မင်း ငါ့ကို ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်သင့်တယ်

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒါဆို ဂဠုန်ဘုရင်က သူ၏ အထွတ်အထိပ်အစွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး နဂါးသွေးကြောကို ဖျက်ဆီးရာတွင် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများထဲမှ ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန်အတွက် ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ရယူရန်ပင်!

'ငါတို့ သူတို့ကို အောင်မြင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး'

ချင်ဖုန်း မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက မင်းသားလော့မြို့၏ နဂါးသွေးကြောမှ နဂါးဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ရမည်။ မဟုတ်ရင် ဖယောင်းတိုင်နဂါးသာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့လျှင် တောင်ပိုင်းဒေသက ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ခံစားရလိမ့်မည်။

လော့ယွီက ချင်ဖုန်း၏ အတွေးများကို မြင်ပြီး မနာလိုသည့် အကြည့်တစ်ခု ပြသလိုက်သည်။ သူ၏ ပြည်သူနှင့် လောကကြီးအတွက် တစ်ခုတည်းသော စိတ်ထား၊ ဒီလို သန့်စင်မှုမျိုးက သူ့ကို တောင့်တသွားစေသည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့ ပန်းတစ်ရာ တောင်ကြားတွင် တွေ့ဆုံစဉ်က သူက သူ့ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်းသားလော့မြို့မှ တိုက်ပွဲက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အင်အားတူညီနေကြသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များက သူတို့၏ အစွမ်းကုန်ကို ပေးဆပ်နေသော်လည်း ရန်သူနှင့် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးများက မီးတောက်များနှင့် တိုက်ခတ်နေပြီး ဒေါသထွက်နေသော နဂါးများက ဟိန်းဟောက်ကာ ငှက်များက အော်မြည်နေကြသည်။ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ စစ်သားများက သေခြင်းကို မကြောက်ဘဲ သတ္တိရှိရှိ ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေကြသည်။ သူတို့ မီးအဆိပ်ဖြင့် ညစ်ညမ်းသွားရင်တောင်မှ လက်မလျှော့မီ ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ အသားတစ်ဖဲ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိမ့်မည်။ ဓားများနှင့် လှံများ၏ ချီစွမ်းအင်က ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး လေဟာနယ်က ကြေမွနေသော မှန်တစ်ချပ်နှင့် တူနေသည်!

မြေပြင်ပေါ်တွင် ချောက်ကမ်းပါးများက ဖြတ်ကျော်ယှက်တင်နေပြီး အရှည်ဆုံးတစ်ခုမှာ ဘယ်နေရာအထိ ရှည်လျားသွားမှန်းမသိဘဲ အဆုံးကို မြင်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများက အပေါ်ထပ်အပြင်ဘက်မှ ရိုင်းစိုင်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြုတ်သွားသော်လည်း သူ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူက နဂါးတံဆိပ်ခတ် ကျောက်တိုင်နှင့် နဂါးဝိညာဉ်ကို စောင့်ကြည့်နေရမည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ယွီက မင်းသားလော့ စံအိမ်တော်ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများက ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူက သက်သာရာရသွားပုံလည်း ပေါ်သည်။ သူက စတင်ပြောလိုက်သည်။

"ဂဠုန်ဘုရင် သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အစွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်တဲ့အခိုက်မှာ ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ မွေးဖွားခြင်းက ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့တယ်"

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုတင်မြင်ခဲ့လောက်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီတိုက်ပွဲက နောက်ဆုံးရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုမတိုင်ခင် ရန်သူရဲ့ အစွမ်းအစကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်ရုံသက်သက်ပဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဒါက ငါ့အဖေဘက်က ဆူးငြောင့်ကို ဖယ်ရှားပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက တိုက်ခိုက်မှုတွေကို တားဆီးဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူ၏စကားကြောင့် ချင်ဖုန်း မှင်တက်သွားပြီးနောက် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ စာရွက်ပေါ်မှ စာကြောင်းကို သတိရသွားသည်။

"အပြင်ကို မငြိမ်းချမ်းမီ တစ်ယောက်က အတွင်းကို အရင် တည်ငြိမ်စေရမည်"

ချင်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အဲ့ဒါကို သိတယ်"

လော့ယွီက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ညအချိန်ဖြစ်သော်လည်း မီးလျှံမျဉ်းတစ်ကြောင်းက ကောင်းကင်စွန်းတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏အမူအရာက ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီးနောက် သူက ထပ်မံပြုံးလိုက်သည်။

"ညီကို ချင်၊ နှလုံးသားစမ်းသပ်ပွဲတုန်းက မင်းရဲ့အဖြေက ဘာလဲဆိုတာကို ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ နှလုံးသားတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်၊ ပြည်သူအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ဘဝတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်၊ ပညာရှိများ၏ ဉာဏ်ပညာကို အမွေဆက်ခံရန်နှင့် နောင်မျိုးဆက်များအတွက် မျှတသော မျှခြေတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်"

လော့ယွီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတဲ့ စကားပဲ"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် မြေကြီးက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ မီးလျှံတောက်နေသော ဂဠုန်၏ ပုံရိပ်ယောင်က တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွာရုံလမ်းတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော် အမျိုးမျိုးမှ နဂါးတံဆိပ်ခတ် မျှော်စင်များက ပြိုကျသွားကာ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်များထဲမှ အနီရောင်မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါများက ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်နေပြီး တောင်ပိုင်းဒေသမှ ထျန်းရှန်တောင်တန်းဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက အရမ်းမြန်ဆန်လွန်းသည်။ ချင်ဖုန်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ နဂါးတံဆိပ်ခတ် မျှော်စင်က တစ်လက်မချင်းစီ ကြေမွစပြုလာသည်။ လော့ယွီ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များက ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို ပတ်ရစ်ကာ မျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားသည်။ တစ်ဖက်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိပြီး သူ့နှင့် တန်းတူနီးပါးပင်! လော့ယွီ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလောက်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်!

ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လော့ယွီ"

အနီရောင်မီးတောက်များလှိုင်းတစ်ခုက လော့ယွီ၏ ပုံရိပ်ကို မျိုချသွားသည်။ မှိန်ဖျော့သော ရေရွတ်သံတစ်ခုက လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

"ညီကို ချင်၊ သတိထားပါ"

ချင်ဖုန်းက နွယ်ပင်များမှ ရုန်းထွက်ပြီး ထိုတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ချင်သော်လည်း လက်မောင်းတစ်ဖက်က သူ့ကို ဖိထားလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ဂဠုန်ဘုရင်ရဲ့ ကျိန်စာသင့်မီးတောက်တွေပဲ။ တတိယအဆင့်အောက်က လူတွေ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်း သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာလားကောင်လေး။ ဒါ့အပြင် သေခြင်းက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးရလဒ် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်းက မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ရောက်လာသူမှာ သူ တစ်ချိန်က မင်းနေပြည်တော်တွင် တွေ့ခဲ့ဖူးသော ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားပင်! စွန်းချီက မီးတောက်များ မျိုချသွားသော မျှော်စင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ရှားပါးသော အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ကြေမွနေသော မြေပြင်သို့ ပြန်ကျသွားပြီး တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော ဝေ့ဝဲနေသည့် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုးက သဘာဝအတိုင်းပင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ အဆင့်မြင့်အင်အားစုများမှာ အင်အားတူညီနေကြသည်။ ဂဠုန်မျိုးနွယ်က မိုးကြိုးကို ရှောင်တိမ်းပြီး ကောင်းကင်သို့ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ လူတိုင်းက ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော အရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဒါဟာ ဂဠုန်ဘုရင်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အုပ်စိုးသူပင်!

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်ကြားတွင် နဂါးဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသည်။ ဒီနဂါးဟိန်းဟောက်သံ၏ ဖိနှိပ်မှုက ဂဠုန်ဘုရင်၏ အရိပ်ထက်ပင် သာလွန်သည်!

စွန်းချီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။

"ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကြားက တိုက်ပွဲမှာတောင် ဖယောင်းတိုင်နဂါးက သူတို့ထဲမှာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်က နေ၊ လ၊ ယင်နဲ့ယန်တို့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်"

"ဆိုကြတာကတော့ နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ လူ့ကမ္ဘာကြားက အက်ကွဲကြောင်း ကနဦးပေါ်ပေါက်လာမှုက သူနဲ့ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေတယ်တဲ့"

ဒီဖော်ထုတ်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသော ချင်ဖုန်းက မေးမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ခင်ဗျားက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ"

"မင်း ငါ့ကို ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်သင့်တယ်၊ ညီလေး" စွန်းချီက ပြန်ဖြေသည်။

ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်က အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောက် လောင်ကျွမ်းချိန်အထိ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံးက တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီမှုတစ်မျိုးမျိုးကို ရောက်ရှိသွားပုံရပြီး ဘယ်သူကမှ လှုပ်ရှားခြင်းမပြုပေ။ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိပင်။

မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်က မှိန်ဖျော့စွာ ဆိုသည်။

"ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ ရုပ်ကြွင်းတွေက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နဲ့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမယ့်အချိန်ပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့အချိန်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းကြ"

ထိုစကားများနှင့်အတူ ကျင်းယွင်က ရုတ်တရက် သူ၏ဗိုက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသည့် ပါးစပ်များက လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ဂဠုန်မျိုးနွယ်နှင့် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်များက ထိုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး သူတို့၏ ဦးတည်ရာကိုတော့ မသိ...

တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် မင်းသားလော့မြို့က အပျက်အစီးများအဖြစ် လဲလျောင်းနေသည်။ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်မှ စစ်သားများက တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီး သူတို့၏ ကျဆုံးသွားသော ညီအစ်ကိုများ၏ အလောင်းများကို အပျက်အစီးများကြားတွင် ရှာဖွေနေကြသည်။

တိတ်ဆိတ်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတစ်ခုက မြို့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မြူဖြူများက ထူထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်ရန် ငြင်းဆန်နေသည်။ ချင်ဖုန်းက စွန်းချီနှင့်အတူ ကြေမွနေသော မြို့ကို ဖြတ်သန်းလျှောက်လှမ်းရင်း သူ၏ရေရွတ်သံများကို နားထောင်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နည်းနည်းလေး ပိုမြင့်နေရုံနဲ့ ငါ့ဆရာက ငါ့ကို လျှို့ဝှက်သူလျှို တစ်ယောက်အဖြစ် ဒီကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် ဘာသတင်းမှ မရှိ၊ ဘာစုံစမ်းမေးမြန်းမှုမှ မရှိဘဲ ငါက သူ့တပည့်အဖြစ် မရှိခဲ့သလိုပဲ"

"ညီလေး၊ မင်းသိလား၊ ငါ ရန်သူ့နယ်မြေမှာ ရှိနေတုန်းက အမြဲတမ်း တင်းမာနေခဲ့ရတယ်။ ငါ့ရဲ့ မူလ ပျော်ရွှင်တတ်တဲ့ စရိုက်က နည်းနည်းလေး သွေဖည်သွားပုံပဲ"

"ငါ မင်းကို ဒီလောက်အများကြီး ပြောပြပြီးပြီ။ ဘာလို့ မင်းက ဘာမှမပြောရသေးတာလဲ။ မင်းနေပြည်တော်က အဖြစ်အပျက်အတွက် မင်း အခုထိ စိတ်ထဲထားနေတုန်းလား"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက မလွဲမသွေပဲ။ မင်းသားလော့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အစောင့်တွေက ငါ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသဖို့ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါဝန်ခံရမယ်။ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင် ပါဝင်တဲ့ မင်းရဲ့သွေးအရသာက တကယ်ပဲ ကောင်းခဲ့တယ်"

"ဒီလောက် သန့်စင်တဲ့ ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်မျိုးကို ငါ မကြုံတွေ့ရတာ ကြာပြီ"

ချင်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စွန်းချီက သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ရယ်လိုက်သည်။

"နောက်တာပါ ညီလေး၊ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့"

"အစ်ကို ပါကျဲ"

"ပါကျဲ" စွန်းချီက ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒီနာမည်ပြောင်ကို ဘယ်တုန်းက ရသွားတာလဲ။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် တစ်ယောက်တည်း နေခွင့်ပေးလို့ရမလား"

စွန်းချီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ညီလေး၊ မင်းက အရမ်းရိုးအသေးတယ်။ ဒီလိုကမ္ဘာကြီးမှာ ခွဲခွာခြင်းနဲ့ သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ မင်း စောနိုင်သမျှ စောစော ကျင့်သားရသင့်တယ်"

ထိုစကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး စွန်းချီက သူ့ဘာသာသူ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ချင်ဖုန်းက ဒါကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သို့သော် သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဖြစ်စေ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်လိုက်တိုင်း သူ စိတ်မအေးနိုင် ဖြစ်မိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။

ဂျွတ်! သူ တစ်စုံတစ်ခုကို နင်းမိလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ စုတ်ပြဲနေသော စာရွက်တစ်ပိုင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မီးလောင်ထားသော အမှတ်အသားများအောက်တွင် သူက စကားလုံးအချို့ကို မရေမရာ ဖတ်ရှုနိုင်သည်-

"မိန်းမ၊ ကိုယ် ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး။ ကလေးကို ဂရုစိုက်ပါ..."