မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး (အပိုင်း ၇)

ကျန်းရှောင်မိုသည် ကြယ်သုံးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ ဖြစ်ပြီး ကျန်းဒီကမူ ယန်ကျွင်းဇဲကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးအား သူမ၏ မီးအိမ်နီ အခြေအနေတွင် အနည်းဆုံး ခဏတာမျှတော့ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းဒီသည် သူ့၏ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် သူ့ခေါင်းသည် ပြောင်ပြီး ချောမွတ်နေသော်လည်း သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပိုကြီးလာပုံရသည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ အစွယ်တစ်စုံ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အထူးစွမ်းရည်သည် “ဆွဲဆုတ်ကိုက်ဖြတ်ခြင်း” ဖြစ်ပုံရသည်။

ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် သူသည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးထံသို့ ခုန်အုပ်ကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အကြမ်းပတမ်း စတင်ကိုက်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မို၏ သံလိုက်ဓားသည် ဤအချိန်တွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဦးတည်နေခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ မီးအိမ်နီ အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် အလွန် အစွမ်းထက်လာကြောင်းကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ထို့အပြင် ထိုအရာသည် သူမ ကိုင်ထားသော မီးအိမ်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်မှု ရှိပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုသည် သူမနှင့် မီးအိမ်ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် ဖြစ်သည်။

သူမသည် မီးအိမ်ကိုင်ထားသည့် လက်မောင်းကို တစ်ချက်တည်း ဖြတ်ချနိုင်ပါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေမည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ကိုက်ရန် ရောက်လာသော ကျန်းဒီကို သူ့ပါးစပ်ဖြင့် ပြန်ကိုက်လိုက်သည်။ သူမသည် မီးအိမ်နီ၏ အားဖြင့် ကြီးမားသော ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျန်းဒီ၏ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းကိုယ်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ထပ်ခိုးတွင် အပေါက်တစ်ခုဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် သူမ၏ လက်ထဲရှိ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေသည့် မီးအိမ်နီသည် ကျန်းရှောင်မို၏ ဓားချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သံလိုက်ဓားသည် မီးအိမ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားရာ ကွဲအက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် လန့်သွားပြီး သူမ၏ သံလိုက်ဓားကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ ဓားသွားသည် တစ်ဝက်တ ပြတ်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားသည် မီးအိမ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဒုတ်!

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ လက်သည်းချွန် ငါးချောင်းသည် ကျန်းရှောင်မို၏ ရင်ဘတ်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး မြေပေါ်တွင် လဲကျနေသည့် ကျန်းဒီ၏ ဦးခေါင်းကို နင်းချလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ဖရဲသီး ကွဲအက်သကဲ့သို့ ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

သူ တွေးနေသည်မှာ အကယ်၍ နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ရလဒ်သည် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အကယ်၍ ခေးအာကို ထိုထဲသို့ ထည့်လိုက်ပါက မိခင်နှင့် သမီး၏ ဆက်နွှယ်မှု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို ရင်ဆိုင်ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

စဉ်းစားနေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဦးခေါင်းခွံ ကွဲကြေမှုကို ကြည့်ရန် စိတ်မပါခဲ့ပေ။ ကျန်းရှောင်မိုသည် သွေးအန်နေသည်ကိုလည်း သူ မကြည့်နိုင်ခဲ့ပေ။

“မင်း... မြန်မြန်သွား!”

ကျန်းရှောင်မိုသည် ဤစကားသုံးလုံးကို ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ သွေးများသည် သူမ၏ ပါးစပ်မှ စီးကျလာခဲ့သည်။

“ခဏလေး၊ ငါ ပိုပြီး သေချာကြည့်ဖို့ လိုတယ်”

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် သံလိုက်ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ထားသည့် မီးအိမ်နီဆီသို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။

မီးအိမ်သည် ဟိုဘက်ဒီဘက် ယိမ်းထိုးနေသော်လည်း သူဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အတွင်းဘက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုသောကြောင့် မျက်လုံးပြူးပြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

“အာ!” ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်သံနောက်တစ်ခုသည် အပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ငုံ့ထားသော ဦးခေါင်းကို လှမ်းဆွဲပြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

အချိန်နောက်ပြန်ရစ်!

အချိန်သည် လူလေးဦး စာကြည့်တိုက်၏ ပထမထပ်တွင် ရှိနေသည့် အချိန်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် အဖော်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံသည့် အခိုက်အတန့်ပင်။ ဤသည်မှာ ကျန်းရှောင်မိုသည် သူ့ကို မျက်လုံးများနှင့် အချက်ပြခဲ့သည့် တတိယအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူမကို တားရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဂန္တဝင်စကားကို ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့ကို ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူမကို ရှေ့မှနေ၍ ကြားဖြတ် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အဖြူရောင်မီးအိမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “နင်းကျိ၊ ဒီမီးအိမ်ကို ဘယ်ကရတာလဲ” ဟု မေးခဲ့သည်။

“မင်း သူမ နာမည်ကို သိတယ်” ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့၏ ပါးစပ်များက ပြဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် အများကြီး တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မီးအိမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “အိမ်က၊ ကျွန်မ ခင်ပွန်းကို ရှာတုန်းက ယူလာတာ” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

သူမသည် ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် “ရှင်က ကျွန်မခင်ပွန်းက ဒီမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ ဘယ်မှာလဲ” ဟု ထပ်ပြောခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူမ၏ မေးခွန်းကို မဖြေခဲ့ဘဲ ဆက်လက် မေးခဲ့သည် “ဒီမီးအိမ်ကို ခင်ဗျား အရင်က သုံးဖူးလား”

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ခဏတာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပုံရပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်အတိုင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ခေတ္တရပ်နားလိုက်ကာ တစ်ဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြန်သည်။

“ကျွန်မခင်ပွန်း ဘယ်မှာလဲ။ ရှင်တို့ မြင်ဖူးသလား” သူမသည် အချိန်တိုင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့ကို လှည့်ပြီး မေးခဲ့သည်။

သူတို့သည် မဖြေခဲ့ကြပေ။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ မျက်လုံးများက ယန်ကျွင်းဇဲဘက်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပုံရသည်ဟု သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အနည်းငယ် နားလည်လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် အရင်က ကြိုတင် လေ့ကျင့်ထားသည့်အလား မပြောရန်နှင့် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရန် ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားခင်ပွန်း မပျောက်ခင်က ဒီမီးအိမ်ကို မြင်ဖူးသလား” ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူမ၏ မေးခွန်းများကို မသိသည့်အလား မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို ဆက်လက် မေးမြန်းနေခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည်လေး နက်စွာတွေးတောသွားခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် သူမသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို မော့ကြည့်ပြီး “ဘာပြောချင်တာလဲ” ဟု မေးခဲ့သည်။

“ခင်ဗျား ဘာလို့ ခင်ပွန်းနဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်” ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက မေးခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးက မဖြေခဲ့ဘဲ ကျန်းရှောင်မိုဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ စွဲလမ်းမှုသည် ဤလူနှစ်ဦးကို မေးရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

“ခင်ဗျား ကျွန်တော့် မေးခွန်းကို ဖြေတဲ့အခါ ဒီမိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားခင်ပွန်းကို ဒီအိမ်ထဲမှာ ရှာဖို့ ကူညီခိုင်းပါ့မယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားအတွက် သေချာပေါက် ရှာပေးပါ့မယ်” ယန်ကျွင်းဇဲသည် ချက်ချင်း ထပ်ပြောခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ အကြည့်‌ ပြောင်းလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွန်မခင်ပွန်းက စာမေးပွဲတွေပဲ အမြဲဖြေနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ အမြဲတမ်း ကျရှုံးနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို လက်လျော့ဖို့ အကြံပေးခဲ့တာကြာပြီ၊ ဘယ်သူသိမှာလဲ အဲဒီနေ့က ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာပြီး သူ... သူက ကျွန်မကို ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်နှက်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ထွက်သွားခဲ့တယ်။ သူ ဘယ်ကို သွားတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး”

“သူက ခင်ဗျားကို ရိုက်ခဲ့တာလား” ယန်ကျွင်းဇဲသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ခဏတာ တွေးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ဖန် “သူ ထွက်သွားပြီး ဘယ်လောက်ကြာမှ ခင်ဗျား သူ့ကို ထွက်ရှာခဲ့တာလဲ” ဟု မေးခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည် မှတ်မိလာပုံရသည်။ အတော်အတန်ကြာပြီးမှ သူမက “အဲဒီနေ့ နေ့လည်စာ စားပြီးနောက်မှာ ကျွန်မတို့ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ပြီးတော့ သူ ပြန်မလာတော့ဘူး။ ကျွန်မ လက်မလျှော့နိုင်လို့ အဲဒီညမှာပဲ သူ့ကို ရှာဖို့ ထွက်သွားခဲ့တာ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“မင်း ဘယ်လိုသေတာလဲ” ကျန်းဒီသည် ဘေးမှ ကြားဖြတ် မေးခဲ့သည်။

“မင်း…” ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့ကို အချိန်မီ မတားနိုင်ခဲ့ဘဲ သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ သေသွားပြီလား” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ စကားများသည် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီနှစ်ဦးစလုံးကို လန့်သွားစေခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ သေဆုံးပြီးသားဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံမည် မဟုတ်ဘဲ မီးအိမ်နီ ပြောင်းလဲလာမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ယန်ကျွင်းဇဲ သိရှိခဲ့သည်။

အချိန်နောက်ပြန်ရစ်!

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် သူသည် အခြား အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီဘက်သို့ သူ့ဦးခေါင်းကို လှည့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် “ကျွန်တော် သူမနဲ့ စကားပြောနေတုန်း ကြားမဖြတ်နဲ့” ဟု ပြောခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဒီ၏ “မင်း ဘယ်လိုသေတာလဲ” ဟူသော စကားသည် သူ့ပါးစပ်ဖျားတွင် ရှိနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားများကြောင့် အတင်းအကျပ် ထိန်းထားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာသည် အနီရောင်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် သူမ၏ အဖော်က ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ငြိမ်းချမ်းသော နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်ခြင်းနည်းလမ်းကို နားမလည်ကြောင်း တွေးလိုက်ပြီး သူ့ကို အသံတိုးတိုးဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးကို ဆက်လက် မေးခဲ့သည် “အဲဒီညက ခင်ဗျား ဒီမီးအိမ်နဲ့ပဲ သူ့ကို ရှာဖို့ ထွက်ခဲ့တာလား”

မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အဖြူရောင်မီးအိမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒီမီးအိမ်ကို ကျွန်တော် ထိလို့ရမလား” ပြောနေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

“မရဘူး” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ အသံသည် လေသံပြောင်းသွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် တင်းမာ ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး “ခင်ဗျားခင်ပွန်းကို ရှာတွေ့ရင် မီးအိမ်က အရောင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်” ဤတစ်ကြိမ်တွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် မီးအိမ်ကို ယန်ကျွင်းဇဲ လက်လှမ်းမမီစေရန် ပို၍ပင် နှိမ့်ချလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ယန်ကျွင်းဇဲက သူမသည် စိတ်မရှည်တော့ကြောင်း သတိထားမိခဲ့သည်။ မီးအိမ်အတွင်းရှိ အလင်းရောင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သော်လည်း အနီရောင်သို့ မပြောင်းသေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက မီးအိမ်ကို ထိဖို့ နောက်ထပ် ကြိုးစားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ပေ။

ထိုအစား သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်ပိုက်ကာ သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း “ကျွန်တော့် ခန့်မှန်းချက်အရ ခင်ဗျားခင်ပွန်းက ခင်ဗျားဘေးမှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်၊ ခင်ဗျား သတိမထားမိခဲ့တာပဲ ရှိတယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ဘာ” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှေ့နှင့် နောက်သို့ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် အခြားမည်သူကိုမျှ မမြင်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့နှင့်အတူ ရပ်တည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဆက်လက် ပြောဆိုသည် “ခင်ဗျား ဒေါသ မထွက်နိုင်ဘူး၊ ဒေါသထွက်တာနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား အခုဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်စေခဲ့တာက ဒေါသကြောင့် ခင်ပွန်းနဲ့ ကြီးကြီးမားမား ရန်ဖြစ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သတိထားမိသလား ကျွန်တော် မသိဘူး”

ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့သည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း လုံးဝ နားမလည်သေးဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲဘက်သို့ ခေါင်းစောင်းပြီး ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

“ကျွန်မရဲ့ ဒေါသက ကျွန်မခင်ပွန်းကို ရှာမတွေ့လို့ပါ။ ကျွန်မရဲ့ ဒေါသက ရှင်တို့ အားလုံး ကျွန်မကို လိမ်နေလို့ပါ” မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် တစ်ဖန် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ စတင် ပုံပျက်လာခဲ့ပြီး သူမ ကိုင်ထားသည့် မီးအိမ်မှ အနီရောင်အလင်းရောင်တစ်ခု စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီ၊ ခင်ဗျားခင်ပွန်းက အချိန်တိုင်း ခင်ဗျားဘေးမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ခင်ဗျားနဲ့အတူ ပါလာတာ၊ ခင်ဗျား သတိမထားမိခဲ့တာပဲ ရှိတယ်”

ယန်ကျွင်းဇဲသည် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ လက်ရှိ ပြောင်းလဲမှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သူ၏ အလွန် ရိုးသားသည်ဟု သူ တွေးထင်မိသည့် အပြုံးကိုပြုံးပြလိုက်ပြီး “ကျွန်တော် တွေးမိတယ်၊ ခင်ဗျား... လူ့အရေခွံမီးအိမ်အကြောင်း ကြားဖူးလား” ဟု တစ်လုံးချင်းစီ ပြောခဲ့လေသည်။