ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်

ချင်အန်းက အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ဆရာ"

သူ၏နောက်ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းနှင့် ဆံပင်နီနှင့် ထိုပုံရိပ်မှာ ကျန်းထျန်းယီ မဟုတ်ပါလား။ သူ့ဘေးတွင် အခြားနှစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ပိန်လှီပြီး ဆံပင်အဖြူအမည်းနှင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကြီးကို ခြုံထားသည်။ သူမှာ လီလော့၏ ဆရာ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ တပ်မှူး နန်ထျန်းလုံမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

အခြားတစ်ယောက်မှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ မျက်ကွင်းညိုများ ထင်ရှားနေသည်။ သူ့ပတ်လည်မှ ထူထပ်သော ယင်ချီကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူက တောင်ပိုင်းဒေသမှ နတ်စစ်သူကြီးသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ပိုင်ဝူ ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။ ထို့အပြင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဓားဧကရာဇ် ပိုင်ရန်အပြင် နဂါးမျိုးနွယ် ယောက္ခထီး၊ ချန်းမုနှင့် အခြား နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များလည်း ရှိနေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သက်သာရာရသွားသည်။ ဒီလောက်များတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အကူအညီပေးဖို့ ရောက်လာမှတော့ ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်က မသေချာသေးဘူး! နှစ်ဖက်စလုံး ညကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရင်ဆိုင်နေကြရာ အငွေ့အသက်က တင်းမာနေသည်။

ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တောင်ပံများ ခတ်သံက အမှောင်ထဲတွင် အထူးသဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်က မေးလိုက်သည်။

"ငါ တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးပြီ။ မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် တွက်ချက်နိုင်ခဲ့တာလဲ"

ပိုင်လီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ရှေးဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိတယ်လေ၊ 'ကိုယ့်လုပ်ရပ်ကို လျှို့ဝှက်ထားချင်ရင် ကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ပါ' တဲ့"

"ဒါ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တာပဲ"

မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်က နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီညတော့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပဲလေ"

သူ၏နောက်ကျောတွင် တောင်ပံခြောက်ခုနှင့် ဂဠုန်မျိုးနွယ်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဒီအစာတွေနဲ့ ဘာလို့ စကားတွေ ဖြုန်းနေရမှာလဲ။ ငါတို့ဘုရင်က ထျန်းလင်တောင်တန်းမှာ စောင့်နေတုန်းပဲ"

ချင်ဖုန်းက အသံနောက်သို့ လိုက်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဂဠုန်မျိုးနွယ်နောက်မှ တောင်ပံအရေအတွက်ကလည်း သူတို့၏ အစွမ်းအစကို ညွှန်ပြနေသည်။

တောင်ပံနှစ်ခုရှိသူများမှာ စတုတ္ထ ကပ်ဘေးသံသရာတွင် ရှိပြီး တောင်ပံလေးခုရှိသူများမှာ ဆဋ္ဌမ ကပ်ဘေးသံသရာတွင် ရှိကာ တောင်ပံခြောက်ခုရှိသူများမှာ အဋ္ဌမ ကပ်ဘေးသံသရာတွင် ရှိသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ ဂဠုန်ဘုရင်အတွက်တော့ သူက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်တွင် ရှိပြီး သူ၏နောက်ကျောတွင် တောင်ပံရှစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်တွင် တောင်ပံခြောက်ခုနှင့် နှစ်ကောင်၊ တောင်ပံလေးခုနှင့် တစ်ရာနီးပါးနှင့် ကျန်သူများမှာ တောင်ပံနှစ်ခုနှင့် ဖြစ်ကြသည်။ ဒီလိုအင်အားက ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသနေသည်!

အကယ်၍သာ နဂါးမျိုးနွယ်၏ တည်ရှိမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှာ ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ကြီးမားသော စစ်တပ်နှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုန်း! တောင်ပံခြောက်ခုနှင့် ဂဠုန်က သူ၏တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ရာ အနီရောင်မီးတောက်များက ရေတံခွန်များကဲ့သို့ သွန်ချလာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားသော မိုးကြိုးတစ်ချက်က ညကောင်းကင်ယံကို ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး နေ့ကဲ့သို့ တောက်ပသွားစေသည်။

ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးကြိုးနဂါးက မီးလျှံရေတံခွန်ထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ နှစ်ခု တိုက်မိကြသောအခါ ကြီးမားသော စွမ်းအားက ပြင်းထန်သော လှိုင်းများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တောင်ပံခြောက်ခုနှင့် ဂဠုန်က သူ၏နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီမှာ ဘာတွေများ တွေ့နေရတာလဲ။ အသားစားနဂါး ဖြစ်နေတာကိုး။ ကောင်းကင်ဘုံရေကန်မှာ ပုန်းမနေဘဲ မင်းတို့က ဒီနေ့ သေဖို့ ဆန္ဒအလျောက် ရောက်လာတာလား"

"ပြောရရင် ငါ နဂါးပုလဲ မမြည်းစမ်းရတာ ကြာပြီပဲ။ သူ့ရဲ့အရသာက တကယ်ပဲ မခုခံနိုင်စရာပဲ"

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ နဂါးမျိုးနွယ်၏ မျက်နှာများက တင်းမာသွားပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက အကောင်အထည် ပေါ်လုနီးပါးပင်။ ဂဠုန်မျိုးနွယ်က နဂါးများကို စားသုံးရန် နှစ်သက်သောကြောင့် "အသားစားနဂါး" ဟု အမည်တွင်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စုပုံနေသော မီးအဆိပ်မှာ နဂါးသွေးများ စုပုံမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကြားမှ ဆက်ဆံရေးမှာ အမြဲတမ်း ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ပင်!

ချန်းကျုံးက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို ငါတို့ဆီ ထားခဲ့"

"ကောင်းပြီ" ပိုင်လီက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစကားများနှင့်အတူ နဂါးမျိုးနွယ်က သူတို့၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကို တိမ်မည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုးကြိုးမြွေများက အတွင်းထဲတွင် ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ခွဲခြားမှုမရှိသော မိုးကြိုးဟိန်းသံက ဂဠုန်မျိုးနွယ်စစ်တပ်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး တိုက်ပွဲကြီး စတင်ခဲ့သည်!

ကြီးမားသော မင်းသားလော့မြို့မှာ အခုတော့ ပြင်းထန်သော ပင်လယ်ပေါ်တွင် မတည်မငြိမ် လှုပ်ခါနေသော လှေငယ်တစ်စင်းနှင့် တူနေသည်။ စစ်သားတစ်ဦးက စကားပြောလာသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်၊ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

လဲ့ယင်းက မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်က ကွဲအက်နေပြီး နေ့နှင့်ညက အလှည့်ကျဖြစ်နေကာ ရာသီဥတုက ခဏလေးအတွင်းမှာပင် နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း၊ ဆောင်းဦးတို့ကို ကြုံတွေ့နေရသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ ဒီအတိုင်းအတာရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို အရင်က အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ကပ်ဘေးများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ အထူးသဖြင့် အရင်တုန်းက လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ် မရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်!

စစ်ဘုရင် စစ်တပ်က အဆင့်မြင့် သတ္တဝါများကြားမှ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့မှာ ထိုတောင်ပံနှစ်ခုနှင့် ဂဠုန်မျိုးနွယ်ဝင်များကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားတော့ ရှိနေသေးသည်။ ဒါ့အပြင် နဂါးမျိုးနွယ်က အရေအတွက်အားဖြင့် နည်းပါးနေပြီဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီက အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့က ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရဆဲဖြစ်ရာ သူတို့ အထောက်အပံ့ လိုအပ်သည်မှာ သေချာသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လဲ့ယင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

"သတ္တမအဆင့်အောက်က စစ်သားတွေ၊ ဒီတိုက်ပွဲမြေပြင်ကနေ မြန်မြန်ဆုတ်ခွာကြ။ သတ္တမအဆင့်အထက်က ညီအစ်ကိုတွေ၊ အဲ့ဒီငှက်တွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြ"

"သတ်!!!"

သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ချင်အန်းက တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏လက်ရှိအစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် တောင်ပံလေးခုနှင့် ဂဠုန်မျိုးနွယ်တစ်ကောင်ကိုပင် ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အတော်အတန် အကူအညီ ပေးနေသည်။

ချင်ဖုန်းကလည်း စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ စစ်သားများကို စာပေရတနာ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို မျှဝေပေးပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ သူက တိုက်ပွဲတွင် သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး မင်းသားလော့မြို့ မြို့လယ်ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မှုန်ဝါးဝါး မြူဖြူများထဲတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ကျိုးပဲ့နေသော လမ်းများတစ်လျှောက် မျှော်စင်မြင့်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ထိုမျှော်စင်မှာ နဂါးတံဆိပ်ခတ် မျှော်စင်မှလွဲ၍ အခြားအရာမဟုတ်ပေ! ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အစိမ်းရောင်ပုံရိပ်က...

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

...

လော့ယွီက နဂါးတံဆိပ်ခတ် မျှော်စင်၏ ထိပ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ မျှော်စင်ထိပ်၏ အလယ်တွင် ခန့်ညားသော နဂါးတံဆိပ်ခတ် ကျောက်တိုင်ရှိနေပြီး ရွှေရောင်နဂါးစွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ သူက သူ၏ညာလက်ဖြင့် ကျောက်တိုင်ကို ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ပြီး လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်ဆိုတာ ဘာလဲ"

ကလစ်

သူ့နောက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လော့ယွီက သူ၏ခေါင်းကို မလှည့်ပေ။ အဲဒီအစား သူက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"အရည်အချင်းရှိပြီး ထူးခြားတဲ့ ညီကို ချင်၊ မတွေ့တာ တကယ်ပဲ ကြာပြီပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ ဒီအချိန်အထိတော့ မင်းသားလော့၏ အပြုအမူများကို လော့ယွီက သိရှိရမည်ဆိုတာကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မမြင်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ သူက တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

လော့ယွီက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း သိချင်လို့လား။ ဇာတ်လမ်းက နည်းနည်းတော့ ရှည်လောက်တယ်"

ချင်ဖုန်းက မဖြေဘဲ ထိုလူကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေရုံသာ ကြည့်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လော့ယွီက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး တိုးညင်းစွာ စကားပြောကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတိတ်ကို ပြောပြလိုက်သည်...

လူများစွာမှာ စွဲလမ်းမှုများ ရှိကြသည်။ အချို့က သူတို့၏ စွဲလမ်းမှုများကို တိုးတက်မှုအတွက် တွန်းအားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကြပြီး အချို့ကတော့ ၎င်းတို့ကို ညတိုင်း ခြောက်လှန့်နေသော သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ ဆူးများအဖြစ် သဘောထားကြသည်။

မင်းသားလော့မှာ ထိုသို့သော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ မင်ဧကရာဇ်ထံမှ ထီးနန်းကို လုယူရာတွင် ကျရှုံးပြီး တောင်ပိုင်းဒေသ၏ မင်းသား ဖြစ်လာသောအခါ အာဏာသို့ တက်လှမ်းရန် သူ၏စွဲလမ်းမှုမှာ သူ၏မိစ္ဆာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒီမိစ္ဆာက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

မင်းသားလော့က လော့ယွီထဲသို့ အမြဲတမ်း သွင်းပေးခဲ့သော အတွေးအခေါ်မှာ လောကကြီးက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်သင့်သည်ဟူ၍ပင်။ မင်ဧကရာဇ်၏ အုပ်ချုပ်မှုက ပြည်သူကို ဆင်းရဲဒုက္ခများ ယူဆောင်လာပေးပြီး သူတို့ကို ဒုက္ခရောက်စေကာ သူက ဘုရင်ဖြစ်ရန် မထိုက်တန်ပေ။ အစပိုင်းတွင် လော့ယွီက ဒါကို သံသယမရှိဘဲ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အသက်ကြီးလာပြီး အတွေ့အကြုံများ ပိုမိုရရှိလာသောအခါ ဒါတွေအားလုံးက သူ၏အဖေ၏ အမြင်မှားမှုများသာဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ နားလည်သွားသော်လည်း နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။

"ရှေးခေတ်ကတည်းက သစ္စာစောင့်သိခြင်းနဲ့ မိဘကို ရိုသေခြင်း နှစ်ခုလုံးကို ပြုလုပ်ဖို့ ခက်ခဲခဲ့တယ်။ ညီကို ချင်၊ မင်းသာ ငါ့နေရာမှာဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုရွေးချယ်မလဲ"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်သည်။ ကိုယ်ပိုင်အခက်အခဲများကို မကြုံတွေ့ဖူးဘဲ တခြားသူများကို ဘာက ကောင်းသည်ဟု အကြံပေးမနေသင့်ပေ။

သူ၏ကံကြမ္မာက ကောင်းမွန်သည်။ သူက ကမ္ဘာခြားကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦးအဖြစ် ရောက်လာသော်လည်း သူက ပျော်ရွှင်ပြီး ကျေနပ်ဖွယ်ရာ မိသားစုတစ်ခုထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ့မှာ ဂရုစိုက်တတ်သော အဖေ၊ ရိုသေသော ညီငယ်၊ ချစ်ခင်တတ်သော မိထွေး ရှိပြီး သူ ပျော်ရွှင်စွာ လက်ထပ်ခဲ့သော ချစ်မြတ်နိုးရသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့်ပင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လော့ယွီ မဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ငါမသိဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လော့ယွီက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူက တကယ်ပဲ စိတ်အေးသွားပုံရပြီး သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းသာ ငါ့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားတွေအကြောင်း သင်ခန်းစာပို့ချပြီး ကောင်းတာလုပ်ဖို့ အကြံပေးခဲ့ရင် ငါ မင်းကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရှာမှာပဲ"

"ညီကို ချင်၊ ငါ မင်းကို တကယ်ပဲ အားကျတယ်။ မင်းထဲမှာ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရဲ့ မတူညီတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို မြင်နေရသလိုပဲ။ စွဲလမ်းမှုမရှိ၊ သတ်ဖြတ်မှုမရှိ၊ ကြံစည်မှုမရှိဘဲပေါ့။ ငါသာ မင်းလိုဆိုရင် ငါလည်း လောကကြီးအတွက် စာပေသူတော်စင်ရဲ့ အစဉ်အလာကို ကျင့်ကြံပြီး ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို လိုက်လံရှာဖွေကောင်း ရှာဖွေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကကြီးမှာ 'အကယ်၍' တွေ အများကြီး မရှိဘူး"

ချင်ဖုန်းက စကားပြောရန် တွေဝေနေသည်။

"မင်းနဲ့ ဒီလောက် စကားပြောပြီးတော့ ငါ အရမ်း စိတ်သက်သာရာရသွားတယ်။ နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးတွေကတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တစ်ကိုယ်တော်စကားပြောသလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဂဠုန်ဘုရင်က ဒရမ်ထဲက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျောရိုးကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေကို ပြန်လည်ရရှိနှင့်နေပြီ"

"သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်ရဲ့ နဂါးသွေးကြောကို ဖျက်ဆီးချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေထဲက ဖယောင်းတိုင်နဂါးက ဒီနေရာမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့လို့ပဲ"

"ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ဒီမြေကြီးနဲ့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပေါင်းစပ်သွားပြီး တောင်ပိုင်းဒေသကို ယင်ချီတွေနဲ့ လျှံတက်သွားစေကာ နဂါးသွေးကြောကို ဖွဲ့စည်းခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့အတွက် ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအင်က မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်"