လော့ယွီနှင့် ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား

ခမ်းနားထည်ဝါသော အခန်းထဲတွင် လော့ယွီက စားပွဲတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခါနေသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စာအုပ်လေး ရှောင်ပိုင်က အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ကြည်လင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ စစ်ဘုရင် စစ်တပ်က လူအားလုံး နေရာထိုင်ခင်းများ စီစဉ်ပြီးပြီလား"

လော့ယွီက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒီမှာ တခြား ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ မင်း ငါ့ကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ စကားပြောစရာ မလိုဘူး"

ရှောင်ပိုင်က သူ၏မျက်နှာက ပုံပျက်စပြုလာပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်က စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ပြားချပ်သွားစဉ် ရယ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

စက္ကူရုပ်က ယိမ်းယိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အဝါရောင်မီးခိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဝါရောင်မီးခိုးက လေထဲတွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး မကြာမီမှာပင် အဝါရောင်ရှပ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လော့ယွီက မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ငါ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်တိုင်း မင်းက မျက်လှည့်ပြနေတယ်လို့ ခံစားရတယ် စွန်းချီ"

ထိုအမျိုးသားက ပြုံးလိုက်သည်။

"စက္ကူကို လူအဖြစ်ပြောင်းတဲ့ ပညာရပ်က ယင်တံခါးလေးရပ်ရဲ့ လှည့်ကွက်သေးသေးလေးတစ်ခုပါပဲ။ ပြောပလောက်အောင် မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်လေးသာ သင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ သက်ရှိစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို လမ်းညွှန်အဖြစ် သုံးလိုက်ရုံပဲ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သွေး..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လော့ယွီက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဖျားနာတဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေအကြောင်း ငါမကြားချင်ဘူး။ ငါ သိချင်တာက နတ်ဘုရားဆေးက အခု ဘယ်လောက်ထိရောက်မှု ရှိနေပြီလဲဆိုတာပဲ"

စွန်းချီက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ နယ်ပယ်ကို ထည့်မစဉ်းစားဘဲ နတ်ဘုရားဆေးကို သောက်သမျှကာလပတ်လုံး ခင်ဗျားရဲ့ အသား၊ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ဝိညာဉ်တို့ကို အားကောင်းစေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခု မြှင့်တင်နိုင်မှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ စမ်းသပ်မှုအတွင်းမှာတော့ ကျွန်တော်တို့က သေးငယ်တဲ့ အားနည်းချက်တချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် နတ်ဘုရားဆေး သောက်တဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ကြေမွသွားစေနိုင်တာမျိုးပေါ့"

လော့ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို သေးငယ်တဲ့ ချို့ယွင်းချက်လို့ ခေါ်တာလား"

စွန်းချီက ပြန်ပြောသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားနဲ့ မင်းသားလော့အတွက်တော့ နတ်ဘုရားဆေး သောက်တဲ့သူတွေက သုံးစွဲကုန်ပစ္စည်းတွေပဲ မဟုတ်လား။ ဒီသေးငယ်တဲ့ ချို့ယွင်းချက်က အရေးမပါပါဘူး"

လော့ယွီက တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားဆေးရဲ့ အစွမ်းသတ္တိတွေက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်လဲ"

"ဒါက လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူဘူး။ ကာယပိုင်းခန္ဓာကိုယ်က ပိုအားကောင်းပြီး ပိုခိုင်မာလေ အစွမ်းသတ္တိတွေက ပိုကြာကြာ ခံနိုင်လေပဲ။ ကျွန်တော် မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အရှည်ကြာဆုံး ကာလကတော့ ဒုတိယအဆင့်ရဲ့ အစွမ်းကို နာရီဝက်လောက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာပဲ။ ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကို ပြောနေလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိမှာပါ" စွန်းချီက ပြန်ဖြေသည်။

လော့ယွီ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက တင်းမြန်..."

စွန်းချီက သူ့ခေါင်းကို နောင်တရစွာ ခါလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ နတ်ဘုရားဆေးကို စားသုံးပြီးရင်တောင် တင်းမြန်က စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက တခြားအဖွဲ့ဝင်နှစ်ယောက်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံတုန်းက အချိန်အတော်ကြာ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ပြီး ရီမြန်ရဲ့ လက်မောင်းကိုတောင် ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သေးတယ်"

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီအတင်းအကျပ် စွမ်းအားတိုးမြှင့်မှုက သူ့ကို နိယာမ ဒါမှမဟုတ် တာအိုကို နားလည်အောင် မလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒါက ပိုပြီး ပြီးပြည့်စုံမှာပဲ"

"တော်လောက်ပြီ" လော့ယွီက ဆိုသည်။

နတ်ဘုရားဆေးအကြောင်း စကားဝိုင်းက ခဏတာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် စွန်းချီက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဘုရင် စစ်တပ်ထဲကို စိမ့်ဝင်လာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ယောက် ရှိတယ် - ယခင် မြောက်ပိုင်းဒေသ တပ်မှူး တစ္ဆေခေါင်းပဲ"

"သူ ရှိနေတာနဲ့ မင်း အမှားအယွင်းတွေ မဖော်ထုတ်မိအောင် ပိုသတိထားသင့်တယ်။ ငါ မင်းကို သတိထားနိုင်အောင် တစ္ဆေခေါင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အထောက်အထားကို ပြောပြချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ပေါ်လာတိုင်း မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ဝတ်ဆင်ထားတော့ ငါ မင်းကို မကူညီနိုင်ဘူး"

စွန်းချီက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အားမလိုအားမရဖြစ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ငါ သူ့ရဲ့အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းပြီးသား"

စွန်းချီက မြေခွေးတစ်ကောင်လို ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"အော်؟ ဘယ်သူလဲ"

လော့ယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

"ချင်မိသားစုက ချင်ကျန့်အန်းပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် သူနဲ့ သူ့သားနှစ်ယောက်လုံး လာခဲ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို တည်းခိုခန်းတစ်ခုတည်းမှာ နေဖို့ ငါစီစဉ်ပေးခဲ့တယ်"

စွန်းချီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဒါက ချင်ဖုန်းလည်း ဒီမှာရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုမှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းနေသော မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ပွင့်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ပြုံးနေသလိုလို မပြုံးသလိုလို ဖြစ်နေသည်။

"သဘောပေါက်ပြီ"

မင်းနေပြည်တော်တွင် ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင် ပါဝင်သော ချင်ဖုန်း၏ သွေးအရသာမှာ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေပြီး သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လွမ်းဆွတ်စေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်မှာ မသေခြင်း တာအိုတွင် တိုးတက်ရန်အတွက် အရေးကြီးသည်!

"ငါ့မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ပထမဦးဆုံး ဒါက နတ်ဘုရားဆေးရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေနဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်နိုင်တယ်။ ဒုတိယ ဒါက လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မင်းသားလော့မြို့ကနေ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တယ်။ တတိယဦးဆုံး ဒါက စစ်ဘုရင် စစ်တပ်ရဲ့ အစွမ်းအစကို သိသိသာသာ အားနည်းသွားစေနိုင်တယ်"

လော့ယွီက ခေါင်းလှည့်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြောစမ်းပါဦး"

...

အခြားတစ်ဖက်တွင် တည်းခိုခန်း၌ စစ်သားအိုတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းသားလော့မြို့က တော်တော်လေး လုံခြုံပေမဲ့ လုံးဝ စိတ်ချရတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် တောင်ပိုင်းဒေသက ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်နှစ်ခု ပျက်စီးသွားနှင့်ပြီဆိုတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်ပေါ့"

"ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုအနေနဲ့ ကင်းလှည့်ထွက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စစ်သားတွေကလွဲလို့ မြို့ထဲမှာ အနားယူနေတဲ့သူတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂရုစိုက်နိုင်အောင် အနည်းဆုံး လူနှစ်ယောက်နဲ့ အခန်းအတူတူ မျှဝေနေထိုင်ရမယ်"

စစ်သားများအားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း သဘောတူကြသည်။ အခန်းခွဲဝေမှုများ ပြီးဆုံးခါနီးတွင် ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦးက စစ်သားအိုထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့သုံးယောက်က အခန်းအတူတူ မျှဝေချင်တယ် ဟုတ်လား" စစ်သားအို၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သူ မှတ်မိသလောက်တော့ ဒီသုံးယောက်က ညကင်းစောင့်စဉ်အတွင်း သူတို့ အတူတူ အပေါ့သွားမည်ဟု အကြောင်းပြကာ သူတို့၏ နေရာများကို စွန့်ခွာခဲ့ကြသည်။

အပြင်ဘက် အိမ်သာကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်စေ အရက်ဆိုင်သို့ သွားခြင်းဖြစ်စေ ဒါဟာ သူတို့မှာ လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးတစ်မျိုးမျိုး ရှိနေသည်ဟု သံသယကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ စစ်သားအို၏ အကြည့်က ချင်အန်းအပေါ်တွင် ခဏတာ ပိုကြာကြာ ကျရောက်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာကို ရွှံ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ သိသိသာသာ ချောမောနေဆဲဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒီအနည်းငယ်ကလည်း ဒီလို နှစ်သက်မှုမျိုး ရှိနေလို့လား။ ထိုအတွေးကြောင့် စစ်သားအိုက တုန်လှုပ်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။

ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါတို့သုံးယောက်က မင်းနေပြည်တော်ကတည်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိခဲ့ကြတာ။ ငါတို့က တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံကိုတစ်ယောက် တော်တော်လေး ရင်းနှီးတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အတူတူနေပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂရုစိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ တွေးလိုက်တာ"

"တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံကိုတစ်ယောက် ရင်းနှီးတယ်..."

စစ်သားအို၏ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားပြီး သူက အနည်းငယ် အကွာအဝေးကို ထားလိုက်ကာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာ ကိုင်တွယ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သတိပေးရမယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစကို ထိန်းသိမ်းပြီး တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာ အချိန်မတန်ဘဲ သေဆုံးခြင်းကို တားဆီးဖို့အတွက် မင်းတို့ သတိထားသင့်တယ်"

ဟမ်؟ ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ၏စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သိပ်ပြီး နားမလည်ပေ။ သူ ဆိုလိုချင်တာက သူတို့ ကင်းစောင့်နေစဉ် အနားယူဖို့ မမေ့သင့်ဘူးလို့လား။

ချင်ဖုန်းက အားပေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ အလှည့်ကျ အနားယူပါ့မယ်"

အလှည့်ကျ... စစ်သားအို၏ ပုံရိပ်က တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်ထပ် သတိပေးချက်အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် သူက ထွက်ပြေးနေသကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ချင်အန်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို၊ ဘာလို့ သူ ငါတို့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်သွားတယ်လို့ ငါခံစားနေရတာလဲ"

"နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်။ သူ ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို မှတ်မိသွားလို့များလား"

...

သူတို့သုံးယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သူ သိရှိပြီးသား သတင်း အချက်အလက်များကို စတင်စုစည်းလိုက်သည်။ သူက တောင်ပိုင်းဒေသများ၏ မြေပုံတစ်ခုကို စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော် ပျက်စီးသွားသည့် နေရာသုံးခုကို ဝိုင်းခြစ်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ နှိုင်းယှဉ်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒီလူတွေက နဂါးသွေးကြော အနှစ်သာရကို ရယူဖို့ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေကို ကျပန်း ရွေးချယ်ခဲ့တာလား။ ငါ ဒီကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေကြားမှာ ဘာတူညီချက်မှ ရှာမတွေ့ဘူး"

ဖခင်ချင်က တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပုံရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နဂါးသွေးကြော အနှစ်သာရကို ရယူဖို့ မဟုတ်ဘဲ တောင်ပိုင်းဒေသက နဂါးသွေးကြောတွေကို နှောင့်ယှက်ဖို့ပဲ"

"အဖေ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ချင်ဖုန်းက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"မင်းနေပြည်တော်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ဟွာရုံလမ်းကို ဘာလို့ တည်ထောင်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ချင်အန်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"အဲ့ဒါ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်အမျိုးမျိုးကို ဆက်သွယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖခင်ချင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မတူညီတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်တွေကို ဆက်သွယ်တာက အပြင်ပန်း ပြောဆိုချက်တစ်ခုပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က တောင်ပိုင်းဒေသက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ယင်ချီကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံမြို့တော်အမျိုးမျိုးက နဂါးသွေးကြော အနှစ်သာရတွေကို အသုံးပြုဖို့ပဲ"

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဟွာရုံလမ်း တည်ထောင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ကနဦး မှန်းဆချက်နှင့် ဆင်တူသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို အဖေ၊ အဖေဆိုလိုချင်တာက သူတို့က တောင်ပိုင်းဒေသက ယင်ချီကို ထုတ်လွှတ်ဖို့အတွက် နဂါးသွေးကြောကို နှောင့်ယှက်နေတာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အန္တိမပန်းတိုင်ကတော့ မသိရသေးဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့ရဲ့ ဂဠုန်ဘုရင်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဒရမ်ကို အတိတ်က နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် ပေးခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် ယင်ချီအများအပြားကို စုပ်ယူခွင့်ပေးဖို့ပဲ။ ဘယ်အကြောင်းရင်းပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါတို့အတွက် သတင်းကောင်းတော့ မဟုတ်ဘူး"