ဂဠုန်ဘုရင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း

အဆင့်မြင့်တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲရလဒ်များက ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း၏ ကောင်းကင်ယံတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထသွားစေပြီး တောင်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးတွင် နေရာမကျသလို ထင်မှတ်ရစေသည်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီက သူ၏အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုတစ်ယောက်ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်တစ်ခုက ဖြတ်သန်းပျံဝဲသွားပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းနေပြည်တော်က ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က အဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် လာရင်တောင်မှ သူ ငါ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းကရော ဘာများလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"ဂဠုန်ဘုရင်က နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျောရိုးက နောက်ဆုံးစွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီး သူ့ကိုယ်သူ အားကောင်းစေနေပြီ။ ပြီးတော့ ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ပေါင်းစပ်နေတာနဲ့ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာဖို့က မလွဲမသွေ ဖြစ်လာပြီ"

"မင်းတို့က ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ အင်အားမရှိဘူး။ အောက်က အဲ့ဒီ အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ စစ်သားတွေလိုပဲ သေခြင်းတရားက မင်းတို့ရဲ့ မလွဲမရှောင်သာ ကံကြမ္မာ ဖြစ်နှင့်နေပြီ"

"မင်းတို့ရဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

"ဂဠုန်ဘုရင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးရိုး မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်တဲ့အခါ ဒါက တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ပိုင်လီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး "ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်" ဟူသော စကားလုံးက သူမြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

...

ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ခြေသည်းများက စစ်သားများ၏ ရင်ဘတ်များကို ထွင်းဖောက်သွားပြီး မသေနိုင်သော ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များက သူတို့၏ အသားများကို မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အမည်းရောင်အဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းစေကာ အမှောင်သွေးများက သူတို့၏ သံချပ်ကာများပေါ်တွင် စီးကျနေသည်။ ဂဠုန်၏ မျက်လုံးများက သွေးဆာမှုဖြင့် ကြမ်းတမ်းနေသည်။

"အားနည်းတဲ့ လူသားတွေ၊ ငါတို့အတွက် အစာအဖြစ်သာ ထိုက်တန်တယ်"

၎င်းက ပိုများသော အသက်များကို ရိတ်သိမ်းရန်အတွက် စစ်သားများ၏ ရင်ဘတ်များမှ သူ၏ခြေသည်းများကို ဆွဲထုတ်ချင်သော်လည်း သေလုမျောပါး စစ်သားများက သူတို့၏ နောက်ဆုံးအားအင်တစ်စက်ကို အသုံးပြုကာ ၎င်း၏လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ထားကြသည်။

"အသုံးမဝင်တဲ့ ရုန်းကန်မှုပဲ" သူ၏တောင်ပံများကို တစ်ချက်ခတ်လိုက်သည်နှင့် လေပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားများက စစ်သားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် သွေးစွန်းများကို ချန်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် စစ်သားများက သတိမမူမိကြပေ။ သွေးများက သူတို့၏ ပါးစပ်များမှ ယိုစီးကျလာပြီး ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပါဝင်နေသည်။

မသိသော စွမ်းအားရင်းမြစ်တစ်ခုဖြင့် အားဖြည့်ထားသော စစ်သားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဂဠုန်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကို မှောက်လှဲကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ် အောင်ပွဲခံရမည်"

ဘုန်း!

မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်သည့်အခိုက်တွင် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် နစ်မြုပ်နေသော ကျန်ရှိနေသည့် အသံမှလွဲ၍ ဘာမှမကျန်တော့ပေ။ ပြီးတော့ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေသည်။

စစ်သားများမှာ အသက်တစ်ချက် ကျန်နေသမျှကာလပတ်လုံး သွားများကို အသုံးပြုရလျှင်တောင်မှ သူတို့က သူတို့၏ပြိုင်ဘက်များထံမှ အသားတစ်ဖဲ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိမ့်မည်။

"လူသားမျိုးနွယ် အောင်ပွဲခံရမည်" ဟူသော အော်ဟစ်သံက တိုက်ပွဲခေါ်သံကဲ့သို့ပင် စစ်သားတစ်ဦးချင်းစီကို သေခြင်းတရားရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့စေသည်။ သို့သော် ဒါဟာ မရေမတွက်နိုင်သော ဂဠုန်မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်သွားစေသော ခြောက်လှန့်ဖွယ်ရာ သေမင်း၏ အသံကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေသည်!

ဂဠုန်မျိုးနွယ်က ဒီနိမ့်ကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေက သူတို့၏ အားနည်းသော အစွမ်းအစနှင့်ပင် သူတို့ကို ဒီလောက်များတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဘာလို့ ဖြစ်စေနိုင်ရလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့က သေလောက်အောင် ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း ဒီပုရွက်ဆိတ်တွေမှာ သူတို့၏ သေလုမျောပါး အခိုက်အတန့်များတွင် တိုက်ခိုက်ရန် အင်အား ဘာလို့ရှိနေရလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီပုရွက်ဆိတ်တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်ကလိုပဲ ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခပေးနိုင်ရတာလဲဆိုတာကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ! ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့၏ သွေးနီရောင် မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားသော်လည်း သူတို့၏ သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့် စတေးမှုများက လူသားမျိုးနွယ်၏ သန္နိဋ္ဌာန်ကိုသာ လောင်စာဖြည့်ပေးခဲ့သည်!

"လူသားမျိုးနွယ် အောင်ပွဲခံရမည်" ဟူသော အော်ဟစ်သံက တိုက်ပွဲမြေပြင်၏ ပရမ်းပတာအခြေအနေကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ဒီမြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း အဘိုးကြီး ပိုင်လီက လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်က ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲကို သတိရသွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။

"ဒီလောကကြီးမှာ အကြောင်းတရားတိုင်းမှာ သူ့အကျိုးဆက် ရှိပြီး ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မဲ့တာ မရှိဘူး"

"သူတို့ရဲ့ မရပ်မနား ဇွဲရှိမှုကြောင့်ပဲ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးမျိုးရိုးနဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ဆက်လက်ပြီး လက်ဆင့်ကမ်းသွားမှာပဲ"

"ပြီးတော့ တစ်နေ့မှာ အဲ့ဒီစိတ်ဆန္ဒက ဘယ်သူမှ မအနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်"

မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်က တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စစ်သားများ၏ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဂဠုန်မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ အရေအတွက် လျော့နည်းသွားသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ဒီအခြေအနေက သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေသည်။

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ထပ်မံ ဆိုသည်။

"တစ္ဆေတစ်ရာ၊ စာပေနဲ့ သိုင်းပညာတို့က လောကကြီးကို အုပ်စိုးတဲ့ အခြေအနေက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း အမြဲတမ်း တွေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းက ဒီမသိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လူဝင်စားခြင်းကို အသုံးပြုချင်ခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်က မင်းရဲ့ စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်တယ်"

"ပြီးတော့ ဒီခံနိုင်ရည်ကြောင့်ပဲ ဒီဘက်က လောကကြီးက ဘုံသုံးဘုံထဲမှာ တစ်ခုတည်း ကျန်ရှိနေခဲ့တာ"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဓားတစ္ဆေ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်က အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နံပါတ်နှစ် တက်တူးထိုးထားသော တစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူ၏ နောက်ကျောကို ဓားတစ်ချောင်းက ထိုးစိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုးနှက်လိုက်သူမှာ ဓားတစ္ဆေမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ! ကျန်းထျန်းယီနှင့် ချင်ကျန့်အန်းပင်လျှင် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် ခဏတာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဓားတစ္ဆေ၏ အသံက လေးလံနေသည်။

"ဘာစိုက်ကြည့်နေကြတာလဲ။ ဘာလို့ အားလုံးအတူတူ မတိုက်ခိုက်ကြတာလဲ။ ဂဠုန်ဘုရင် ပေါ်လာတဲ့အထိ စောင့်နေချင်လို့လား"

သင့်တော်သော အခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ဆိုသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို ယုံကြည်နိုင်တယ်"

ဒီအချိန်အထိတော့ ဘယ်သူက နားမလည်ဘဲ နေနိုင်တော့မှာလဲ။ ဓားတစ္ဆေနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမြှုပ်နှံခြင်း အဖွဲ့အစည်းက လုံးဝ တစ်သဘောတည်း မဟုတ်ကြပေ။ သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ စီစဉ်ထားသော လျှို့ဝှက်လက်တစ်ဖက်ပင်!

"ဓားတစ္ဆေ"

သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နံပါတ်နှစ်နှင့် တစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူက သွားကြိတ်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲတွင် သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ပေ။ သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသည်။ ဒါ့အပြင် သူက မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်း၊ ဓားတစ္ဆေနှင့် နန်ထျန်းလုံတို့ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ သူ ဘယ်လိုလုပ် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

တစ်ချက်တည်းသော ထိုးနှက်ချက်အပြီးတွင် သူက ပြင်းထန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ဓားတစ္ဆေ၏ သစ္စာဖောက်မှုက ကောင်းကင်ဘုံမြှုပ်နှံခြင်း အဖွဲ့အစည်းမှ လူတိုင်းကို လုံးဝ အငိုက်မိသွားစေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် စွန်းချီက သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို၊ ငါတို့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အစီအရင်က အဆင်သင့်ဖြစ်လောက်ပြီ။ ငါတို့ အခု လှုပ်ရှားသင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှန်လီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ရဲ့ အစီအစဉ်အတွက် ဆရာက လောကကြီးက လူတိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ငါ့ကို ကိုးထပ်မြောက်ထောင်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် အကျဉ်းချထားခဲ့တယ်"

"ဒါလေးပဲဆိုရင်တော့ သည်းခံနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို ငါ အညံ့ဆုံးအရာဖြစ်တဲ့ သရုပ်ဆောင်ခြင်းကိုပါ လုပ်ခိုင်းသေးတယ်။ ငါက ရန်သူရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ နေ့တိုင်း တုန်လှုပ်နေခဲ့ရတယ်"

"စီနီယာအစ်ကို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်မပြောပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ကြာကြာ လျှို့ဝှက်စုံစမ်းခဲ့ရတာနဲ့ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ အခု အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်က ဂဠုန်ဘုရင် မပေါ်လာခင် ရန်သူအရေအတွက်ကို လျှော့ချဖို့ပဲ"

"မင်းပြောတာ ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ"

ရှန်လီနှင့် စွန်းချီတို့က ဧရာမ ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး သူတို့၏ လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ အရင်က တိုက်ခတ်ခဲ့ကြသော ဧရိယာက ရုတ်တရက် အလင်းဖြူအစီအရင်တစ်ခုဖြင့် လင်းလက်လာပြီး စူးရှတောက်ပကာ ထည်ဝါလှသည်။

"နတ်ဘုရားလေးပါး ကောင်းကင်ဘုံ အစီအရင်၊ ထ"

ထိုစကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် နဂါးပြာ၊ ကျားဖြူ၊ ငှက်နီနှင့် လိပ်နက်တို့၏ ပုံရိပ်ယောင်များက အဖြူရောင်အစီအရင်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပြင်းထန်သော အလင်းဖြူက ဂဠုန်မျိုးနွယ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး နားကွဲလုမတတ် အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်! ယခင်က ပြင်းထန်စွာ ယှဉ်ပြိုင်နေခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ ဓားတစ္ဆေနှင့် ရှန်လီတို့၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ရှင်းလင်းသွားသည်။ လူသားမျိုးနွယ်က သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်!

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စစ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်က မြင့်တက်လာပြီး သူတို့က ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

"ထျန်းလင်တောင်တန်းကို ဖြိုချ"

"ထျန်းလင်တောင်တန်းကို ဖြိုချ"

အော်ဟစ်သံများက ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ အောင်ပွဲခံလိုစိတ်ကို ပြသနေသည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မီးလျှံတစ်ခုက ထျန်းလင်တောင်တန်း၏ ထိပ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တောင်ပံဆယ်ခုနှင့် ဂဠုန်တစ်ကောင် လောကကြီးရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ဖိအားက မမြင်နိုင်သော လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ညှစ်လိုက်သည်။ ဂဠုန်ဘုရင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ။

ပြီးတော့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်များ လည်ပတ်နေသည်၊ ဖယောင်းတိုင်နဂါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပင်! ဂဠုန်ဘုရင်က တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားလေးပါး၏ ကောင်းကင်ဘုံအစီအရင်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ခြေသည်းများကို လေဟာနယ်ထဲသို့ ပုတ်ခတ်လိုက်သည်နှင့် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အစီအရင်မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်!

ရှန်လီနှင့် စွန်းချီတို့၏ မျက်နှာများနှစ်ခုလုံးက အံ့အားသင့်မှုကို ပြသလိုက်သည်။ ဒါ ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုးလဲ။ လောကကြီးအတွက်တော့ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်မှာ နတ်ဘုရားများ၏ တည်ရှိမှုကဲ့သို့ပင်!

မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်က အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လေသံနက်ဖြင့် ဆိုသည်။

"ဘာလို့ ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က မင်းအပေါ်မှာ ပေါ်နေရတာလဲ"

ဂဠုန်ဘုရင်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ရုပ်ကြွင်းတွေနဲ့ ဒီဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ရဲ့ အရသာက တကယ်ပဲ ထူးကဲတယ်။ အခုတော့ ငါ အရင်က တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားနေရတယ်"

"ငါ ဒီမြေကြီးကို အုပ်စိုးပြီး ဂဠုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ တောင်ပံတွေကို လောကကြီးအနှံ့ ဖြန့်ကျက်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းတို့က ဒီအစရဲ့ ကံကောင်းတဲ့ သက်သေတွေပဲ"

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း သခင်ကြီးရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်"

ဂဠုန်ဘုရင်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါက မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ပတ်လည်မှ နေရာလွတ်က သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ကြေမွသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ဂဠုန်မျိုးနွယ်ဝင်များအားလုံး၏ မျက်လုံးများက နီရဲသွားပြီး သူတို့၏ အစွမ်းအစက မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ဒါဟာ သွေးမျိုးဆက်ဆက်ခံခြင်း၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပင်!

ဘုန်း!

ဂဠုန်ဘုရင်၏ တောင်ပံများက တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လိုက်ပြီး ထာဝရ ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များက ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာသည်။ သူ၏ ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များမှာ သာမန်မီးတောက်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားပြီး အခုတော့ ၎င်းတို့က အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံသို့ ဆူနာမီကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

အနီရောင်-ပူပြင်းသော သံကဲ့သို့ အပူပေးခံရသော နေရာလွတ်က တွန့်လိမ်ပြီး နီရဲသွားသည်။ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များနှင့် ထိတွေ့မိသော တစ္ဆေပုံရိပ်များအားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များ လုံးဝ ကြေမွသွားသည်!

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် မီးတောက်များ၏ ကျိန်စာဖြင့် ညစ်ညမ်းသွားသော ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အသွေးသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ အစွမ်းအစမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်! ဂဠုန်ဘုရင်က သူတို့အားလုံးကို အတူတကွ သတ်ဖြတ်ချင်နေသည်ကို မှုန်ဝါးဝါး အနက်ရောင်အရိပ်ထံမှ ဘယ်လိုလုပ် မပြောနိုင်ဘဲ နေမှာလဲ။

"ဆုတ်ခွာကြစို့"

တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူများ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် ကျိန်စာသင့်မီးတောက်များ ပျံ့နှံ့လာသည့် အရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် လူသားစစ်သားများမှာ ထွက်ပြေးရန် အချိန်မရှိပေ။

အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၏ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားပြီး သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ကျိန်စာနဲ့ ဂဠုန်ဘုရင်ကို တားထားမယ်။ ကျန်တဲ့မင်းတို့က တခြားဂဠုန်တွေကို ရှင်းပစ်လိုက်ကြ"

သူ၏စကားများနှင့်အတူ သူက သူ၏လက်ဖဝါးများကို အားရပါးရ ပူးကပ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်အတားအဆီးတစ်ခုက သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂဠုန်ဘုရင်ကို လွှမ်းခြုံရုံသာမက အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် မီးတောက်များကိုပါ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်! ချင်ကျန့်အန်းနှင့် အခြားသူများက အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ အဘိုးကြီး ပိုင်လီမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။ သူ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်နိုင်ရင်တောင်မှ သူက လက်ရှိ ဂဠုန်ဘုရင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ကျန်ရှိနေသော ဂဠုန်များကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမည်!

သို့သော် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ။ သာမန်စစ်သားများက ဂဠုန်များကို ခုခံရန် ရုန်းကန်နေရပြီးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဂဠုန်မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးသည်! သွေးမျိုးရိုး တိုးတက်မှုနှင့် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် မီးတောက်များနှင့်အတူ မူလက တောင်ပံခြောက်ခုသာ ရှိခဲ့သူများပင်လျှင် အခုတော့ တောင်ပံရှစ်ခုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေပြီ။ ဒီအယူအဆက ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်လဲ။

ဟိန်း!

စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်နှင့် ဂဠုန်မျိုးနွယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူတို့အပေါ်သို့ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဆင်းသက်လာသည်!

...

ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းမှာ ကျင့်ယန်မြို့အတွင်းမှပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်နေသည်။ ကောင်းကင်က မီးလောင်နေသော တိမ်တစ်တိုက်နှင့်တူပြီး ကွဲအက်နေသော တွန့်လိမ်နေသည့် နေရာလွတ်က တကယ်ပဲ ငရဲကို တစ်စေ့တစ်စောင်း မြင်လိုက်ရသလိုပင်!

မြို့၏ နိုင်ငံသားများစွာက သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီး မြောက်ဘက်သို့ မြို့မှ ထွက်ပြေးနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်း ရှိနေသော တည်းခိုခန်းအတွင်းတွင် စီးကျန့်၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်နေပြီး သူက ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းရှိရာသို့ ငေးကြည့်နေသည်။ ယန်ဟဲက လေသံနက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး စီးကျန့်၊ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

စီးကျန့်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏စိတ်က ရှုပ်ထွေးနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ချိန်လုံး ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သော ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော အနီရောင်မိုးကြိုးတစ်ချက်က ကျင့်ယန်မြို့အပေါ်မှ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ပြေးသွားပြီး စီးကျန့်နှင့် အခြားသူများကို သူတို့၏ ပခုံးများပေါ်တွင် တောင်တစ်လုံး သယ်ဆောင်ထားရသကဲ့သို့ ကုန်းညွတ်သွားစေသည်!

ယန်ဟဲက ခက်ခက်ခဲခဲ မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး စီးကျန့်၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဂဠုန်မျိုးနွယ်က တိုက်ခိုက်နေတာများလား"

စီးကျန့် စကားပြောနေစဉ် နူးညံ့သော အလင်းဖြူဖြင့် တောက်ပနေသော ညာဘက်လက်တစ်ဖက်က သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားသည်။

"မသိဘူး"

သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ လက်၏ ပိုင်ရှင်မှာ ချင်ဖုန်းမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်! ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ပယင်းရောင်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ဆံပင်က ငွေရောင်ဖြစ်ကာ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ့ကို လရောင်ကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံထားပြီး တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်!

"ချင်ဖုန်း၊ မင်း..."

ချင်ဖုန်းက သူ၏လေသံက တည်ငြိမ်ပြီး လှုပ်ခတ်မှု အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ကောင်းကင်မှ ဟိန်းဟောက်နေသော အနီရောင်မိုးကြိုးကို ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

"ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ငါ အရင်ဆုံး ဒီအခက်အခဲကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်။ ပြီးတော့ ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်းကို အလျင်စလို သွားရမယ်"