ခေါင်းတလားနီ (အပိုင်း ၄)

ထူးဆန်းသော အရိပ်များ မရှိပေ။

သူသည် ခေါင်းတလားနီပေါ်သို့ ဓာတ်မီးကို ဂရုတစိုက် ထိုးလိုက်ပြီး အဖုံး မပွင့်သေးဘဲ အရာအားလုံး အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

သူ အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ချိန်တွင် ကျန်းယောင်ဖေးက သူ ခေါင်းတလားအဖုံးကို ပိတ်ခဲ့ကြောင်း မည်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ယန်ကျွန်းဇဲသည်လည်း အဖုံးပွင့်ခြင်းကို ထူးဆန်းမှု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ မတွေးခဲ့မိပေ။

ခဏအတွင်းမှာပင် ယန်ကျွန်းဇဲသည် အခန်းအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို သိရှိခဲ့သည်။ ငြိမ်သက်နေသော ခေါင်းတလားမှလွဲ၍ အခြား အန္တရာယ်ရှိသည့် အရာများ မရှိသဖြင့် သူ ခေါင်းတလားပေါ်သို့ ထားခဲ့သည်။

သူသည် ဓာတ်မီးကို ကိုင်၍ ခေါင်းတလားနီအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် အပေါက်တစ်ခုကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။

ထိုအပေါက်သည် ခေါင်းတလား၏ အတွင်းဘက်သို့ ဖောက်ဝင်နေပြီး အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်း၍ အဆုံးမရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

ဓာတ်မီးရောင်ပင်လျှင် အထဲသို့ မထိုးဖောက်နိုင်ပေ။

ယန်ကျွန်းဇဲက ဂရုတစိုက် လျှောက်သွားကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းတလား၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်လည်း အလားတူ အနက်ရောင် အပေါက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး အဝင်ဝနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အပေါက်နှင့် အလွန် တူညီနေပုံရသည်။

“အပေါက်နှစ်ခုဆိုတော့၊ ဒါက ခြေထောက်ထုတ်ပြီး ခေါင်းတလား သူ့ဘာသာ လမ်းလျှောက်နိုင်တာလား” ဟု ယန်ကျွန်းဇဲ တွေးမိသည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို သူ တွေးမိပြန်သည်။ “ဒါမှမဟုတ် လက်တွေ ထုတ်ပြီး မြေကြီးပေါ် အားပြုပြီး လမ်းလျှောက်တာလား”

“ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ခေါင်းတလားပါလိမ့်”

ယန်ကျွန်းဇဲ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ဆက်လေ့လာ ရန်အတွက် ထိုကြီးမားသော ခေါင်းတလားကို ပတ်၍ ကြည့်တော့မလို လုပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အမှောင်ထု အပေါက်များ၏ အတွင်းဘက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ခေါင်းတလားအတွင်းဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်ကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ငိုယိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

“အထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ထူးဆန်းမှု တစ်မျိုးလား”

ယန်ကျွန်းဇဲ ပြန်၍ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဓာတ်မီးရောင်ကို အပေါက်ဆီသို့ ချိန်လိုက်သော်လည်း အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဘာကိုမှ မမြင်ရသော်လည်း အထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ငိုနေသည်ကို သိသာစွာ ခံစားမိနေသည်။

ထိုအသံကို နားထောင်ကြည့်လျှင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ၏ ခေါင်းကို တတ်နိုင်သမျှ နိမ့်နိုင်သမျှ နိမ့်အောင် ငုံ့လိုက်ရင်း ယန်ကျွန်းဇဲက “အထဲမှာ ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤစကားများကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရင်းနှီးသော မှတ်ညဏ်များ ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး

ယန်ကျွန်းဇဲ၏ အရင်ဘဝမှ မှတ်ညဏ်များ ဖြစ်သည်။ သူ အလွန်ငယ်စဉ်က ဆော့ကစားရင်း ရေတွင်းအဖုံးပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်ရာ မမျှော်လင့်ဘဲ အဖုံး ပွင့်သွားပြီး သူ အထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ နှစ်နာရီကြာမှသာ သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီး ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သုံးရေတွင်းဖြစ်ပြီး မိလ္လာ သို့မဟုတ် ပုပ်သိုးသော လေများ မရှိသဖြင့် ငယ်ရွယ်သော ယန်ကျွန်းဇဲ မွန်းကျပ်မသေဆုံးခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုနှစ်နာရီသည် နောက်ပိုင်းတွင် ယန်ကျွန်းဇဲ၏ ညတိုင်း အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မွန်းကျပ်စေသော အမှောင်ထု၊ အထီးကျန်မှု၊ အကူအညီမဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့သည် အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ယန်ကျွန်းဇဲ မမေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရှင်းပြ၍မရသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ခေါင်းတလားအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ငိုယိုသံများသည် သူ ရေတွင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီးနောက် အကူအညီမဲ့စွာ အော်ဟစ်ငိုယိုခဲ့သည့် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဆင်တူနေသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲသည် သူ မောပန်းသည်အထိ ငိုယိုပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်သည် လုံးဝမှောင်မိုက်နေခဲ့ကြောင်း၊ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို အမြဲတမ်း စိုက်ကြည့်နေသလို ဖြစ်ခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုငိုယိုသံများက လုံးဝ အလိုလို ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ယခုအချိန်အထိပင် သူသည် ယခင်က ထိုကဲ့သို့သော အသံမျိုးကို အဘယ်ကြောင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို နားမလည်နိုင်သေးပေ။

“အထဲမှာ ဘယ်သူလဲ” ဟူသော စကားများ သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် ခေါင်းတလားအတွင်းမှ ငိုသံသည် ရုတ်တရက် ရပ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ် အသံဝင်သော်လည်း ကလေးတစ်ယောက်၏ အသံနှင့်တူသော အသံတစ်သံ အလွန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ကယ်… ပေးပါ… အစ်ကို”

“မင်း ဘယ်သူလဲ” ယန်ကျွန်းဇဲသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ အေးစိမ့်သွားပြီး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်က အကူအညီမဲ့စွာ အော်ခေါ်ခဲ့သည့် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်၍ ကြားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အတွင်းမှ လူက သူ့ကို ပြန်မဖြေဘဲ ဆက်၍ ပြောသည်။ “အစ်ကို၊ ကယ်… ပေးပါ! ဒီမှာ အရမ်း မှောင်တယ်၊ မှောင်နေတာပဲ၊ ကျွန်မ… ကြောက်တယ်”

ယန်ကျွန်းဇဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ကြက်သီးထသွားသည်။ သူ့ဦးရေပြားသည် အနည်းငယ် ကျင်တက်သွားသဖြင့် သူက ပြန်မေးလိုက်သည်။ “ငါ ဘယ်လို ကယ်ပေးရမလဲ”

“ဒီမှာ…” အသံက ပြန်ဖြေသည်။ “ဒီမှာ… အပေါက်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အစ်ကိုရဲ့ လက်ကို အထဲကို ထိုးထည့်လိုက်၊ လျှို့ဝှက်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက် ပြီးရင် ကျွန်မကို… ကယ်ပေးပါ!”

“ဘာ? ငါ့လက်ကို ဒီအပေါက်ထဲ ထည့်ရမယ် ဟုတ်လား” ယန်ကျွန်းဇဲသည် အမှောင်ထု အပေါက်ကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက် လေသည်။