ခေါင်းတလားနီ (အပိုင်း ၅)

ယခုအချိန်တွင် ယန်ကျွန်းဇဲ ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ စကားကို နားထောင်ပြီး သူ၏ လက်ကို ထိုအပေါက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပါက သူငတုံး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ၏ ပန်းတိုင်သည် ရိုးရှင်းပြီး ဤခေါင်းတလားနီ၏ စွဲလမ်းမှုကို ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ခေါင်းတလားနီ၏ တာဝန် ဖော်ပြချက်သည် မရှင်းလင်းလှပေ။ ခေါင်းတလားသည် အနီးအနားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြောင်းသာ ဖော်ပြထားပြီး တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရသေးပေ။ အနားယူရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ဒါ မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ခေါင်းတလား၏ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုပါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီးဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်မည့် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူများကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ယန်ကျွန်းဇဲက ခေါင်းတလားနီ၏တာဝန် အဆင့်သည် “ထိတ်လန့်ခြင်း (နိမ့်)” ဖြစ်ကြောင်း အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီးမစ်ရှင် အဆင့်အမျိုးမျိုး၏ အပိုင်းအခြားထဲတွင် ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် “ထိတ်လန့်ခြင်း” အဆင့် မစ်ရှင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ တစ်ဦးအတွက်ပင်လျှင် ကောယူလျန်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ ခေါင်းတလားကို ဖယ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန်အတွက်ပင် တန်ကြေးတချို့ ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။

“တခြားနည်းနဲ့ ဆက်သွယ်ရအောင်” ဟု ယန်ကျွန်းဇဲ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ခေါင်းတလားထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့် မိန်းကလေးငယ်နှင့် ထိုသို့သော အကွာအဝေးနီးနီးမှ စကားပြောခြင်းသည် ရေမြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့သော ခံစားချက်ကို အမြဲတမ်း ပေးနေခဲ့သည်။

ခေါင်းတလားသည်အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိဤသို့ တမင်တကာ ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ အခြေခံအကျဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုဗီဇကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွပေးနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျွန်းဇဲ ခေါင်းတလားကို ကြည့်နေရင်း အနည်းငယ် ပို၍ ဝေးရာတွင် ရပ်နေရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ငိုသံများအစား ခေါင်းတလားအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ခု လှမ်းကိုင်နေသကဲ့သို့ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မီးခိုးရောင် ကလေးတစ်ဦး၏ လက်မောင်းသည် ခေါင်းတလားရှိ အပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤလက်မောင်း၏ အရေပြားသည် မီးခိုးရောင် ဖြစ်ပြီး လက်သည်းငါးချောင်းတွင် လေးချောင်းမှာ ဆွေးမြေ့နေသဖြင့် ရွံစရာကောင်းနေသည်။

လက်မောင်း ထွက်လာပြီးနောက် လက်ငယ်လေးက အပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လှမ်းကိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

မကြာမီတွင် မိန်းကလေးငယ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ “အစ်ကို၊ ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်မ… ကြောက်တယ်!”

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ယန်ကျွန်းဇဲ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေ့လျော့နေခဲ့သော မှတ်ညဏ်များကို သတိရလာစေခဲ့သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူ ငါးနှစ်သားခန့်အရွယ်က ဖန်ပုတီးလုံးတစ်ခုဖြင့် ဆော့ကစားခဲ့ပြီး လွတ်ကျခဲ့ရာ နံရံထောင့်ရှိ အပေါက်တစ်ခုထဲသို့ လိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွန်းဇဲသည် ထိုဖန်ပုတီးလုံးကို အလွန်နှစ်သက်သဖြင့် ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို အပေါက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်သေးသေးလေးများကြောင့် သူ၏ လက်မောင်း တစ်ဝက်နီးပါးသည် အပေါက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လှမ်းကိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အတွင်းတွင် ယန်ကျွန်းဇဲငယ် လေးသည် ပါးလွှာသော ရွှံ့နွံများ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခု၏ အညစ်အကြေးများကဲ့သို့ စေးကပ်သော အရာတစ်ခုကို ထိမိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ဖန်ပုတီးလုံးကို တစ်ကြိမ် ထိမိခဲ့သော်လည်းအပေါက်ထဲ ပို၍ နက်ရှုိင်းအောင် တွန်းပို့လိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲက ချောမွေ့ပြီး တောက်ပြောင်သော ဖန်ပုတီးလုံးကို အလွန် နှစ်သက်သဖြင့် သူ အရှုံးမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးနီးပါးကို အပေါက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ဖန်ပုတီးလုံးကို ထပ်မံ ထိမိခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပုတီးလုံး၏ အပေါ်ဘက်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းများ ထားပြီး တိုက်ရိုက်မထိတော့ဘဲ အပေါ်မှ ဖိချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ညင်သာစွာ ညှပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အပေါက်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက် လေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူ၏ ကွေးထားသော လက်ဆစ်များသည် ရုတ်တရက် ဆံပင်တစ်စုကို ထိမိခဲ့ပြီူ ပျော့အိအိနှင့် နွေးထွေးမှုလည်း ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ထိုအရာသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွန်းဇဲ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေလက်များ တောင့်တင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ ဦးနှောက်သည် တွေးတောခြင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အသိမဲ့စွာ သူ၏ လက်မောင်းကို အပေါက်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ လက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အညစ်အကြေးများစွာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနံ့အသက်လည်း ဆိုးနေသည်။ သို့သော် ဖန်ပုတီးလုံးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် ရှိနေသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ သဘောပေါက်ရန် အချိန်အတော်ကြာခဲ့သည်။ အပေါက်သည် ကြွက်တွင်းတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။

သူသည် အတွင်းရှိ ကြွက်များက သူ့လက်ကို မကိုက်ခဲ့သောကြောင့် ကျေးဇူးတင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းပြီး မသိသော ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ထိုကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် မီးခိုးရောင် လူသေလက်မောင်းသည် ဘယ်ညာ လှမ်းကိုင်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းက ထိုခံစားချက်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် နှိုးဆွပေးနေသည်။

“ငါ ပြောမယ်…” ယန်ကျွန်းဇဲ၏ လည်ပင်း လှုပ်ရှားသွားသည်။ “မင်း ဒီလို မလုပ်လို့ မရဘူးလား၊ ငါတို့ စနစ်တကျ စကားပြောလို့ ရမလား။ အမ်၊ ငါ သိချင်တာက မင်း မြှုပ်နှံဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာကို ရှာနေတာလား”

လက်မောင်းက ခဏ ရပ်တန့်သွားပြီး သုံးစက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် ခေါင်းတလားထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြန်ဝင်သွား လေသည်။

ခေါင်းတလားမှ နောက်ထပ် အသံ မထွက်လာတော့ပေ။

ယန်ကျွန်းဇဲ ခေါင်းတလားကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး စကား ထပ်မံမပြောတော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် တံခါးဘက်မှ ကလစ်ခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တံခါး မပိတ်စေရန် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ဖြင့် ထောက်ထားခဲ့သော တံခါးသည် သူ့ဘာသာသူ ပိတ်သွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောပိုးအိတ်က ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးနောက်ကွယ်မှ အားဖြင့် တွန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကျောပိုးအိတ်ကို တစ်ဖက်သို့ စောင်းနေစေသည်။ တံခါးသည် ပိတ်သွားနေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်သို့ ရွေ့လျားသွားနေသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ပိတ်သွားနေသော တံခါးဆီသို့ ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ သတိမထားမိသည်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ခေါင်းတလားနီ၏ အဖုံးသည် အတွင်းမှ အားဖြင့် အနည်းငယ် ကြွတက်လာပြီး တစ်ဖက်သို့ ရွေ့လျားသွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ၏ အကြည့်သည် ခေါင်းတလားအဖုံးဆီသို့ ရုတ်တရက်ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် တံခါး ပိတ်နေရုံသာမက ခေါင်းတလားအဖုံးကိုပါ ဖိထား၍မရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

“ငါ တံခါးကို သွားဖွင့်သင့်လား ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းတလားအဖုံးကို ဖိထားသင့်လား” ယန်ကျွန်းဇဲ ခဏတာ တွေဝေသွားခဲ့သည်။

“အရင်ဆုံး ခေါင်းတလားအဖုံးကို ဖိထားရမယ်!”

သူလျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ခေါင်းတလားနီဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အဖုံးပေါ် တင်လိုက်ပြီး အားဖြင့် စတင်ဖိထားလိုက်သည်။

အဖုံးက တုန်ခါသွားပြီး ခုခံလိုက်သဖြင့် ယာယီအားဖြင့် လုံးဝ ပွင့်သွားခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း စာအုပ်သုံးအုပ်အထူရှိသော အဟတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယန်ကျွန်းဇဲကအဖုံးကို ရွှေ့နေသော အားသည် ကြီးမားကြောင်း ခံစားခဲ့ရပြီးသူ အားဖြင့် ပြန်တွန်းနေသော်လည်း ထိုမမြင်နိုင်သော အားက အဖုံးကို အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် တွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။