ခေါင်းတလားနီ (အပိုင်း ၈)

ကျန်းရှောင်မို၏ အလစ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖန်နင်သည် ခဏတာအတွင်း ပြန်ပေါ်လာနိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ကျန်းရှောင်မို၏ လက်ရှိ အကြံ ပေးမှုသည် အမှန်ပင် ကောင်းမွန်သည်။ ကျောချင်းကပ် ရပ်နေခြင်းသည် နောက်မှ ပုခုံးပုတ်ခံရခြင်းမျိုး ထပ်ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျွန်းဇဲတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် ကျောချင်းကပ် ရပ်ခဲ့ဖူးသည့် စိတ်ဒဏ်ရာ ရှိခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခု ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကျန်းရှောင်မို ဖြစ်သည်။ သူ ပြောဆိုခဲ့သမျှ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သူသည် ကျန်းရှောင်မို၏ ကျောကို သူ့ကျောနှင့် ထိကပ်၍ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို အသင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“မင်း သတိထားရမယ်။ ခေါင်းတလားနီရဲ့ ထူးဆန်းမှုက နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ခုနကတောင် ငါ့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြောက်နေခဲ့တဲ့ အရာနှစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်” ဟု ယန်ကျွန်းဇဲက ကျန်းရှောင်မိုကို သတိပေးသည်။

ကျန်းရှောင်မိုက ပြုံးပြီး “ဘယ်နှစ်ခုလဲ” ဟု မေးသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲက ရယ်လိုက်သော်လည်း မဖြေခဲ့ပေ။

ကျန်းရှောင်မို၏ ကျောဘက်မှ လာသည့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည့် ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွန်းဇဲ ဤခံစားချက်သည် ဖန်နင်နှင့်အတူ ရှိစဉ်က ခံစားချက်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဖန်နင်နှင့် ကျောချင်းကပ် ရပ်နေစဉ်က အေးစက် မာကျောပြီး စိုစွတ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ကျန်းရှောင်မိုနှင့် ရပ်နေခြင်းက အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ရှုထောင့်မှ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဖန်နင်နှင့် ကျောချင်းကပ် ရပ်ခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ခံစားရပြီး ယန်ကျွန်းဇဲ၏ ဘယ်လက်သည် အလိုအလျောက်ပင် ကျန်းရှောင်မို၏ တွဲလောင်းကျနေသော လက်ကို ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။

သူသည် မည်သည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်ကိုမျှ မခံစားရဘဲ ကျောချင်းကပ် ရပ်နေပြီးနောက် လက်ချင်းဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို အလွန် ပုံမှန်လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သူ့စိတ်ထဲက သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းရှောင်မိုက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ သူတို့၏ လက်ဖဝါးများမှ လာသော နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်လာပြီး အခန်း၏ မှောင်မိုက်မှုတွင် မည်သူမျှ သူမ၏ ပါးပြင်များ နီရဲလာသည်ကို သတိမထားမိပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့ ကျောချင်းကပ်သည့် အချိန်မှစ၍ မည်သူ့ ပုခုံးကိုမျှ ထပ်ပုတ်ခံရခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤနည်းဗျူဟာသည် ထိရောက်ကြောင်း သိသာ ပေသည်။

“အခု ခေါင်းတလားနီနဲ့ ပိုနီးအောင် သွားကြမယ်။ မကွဲသွားအောင် သတိထားပါ။ ငါ ‘ဗုဒ္ဓဘာသာ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်ခြင်း’ ကို လုပ်တော့မယ်” ဟု ယန်ကျွန်းဇဲက ကျန်းရှောင်မို၏ လေယူလေသိမ်းကို အတုယူ၍ ပြောသည်။

ကျန်းရှောင်မို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး ကျောချင်းကပ်လျက် လက်ချင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်းတလားနီရှိရာသို့ အမှောင်ထဲတွင် သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွန်းဇဲက ရေထဲသို့ ခြေချလိုက်မိသည်။

သူ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကြမ်းပြင်တွင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရေလွှမ်းနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ အစပိုင်းတွင် အများကြီး မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နံရံများ၏ အက်ကြောင်းများနှင့် ထောင့်များမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ထွက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း တိုးလာနေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုလည်း သူမ၏ ခြေထောက်ကို ရုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အနက်ရောင် အားကစားဖိနပ်၏ ခြေဖဝါးသည် ရွှဲနေသည်။

“ဘာလို့ ရေတွေ ရှိနေတာလဲ” ဟု ကျန်းရှောင်မိုက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ခေါင်းတလားနီနှင့် နှစ်မီတာသာ ဝေးတော့သည်။ ယန်ကျွန်းဇဲက သူ့ခြေထောက်ပတ်လည်ရှိ ရေကို ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ရေများ စိမ့်ထွက်လာသကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် ရေအိုင်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ ကျန်းရှောင်မိုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး “ငါ ခုနစ်နှစ်သားတုန်းက ရေကူးကန်ထဲမှာ ရေနစ်လုနီးနီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်” ဟု လေးနက်စွာ ပြောသည်။

ဟူး—

ယန်ကျွန်းဇဲ အသက်ရှူလိုက်ပြီး သူမကို ခေါင်းတလားရှေ့သို့ အလျင်အမြန် သွားစေသည်။ ထိုအချိန်တွင် တိုးလာနေသော ရေသည် သူတို့၏ ခြေဖဝါးများကို ရေဖုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဦးဆုံး ခေါင်းတလား၏ အမှောင်ထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ယန်ကျွန်းဇဲက “ဒီရေတွေ လုံးဝ တက်လာရင် ဒီအခန်းကို ရေလွှမ်းဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်မိနစ်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါ ခေါင်းတလားထဲ ဝင် ကြည့်ဖို့ စဉ်စားထားတယ်။ ခေါင်းတလားက သေးပေမယ့် အတွင်းပိုင်းက အရမ်း ကျယ်တယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်”

ကျန်းရှောင်မို တုန်လှုပ်သွားပြီး “ငါ ဒီခေါင်းတလားကို ရိုက်ချိုးလိုက်ရင် အတွင်းမှာ ဘာရှိရှိ ပုန်းနေလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ယန်ကျွန်းဇဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မင်း အင်အားနဲ့ မနိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ယုံပါ။ အခု နောက်ဆုတ်ပြီး နံရံနဲ့ လုံးဝကပ်နေလိုက်ပါ။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းပုခုံးကို ပုတ်ရင်တောင် ဂရုမစိုက်နဲ့။ ဒီအခန်းထဲက ရေတွေက မင်းကိုမနစ်မြှုပ်ခင် ငါ ဒီဒုက္ခကို ရှင်းပစ်မယ်”

“ငါ ရေကူးတတ်ပြီးတဲ့နောက် ရေနစ်မှာကို ကြောက်တဲ့ စိတ်ကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ့ကို စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီထူးဆန်းမှုတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ အာရုံစိုက်ပါ။ အခန်းတစ်ခုလုံး ရေလွှမ်းသွားရင်တောင် ငါ လေးငါးမိနစ်လောက် အသက်အောင့်ထားနိုင်တယ်” ဟု ကျန်းရှောင်မိုက ပြောသည်။ “မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ သတိထားပါ”

ယန်ကျွန်းဇဲ ကျန်းရှောင်မိုကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ နောက်ဆုံး လိုချင်တာက ဒုက္ခပိုပေးတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူတို့က ပြဿနာတွေ ထပ်မထည့်ရင်ကိုပဲ လုံလောက်ပြီ။ သို့သော် ကျန်းရှောင်မို၏ တုံ့ပြန်မှုသည် သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အထောက်အပံ့ ဖြစ်ပြီး သူမက မေးခွန်းများစွာ မမေးခဲ့ပေ။ သူမလို မိန်းကလေးမျိုးကို ရှာရခဲသည်။

“ဒါပေမယ့် အခန်းတစ်ခုလုံး ရေလွှမ်းသွားလို့ မင်း ထွက်မလာသေးဘူးဆိုရင် ငါ ဘာကိုမှ မရပ်တန့်တော့ဘူး။ ငါ့အဆုတ်ထဲကို ရေတွေ မပြည့်ခင် ခေါင်းတလားကို ဖျက်ဆီးပြီး မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ စူပါ-စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှု လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး ကိုတောင် ငါ သုံးမယ်” ဟု ကျန်းရှောင်မိုက ထပ်ပြောသည်။

“မင်းမှာ စူပါ-စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှု လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး ရှိတယ်?” ယန်ကျွန်းဇဲက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

“ငါ့ဆရာက ပေးခဲ့တာ” ဟု ကျန်းရှောင်မို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွန်းဇဲက ခေါင်းတလားထဲသို့ ဝင်သွားရင်း “မင်း ရေနစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို ယုံပါ။ အချိန်တိကျတာနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ငါက အကောင်းဆုံးပဲ” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းရှောင်မို ထပ်မပြောတော့ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ယန်ကျွန်းဇဲ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာကာ သူမ၏ ကျောကို နံရံနှင့် တင်းတင်းဖိထားသည်။ အောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တက်လာနေသော ရေသည် သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ခေါင်းတလားရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်းတလား၏ အစွန်းပေါ်ရှိ လက်တစ်ဖက်မှလွဲ၍ ယန်ကျွန်းဇဲ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် အတွင်းရှိ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုထဲသို့ ဝင်နေပုံရပြီး ထို့နောက် သူသည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ခေါင်းတလားထဲသို့ ဝင်နိုင်ရန် လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက သူမကိုယ်သူမ စိတ်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် လုပ်နေပြီး သူမ၏ အားကစားနာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်သည် ၁၁:၃၅ ဖြစ်သည်။

ချပ်!

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးကို လက်ဖဝါးဖြင့် တစ်ဖန် ထပ်ပုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ယခု ကျန်းရှောင်မိုသည် ထိုထူးဆန်းမှုသည် နံရံထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြောင်း သေချာသွားပြီး သူမကို ပုတ်လိုက်သည့် လက်သည် အတွင်းမှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် သူမသည် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ချပ်!

နောက်ထပ် ပုတ်လိုက်သည့် လက်တစ်ဖက်သည် သူမ၏ ညာဘက်ပုခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

.

သူ ခေါင်းတလားနီထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် အချိန်တွင် ယန်ကျွန်းဇဲ မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။