို သတ်ချင်ရင် ငါကမင်းကို အရင်အဆုံးသတ်ပစ်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သေနတ်သံများသည် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဒီလောက်နီးကပ်သောအကွာအဝေးတွင် လွဲချော်ရန် အခွင့်အရေးမရှိပေ။

"လာယွဲ့ ရပ်လိုက်စမ်း"

ချိုက်ယွီဟုခေါ်သော အမျိုးသား၏ မျက်နှာရောင်သည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခြားလူများသည် ဒီမြင်ကွင်းကို တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ လက်ပါလိုက်ပြီ။

လာယွဲ့၏ လုပ်ရပ်များသည် နားလည်နိုင်သော်လည်း၊ အနီရောင်စာများကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့သောသူသည် တကယ်ပဲ အလွယ်တကူ ရန်စလို့ရသူတစ်ဦးလား။

သို့သော် ပထမထပ်မှ လူသစ်သည် မည်မျှပင်ထူးခြားနေပါစေ၊ ဒီလောက်အကြိမ်များစွာ ပစ်ခတ်ခံရလျှင်တော့ အဆုံးသတ်သင့်ပြီ မဟုတ်လား။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက လူတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

သူက တစ္ဆေကဲ့သို့ သတ်မရနိုင်သူတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။

လူများစွာသည် ဒီလိုတွေးထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ ယန်ကျန့်သည် မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ လှည့်လာပြီး၊ သူ၏အနီရောင် မျက်လုံးများက အရပ်ရှည်ကြွက်သားများဖြင့်ပြည့်နေသော အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သေနတ်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဒီလူက သတ်မရနိုင်သူတစ်ဦးလား။

လာယွဲ့သည်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး၊ ထိုသို့သောအဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။

သို့သော် ထို့နောက်...

သူသည် မနေ့ညက အခန်းအမှတ် ၂၁ မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆူညံသံကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

အခန်းအမှတ် ၂၁ မှ ချန်ရှင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။ ဒီလိုလူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူက ထိုအခန်းကို ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင် လာယွဲ့သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ သူတုံ့ပြန်မှုမပြုနိုင်ခင်မှာပင် အေးစက်ပြီး မည်းမှောင်နေသော လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏လည်ချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ပေါင် ၂၀၀ ကျော်အလေးချိန်ရှိသော သန်မာသောအမျိုးသားတစ်ဦးကို အနည်းငယ်ပိန်လှီသော ယန်ကျန့်က လွယ်လွယ်ကူကူပင် မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။

လာယွဲ့၏ မျက်နှာသည် နီရဲတက်လာပြီး၊ သူသည် အစွမ်းကုန်ရုန်းကန်သော်လည်း အချည်းနှီးပင်။

ဒီလူ၏ ခွန်အားသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားပြီး၊ သူမည်သို့ပင်ရုန်းကန်ပါစေ၊ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ချုပ်ကိုင်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ကြွပ်"

ထို့နောက် ကြည်လင်သော အရိုးကျိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့်သည် လက်ကိုလွှဲရမ်းကာ ထိုလူကို ဒုတိယထပ်စင်္ကြံလမ်းမှ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ပစ်ချလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြုတ်ကျသွားပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အသံတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သေပြီ။

ဒုတိယထပ်မှ ဒီတမန်တော်၊ အနည်းငယ်ခြိမ်းခြောက်ဖွယ်ကောင်းသော လာယွဲ့သည် ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်တွင် အခြားလူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ထိုသို့သောအဆုံးသတ်ကို လက်ခံရန် သိပ်မခက်ခဲဟု ထင်ရသည်။

သေနတ်ဖြင့်ပစ်ခတ်၍ပင် မသေနိုင်သောလူတစ်ဦးသည် သာမန်တမန်တော်အမျိုးအစားမှ ထွက်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒီအထပ်တွင် သူသည် ဖြေရှင်းမရနိုင်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု နီးပါးဖြစ်သည်။ သူတစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်လျှင် မည်သူမျှ မခုခံနိုင်ပေ။ သူသည် တကယ်ပင် သူလုပ်ချင်သလို လုပ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှစ၍ ယန်ကျန့်၏ စာဆုတ်ဖြဲသောအပြုအမူကို မည်သူမျှ ဝေဖန်မရဲတော့ပေ။

မကျေနပ်မှုအားလုံးသည် သန့်ရှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းကို သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားရမည်ဖြစ်သည်။

"သူက တကယ်ပဲ ရန်စလို့မရတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ"

ချိုက်ယွီဟုခေါ်သော တမန်တော်သည် သူ၏နှလုံးသားကို အရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒီလိုလူမျိုးနှင့် တစ်ထပ်တည်းတွင်ရှိနေခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

"အား"

သို့သော် လေထုလေးလံနေစဉ်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

စင်္ကြံလမ်းတွင်ရပ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ခု၏ ရုတ်တရက် ဆွဲငင်ခြင်းကိုခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့လွင့်စင်သွားကာ သူ့နောက်ရှိ အခန်းအမှတ် ၂၃ ၏ ပွင့်နေသောတံခါးသို့ ဆောင့်ဝင်သွားသည်။

မှောင်မိုက်နေပြီးဖြစ်သော အခန်းထဲရှိမီးများသည် မှိန်ဖျော့နေပြီး၊ လုံးဝနီးပါးမည်းမှောင်နေကာ ဘာကိုမှမမြင်ရပေ။

သို့သော် လူများစွာသည် ထိုအခန်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုပေါ်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွ ာခံစားမိလိုက်ကြသည်။ နားလည်ရခက်ပြီး အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်မျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒုန်း"

အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ အခန်းအမှတ် ၂၃ ၏တံခါးသည် ဒီအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပြန်ပိတ်သွားပြီး၊ အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသော အမျိုးသား၏အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုလူသည် တစ်စုံတစ်ခု၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပုံရသည်၊ သို့မဟုတ် ပိတ်သွားသောတံခါးက အတွင်းမှ အသံအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ဘာ"

အနီးအနားရှိ လူအနည်းငယ်သည် ယန်ကျန့်နှင့် လာယွဲ့တို့၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှ သတိပြန်ဝင်ခါစတွင် ဒီရုတ်တရက်ထူးဆန်းသောအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

"တစ္ဆေပဲ အခန်းထဲမှာ တစ္ဆေရှိနေတယ် စာဆုတ်ဖြဲလိုက်တဲ့ အဖိုးအခ ရောက်လာပြီ"

ပထမထပ်မှ ခုလေးတင်တက်လာသော ဝမ့်ရှင်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ခံစားချက်များ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံကာ တုန်ယင်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အဓိကကျဆုံးအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည် - 'တစ္ဆေစာတိုက်'၏ ဒုတိယထပ်သည် အလွန်သေးငယ်ပြီး ထွက်ပြေးစရာနေရာ လုံးဝနီးပါးမရှိပေ။

"တစ္ဆေတွေက တမန်တော်ရဲ့အခန်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာလား ဟာသပဲဟေ့"

ဒုတိယထပ်တမန်တော် ချိုက်ယွီသည် မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့နောက်ရှိတံခါးမှ အလိုလို ခွာလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် မှောင်မိုက်သောအခန်းသည် တမန်တော်များအတွက် လုံခြုံမှုကိုမပေးနိုင်ရုံသာမက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၏ ရင်းမြစ်တစ်ခုဖြစ်လာသည်။

စင်္ကြံလမ်းသည် ဘေးကင်းပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စင်္ကြံလမ်းတွင် အားနည်းသော ဝါကျင့်ကျင့်အလင်းရောင်သည် ရှိနေသေးပြီး၊ အလင်းရောင်သည် အခါအားလျော်စွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သော်လည်း ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းသွားသောကြောင့်ပင်။

"အခန်းထဲမှာ တစ္ဆေရှိနေတာလား"

အခြားသူများသည် ချက်ချင်းထိတ်လန့်သွားပြီး သူတို့၏တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အရင်က သူတို့၏အခန်းများတွင် တစ်ညလုံးနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အရင်ကလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့် ဒီတစ်ကြိမ် အနီရောင်စာကို ဆုတ်ဖြဲခြင်းက ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ဆွဲဆောင်ခဲ့လျှင်၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွင် ရင်းမြစ်တစ်ခု ရှိရမည်။

အခန်းထဲတွင် တစ္ဆေများ ရှိနှင့်နေပြီးသားများလား။

ဒါကို သဘောပေါက်သွားသူများသည် သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ရက်ပေါင်းများစွာ အခန်းအတူတူ မျှဝေနေထိုင်ခဲ့တာလား။

အကယ်၍ သူတို့ ဒါကို ကြိုတင်သိခဲ့လျှင်၊ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်အခန်းများတွင် ဘယ်သူက အချိန်ကြာကြာနေရဲမည်နည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် ဒါကို စဉ်းစားရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခု အခန်းအမှတ် ၂၁ ၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော်လည်း၊ သူ၏အကြည့်သည် ခုလေးတင်ပိတ်သွားသော အခန်းအမှတ် ၂၃ ၏ တံခါးဆီသို့ ဦးတည်နေသောကြောင့်ပင်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် အခန်းထဲမှာ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားနေတာ တကယ်ပဲရှိပုံရတယ်"

သူ့ဘေးတွင်ရပ်နေသော လီယောင်က ပြောလိုက်ပြီး၊ အခန်းအမှတ် ၂၁ ၏ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ထူးခြားမှုများ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သူခံစားမိလိုက်၍ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါဟာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုပင်။

"ဘယ်နေရာမှာ အတိအကျလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

လီယောင်က ဆိုသည်။

"အဲ့ဒါက... အိပ်ခန်းထဲမှာဖြစ်မယ်"

အိပ်ခန်းလား

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များက စူးရှသွားသည်။

"မနေ့ညက ချန်ရုန်ဆိုတဲ့ မိန်းမနေခဲ့တဲ့နေရာလား"

"ဟုတ်တယ်"

လီယောင်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"သူမ ခုလေးတင် အခန်းထဲကနေ ထွက်မလာခဲ့ဘူး"

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ယန်ကျန့်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အခန်းအမှတ် ၂၁ ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

လီယောင်သည် ချက်ချင်းပင် အနီးကပ်လိုက်ပါသွားသည်။

မီးမထွန်းထားသော အခန်းအမှတ် ၂၁ သည် အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း၊ အမှောင်ထုသည် သိပ်သည်းခြင်းမရှိဘဲ၊ နံရံများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် တံခါး၏ ပုံရိပ်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

အိပ်ခန်းတံခါးသည် ဒီအချိန်တွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။

၎င်းသည် အရင်က ဖွင့်ခဲ့ခြင်းရှိမရှိ သို့မဟုတ် လုံးဝမဖွင့်ခဲ့ခြင်းရှိမရှိ မရှင်းလင်းပေ။

"ဘယ်ဘက်လဲ"

ယန်ကျန့်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယောင်သည် ချက်ချင်း အိပ်ခန်းဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ အမှောင်ထုကို မမှုဘဲ အနီရောင်အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ၊ တံခါးပေါ်ရှိ သဲလွန်စများကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအရာများသည် သွေးစွန်းများပင်။

အသားစများကပ်နေသော အမျိုးသမီးလက်သည်းအချို့ပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြုတ်ကျနေသည်။

သွေးနှင့် ကျန်ရှိနေသော လက်သည်းအပိုင်းအစများသည် လတ်ဆတ်နေပြီး၊ မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ၊ ငါးမိနစ်ထက်မပိုလောက်ပေ။

"ချန်ရုန်ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီမိန်းမကို တစ္ဆေတစ်ကောင်က အိပ်ခန်းထဲကို ဆွဲခေါ်သွားတာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ချက်ချင်းလျှောက်သွားပြီး အိပ်ခန်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာကာ၊ အတွင်းမှ အသံများကို နားထောင်ရန်ကဲ့သို့ အနီးကပ်ကပ်လိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသည်။

မည်သည့်ဆူညံသံမှမရှိဘဲ၊၊ အကူအညီတောင်းသံ သို့မဟုတ် အော်ဟစ်သံများလည်း မရှိပေ။

သေပြီလား

ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးကို သူ မနေ့က တစ်ကြိမ်ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း၊ အဆုံးတွင် သူမသည် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် သူအနီရောင်စာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ခြင်းကြောင့် သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ မတတ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ ယန်ကျန့် စာကိုမဆုတ်ဖြဲခဲ့လျှင် သူပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပို့ဆောင်ခြင်းက အပြင်ဘက်တွင် ပို၍သေစေနိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်သည်။

"ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်သည် အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်ရန်ကြိုးစားလိုက်ရာ...

သစ်သားတံခါးသည် တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသော်လည်း၊ သော့ခတ်မထားဘဲ အလွယ်တကူ အနည်းငယ်ဟသွားသည်။

အေးစက်သောအငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ပုပ်သိုးနေသောလူသေအလောင်း၏ အနံ့ နှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အတွင်းတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိသေးပေ။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် အတွင်းသို့စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အခန်း၏ထောင့်တစ်နေရာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

သူ ချန်ရုန်ဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး၊ သူမ၏လည်ပင်းသည် ကုတင်ခေါင်းရင်းတွင် ချိတ်ဆွဲလျက်၊ သူမ၏သွေးစွန်းနေသောလက်သည် တံခါးဘက်သို့ လှမ်းနေကာ၊ သူမ၏နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ရုန်းကန်နေပုံရသော်လည်း၊ သူမ၏အသက်ရှုသံ မရှိတော့ဘဲ၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ အေးစက်လာနေသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်မမှားပေ။

ထိုအမျိုးသမီးသည် တကယ်ပင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏အသက်ရှင်လိုစိတ်သည် ပြင်းပြသော်လည်း၊ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ထိုသို့သောအဖြစ်အပျက်များတွင် ပိတ်မိနေသော သာမန်လူများအတွက် ရှင်သန်နိုင်ခြေသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် နည်းပါးလှသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏သေဆုံးမှုအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု မခံစားရသလို၊ အပြစ်ရှိသည်ဟုလည်း မခံစားရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒါဟာ ရွေးချယ်မှုများ၏ ပေးဆပ်ရမှုဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

'တစ္ဆေစာတိုက်'ကို သေချာစွာမစုံစမ်းစစ်ဆေးဘဲ၊ တမန်တော်များကြောင့်ဖြစ်ပွားသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို တားဆီးရန်မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ အနီရောင်စာကို မဆုတ်ဖြဲဘဲ၊ ဖူရှို့ဥယျာဉ်မှ ဖြစ်ရပ်သည် ထပ်မံဖြစ်ပွားနိုင်ပြီး၊ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် တာချွမ်းမြို့၌ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူ တမန်တော်များစွာသည် သနားစရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းမဲ့ကြောင်း သိသည်။

သို့သော် ဘာဖြစ်လဲ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သူတိုင်းသည် သားကောင်များဖြစ်ပြီး၊ ယန်ကျန့်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

"သေပြီလား"

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

လီယောင်က ဆိုသည်။

"သူမသေသွားတာ ကောင်းပါတယ် ဒါက သူမလွတ်မြောက်သွားပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ..."

သို့သော် သူစကားမဆုံးခင်မှာ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အခန်းတံခါးမှ ကြီးမားသောဆွဲငင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တံခါးသည် ပြန်ပွင့်တော့မည်ကဲ့သို့ဖြစ်ကာ၊ အတွင်းမှ နားလည်ရခက်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို စုပ်ယူရန်ကြိုးစားနေသည်။

"လီယောင် တံခါးပိတ်"

သူ ခုခံနေသည်။

သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ အရိပ်သည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမခံရစေရန်၊ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားအနည်းငယ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်အနည်းငယ် ဝယ်ရန်သာဖြစ်သည်။

လီယောင်သည် ချက်ချင်းပြေးသွားပြီး၊ သူ၏လက်သည် ဟောင်းနွမ်းသောသစ်သားတံခါးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း...

"ဒုန်း"

တံခါးပိတ်သံကျယ်ကြီးနောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းတံခါးသည် ချက်ချင်းတင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် အတွင်းမှ ထုတ်လွှင့်နေသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည်လည်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို လီယောင်က အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များလဲ"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယောင်သည် တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး၊ မသိရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အတွင်း၌ ထောင်ချောက်ဆင်ထားပုံရသည်။ သူက ဆိုသည်။

"မရှင်းလင်းဘူး တစ္ဆေက ကျွန်တော့်ကို ပြန်ရုန်းကန်နေတာကို မခံစားရဘူး သူလက်လျှော့ လိုက်သလိုပဲ... မဟုတ်ဘူး သူအဲ့ဒီမှာမရှိတော့သလိုပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"သူရှိမရှိက အရေးမကြီးဘူး အရေးကြီးတာက ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ပဲ ဒါက ငါအနီရောင်စာကို ဆုတ်ဖြဲပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာ ဒုတိယအကြိမ်ပဲ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကပေးတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက မနိမ့်ကျသင့်ဘူး မင်း ဒီတစ်ကောင်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ် ငါတို့ တတိယထပ်ကိုတက်သွားပြီးရင် ငါတခြားပြင်ဆင်မှုတွေလုပ်မယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ထင်ပါတယ်"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူလည်း နောက်ဆုံး တာဟိုင်မြို့ခရီးစဉ်အပြီးတွင် ယန်ကျန့်၏အခြေအနေမကောင်းကြောင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ တိုက်စားခြင်းလက္ခဏာများပြသနေကြောင်း မြင်နိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် တစ္ဆေများ၏စွမ်းအားကို မဆင်မခြင် အသုံးမပြုသင့်တော့ပေ။

"အား"

သို့သော် သူစကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ အပြင်ဘက်စင်္ကြံလမ်းမှ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်ထပ်လူတစ်ဦး၊ အချို့အခန်းတစ်ခုနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသောကြောင့်၊ တားဆီးမရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ချက်ချင်းဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သွေးပျက်ဖွယ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်ပြီးနောက်၊ တံခါးပိတ်သံနှင့်အတူ အရာအားလုံး ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဝမ့်ရှင်းပဲ"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် ဝမ်ရှန်း၏ မျက်ဆံများ ရုတ်တရက်ကျုံ့သွားသည်။

ပစ်မှတ်ထားခံရသူမှာ ဝမ့်ရှင်းဖြစ်ပြီး၊ သူကဲ့သို့ပင် ပထမထပ်မှ ခုလေးတင်တက်လာသူဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့် အရင်က ပို့ခဲ့သော အနီရောင်စာကြောင့် ရရှိခဲ့သော ကံကောင်းမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် များစွာသောအဖြစ်အပျက်မရှိဘဲ ဒုတိယအဆင့်သို့ တိုးတက်ခဲ့သော်လည်း၊ ဒီနေရာတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

"တစ္ဆေက အခန်းခုနစ်ခန်းထဲက တစ်ခန်းမှာရှိနေပြီး ကျပန်းရွှေ့လျားနေတယ် လူတိုင်းသတိထားကြ"

တစ်ခုခုကို သတိပြုမိပုံရသော ချိုက်ယွီဟုခေါ်သော ဒုတိယထပ်တမန်တော်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ သဘောပေါက်သွားပြီ။

တစ္ဆေသည် လူများကို ဆွဲဆောင်သတ်ဖြတ်ရန် အချို့အခန်းများ၏ တံခါးများကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ပြီးတော့ အခန်း ၂၃ နားက လူတွေတိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အခါ တခြားအခန်းတွေက ဘေးကင်းတယ်၊ အနီးအနားမှာ တိုက်ခိုက်မှုတွေ မဖြစ်ပွားခဲ့ဘူး။

ပုံစံတစ်ခုတော့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူး။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟွေစတိုင်အဆောက်အအုံစင်္ကြံလမ်းတွင် အခန်းခုနစ်ခန်းပါဝင်ပြီး၊ သင်ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ထဲက တစ်ခန်းနဲ့ အမြဲနီးကပ်နေမှာဖြစ်လို့ပဲ။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမမှန်ဘူး။

လုံခြုံတဲ့နေရာတစ်ခုရှိတယ်။

ဟွေစတိုင်အဆောက်အအုံစင်္ကြံလမ်းရဲ့ ထောင့်လေးထောင့်။

အဲ့ဒါက အခန်းနှစ်ခန်းဆုံတဲ့နေရာ၊ ပိုင်းခြားထားတဲ့မျဉ်းရဲ့အလယ်၊ အဲ့ဒါကလည်း မျက်ကွယ်နေရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

ချိုက်ယွီ၏ အကြည့်များ စူးရှသွားပြီး၊ သူ အလျင်အမြန် အနီးဆုံးထောင့်နံရံဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

"သတိထားရမယ် ဟုတ်လား ဘယ်လိုသတိထားရမှာလဲ ဒီမှာ ပြေးစရာနေရာမရှိတာကို မင်းပြောရတာလွယ်တာပေါ့ ချိုက်ယွီ ဘယ်လိုပဲရှောင်ရှောင် အခန်းခုနစ်ခန်းကို ရှောင်လို့မရဘူး အဆောက်အအုံပေါ်ကနေ ခုန်ချမယ့်အစားပေါ့"

လျိုမင်ရှင်းဟုခေါ်သော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ အမြန်ဆုံးနည်းဗျူဟာတစ်ခု မဖော်ထုတ်နိုင်ရင် တစ္ဆေက ကျွန်မတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်ပြီး၊ သူမ၏အသံသည် အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။ သူမသည် မျက်မှန်တပ်ထားပြီး ကျိုးနွံပြီး ထိရောက်ပုံရသည်။

သူမ၏အမည်မှာ ယန်ရှောင်ဟွာဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်သလို ဒုတိယထပ်မှ တမန်တော်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့အထိ စာနှစ်စောင်ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ချိုက်ယွီကဲ့သို့ပင်၊ သူမသည် ဒီအဆင့်တွင် အတွေ့အကြုံရှိသောတမန်တော်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာ စကားဆုံးသည်နှင့်၊ သူမဘေးရှိ တမန်တော်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမနောက်ဘက် မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ အခန်းတစ်ခန်း၏တံခါးသည် ပွင့်ထွက်သွားပြီး၊ အထဲတွင် မှောင်မိုက်စွာလွှမ်းခြုံနေသောအခန်းမှ အလွန်အမင်းစုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုလူကို တိုက်ရိုက်နောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ထိုလူသည် နံရံကို အသည်းအသန်ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း အချည်းနှီးပင်၊ သူသည် လျင်မြန်စွာ အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သောအကြည့်နှင့် စူးရှသောအော်ဟစ်သံတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လက်ချောင်းများသည် မြေပြင်ကို ခြစ်ဆွဲသွားပြီး နက်ရှိုင်းသောသွေးစွန်းများစွာကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ဒုန်း"

တံခါးသည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသည်။

ဆူညံသံအားလုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

"တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီးနောက် ပိတ်သွားတဲ့အခန်းတွေက အချိန်တိုအတွင်း တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတွေရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာသည် နောက်ထပ်အသေးစိတ်အချက်တစ်ချက်ကို သတိပြုမိပြီး၊ သူမ ကျယ်လောင်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

အရင်က တစ်စုံတစ်ယောက်သေဆုံးခဲ့သောအခန်းများသည် ယခုအခါ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲ သားကောင်များသည် သူတို့၏တံခါးများကို မပိတ်သေးသောအခန်းများနှင့် နီးကပ်သူများဖြစ်သည်။

ဒါက ပိတ်ထားသောတံခါးများရှေ့က ဧရိယာသည် ယခုအခါ ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဒီပုံစံသည် အချိန်မီပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် အချိန်ဝယ်နိုင်ပြီး၊ ရှင်သန်ရန်အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော တမန်တော်များသည် အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ သူတို့သည် ပိတ်ပြီးသားအခန်းများ၏ တံခါးများဘေးရှိနေရာများအတွက် အသည်းအသန် လုယက်နေကြသည်။

"သူမမှန်တာလား ဒါမှမဟုတ် ငါမှန်တာလား"

ချိုက်ယွီသည် ထောင့်တွင်ရပ်နေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ပြောင်းလဲနေသည်။

သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ယန်ရှောင်ဟွာနှင့် ကွဲပြားသည်။

သူသည် ရှင်သန်မှု၏သော့ချက်သည် ဟွေစတိုင်အဆောက်အအုံ၏ ထောင့်လေးထောင့်တွင် တည်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး၊ ယန်ရှောင်ဟွာကမူ လူများသေဆုံးခဲ့သောအခန်းများ၏ ဝင်ပေါက်များသည် ယာယီဘေးကင်းသည်ဟု ထင်သည်။

နှစ်ခုစလုံးသည် ခန့်မှန်းချက်များသာဖြစ်ပြီး၊ အတည်မပြုရသေးပေ။

အတည်ပြုရန်မှာ အသက်ကိုစွန့်စားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"ငါ့စိတ်ကို ငါပြောင်းမှာမဟုတ်ဘူး ငါဒီမှာပဲနေမယ်"

ချိုက်ယွီသည် သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားဖြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ရှန်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သောအခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး၊ တုံ့ဆိုင်းကာ ရုန်းကန်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ချိုက်ယွီနှင့် ယန်ရှောင်ဟွာတို့၏ မတူညီသောချဉ်းကပ်မှုများကို သတိပြုမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးသည် ရှင်သန်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်ပြီး၊ နှစ်ခုစလုံးကို အသုံးပြုရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။