ခေါင်းတလားနီ (အပိုင်း ၃)

သို့သော် ယခုအခါ သူမ၏ ခွန်အားသည် သူမ ထင်ထားသလောက် မကြီးမားပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် “ဝိညာဉ်တံတား” ပေါက်ကွဲပြီးမှသာလျှင် အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်းသော ထူးဆန်းမှုများ မည်သို့ရှိသည်ကို သူမ သိရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်လေးတွင် အလွန်တိုးညှင်းသော အော်သံတစ်သံ သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူမ ခဏတာ တွေဝေသွားပြီး သူမ၏ ညာဘက်ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ထောင့်တစ်ခုမှ ခေါင်းတစ်လုံး ထွက်လာပြီး သူတို့ရှိရာသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ကျန်းယောင်ဖေး ဖြစ်ပုံရတယ်” ဟု ကျန်းဒီက ပြောလိုက်‌လေသည်။

“သွားကြစို့၊ ဟိုဘက်ကို”

ကျန်းရှောင်မိုသည် ကျန်းယောင်ဖေးက အလွန်သတိထားနေပုံပေါ်ကြောင်း ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ သူ ထိုသို့ သတိထားနေပါက အနီးနားရှိ ဧရိယာသည် ဘေးကင်းခြင်း မရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ချက်ချင်းပင် သူတို့သုံးယောက်သည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး လမ်းပေါ်တွင် ဆက်မသွားတော့ဘဲ လမ်းဘေးရှိ အိမ်များ၏ အမိုးအောက်နား ကပ်၍ ကျန်းယောင်ဖေး၏ နေရာသို့ အမြန်ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

အဖွဲ့က ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

လေးယောက်သား လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းယောင်ဖေးက ယန်ကျွန်းဇဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် ထိုလူကို မသိကြောင်း တွေ့ရသည်။ သို့သော် သူက နောက်ထပ် မမေးတော့ဘဲ ကျန်းရှောင်မိုကို “မင်းတို့သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တာလား” ဟု ပြောသည်။

“ငါတို့ ဖန်ကျွန်းနဲ့ ယွမ်ဒင်ကျိုးတို့နဲ့ ခဏ ကွဲသွားပြီး သူတို့ကို မတွေ့သေးလို့ လာကြည့်တာ” ဟု ကျန်းရှောင်မိုက ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းယောင်ဖေး အံ့အားသင့်သွားပြီး “ငါ အခုပဲ အနီးနားက တစ်ယောက်ယောက် အော်နေတာကို ကြားလိုက်ရတယ်၊ အန္တရာယ်ရှိနေပုံရတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ငါ လာကြည့်တာ”

“ဘယ်မှာလဲ” ဟု ကျန်းဒီက မေးသည်။

ကျန်းယောင်ဖေးက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ လမ်းတစ်ဖက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “တိုင်တွေနဲ့ အဲဒီအိမ်။ ငါ အထဲကနေ နှောင့်ယှက်ရေးကိရိယာနဲ့ သံလိုက်စွမ်းအင်ဝတ်စုံကို အသုံးပြုပြီး မနည်း ထွက်ပြေးလာခဲ့တာ။ ဒီဧရိယာမှာ အပြင်းထန်ဆုံး ထူးဆန်းမှု ဖြစ်တဲ့ ခေါင်းတလားနီက အဲဒီအိမ်ထဲမှာ ရှိတယ်။ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ ဖန်ကျွန်းနဲ့ ယွမ်ဒင်ကျိုးတို့ ကံဆိုးမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရနိုင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

သူ ဆက်မပြောမီ ခဏရပ်လိုက်ပြီး “ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားရအောင်” ဟု ထပ်ပြောလေသည်။

“ခဏလေး” ဟု ယန်ကျွန်းဇဲ ရုတ်တရက် စကားပြောလာပြီး “အဲဒီ ခေါင်းတလားနီက လမ်းတစ်ဖက်က အိမ်ထဲမှာ ရှိတယ်လို့ မင်း ပြောတာလား”

“အင်း” ကျန်းယောင်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျွန်းဇဲကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသို့သော အရာကို အဘယ်ကြောင့် မေးရသည်ကို အံ့ဩနေသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲသည် သူ့လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်မိုကို “မင်းတို့ ဆက်သွားပြီးလူစုကြ။ ငါ ဖန်ကျွန်းနဲ့ ယွမ်တိန်ကျိုးတို့ကို ရှာလို့ရမလား သွားကြည့်ဦးမယ်” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

“မင်း ရူးနေလား” ကျန်းဒီ မအော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကျန်းယောင်ဖေးက ယန်ကျွန်းဇဲကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းမှုသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သိပြီးနောက်တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အဘယ်ကြောင့် အထဲသို့ ပြေးဝင်ရန် ရွေးချယ်ရသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ ယန်ကျွန်းဇဲလိုမျိုး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူသည် သူ့ဘာသာသူ တကယ်ကို သေတွင်းထဲ တိုးဝင်နေကြောင်း သူ တွေးတောနေခဲ့မိသည်။

သို့သော် ကျန်းရှောင်မိုက အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဂရုစိုက်ပါ”

ယန်ကျွန်းဇဲက သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှည့်သွားပြီး သူတို့၏ တစ်ဖက်ရှိ တိုင်များပါသော အိမ်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

“မင်း ဘာလို့ သူ့ကို မတားတာလဲ” ဟု ကျန်းဒီက ပြောသည်။ “ငါတို့ အဲဒီ ခေါင်းတလားနီနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ အစောပိုင်းက ကြုံခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက ထူးဆန်းတယ်။ ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးကိရိယာနဲ့တောင် ရှာမတွေ့ဘူး။ အဲဒါရဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့်က “မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး” အဆင့်ထက် မနိမ့်ဘူးလို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်။ သူ ဒီလို သွားတာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တာတောင် ငါ့ကို လေးနက်တဲ့ စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်” ဟု ကျန်းယောင်ဖေးကလည်း ပြောသည်။

ကျန်းရှောင်မိုက ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်းဒီကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း အခုမှ ယန်ကျွန်းဇဲကို နားလည်တာလား။ သူ့အတွက်က ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ သာမန်လူတွေပဲ ကွာခြားတာ၊ ဝိညာဉ်အဆင့် ကွာခြားချက် မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ လွတ်လပ်စွာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း နည်းလမ်းနဲ့ ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အဆင့်က အရေးပါလား။ အခုလေးတင်က “မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး” ကို ကြည့်လိုက်။ မင်းနဲ့ ငါ အတူတူ ပေါင်းရင်တောင် ဘာအခွင့်အရေး ရှိမလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ပဲ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ထောက်ပြနိုင်ခဲ့တယ်”

ကျန်းဒီသည်လည်း ပြုံးလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကာ ထပ်မံ၍ စကားမပြောတော့ပေ။

ကျန်းရှောင်မိုက ဆက်ပြောသည်။ “ငါ သူ့နဲ့ ပထမဆုံး အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခဲ့တုန်းက သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ပေးခံခဲ့ရတယ်။ သူ့ကို သတ်ချင်တဲ့ ထူးဆန်းမှုက ရုပ်ထုဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း အဆင့် ရှိပြီး အဲဒီတုန်းက ငါ့ကိုတောင် လှည့်စားခဲ့တယ်။

နောက် ဘာဖြစ်သွားလဲ ခန့်မှန်းကြည့်။ အဲဒီ ရုပ်ထုဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း အဆင့် ထူးဆန်းမှု ပြန်လာတဲ့အခါ ဒီလူက နောက်ထပ် ရုပ်ထုဝိညာဉ်အဆင့် ထူးဆန်းမှုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီး ထူးဆန်းမှု နှစ်ခုကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေခဲ့သလို သူက အကျိုးအမြတ်ကို ရိတ်သိမ်းခဲ့တယ်”

ကျန်းယောင်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှု ပေါ်နေခဲ့ပြီး ယန်ကျွန်းဇဲဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ဆုံးသူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ခေါင်းတလားနီရှိသော အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ လေသည်။

“ဒါဆို… ငါတို့ အခု ထွက်သွားကြမလား” ကျန်းယောင်ဖေးသည် ဒီနေရာတွင် တစ်မိနစ်လေးတောင် ဆက်နေချင်ခြင်း မရှိပေ။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ ယခုသည် ထွက်ပြေးရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်နေပြီး သူတို့သည် နောက်မကျသင့်ပေ။

“မင်းတို့ သွားနှင့်ကြ၊ ငါ ဒီမှာ ခဏ စောင့်ကြည့်နေမယ်” ဟု ကျန်းရှောင်မိုက ရုတ်တရက် ပြောသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သံလိုက်ဓားကို ကိုင်၍ လမ်းကြားထဲရှိ နံရံ၌ကပ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်က အိမ်ကိုချောင်း ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဒီနှင့် ကျန်းယောင်ဖေး နှစ်ယောက်လုံးသည် တွေဝေသွားပြီး ကျန်းရှောင်မိုကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

“မင်း တကယ် မထွက်သွားတော့ဘူးလား” ဟု ကျန်းဒီက မေးသည်။

ကျန်းရှောင်မိုက စကားမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ငြိမ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်သည် လမ်းတစ်ဖက်ရှိ အိမ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ကျန်းယောင်ဖေးက သူ ဝတ်ဆင်ထားသော “သံလိုက်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ” ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်မိုကို ပေးလိုက်သည်။ “ဒီဝတ်စုံက စွမ်းအင် နည်းနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ခဏတော့ ခံနိုင်သေးတယ်။ ဒါကို ယူသွားပြီး လိုအပ်ရင် အသုံးပြုလိုက်”

ကျန်းရှောင်မိုသည် “သံလိုက်စွမ်းအင်ဝတ်စုံ” ကို လက်ခံလိုက်ပြီး သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် “မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး” ရဲ့ ဥပါဒါန်ကို ယန်ကျွန်းဇဲက ဖယ်ရှားပြီးသွားပြီ။ မင်းတို့ ပြန်စုပြီးရင် ဇီးသီးတောကို ဖြတ်ပြီး ရွာရဲ့ အရှေ့ဘက်ကို သွားလိုက်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့ အဲဒီမှာ ဆုံကြမယ်” ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယောင်ဖေး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ “ဘာ? “မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး” ကို ဖယ်ရှားပြီးသွားပြီ ဟုတ်လား။ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်”

သူက ကျန်းဒီကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

“သွားကြစို့၊ ငါတို့ တခြားလူတွေကို အရင် ဦးဆောင်ပြီး ထွက်သွားမယ်”

ကျန်းဒီသည် ကျန်းရှောင်မိုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့၏ အကြည့်သည် ရှုပ်ထွေးပြီး တစ်နည်းအားဖြင့် ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ လှည့်သွားပြီး ကျန်းယောင်ဖေးနှင့်အတူ လမ်းကြားမှ အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်ထဲ၌။

ယန်ကျွန်းဇဲက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားပြီးနောက် အစောပိုင်းက ကျန်းယောင်ဖေး ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ တံခါးကို တမင် အကျယ်ကြီးတွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အနက်ရောင် ကျောပိုးအိတ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး တံခါးကို သူ့အလိုလို ပိတ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် တံခါးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

တံခါးအနီးရှိ ဧရိယာသည် လရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွန်းဇဲက လရောင်အောက်တွင် နေနိုင်ခြင်းနှင့် သူ၏ အမြင်အာရုံကို ချဲ့ထွင်ရန် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို တန်ဖိုးထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး အရင်ဆုံး အထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓာတ်မီးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး အခန်းတစ်ဝိုက်ကို ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ရှိ‌နေသော အလယ်အလတ် အရွယ် ခေါင်းတလားနီမှအပ အခြား ဘာမှ မရှိပေ။