အရိပ်

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး ကိုင်ထားသော ဦးခေါင်းသည် ပြန်လှည့်လာခဲ့ပြီး သူမကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၊ ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ကျန်းဒီတို့သည် တစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ဘဲ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး ပိုမိုဝေးကွာရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ

ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။ သူမသည် ဇီးသီးတောဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေသည်။

ခဏအတွင်း မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် မြစ်ချောင်းသို့ပင် မရောက်သေးဘဲ လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

“သူမရဲ့ စွဲလမ်းမှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ” ယန်ကျွင်းဇဲသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

သူ၏ ခံစားချက် အမြဲထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီး ထွက်သွားသလို ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တာဝန်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သူမသည် သူ့အပေါ် ကပ်ပါလာခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော် သူမသည် မည်သည့်နည်းဖြင့် ကပ်ပါလာနိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ဖန်နင်ကဲ့သို့ သူ၏ အရိပ်ထဲသို့ မဝင်ခဲ့သလို ကျောလှည့်အမျိုးသမီးကဲ့သို့ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း မခွဲခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူမသည် ဝိညာဉ်ခွဲခြင်းကို ပြုလုပ်လိုပါက ကျောလှည့်အမျိုးသမီးသည် ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ထိုအရာကို ပြုလုပ်လျင်ပဋိပက္ခ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသို့သော လုပ်ဆောင်မှုသည် သံသယရှိစရာမလိုဘဲ ဆူညံသံကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ယန်ကျွင်းဇဲ မသိဘဲ ဝိညာဉ်ကို ခွဲ၍မရနိုင်ပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤခြောက်လှန့်ခံရသည့် ခံစားချက်သည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အတွေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ထူးဆန်းမှုများကို မကြာခဏ ကိုင်တွယ်ရသည့်အတွက် သာမန်လူထက် အချို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ပိုမို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာ မေးခွန်းအနည်းငယ် ရှိတယ်” ကျန်းဒီသည် ရုတ်တရက် စကားစပြောခဲ့သည်။

မပြောမီ သူသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို အကြိမ်များစွာ အပေါ်အောက် အကဲခတ်ခဲ့သည်။

ပထမတွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်းရှောင်မိုက ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ပုံမှန် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်ခြင်း နည်းလမ်းကို သူ့ကို ရှင်းပြပြီးနောက် သူ ကိုယ်တိုင် ၎င်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ရပါတယ်၊ ဆက်ပြောပါ” ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ထူးဆန်းမှုတွေကို ဖယ်ရှားတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ဖုန်းလိမ်လည်မှုတွေအဖြစ် တိုက်ရိုက် သတင်းပို့တယ်။ အဲဒီ နိဂုံးချုပ်က နားလည်လွယ်ပါတယ်၊ ဒီထူးဆန်းမှုတွေကို ဒီကမ္ဘာကနေ လုံးဝ ဖျက်ပစ်လိုက်သလိုပေါ့၊ ဒီမှာ ဘယ်တော့မှ မရှိတော့ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာစတိုင် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်ရေးနည်းလမ်းက ဘာလဲ။ ဒါက ကျားကို တောင်ပေါ်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီလောကထဲမှာ ဒီ သတ္တဝါတွေ ရှိနေတုန်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

ကျန်းဒီက ပြောခဲ့သည်။

“ကျန်းဒီက ကျွန်မနဲ့ အချိန်အတော်ကြာအောင် အဖော်လုပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အဖွဲ့ထဲကို မကြာသေးခင်ကမှ ဝင်လာတာ” ကျန်းရှောင်မိုက ထပ်ပြောခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပြန်ဖြေသည် “စွဲလမ်းမှု ပျောက်သွားတာနဲ့ သူတို့ ဒီလောကထဲမှာ ဆက်ရှိနေတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ တချို့က ပြန်လည်ဝင်စားကောင်း ဝင်စားမယ်၊ တချို့က တခြားနေရာတွေကို သွားကောင်း သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ အချက်တစ်ချက်တော့ သေချာတယ်၊ သူတို့က စွဲလမ်းမှုကြောင့် လူတွေကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ခုနက မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးရော” ကျန်းဒီက မေးခဲ့သည်။

“မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးရဲ့ စွဲလမ်းမှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ၊ သူမ လူတွေကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့…” ယန်ကျွင်းဇဲသည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည် “ဒါပေမဲ့ သူမ ကိုင်ထားတဲ့ ကျားရှိန်းရဲ့ ဦးခေါင်းကရောဆိုတော့ ပြောဖို့ ခက်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ ဖယ်ရှားခဲ့တာက မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးရဲ့ စွဲလမ်းမှုပဲ၊ ကျားရှိန်းရဲ့ စွဲလမ်းမှု မဟုတ်ဘူး”

ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူသည် “ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ အာရုံခံခြင်း” ကို အခုပဲ စတင်ခဲ့သင့်သည်ကို သတိရသွားခဲ့သည်။ ထိုဦးခေါင်းသည် စွဲလမ်းမှုများ အပြည့်ရှိသလား၊ ၎င်းကို ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်လားဆိုတာ သိရှိရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး “ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ အာရုံခံခြင်း” ကို စတင်လိုက်သည်နှင့် အခြားသော သာမန် ထူးဆန်းမှုများစွာ ဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“ရှင် ပြောချင်တာက… ကျားရှိန်းက လူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတုန်း ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာလား” ကျန်းဒီက မေးခဲ့သည်။

“ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ကိုဖြစ်ရမယ်လို့တော့ မဆိုလိုဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းခါလိုက်သည် “ဘာလို့လဲဆိုတော့ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးက သူ့ကို ခေါ်သွားပြီး မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးက စွဲလမ်းမှု မရှိတဲ့အတွက် သူ မကောင်းမှု လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ကျွန်မ တစ်ခုပဲ မေးချင်တယ်” ကျန်းရှောင်မိုသည် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို “ရှင် ပြောခဲ့တာက ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာ မီးအိမ်ကိုင် အမျိုးသမီးက ခင်ပွန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသယ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး ယူလာခဲ့တယ်ပေါ့။ သူမက ဘယ်လို ဖြတ်ခဲ့တာလဲ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် မဖြေခဲ့ပေ။ ကျန်းဒီကမူ တွေးတောနေပြီး “ဒါကတော့…” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဤအချက်တွင် သူသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်။ ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာ ချွန်ထက်တဲ့ ကျောက်တုံးအစကို ရှာဖို့ ခက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မူမမှန်တဲ့ ကျောက်တုံးတွေ အပြည့်ရှိတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်တုံးကို ရိုက်ခွဲပြီး အဲဒီကနေ ထွက်လာတဲ့ အစအနကို သုံးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

ကျန်းဒီက ခေါင်းခါလိုက်သည် “ဒီအမျိုးသမီးက ရက်စက်တယ်”

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အိမ်အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သစ်သားပုံးတစ်ခုပေါ်တွင် သက်ပြင်းချရင်း ထိုင်ချလိုက်သည် “ဝါး၊ လရောင်က အရမ်းသာတယ်။ ခဏလောက် နားကြရအောင်။ နောက်တစ်ခုက ကျန်းရှောင်မို၊ ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုနိုင်တယ်”

“ဘာကိစ္စလဲ” ကျန်းရှောင်မိုက နောက်ထပ် သစ်သားပုံးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဘာမှ မပြောခဲ့ဘဲ ကျန်းဒီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းဒီကလည်း ဘာမှ မမြင်သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ အလဲအလှယ်ကို သတိထားမိသောကြောင့် ကျန်းရှောင်မိုသည် ထပ်မံမမေးသင့်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“ငါ အပြင်ထွက်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်” ကျန်းဒီသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်ထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လမ်း၏ တစ်ဖက်ရှိ အိမ်ခေါင်မိုးအောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အခြား ဝိညာဉ်လှုပ်ရှားမှု ရှိမရှိ သိရှိရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးကိရိယာကို ထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းဒီ ထွက်သွားသည်နှင့် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ၏ အသံကို နိမ့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်မိုကို “ကျွန်တော် လရောင်နဲ့ မထိတွေ့နိုင်ဘူး” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ဘာလို့လဲ” ကျန်းရှောင်မိုက တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ အရိပ်က လရောင်အောက်မှာ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အရိပ်ထဲမှာ ထူးဆန်းမှုတစ်ခု ရှိနေတယ်၊ အနည်းဆုံး စီအဆင့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုပဲ” ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မိုသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည် “နင် ပြောချင်တာက နင် လရောင်အောက်မှာ ရပ်လိုက်ရင် နင်ရဲ့ အရိပ်ထဲက ထူးဆန်းမှုက ထွက်လာပြီး အမျိုးမျိုးသော ဆိုးသွမ်းမှုတွေ လုပ်လိမ့်မယ်ပေါ့”

“အတိအကျ မဟုတ်ဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းခါလိုက်သည် “သူမ ထွက်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ပစ်မှတ်က ကျွန်တော်ပဲ၊ သူမက ကျွန်တော့်ကို သူမရဲ့… ခင်ပွန်း ဖြစ်စေချင်တာ”

“ပလုတ်ပလုတ်” ကျန်းရှောင်မိုသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖုံးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲကမူ မချိပြုံး ပြုံးနေခဲ့သည်။

“နင် ပြောတာက ထူးဆန်းမှုတစ်ခုက နင်ကို ချစ်မိသွားတယ်ပေါ့” အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မွေးရာပါ သိလိုစိတ်သည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်မို၏ မျက်နှာသည် အပြုံးဖြင့် တောက်ပလာခဲ့ပြီး သူမသည် ကိုယ်ကိုင်းကာ “လာပါ၊ ပြောပြ၊ ဘယ်လို တွေ့ခဲ့ကြတာလဲ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“စကားကို ဆင်ခြင်ပေးပါ” ယန်ကျွင်းဇဲက အလေးအနက် ပြောခဲ့သည် “ဒါက တကယ် ဘာမှ ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ချိုသာတဲ့ စကားလုံးတွေ… ကျိန်ဆိုမှုတွေ၊ နောက်ကျောချင်း ကပ်ပြီး… လက်တွေ ကိုင်ပြီး…”

“ဝါး၊ နင်ရဲ့ စိတ်က ဒီလောက် ရဲတင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားဘူး” ကျန်းရှောင်မိုသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောခဲ့သည်။ သူမသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို အသစ်တစ်ဖန် မြင်နေရသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည် “သူမက ဘယ်လို ပုံစံလဲ။ လှရဲ့လား”

“ကျွန်တော်တို့ တခြားအကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောကြမလား” ယန်ကျွင်းဇဲသည် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

“ဒုက္ခတစ်ခုခုများ ရှိနေတာလား” ကျန်းရှောင်မိုသည် သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး မျက်တောင်ခတ်ကာ ယန်ကျွင်းဇဲကို ဆက်လက် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်လုံးများ ဟိုကြည့်သည်ကြည့် ဖြစ်နေသည် “အမ်၊ ကျွန်တော် ဘာပြောတော့မလို့လဲ။ အော် ဟုတ်ပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ကူညီနိုင်မလား။ ငါ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လရောင်ထဲကို ဝင်သွားမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက သံလိုက်ဓားနဲ့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ပါ။ အဲဒီ အမျိုးသမီး ပေါ်လာရင် မတုံ့ဆိုင်းနဲ့၊ တစ်ချက်တည်း သတ်ပစ်လိုက်ပါ”

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး” ကျန်းရှောင်မိုသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ နေရာကို မဖော်ပြပါနဲ့” ယန်ကျွင်းဇဲက ညွှန်ကြားခဲ့သည် “အရိပ်ထဲက အမျိုးသမီးက အရမ်း ပရိယာယ်များတယ်။ သူမက အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားမိရင် သူမ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

လရောင်အောက်တွင်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ ကျန်းယောင်ဖေး ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာတွင် သူသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်နေခဲ့သည်။

တံခါးရှေ့မှ လမ်းကြားသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့် အသံမျှ မကြားရပေ။ ညက သာယာပြီး ကြယ်များ နည်းပါးသောကြောင့် မြင်နိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်တွင် အခြားသူများ ဖြတ်သန်းသွားခြင်း မရှိသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

ထူးဆန်းမှုတစ်စုံတစ်ရာ မမြင်ရပေ။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်နာရီက အနီရောင်ခေါင်းတလား ဖြတ်သွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်မမြင်ရတော့ပေ။ ထိုအရာက ကျန်းယောင်ဖေးကို အပြင်သို့ ထွက်ပြီး သူ့ကံကို စမ်းသပ်ရန် စဉ်းစားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်

ဖန်ကျွင်းနှင့် ယွမ်ဒင်ကျိုးတို့သည် လမ်းဆုံရှိ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှေ့သို့ သွားနေကြသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ယခင်က မြင်ခဲ့သည့် အနီရောင်ခေါင်းတလားနှင့် တွေ့ဆုံကောင်း တွေ့ဆုံနိုင်သည်ကို ကြောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆက်သွားရင်း ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့ပေ။ ထိုလူနှစ်ဦးစလုံးသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ လမ်းဆုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး စာကြည့်တိုက် မှ လမ်း သုံးလမ်း ရှိသည်။ သူတို့သည် အနီရောင်ခေါင်းတလား ပျောက်ကွယ်သွားသည့် လမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် သူတို့၏ ကံဆိုးမှု မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ကျန်းယောင်ဖေးသည် အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေရမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် သာမန်ပုံစံရှိသော အိမ်တစ်အိမ်၏ တံခါးအနီးသို့ ဖြတ်သွားကြသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ အတွင်းသို့ ခိုးကြည့်ရန် စီစဉ်နေစဉ် ယွမ်ဒင်ကျိုးသည် ဖန်ကျွင်း၏ လက်စွပ်ကို ဆွဲပြီး တံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဖန်ကျွင်းသည် ကြည့်လိုက်ရာ တံခါးသည် တကယ်ပင် မပိတ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မပိတ်ရုံသာမက အိမ်သည် ကျယ်ဝန်းပြီး သပ်ရပ်နေသည်။ အတွင်းမှ ကြည့်ပါက ရှုခင်းသည် ကျယ်ဝန်းပြီး မြင်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

ယွမ်ဒင်ကျိုးက “ဒီအိမ်ထဲမှာ ခဏလောက် ပုန်းနေကြမလား။ ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ၊ ပွင့်နေတဲ့ တံခါးကို ပိတ်လို့ရတယ်” ဟု အကြံပေးခဲ့သည်။

ဖန်ကျွင်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နေရာသည် တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဒီမှာ ခဏလောက် ပုန်းပြီး စောင့်နေကြမယ်။ ရှောင်မိုနဲ့ တခြားသူတွေ ငါတို့နဲ့ လာတွေ့နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ မလာနိုင်ရင်တော့ ကျန်းယောင်ဖေးကို ရှာဖို့ ကြိုးစားကြမယ်”

ထိုလူနှစ်ဦးသည် သဘောတူခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ယွမ်ဒင်ကျိုးသည် တံခါးကို ဂရုတစိုက် ပိတ်လိုက်ရာ အသံ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အသံက သိပ်မကျယ်ပေ။

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ယွမ်ဒင်ကျိုးသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ တင်းမာနေသော စိတ်သည် ခဏတာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ သူ လှည့်လိုက်သည်နှင့် ဖန်ကျွင်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး အိမ်၏ အမှောင် ထောင့်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးကိရိယာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်ကျွင်းသည် အမှောင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် သာမန်အရွယ် ခေါင်းတလားတစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လှဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။