စာကို ဆုတ်ဖြဲခြင်း

အနီရောင်စာတစ်စောင် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာခြင်းသည် 'တစ္ဆေစာတိုက်'အတွင်းက ပုံမှန်လည်ပတ်မှုများ ပျက်ယွင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် အရင်က အနီရောင်စာတစ်စောင်ကို ပို့ဆောင်ခဲ့ဖူးပြီး ဖူရှို့ဥယျာဉ်မှ ဖြစ်ရပ်သည် အလွန်အန္တရာယ်များခဲ့သည်။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သော သူပင်လျှင် သားကောင်ဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရာ သာမန်လူများအကြောင်း ပြောနေစရာမလိုတော့ပေ။

အနီရောင်စာသည် ရှင်သန်နိုင်ခြေအလွန်နည်းသော အလွန်အန္တရာယ်များသည့် ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ပထမထပ်မှ သူများအတွက် ပြီးမြောက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

စာကို အောင်မြင်စွာပို့ဆောင်နိုင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။

အနီရောင်စာတစ်စောင်ကို အောင်မြင်စွာပို့ဆောင်ပြီးနောက် အားလုံး အပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ထိုသို့သောတာဝန်မျိုး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ နောက်ထပ်အနီရောင်စာတစ်စောင် ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

ပြီးတော့ ဒီစာကို...ယန်ကျန့်က ပို့ဆောင်ရန် လုံးဝရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

အေးစက်သောမျက်နှာထားဖြင့် သူသည် စာရှိရာနေရာသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ ၎င်းကို ယူဆောင်သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ရုတ်တရက် သူအခန်းအမှတ် ၂၁ ကို ဖြတ်သွားစဉ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ယန်ကျန့်ကို တားလိုက်သည်။

"ပထမထပ်ကနေ တက်လာတဲ့လူသစ်တွေက ဒီကိစ္စမှာ ဝင်မရှုပ်သင့်ဘူး ဒီအနီရောင်စာက အရင်က တစ်ခါမှမကြုံဖူးဘူး တကယ်ပဲ အရမ်းထူးခြားတယ် အဖြေတစ်ခုမထွက်ခင်အထိ မင်းငြိမ်ငြိမ်နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ယန်ကျန့်က ခြေလှမ်းရပ်တန့်ကာ ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ပြောနေတာလား"

မှောင်မိုက်သော စင်္ကြံလမ်းထဲတွင်...သူ၏မျက်လုံးများသည် အနီရောင်အလင်း တောက်ပနေပြီး ယုတ်မာကာ နတ်ဆိုးဆန်နေသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် မည်သည့်သက်ရှိနှင့်မှမတူဘဲ အေးစက်သောဓာတ်ငွေ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ယန်ကျန့်ကို တားဆီးနေသော အမျိုးသားသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး အလိုလို နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။

သူက ဒီလူဆီကနေ ဖော်ပြမရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒုတိယထပ်အထိ ရောက်နိုင်သူတိုင်းသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြသည်။ စရိုက်မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အများစုမှာ ဉာဏ်ကောင်းကြသည်။ အကြောင်းမှာ လူမိုက်များသည် အောက်ထပ်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ဒီနေရာအထိ ရောက်လာနိုင်ခြေမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းမှာ တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေတယ်"

ထိုအမျိုးသားသည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

"ပထမထပ်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ မနေ့က ပထမထပ်က လူတွေ အများကြီး ရုတ်တရက်ရောက်လာတယ် အနည်းဆုံး သုံးလေးယောက်လောက်ရှိတယ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်"

ပုံမှန်အားဖြင့် အောက်ထပ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် တက်လာခြင်းသည်ပင် အတော်လေး ထူးခြားနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ရက်တည်းတွင် ဒီလောက်များများ ရောက်လာခြင်းမှာ ပို၍ပင်ဆန်းသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အောက်ထပ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု သံသယဝင်နေသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့မေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ကို လေထဲက အမှုန်အမွှားတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

"သူငယ်ချင်း ဒီမှာ ဘယ်သူမှ အနီရောင်စာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖူးတာမဟုတ်ဘူး ခင်ဗျားမှာ အဲ့ဒီစာအတွက် အစီအစဉ်တွေရှိပုံပဲ ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါလား တမန်တော်တွေအများကြီးပေါ်လာပြီးမှ အနီရောင်စာပေါ်လာတာက တိုက်ဆိုင်မှုမဖြစ်နိုင်ဘူး အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်"

အခန်းအမှတ် ၂၅ အပြင်ဘက်တွင် ကိုယ်ကာယလေ့ကျင့်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရပ်ရှည်သောအမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"အနီရောင်က အများအားဖြင့် အန္တရာယ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ် ဒီစာ စင်္ကြံလမ်းမှာ ပေါ်လာတာက ဒါဟာ စုပေါင်းပို့ဆောင်ရမယ့် တာဝန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပါဝင်တဲ့လူဦးရေက မယုံနိုင်လောက်အောင် များတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ ရှင်းပါတယ် ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်"

အသက်နှစ်ဆယ်ခန့် မျက်မှန်တပ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ပို့ဆောင်မှုအောင်မြင်ရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဆုလာဘ်တချို့ ရနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ အနီရောင်စာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့အတွက် စာကို လောလောဆယ်မထိသေးဘဲ အခြေအနေ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်"

ဒီပြောဆိုချက်သည် အခြားသူများအတွက်ရော ယန်ကျန့်အတွက်ပါ ရည်ရွယ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာက ယန်ကျန့် စာကိုယူခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ရှန်းသည် ဘေးမှရပ်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများက လှုပ်ခတ်နေကာ စကားမပြောရဲပေ။

ဒုတိယထပ်က တမန်တော်များ မသိနိုင်သော်လည်း သူကတော့ သိသည်။ ဒီ ယန်ကျန့်သည် သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ သူ၏နောက်ဆုံး တာဟိုင်မြို့ခရီးစဉ်တွင် သူသည် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အဆောက်အအုံတစ်လုံးလုံး စုတ်ပြဲသွားပြီး ကောင်းကင်၏အရောင်ပင် ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးနီရောင်တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြို့တစ်မြို့လုံး ငရဲသို့ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ဒီ ယန်ကျန့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်စေသည်။

"ချိုက်ယွီ ဒီလူက ယန်ကျန့် ပထမထပ်မှာ ငါတွေ့ခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ မင်း သူ့ကို တကယ်ပဲ မစော်ကားသင့်ဘူး သူက သဘာဝလွန်စာတွေလက်ခံရလို့ အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခံရတဲ့ သာမန်တမန်တော်တစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး သူက 'တစ္ဆေစာတိုက်'ကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာခဲ့တာ"

ဝမ်ရှန်းက အနီးအနားရှိ အခန်းအမှတ် ၂၆ မှ အမျိုးသားကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပထမထပ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

ချိုက်ယွီဟုခေါ်သော အမျိုးသားသည် မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ပြောသည်။

"ဘာ 'တစ္ဆေစာတိုက်'ထဲကို အတင်းဝင်လာတာ ဟုတ်လား မင်းနောက်နေတာလား အဲ့ဒါက ဖြစ်နိုင်လို့လား"

"သူ သက်သေပြနိုင်တယ်"

ဝမ်ရှန်းက သူ့ဘေးရှိ ဝမ့်ရှင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"'တစ္ဆေစာတိုက်'က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ သာမန်လူတွေက ရှာတောင်ရှာလို့မရဘူး တမန်တော်ဖြစ်ဖို့ အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခံရတဲ့သူတွေပဲ ဝင်လို့ရတာ မင်းက သူ အတင်းဝင်လာတယ်လို့ ပြောတာက မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ချိုက်ယွီက ထိုသို့သောအရာကို မယုံကြည်ဘဲ ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ဒါက သူ၏နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ပင်။

ဝမ်ရှန်းက ဆိုသည်။

"လုံးဝမှားစရာမရှိဘူး သူ 'တစ္ဆေစာတိုက်'ထဲကို တကယ်ပဲ အတင်းဝင်လာခဲ့တာ ပြီးတော့ သူဝင်လာတဲ့ ပထမဆုံးညမှာပဲ မီးတွေငြိမ်းသွားပြီးနောက် အဆောက်အအုံထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေက သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အပြင် သူက အတင်းအကျပ် ပြန်တွန်းလှန်ခဲ့တယ်"

"ဒါ့အပြင် ဒီယန်ကျန့်က စာတိုက်ထဲက တစ္ဆေတွေကိုတောင် ဖြေရှင်းဖို့ စီစဉ်နေတာ"

ချိုက်ယွီ ကြားလေလေ၊ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို နားထောင်နေရသကဲ့သို့ ပို၍မယုံနိုင်စရာဖြစ်လေလေပင်။

"မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား တစ္ဆေတွေတောင် ဒီလူကို မသတ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် ငါကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တာ"

ဝမ်ရှန်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါက အဲ့ဒါကို ယုံမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

ချိုက်ယွီက လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။ သူ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း 'တစ္ဆေစာတိုက်'က သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသောကြောင့်သာဖြစ်ပြီး သူ၏အတွေ့အကြုံမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ သူက သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ယန်ကျန့်သည် အသိုင်းအဝိုင်းရှိ ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

နားလည်မှုတွင် ကြီးမားသောကွာဟချက်ရှိနေပြီး ရုတ်တရက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

"မင်းမလုပ်နိုင်ရင် ပိုပြီးတော့ လေ့လာကြည့်သင့်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါမင်းကို သတိပေးပြီးပြီ ဒီယန်ကျန့်ကို မစော်ကားနဲ့ သူက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်လို စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရုံတင်မကဘူး အပြင်မှာလည်း အတော်လေး သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိတယ် ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းမာနကြီးတယ် မဟုတ်ဘူး မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်တယ်လို့ ပြောရမယ် သူက သာမန်လူတွေကို ယေဘုယျအားဖြင့် စိတ်မဝင်စားဘူး သူ့ကို မပုတ်ခတ်သရွေ့ပေါ့"

စကားပြောရင်း ဝမ်ရှန်းသည် သူ့ဘေးရှိ ဝမ့်ရှင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အရင်က အောက်ထပ်တွင် ဝမ့်ရှင်းသည် ယန်ကျန့်ကို စော်ကားခဲ့သော်လည်း သူသည် အသက်ရှင်ပြီး ကျန်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။

ဒါက ဒီလူသည် ကလဲ့စားချေလိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ခြင်းမရှိသော်လည်း အချို့သောစိန်ခေါ်မှုများကို သည်းမခံနိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ချိုက်ယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှေ့တွင်ဖြတ်သွားသော ယန်ကျန့်ကို တွေးတွေးဆဆ ကြည့်နေလိုက်သည်။

အနီရောင်စာ ပေါ်လာရခြင်းအကြောင်းမှာ သူ့ကြောင့်များလား။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းလက်လှမ်းကာ စင်္ကြံလမ်းပေါ်တွင်ရှိနေသော အနီရောင်စာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ အရင်ကအတွေ့အကြုံများအရ ဒီအနီရောင်စာကို ထိလိုက်သည်နှင့် စာပို့ရမည့်တာဝန် ပေါ်လာပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ လူအားလုံးသည် စာတွင်ဖော်ပြထားသော တည်နေရာအတိအကျသို့ သွားရောက်ပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

"ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ စာကို လက်လွတ်စပယ်ယူပြီး လူတိုင်းကို သတ်မလို့လား ခင်ဗျားက ပထမထပ်ကနေ ခုမှတက်လာတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ စာပို့ရမယ်ဆိုရင်တောင် ခင်ဗျားမယူသင့်ဘူး ပို့ဆောင်နေတဲ့လမ်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စာကို မတော်တဆ ပျောက်ဆုံးသွားမှာကို ကျွန်တော် မလိုလားဘူး"

ချက်ချင်းပင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သောအမျိုးသားတစ်ဦးက ယန်ကျန့်၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ စာကိုမယူနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။

ဒီအမျိုးသား၏အမည်မှာ လျိုမင်ရှင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယထပ်မှ တမန်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် စာနှစ်စောင်ပို့ဆောင်ပြီးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စောင်ပို့ပြီးလျှင် တတိယထပ်သို့ တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ (သံတော်ဆင့်အစား တမန်တော်လို့ပဲရေးပါတော့မယ် ဘာသာပြန်ထဲမှာ တမန်တော်ပဲ ဆက်တိုက်ရေးနေလို့)

သူသည် အတော်လေး အတွေ့အကြုံနက်ရှိုင်းသည်။

သို့သော် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်...လျိုမင်ရှင်းဟုခေါ်သော ဒီအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

သူကိုင်ထားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောအရာသည် အသက်ရှင်နေတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်လို့တောင် မထင်ရဘူး။

အဝတ်အစားများကြားမှပင် ဒီလူ၏လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အေးစက်မှုကို သူခံစားနေရသည်။

လူသေတစ်ယောက်၏လက်ဖဝါးကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်၏နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်မရှိပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိမိသကဲ့သို့ လျိုမင်ရှင်းသည် အလိုလို လက်ကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် သံသယများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ထိုအခါ ပြောလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒုတိယထပ်က ဒီတမန်တော်တွေကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး ငါလုပ်ဖို့စီစဉ်ထားတာကို ခင်ဗျားတို့ ဝင်မစွက်ဖက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်ရင် ငါအခုချက်ချင်းပဲ လက်ပါရလိမ့်မယ် ဒီအထပ်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး ဒီအထပ်က တမန်တော်အားလုံးကို ဒီကမ္ဘာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ရမှာကို ငါစိတ်မရှိဘူး"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် 'တစ္ဆေစာတိုက်'ထဲက ဒီတမန်တော်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားကို ငါ တကယ်ပဲ သဘောမကျဘူး"

ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏မည်းမှောင်နေသော လက်ဖဝါးဖြင့် အနီရောင်စာကို ယူလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အေးစက်သောလေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသည်။

စင်္ကြံလမ်း၏နံရံများပေါ်တွင် မည်းနက်သောမှင်ကဲ့သို့ စာလုံးများ ကောက်ကွေးစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူးဆန်းမှုအရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

စာမှ တာဝန်သည် အသက်ဝင်လာပြီဖြစ်သည်။

တာချွမ်းမြို့၊ မင်ယွဲ့ရပ်ကွက်၊ အဆောက်အအုံ ၇၊ တိုက်ခန်း ၃၀၁...

လက်ရေးများသည် စုစည်းသွားပြီး လိပ်စာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ကောင်လေး မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး အဲ့ဒီစာကို အခုချက်ချင်းချထားလိုက်"

အရပ်ရှည်သောအမျိုးသားက ခြိမ်းခြောက်သံအနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယန်ကျန့်ကို သေနတ်ဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ပစ်ခတ်မှုတစ်ခု ထိုနေရာတွင်ပင် ဖြစ်ပွားတော့မည့်ပုံရသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

ယန်ကျန့်သည် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် အနီရောင်စာကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် သဘာဝလွန်စာတစ်စောင်ဖြစ်သော်လည်း သာမန်စာတစ်စောင်နှင့် မခြားနားပေ။

အတော်လေး လွယ်လွယ်ကူကူ ဆုတ်ဖြဲနိုင်သည်။

"မလုပ်နဲ့"

လျိုမင်ရှင်းဟုခေါ်သော အမျိုးသားသည် ယန်ကျန့် ဘာလုပ်တော့မည်ကို သိရှိသွားပြီး အလျင်အမြန် တားဆီးရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများကို အခွင့်အရေးမပေးဘဲ သေချာစွာ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

သူတို့ ယန်ကျန့် စာဆုတ်ဖြဲခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

"သူ စာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီလား သွားပြီ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံသည် တုန်ယင်နေသည်။

စာကို ဆုတ်ဖြဲခြင်းသည် စာပို့မစ်ရှင်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ပြီးမြောက်စေခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ကြီးမားသောပေးဆပ်မှုနှင့်အတူ လာသည်။

တမန်တော်သည် ကလဲ့စားချေလိုသောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့သောတိုက်ခိုက်မှုသည် မည်သည့်နေရာ၊ မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

သာမန်လူများသည် ထိုသို့သောတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝမခံနိုင်ကြပေ။

သူတို့အတွက် စာပို့ခြင်းသည် ရှင်သန်နိုင်ခြေအနည်းငယ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။

စာဆုတ်ဖြဲခြင်းသည် သေချာပေါက်သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"မင်းတို့ကို ရိုးရိုးသားသားပြောပြမယ် ဒီစာကို ဘယ်တုန်းကမှ ပို့ဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ငါ တတိယထပ်ကို သွားနေတာ ဒါပေမဲ့ ပို့ဆောင်တာက အရမ်းနှေးတယ်လို့ထင်လို့ ဖြတ်လမ်းသုံးလိုက်တာ"

ယန်ကျန့်က စက္ကူစများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြဲချရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အနီရောင်စာတစ်စောင်က တစ်ထပ်က တမန်တော်ကို နောက်တစ်ထပ်ကို တက်ခွင့်ပေးတယ် ငါအရင်က ပထမထပ်မှာ အနီရောင်စာတစ်စောင် ပို့ဆောင်ပြီးသွားပြီ"

"အရူးကောင် မင်းသေချင်ရင် တစ်ယောက်တည်းသွားသေလိုက်ပါလား ငါတို့ကိုပါ ဆွဲမထည့်နဲ့ စာဆုတ်ဖြဲလိုက်ရင် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမယ်ဆိုတာရော မင်းသိရဲ့လား"

လျိုမင်ရှင်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး ဒေါသထွက်ကာ ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ယန်ကျန့်၏ ပြောဆိုချက်အရ ဒီအနီရောင်စာသည် ဒီအထပ်ရှိ တမန်တော်အားလုံးအတွက် ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ဖြစ်သည်။ ယခု သူစာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ဒီအထပ်ရှိ တမန်တော်အားလုံးသည် တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဒါဟာ လုံးဝကို အခြားသူများကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခြင်းပင်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ ခင်ဗျားတို့အတွက် ရလဒ်က အတူတူပဲ ပို့ဆောင်ရင်လည်းသေမယ် မပို့ရင်လည်းသေမယ် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေမှာပဲ ဘာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး ဒုက္ခပိုရှာနေဦးမှာလဲ ဒီစာတိုက်ထဲမှာပဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သေလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

"ဝမ်ရှန်း ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်စင်္ကြံတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရှန်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်း၏ နဖူးသည် ချွေးစေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူခံစားနေရသည်။

ယန်ကျန့်၏ 'တစ္ဆေစာတိုက်'အပေါ်ထားသော သဘောထားသည် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

အရင်က သူသည် သတိထားကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ပို၍ပင် ရန်လိုလာသည်။

သူမမှားပါက၊ တာဟိုင်မြို့မှ အဖြစ်အပျက်အချို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားပြောတာမှန်ပါတယ် အနီရောင်စာက အရမ်းစိန်ခေါ်မှုများပြီး အပြင်လောကကို အတော်လေးသက်ရောက်မှုရှိနိုင်တယ် သဘာဝလွန်ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲကို ယူဆောင်လာနိုင်တယ် ကျွန်တော်တို့သာ ဒီစာဆုတ်ဖြဲတာကို အသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒုတိယထပ်က တမန်တော်အားလုံး တတိယထပ်ကို တက်သွားလိမ့်မယ် ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ"

သူ၏အသံသည် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေပြီး အတင်းအကျပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ ရှင်းပြရမည်။

စာကိုမဆုတ်ဖြဲဘဲ၊ အနီရောင်စာ၏တာဝန်ကို အခြားဘယ်သူက ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရဲမည်နည်း။

သူတစ်ဦးတည်းသာ ပြီးမြောက်ရန် အရည်အချင်းရှိပြီး၊ ဒုတိယထပ်မှ တမန်တော်များအတွက်ပင် ကြိုးစားသူတိုင်း သေဆုံးမည်ဖြစ်ပြီး၊ စာဆုတ်ဖြဲခြင်းမှ ရှင်သန်နိုင်ခြေနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်နိုင်သည်။

"ပေါက်ကရတွေ"

အရပ်ရှည်ပြီး ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နေသော အမျိုးသားက ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ငါက စာပို့ပြီး အနည်းဆုံးတစ်လတော့ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်သေးတယ် အခုဒီရှုပ်ထွေးမှုက ငါ့ကို ဒီနေ့ပဲ သတ်ပစ်နိုင်တယ် ငါက တမန်တော်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အပေါ်တက်ချင်တာမဟုတ်ဘူး ငါက အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်မှာမှ ပို့ဆောင်ပြီး ဘေးကင်းတဲ့အချိန်ပိုဝယ်တာ"

ဒုတိယထပ်ရှိ တမန်တော်သည် စာပို့ခြင်းကြားတွင် အချိန်ကာလ ပိုရှည်သည်။

တစ်လလျှင် တစ်စောင်။

အောက်ထပ်တွင် ခုနစ်ရက်ဖြစ်သည်။

လုံလောက်သော နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်သည် အမှန်ပင် ဒုတိယထပ်တွင် ပထမထပ်ထက် တမန်တော်များ ပိုများရခြင်းအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

"ဒါက ဒေါသထွက်စရာပဲ ငါ့အစီအစဉ်တွေအားလုံးကို ဒီလူသစ်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဒီလိုမှန်းသိရင် အစောကတည်းက မင်းခြေထောက်တွေကို ချိုးပစ်ခဲ့သင့်တယ်"

"အခု ဘာလုပ်ရမလဲ အခု ဘာလုပ်နိုင်တော့မှာလဲ စာတိုက်ထဲမှာ စာတစ်စောင်ကို တိုက်ရိုက်ဆုတ်ဖြဲတဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုး တစ်ခါမှမရှိခဲ့ဘူး အထူးသဖြင့် တစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ ဒီအနီရောင်စာကို ဆုတ်ဖြဲတာက ပိုဆိုးတယ်"

"သဘာဝလွန်က စာတိုက်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

လူများသည် အသည်းအသန်ဆွေးနွေးနေကြပြီး၊ အချို့က ဆဲဆို၊ အချို့က ထိတ်လန့်၊ အချို့က စိုးရိမ်နေကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ၏ အကြည့်အမျိုးမျိုးကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူက သူလုပ်ရန်လိုအပ်သောအရာကိုသာ လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူ ဖူရှို့ဥယျာဉ်အဆင့်ရှိ နောက်ထပ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

တာဟိုင်မြို့တွင် ရဲကျန့်ရှိပြီး သဘာဝလွန်ဖိုရမ်တစ်ခုက အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားသည်။

သို့သော် တာချွမ်းမြို့တွင် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အကျိုးအပြစ်များကို ချိန်ဆကြည့်လျှင် စာဆုတ်ဖြဲခြင်းသည် အလုံခြုံဆုံးလောင်းကြေးဖြစ်သည်။

သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် ဒုတိယထပ်ရှိ တမန်တော်အားလုံး၏ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်မည်။ အပြင်ဘက်တွင် ရာပေါင်းများစွာ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် သောင်းပေါင်းများစွာ သေဆုံးရခြင်းထက် ပိုကောင်းနေသေးသည်။

ထို့အပြင် ဒါက အမှန်ပင် အထပ်တစ်ထပ်တက်ရန် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

"ဒုန်း"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အခန်းအမှတ် ၂၁ မှ ၂၇ အထိ တံခါးများအားလုံးသည် ထိုအခိုက်တွင် ပွင့်ထွက်သွားပြီး မမြင်ရသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်နှောင့်ယှက်လာသည်။

စင်္ကြံလမ်းရှိ မှိန်ဖျော့သောမီးများသည် အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားသည်။

အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်သောလေထုတစ်ခုသည် အောက်ထပ်မှ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာနေသည်။

မသက်မသာဖြစ်မှုတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲမှ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ရောက်လာပြီ တကယ်ပဲ ရောက်လာပြီ"

လျိုမင်ရှင်းသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားသည် တုန်ယင်နေသည်။

အခု ငြင်းခုံနေစရာမရှိတော့ဘူး။

စာဆုတ်ဖြဲခြင်း၏ အကျိုးဆက်သည် ပေါ်ပေါ-က်လာပြီ။ 'တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်'သည် ဒီအထပ်ရှိ တမန်တော်အားလုံးကို ဒီနေ့ တိုက်ခိုက်တော့မည်။

ယန်ကျန့်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လှည့်ပြန်ကာ လျှောက်သွားသည်။

"လီယောင် အခန်းထဲပြန်ဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်တော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ငါတို့ အသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် တတိယထပ်မှာ တွေ့ကြမယ် မဟုတ်ရင်တော့ အတူတူသေကြတာပေါ့"

အခန်းအမှတ် ၂၁ တံခါးဝရှိ လီယောင်သည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိလောက်ပါဘူး ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ တော်တော်လေး ပြင်ဆင်ထားတာပဲ"

"အဲ့လိုပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

ယန်ကျန့်သည် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဆိုးရွားနေသည်။

သို့သော် 'အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ'ကို သယ်ဆောင်လာသောကြောင့်၊ ဖြေရှင်းမရနိုင်သောအခြေအနေတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ပါက သူသည် စွန့်စားရန် စဉ်းစားထားဆဲဖြစ်သည်။