အပြင်သို့ တွားထွက်လာနေပြီလား (အပိုင်း ၁)

ယွမ်ဒင်ကျိုး၏ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

အိမ်အပြင်ကို ကြည့်နေသော ကျန်းယောင်ဖေးသည် ခဏတာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး အပြင်သို့ ကြည့်ရန် အခြားပြတင်းပေါက်တစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။

နောက်တွင် နံရံတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဘာကိုမှ မမြင်ရပေ။

သို့သော် ကျန်းယောင်ဖေးသည် အော်ဟစ်သံသည် ထိုနံရံ၏ မလှမ်းမကမ်းမှ လာခဲ့သည်ကို သေချာခဲ့သည်။

“အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အော်ဟစ်သံလိုပဲ”

ဤအချိန်တွင် မိုမိသားစုရွာ၌ ပေါ်လာနိုင်သည့် အသက်ရှင်နေသော လူများမှာ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးသည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် လှည့်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ထူးဆန်းမှုနှောင့်ယှက်ရေးကိရိယာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းသည် ယန်ကျွင်းဇဲက ရန်ငြိုးကြီးအဘွားအို၏ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းမှ ရှောင်တိမ်းနေစဉ်က ကျန်းရှောင်မို အသုံးပြုခဲ့သော ပစ္စည်းနှင့် အမျိုးအစားတူသည်။ ဤကိရိယာသည် ထူးဆန်းမှုများအပေါ် အားကောင်းသော အနှောင့်အယှက်ပေးသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသော်လည်းကြာချိန်သည် တိုတောင်းပြီး မျိုးပွားနိုင်စွမ်းအပေါ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနိုင်သည်။

ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကျန်းယောင်ဖေးသည် အခန်းထဲရှိ အခြားသော ကြယ်သုံးပွင့်နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို “ဒဏ်ရာရနေတဲ့သူတွေကို သေချာ ဂရုစိုက်ပါ။ ငါမပြန်လာခင် အပြင်မထွက်ပါနဲ့။ အပြင်မှာ စားစရာရှိရင် ငါ ပြန်ယူလာပေးမယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“အကယ်၍… မင်း မပြန်လာရင်ရော” ကြာ်သုံးနတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူသည် မပြောမီ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည် “ငါတို့က ဇီးသီးတောအနီးမှာ ဓာတ်မီးကိုင်မိန်းမကို မမြင်ခဲ့ရတာနဲ့တူတယ်၊ မင်း အဲဒီနေရာကို စမ်းကြည့်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် သေဖို့ စောင့်နေရုံပဲ”

သုံးစွင့်နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ကျွန်တော် ရှင့်ကို ပြန်လာဖို့ စောင့်နေပါ့မယ်”

ကျန်းယောင်ဖေး ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် တံခါးကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြား ဒဏ်ရာရနေသော သူများနှင့်အတူ အတွင်းခန်းထဲသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး အတွင်းခန်း၏ တံခါးကို ထပ်မံ ပိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် သူ ဝတ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံ၏ ကော်လံကို တင်းကျပ်လိုက်သည်။ ထိုဝတ်စုံသည် အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။ လည်ပင်းအနီးတွင် ‘ကလစ်’ ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သံလိုက်ချိတ်နှစ်ခုသည် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီး ကျန်းယောင်ဖေး၏ လည်ပင်းပတ်လည်တွင် ညင်သာစွာ တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ကျောဘက်မှ ကြည့်ပါက သူသည် လင်းနို့အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အော်ဟစ်သံ၏ ဦးတည်ရာနောက်သို့ လိုက်၍ ကျန်းယောင်ဖေးသည် လက်တစ်ဖက်တွင် ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးကိရိယာကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တွင် ထူးဆန်းမှုနှောင်ယှက်ရေးကိရိယာ ကို ကိုင်ထားကာ အနောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပတ်၍ အိမ်တန်းများဆီသို့ သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ သူသည် ဝင်ပေါက်တွင် တိုင်များရှိပြီး တံခါးသည် ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်သော အိမ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် ထိုအိမ်၏ တံခါးရှေ့တွင် ဘာမှ မရှိပေ။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် လျင်မြန်စွာ သွားနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲတစေ သတိထားခဲ့သည်။ ပထမတွင် သူသည် ထူးခြားမှုများ မရှိကြောင်း သေချာစေရန် တိုင်များရှိသော အခန်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ထောင့်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီးမှသာ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးကိရိယာသည် ညာဘက်ခြမ်းတွင် သာမန် ထူးဆန်းမှုနှစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် သာမန် လေလွင့်ဝိညာဉ်များဖြစ်ပြီး သိသာထင်ရှားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ကျန်းယောင်ဖေးဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားပါက ဤဝိညာဉ်နှစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ရန် ငါးစက္ကန့်ပင် မကြာကြောင်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ကျန်းယောင်ဖေးတွင် ယခု ဤ‌ လေလွင့်ဝိညာဉ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် အချိန်မရှိပေ။

သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထဲမှ တစ်ဦးဦး အသက်ရှင်နေပြီး အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေပါက သူတို့သည် သူ့ကဲ့သို့ပင် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော ဝိညာဉ်များနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ အော်ဟစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤ‌ လေလွင့်

ဝိညာဉ်များ၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် ဆက်စပ်မှု မရှိနိုင်ပေ။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် ဤအခန်း၏ ဝင်ပေါက်ရှေ့ရှိ တိုင်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တံခါးသည် အမြဲတစေ ဖွင့်ထားခဲ့ပြီး မပိတ်ခဲ့ပုံရသည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်ခဲ့သည်။ လရောင်ရှိနေသော်လည်း အခန်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် အတွင်းပိုင်းပုံစံသည် သိပ်မရှင်းလင်းပေ။

သူသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထူးခြားမှု ရှိမရှိ တစ်ဖန် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်ရန် မိုက်မဲစွာ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ပို၍ပင် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် ယခင်က အော်ဟစ်သံသည် ဤနေရာမှ လာခဲ့ကြောင်း မသေချာခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ ဓာတ်မီးကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ပြီး အခန်းထဲသို့ ထိုးလိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကျန်းယောင်ဖေးသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ခေါင်းတလားကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခေါင်းတလားသည် ရင်းနှီးပုံရသည်။ အလိုအလျောက် ရွေ့လျားနိုင်သော ခေါင်းတလားနှင့် အနည်းငယ်တူသည်။

သို့သော် အလင်းရောင်သည် အားနည်းသဖြင့် သူသည် ခဏတာ မသေချာခဲ့ပေ။

ခေါင်းတလား အရောင် အလွန်မှောင်ပြီး အနီရောင်ဖြစ်ပုံရသည်။

အကယ်၍ ဤခေါင်းတလားသည် ကျန်းယောင်ဖေး ပုန်းအောင်းနေသော ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ မသွားခဲ့ပါက သူနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

အခု အနီရောင်ခေါင်းတလားသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာသည် တကယ်တမ်းတွင် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုလိုပါသလား။ ဒဏ်ရာရနေသူများနှင့်အတူ အခြားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ဤနေရာမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် လှည့်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤပြီးပြည့်စုံသော အခွင့်အရေးကို အသုံးချရန် အခြားသူများကို အသိပေးရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် သူ လှည့်လိုက်သည်နှင့် သူဖွင့်ထားခဲ့သော တံခါးသည် ‘ဘောင်း’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပိတ်သွားခဲ့သည်။ အခန်းသည် ချက်ချင်း အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဓာတ်မီးမှ အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေးသာ ဝင်ရောက်လာသော အရိပ်များ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် ချက်ချင်း သူ၏ ကော်လံကို တင်းကျပ်လိုက်သည်။ ဓာတ်မီးကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောကို အနီးဆုံး နံရံတွင် ကပ်လိုက်သည်။

တံခါး ရုတ်တရက် ပိတ်သွားခြင်းသည် မတော်တဆ ဖြစ်ပွားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ အခန်းထဲရှိ ခေါင်းတလားအနီသည် တကယ်တမ်းတွင် သူ မကြာခဏ ရွေ့လျားနေသည်ကို မြင်ခဲ့သော ခေါင်းတလားဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအခန်းမှ ထွက်သွားရန် မေးခွန်းထုတ်စရာပင် မရှိတော့ပေ။

တစ်ခဏတာ အော်ဟစ်ခဲ့သူသည် ဤနေရာမှ လာခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် အော်ဟစ်ခဲ့သူသည် ကံဆိုးခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းအတွက် အနည်းငယ် နောင်တရခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် အနီရောင်ခေါင်းတလားသည် အရင်ကကဲ့သို့ သူ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာအနီးတွင် ရွေ့လျားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤအိမ်တွင် ရှိနေကြောင်း သိခဲ့ပါက သူသည် လာမည့် အစား ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာခဲ့လိမ့်မည်။

သူ၏ နှလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ခုန်နေခဲ့သော်လည်း ဖန်ကျွင်းနှင့် ယွမ်ဒင်ကျိုးထက် ပိုမို တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော “လင်းနို့အင်္ကျီ” သည် “သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ” ဟု လူသိများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်များအပေါ် မမြင်နိုင်သော၊ ရှာဖွေတွေ့ရှိ၍ မရသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။

သို့သော် သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ အကယ်၍ ဆန့်ကျင်ဘက် ထူးဆန်းမှု၏ သံလိုက်စက်ကွင်းသည် အလွန်အားကောင်းပါက လှုပ်ရှားမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုကွဲသွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်များနှင့် အထက်တွင် မွေးရာပါ အားကောင်းသော သံလိုက်စက်ကွင်းများ ရှိသည်။ အနီးကပ် ထိတွေ့မှုတွင် သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံသည် ပိုမို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်၏ သံလိုက်စက်ကွင်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း သံလိုက်ဓာတ် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝတ်ဆင်သူသည် ဝိညာဉ်၏ အကြည့်အောက်တွင် ပေါ်လာပြီး ရည်ရွယ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် တံခါးအနီးရှိ နံရံကို ဆန့်ကျင်ပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ဖိထားခဲ့သည်။ သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံအပြင် သူ၏ လက်တွင် “ထူးဆန်းမှုတားဆီးရေးကိရိယာ” ကိုလည်း ကိုင်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထူးဆန်းမှုက သူ့ကို တွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် ထူးဆန်းမှုကို ခဏတာ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသော လရောင်နှင့်အတူ သူသည် တံခါးလက်ကိုင်၏ နေရာကို အနီးကပ် သိနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရွေ့လျားခဲ့သည်။

တံခါးလက်ကိုင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စမ်းကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းယောင်ဖေးသည် ကိုင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။

တံခါးသည် တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကျန်းယောင်ဖေးသည် တံခါးလက်ကိုင် ပျက်စီးနေပုံရသည်ကို သတိထားမိခဲ့သည်။ လက်ကိုင်၏ မျက်နှာပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ တစ်စုံတစ်ရာက လက်ကိုင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် တံခါးသည် ပျက်စီးနေသော်လည်း တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မရွေ့ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အခန်းအတွင်းရှိ အမှောင်ထဲမှ ‘ရှဲရှဲ’ ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။အသံသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဆွဲနေသည် သို့မဟုတ် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

“အဲဒီ ခေါင်းတလားက ရွေ့လာနေတာလား” ကျန်းယောင်ဖေးသည် ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ သူသည် မြင်ရရန်အတွက် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘာကိုမှ မမြင်ရပေ။

သူသည် တံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖယ်လိုက်ပြီး “ထူးဆန်းမှုတားဆီးရေးကိရိယာ” ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ အသက်ရှူခြင်းကို တည်ငြိမ်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသော အသံသည် ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးအတွက် ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ အနေအထားသည် လရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် နှစ်မီတာမှ သုံးမီတာအကွာအဝေးကို အကြမ်းဖျင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွက် သူ၏ သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကြောင့် ထူးဆန်းမှုက သူ့ကို တွေ့ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

မကြာမီ အရိပ်တစ်ခုသည် အမှောင်ထဲမှ တွားသွားလာခဲ့သည်။

ကျန်းယောင်ဖေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အရိပ်များမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းမှုကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုသတ္တဝါသည် လရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လာသောအခါ ကျန်းယောင်ဖေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး သူသည် အလိုအလျောက် အော်ဟစ်သံ ထွက်တော့မလို ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းမတစ်ဦးသည် သူမ၏ လက်များကို မှီ၍ ဒူးထောက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် မြေပြင်တစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားသွားနေသည်။

မိန်းမသည် တွားသွားနေချိန်တွင် သူမ၏ ပခုံးများ လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်းသည်လည်း ဘေးတိုက် ယိမ်းနွဲ့နေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ဆံပင်ရှည်သည် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံသည် လရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် ပိုမိုထင်ရှားနေခဲ့သည်။

ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်ရှိသည့် မိန်းမကို မြင်သောအခါ ကျန်းယောင်ဖေးသည် တုန်လှုပ်နေသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သည့် ပုံစံမျိုးမဆို ထူးဆန်းမှုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် ကြယ်သုံးပွင့်နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုကို မြင်ပြီးနောက် ထိုသို့ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်ခြင်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းယောင်ဖေး ကြောက်လန့်နေရသည့် အကြောင်းရင်းသည် ရိုးရှင်းသည်။ သူသည် ထိုမိန်းမကို မှတ်မိခဲ့သည်။

ပို၍ တိတိကျကျဆိုရသော် သူ၏ ကလေးဘဝကတည်းက မိန်းမ၏ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးခဲ့သည်။

“ဒါက… ဆာဒါကို!!!”

ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေးတစ်ခု မိန်းမကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ကျန်းယောင်ဖေး၏ စိတ်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကလေးဘဝမှ ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

မိန်းမ၏ တွားသွားပုံနှင့် ရုပ်ရည်မှ ကျန်းယောင်ဖေးသည် သေချာခဲ့သည်။ သူမသည် သံသယရှိရန်မလိုဘဲ ဆာဒါကို ဖြစ်သည်။

ဆာဒါကို ၏ ဆံပင်သည် စိုစွတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း စိုရွှဲမနေသော်လည်း သူမသည် ရေတွင်း၏ အောက်ခြေမှ တွားထွက်လာခဲ့ကြောင်း သိသာနေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ကျန်းယောင်ဖေး၏ မှတ်ဉာဏ်တွင် မဖျောက်ဖျက်နိုင်ဘဲ ထွင်းထုထားခဲ့သည်။

သူ ကလေးဘဝက ကြည့်ခဲ့သော “Midnight Ring” မှ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့ရှိ ဆာဒါကို သည် ကျန်းယောင်ဖေးအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တွားသွားခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်များသည် အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေပြီး ဆံပင်ရှည်သည် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူမ၏ ခရမ်းရောင်နှုတ်ခမ်းနှင့် မျက်လုံးတစ်ဖက်သာ မြင်နိုင်သေးသည်။

ထိုမျက်လုံးတစ်ဖက်သည် လုံးဝ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ဆာဒါကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်သားဖြူများ ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နေစေခဲ မြင်ကွင်းကို ပို၍ပင် ထူးဆန်းစေသည်။

ကျန်းယောင်ဖေးသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

တုန်ယင်မှုသည် မရည်ရွယ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလေးဘဝက “Midnight Ring” ကို ကြည့်ခဲ့ခြင်းမှ နက်နဲသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် Sadako သည် သူ့ကို မမြင်ခဲ့ပေ။ ထရပ်ပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှည့်ကာ တစ်လှမ်းချင်းစီ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားခဲ့သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးကို ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် သူမသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ ခေါင်းကို အလိုအလျောက်မသိစိတ်ကဲ့သို့ ဘေးတိုက် ယိမ်းနွဲ့နေခဲ့သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် စက်ဆန်ပြီး တောင့်တင်းနေသည်။ သူမသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမိုနီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ဆာဒါကို ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေသော ဆံပင်သည် လျှောကျသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်နှာ၏ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစိတ်အပိုင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်သွားများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူမ၏ ပါးစပ်နက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှ ‘ကလစ်’ ဟူသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းယောင်ဖေးအတွက် ဤမြင်ကွင်းသည် သူ့ကို ရူးသွပ်သွာတော့မလို ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကြက်သီးများ သူ့အရေပြားပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ထလာပြီး ပြန်လည်ကျဆင်းနေခဲ့ပြီး အဆုံးမရှိသော ကြောက်ရွံ့မှု၏ သံသရာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ ကလေးဘဝက ဆာဒါကို သည် ရုပ်မြင်သံကြားမှ တွားသွားလာသည်ကို ပထမဆုံး မြင်ခဲ့သော အချိန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်သည် ထုံကျင်သွားခဲ့ပြီး သူသည် မူလနေရာတွင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ အခြားသူများ၏ သနားညှာတာမှုအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံသည် ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။ ဆာဒါကိုက သူ့ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ဘဲ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှူရှိုက်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ ထူးဆန်းသော ခြေလက်များကို လှည့်ကာ တစ်ဖက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားခဲ့ လေသည်။