စာမေးပွဲ၊ ရလဒ်၊ ကံစမ်းမဲ

အတန်းထဲ ရှိ ယောက်ျားလေးတချို့သည် ရှောင်ယွီဖန်းရှေ့ တွင် မိမိ အရည်အချင်းများကို ပြနေကြသည့်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအများ ၏ အကြည့်များကို ဖမ်းစားထား သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ၎င်းတို့နှင့် နှုတ်ဆက်လိုစိတ် မရှိဘဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက် သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိမိအရည်အချင်းကို ပြလိုသူများ သည် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမှ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ် ပေ။

"ကျန်းကျဲ့၊ မင်း အရင်စားနေပြီလား။ ဒီလောက်စောစော ရောက်နေတာလား"

"ဘာလို့ ငါတို့ကို မစောင့်တာလဲ"

ကျန်းကျဲ့သည် ထိုသို့သော အပြုအမူကို ကလေးဆန်သည်ဟု ခံစားရပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်သွား လိုစိတ်သာ ရှိ သည်။

"မင်းတို့ မြန်မြန် တန်းစီကြတော့လေ"

ကျောင်းသားတချို့ မည်သည့်မုန့်များ ဝယ်မည်ကို တိုင်ပင်နေစဉ် တွင် ရှောင်ယွီဖန်းက ကျန်းကျဲ့ကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက် သည်။

"ကျန်းကျဲ့၊ မင်္ဂလာပါ" အသံက ချိုသာပြီး မျက်နှာအမူအရာကလည်း အပြစ်ကင်းစင် သည်။

"မင်္ဂလာပါ" ကျန်းကျဲ့က စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ပြန်ဖြေ သည်။ သူသည် ဤသူမက ထင်ထားသလောက် မရိုးပေ လိုက်နေသူ အားလုံးကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူမ ၏ ပုံရိပ်ကိုလည်း ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်ကို သိထား သည်။

ရှောင်ယွီဖန်းသည် ကျန်းကျဲ့နှင့် စောစောက အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည့်အခါ ထိုယောက်ျားလေး ၏ အကြည့်သည် အခြားယောက်ျားလေးများကဲ့သို့ ပုံမှန်လို တည့်မကြည့်ပဲ တစ်စုံတစ်ရာကို စစ်ဆေးသည့် သဘောမျိုး ကြည့်နေသည် ကို တွေ့လိုက်ရ သည်။

အတန်း (၉) သို့ ရောက်သည်မှာ တစ်ရက်ပင် မပြည့်သေး ပေ။ သို့ ပေ မဲ့ စကားပြောဆိုမှုများနှင့် လေ့လာမှုများမှတစ်ဆင့် အတန်း ၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ် သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ညွှန်မှူးနှင့် ဆရာမ ၏ ရှေ့ တွင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းသည် သူ သိထားသည့် အခြေအနေနှင့် မကိုက်ညီဟု သူ မ ယူဆ သည်။

"နင် ဘာစားနေတာလဲ" ရှောင်ယွီဖန်းက ချစ်စဖွယ် မျက်နှာကို ပြသလိုက် သည်။ ထိုအပြုအမူက တမင်တကာ လိုက် နေ သူများကိုတော့ ခဏ ငေးမောသွားစေ နိုင် သည်။

ကျန်းကျဲ့ စိတ်ထဲ တွင် ၊ "မင်း သိရဲ့သားနဲ့ မေးနေတာလား၊ မင်း မစားဖူးဘူးလို့ မယုံပါဘူး" ဟု တွေးလိုက်သည်

သို့ ပေ မဲ့ ဤမြင်ကွင်းကို ဘေးက လူများ မြင်သည် တွင် ချစ်စဖွယ်ဟု မြင်ကြပြီး ကျန်းကျဲ့ ၏ နေရာကို ချက်ချင်းပင် နေရာလဲချင် စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကြ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် တစ်ဝက်စားပြီးသား ဟော့ဒေါ့ကို ရှောင်ယွီဖန်းဘက်သို့ ပြလိုက်ပြီး ပေါင်မုန့်နှင့် ဝက်အူချောင်း ၏ ပြေစာ ကို ပြလိုက် သည်။သူက "သာမန် ဟော့ဒေါ့ပါ" ဟု ပြောပြီးနောက် ဆက်စားနေ သည်။

ရှောင်ယွီဖန်းက အနည်းငယ် လိုချင် သည့် အမူအရာကို ပြသပြီး "စားလို့ကောင်းလား" ဟု မေးလာ သည်။

ဟန်ဆောင်နေတာ လား၊ ကောင်းပြီ။ ကျန်းကျဲ့က ပေါင်မုန့်ကို ဝါးရင်း ဝါးရင်းနှင့် "စားလို့ကောင်းတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေ သည်။ နောက်ထပ် မည်သည့် အမူအရာမှ မပြတော့ ပေ။

ဘေး ရှိ ယောက်ျားလေးတစ်ဦးက ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ "အတန်းဖော် ရှောင်းယွီဖန် ၊ ဒီဆိုင်က ဟော့ဒေါ့ ကောင်းတယ်၊ ပိုကောင်းတာတွေလည်း ရှိသေးတယ်၊ ကျွန်တော် ကျွေးပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက် သည်။

"ကျွန်မ ဒီနေ့မှ ရောက်လာတာ၊ အားလုံးက ကူညီတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘာစားချင်လဲ ပြောပါ၊ ကျွန်မ ဝယ်ကျွေးပါ့မယ်" ရှောင်ယွီဖန်းသည် တောက်ပသည့် အပြုံးဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေ သည်။

သူမက ဝယ်ကျွေးမည်ဟု ကြားသည် တွင် ကျောင်းသားတချို့က သဘာဝအတိုင်း ငြင်းကြ သည်။

ရှောင်ယွီဖန်းက ယဉ်ကျေးသည် မဟုတ် ပေ၊ ကျောင်းသားတစ်ဦးစီ ဘာစားချင်သည်ကို တစ်ဦးချင်းစီ လိုက်မေး သည်။

သူမ ၏ ကိုယ်ပိုင် စည်းအတိုင်း နောက်ဆုံး တွင် ကျန်းကျဲ့ ၏ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး " အတန်းဖော် ကျန်းကျဲ့၊ နင်..."

သူမ ၏ မျက်နှာ ရှိ အပြုံးက နောက်ဆုံး တွင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် ပိုက်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချပြီး လိမ္မော်ရည်ကို အမြန်သောက်ကာ ကျောင်းတံခါးဘက်သို့ သူ့ဘာသာသူ လျှောက်သွား သည်။

"သူက စားပြီးသွားပြီ သူ့ကို ထားလိုက်တော့။"

"သူက ဒီအတိုင်းပဲ စရိုက်ကိုက အေးတာ" တစ်စုံတစ်ဦးက ရှောင်ယွီဖန်းကို ကူ ပြောပေး သည်။

ရှောင်ယွီဖန်းက လှည့်လိုက်ရာ သူမ ၏ မျက်နှာ ရှိ အပြုံးက အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား သည်။

ည ၇:၃၀ တွင် ကျန်းကျဲ့ အချိန်မှီ အိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီး မိဘများ ၏ မေးခွန်း များကို ပြန်ဖြေရင်း ထမင်းစား လေ သည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် အနည်းငယ် အနားယူပြီး စာလေ့လာနေ သည်။

ည ၉ နာရီ တွင် ခဏနားပြီး သူသည် စနစ်ဖန်သား ပြင် ကို ဖွင့်လိုက် သည်။

ဖန်သား ပြင် ပေါ်တွင် ယနေ့ ၏ သင်ယူမှု မှတ်တမ်း များကို ပြသထား သည်။

တရုတ်စာ - ၂ နာရီ၊ နိုင်ငံခြားဘာသာ - ၃ နာရီ၊ သမိုင်း - ၂ နာရီ၊ လူမှုရေး - ၂ နာရီ၊ အားကစား - ၀.၅ နာရီ၊ ခက်ခဲသော ကလောင် ရေးခြင်း - ၀.၂ နာရီ။

ကျန်းကျဲ့သည် ယနေ့ ၏ စုစုပေါင်းကြာချိန်မှတ်တမ်းသည် သင်ယူမှု ကြာချိန်ကို နုတ်လိုက်ရာ နားချိန်များကို မတွက်ချက်ထားသည်ကို တွေ့ရှိရ သည်။ ထိုအချိန်များက အလဟဿ ဖြစ်သွားခြင်းနှင့် တူ သည်။

စနစ် ၏ တွက်ချက်မှု အရ သူ ၏ သင်ယူမှု ထိရောက်မှုမှာ မမြင့်မား ပေ။

ယနေ့ ညွှန်မှူးလင် ၏ စကားက သူ့ကို ပြန်လည် ဖိအားပေးလိုက်သလို ခံစားရ သည်။

သူသည် ပန်းချီကားများ ဆွဲနိုင်သလို နေထိုင်ပြီး လေ့လာ နိုင်သည့် ပန်းချီစတူဒီယိုကြီးတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ငှားရမ်းလို သည်။ ဒါမှသာ သူလုပ်ချင်သလို လုပ်လို့ရမှာပင် ဤပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ရန် ဤလ ၏ ဆုများပေး ချိန် တွင် ပိုက်ဆံများများ ရှာဖွေနိုင်ရန် ကြိုးစားရမည်။

အချိန်သည် ပုံသေဖြစ် သည်။ သူ သည် သင်ယူမှု အသစ်များကို ရှာမတွေ့ ပေ၊ ထို့ကြောင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သင်ယူ ရန်သာတတ် နိုင် သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ပြန်လည်လေ့လာ သည့်အခါ စာရေးနှုန်းကို နှေးကွေးအောင် အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်ကာ စာလုံးများကို ပုံမှန်အတိုင်း ရေးနိုင်ရန် ကြိုးစား သည်။ စာလုံးများ ကွေးလာသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်ပြင် သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေ့လာခြင်း သည် နာကျင်ဖွယ် ကောင်းမည်ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာ အောင် ကြိုးစားရမည်။

နောက်တစ်နေ့ ကျောင်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် အားကစားအတွက် အချိန်ယူခြင်းမှအပ ဘောပင်ကို ကိုင်၍ စာကျက်ရန် အချိန်ရသမျှ အားလုံးကို အသုံးချ သည်။

ထိုနေ့ တွင် အားကစားချိန် ၀.၁ နာရီ ပိုလာပြီး စာကျက်ချိန် ၀.၅ နာရီ ပိုလာ သည်။

တတိယနေ့ တွင် ဆက်လက် ကြိုးစား သည်။ လက်ရေးလှ မှတ်တမ်း က ၀.၂ နာရီ ထပ်တိုးလာ သည်။

စတုတ္ထနေ့၊ ပဉ္စမနေ့၊ တစ်ပတ်၊ ဆယ်ရက်အကြာ တွင် မှတ်တမ်းများ မတိုးတော့ ပေ။ နေ့စဉ် စာကျက်ချိန်က ၃.၅ နာရီ တွင် ငြိမ်နေ သည်။

ဤဆယ်ရက်တာ ရှာဖွေမှုများမှတစ်ဆင့် ကျန်းကျဲ့သည် အသုံးဝင်သည့် အချိန်များကို အားလုံး အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ် သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေ့လာ သည့် သင်ယူမှုအချို့ တွင် နှစ်ဆ တိုးတက်လာ သည်။

ဤနှုန်းအတိုင်း တွက်လျှင် ဤလ ၏ သင်ယူမှု မှတ်တမ်း သည် ကောင်းသည့် ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဖိအားများ သည့် သင်ယူမှုပတ်ဝန်းကျင် တွင် အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွား သည်။

ကျောင်းသားများသည် နှစ်ကုန်စာမေးပွဲကို ရင်ဆိုင်ရ လေ သည်။

အနုပညာတန်း ၏ နှစ်ကုန်စာမေးပွဲ တွင် ဘာသာရပ်လေးခုသာ စစ်ဆေး သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် နိုင်ငံခြားဘာသာ မေးခွန်း စာရွက် ကို ဖြေဆိုသည့်အခါ တွင် ခက်နေဆဲဟု ခံစားရ သည်။

သူသည် မကြာသေးမီက ကြိုးစားပန်းစား သင်ယူခဲ့ ပေ မဲ့ ရမှတ်များ တိုးတက်ရန် အချိန်လိုအပ် သည်။

အထက်တန်းကျောင်းသားများသည် နိုင်ငံခြားဘာသာ စကားလုံး ၃၀၀၀ မှ ၄၀၀၀ ကို ကျွမ်းကျင်သင့်ပြီး တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ တွင် ကောင်းမွန်သည့် ရမှတ်များ ရရှိရန် စကားလုံးများ ပိုမို လေ့လာ ရန် လိုအပ် သည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန် ကြိုးစားမှုဖြစ်ပြီး လိမ်ညာလို့ မရ ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် မိမိ ၏ တကယ့် အဆင့်ကို စမ်းသပ်ရန် စာမေးပွဲဖြေဆိုစဉ် တွင် မရှင်းသည့် မေးခွန်းများကို မှတ်ထားပြီး စာမေးပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် ဆရာမက ထုတ်ပြန်သည့် အဖြေများအတိုင်း မိမိ ၏ ရမှတ် ကို တွက်ကြည့် သည်။

စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ဆရာမက စာရွက်များ ပြန်စစ်ပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့သည် မိမိ ၏ ရမှတ်ကို ခန့်မှန်း မိသည်။

ဘာသာရပ်လေးခုစလုံး ၏ အမှတ်ပြည့်မှာ ၁၅၀ ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်းအမှတ်မှာ ၆၀၀ ဖြစ် သည်။

သူ့ ၏ တရုတ်စာသည် ၁၁၀ မှတ်ခန့် ရရှိနိုင်ပြီး သမိုင်းနှင့် လူမှုရေး ဘာသာရပ်များက ၁၀၀ မှတ်ဝန်းကျင် တွင် ရှိနိုင် သည်။ အင်္ဂလိပ်စာက ၉၀ မှတ်ဝန်းကျင် ရနိုင် သည်။ ဘာသာရပ်လေးခု ၏ စုစုပေါင်းအမှတ်သည် ၄၀၀ မှတ်ဝန်းကျင် တွင် ရှိသင့် သည်။

အနုပညာစာမေးပွဲကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သည့်အတွက် ပင်းဟိုင် တက္ကသိုလ် ၏ အနုပညာဌာန သို့မဟုတ် ပင်းဟိုင် အနုပညာကောလိပ်သို့ ဝင်ခွင့်ရရန် ရမှတ် ၄၅၀ မှတ်ခန့် လိုအပ် သည်။

ကျန်းကျဲ့ ခန့်မှန်းသည်မှာ သူ့ ၏ ကြိုးစားမှုဖြင့်သာ ကျန်ရှိသည့် အချိန်အတွင်း ရမှတ် အနည်းငယ် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲ သည်။ စနစ်က ကူညီပေး မလားတော့ မသိ ပေ။

စာမေးပွဲရလဒ်များ မကြာမီ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ကျန်းကျဲ့ ၏ ခန့်မှန်းတွက်ချက်မှုနှင့် တူလေ သည်။ ဤရမှတ်သည် သူ မရဖူးသေးသည့် အကောင်းဆုံး ရမှတ်ပင်။

အဖေ ကျန်းယိက မိဘဆရာအစည်းအဝေးသို့ သွားပြီး ပြန်လာပြီးနောက် မျက်နှာ တွင် အပြုံးများ ပြည့် နေ သည်။ သူသည် ရှုလီကို အတန်းပိုင်ဆရာမက ကျန်းကျဲ့ ၏ ရမှတ် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ဟု ပြောပြလိုက်သည်

ကျန်းကျဲ့သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည့် မိဘများကို ကြည့်နေစဉ် စနစ်မှ သတိပေး သံ ကြားလိုက်ရ သည်။

သူသည် သူ့အခန်းသို့ ပြန်လာပြီး စနစ်ဖန်သားပြင် ကို ဖွင့်လိုက်ရာ သတိပေး မှုအသစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ သည်။

ပိုင်ရှင် သည် ကြိုးစားမှုဖြင့် ရမှတ်များ တိုးတက်ခဲ့ သည်။ ကံစမ်းမဲနှိုက်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ရရှိ သည်။

ကံစမ်းမဲ?!

ကောင်းသည့် ကိစ္စပင်။

ကျန်းကျဲ့သည် အသေးစိတ်အချက်များကို ချက်ချင်း ကြည့်သည်။

စနစ် ၏ ကံစမ်းမဲများသည် အခြေခံအားဖြင့် ပစ္စည်းဆုလာဘ်များနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဆုလာဘ်များဟူ၍ ခွဲခြားထား သည်။

ပစ္စည်းဆုလာဘ်များကို ပုံမှန် ထုတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှုဆုလာဘ်များကို ကျွမ်းကျင်မှုအထုပ်များ အဖြစ် ထုတ်ပေးမည်။

သူ စည်းကမ်းများကို နားလည်သွားသည်နှင့် စိတ်ထဲ တွင် ပျော်ရွှင်သွား သည်။

စနစ် တွင် စသုံးသူ အတွက် လက်ဆောင်အထုပ် မရှိ ပေ။ လုပ်ဆောင်ချက်များစွာကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရ သည်။ ကံစမ်းမဲ လုပ်ဆောင်ချက် ရ ရှိခြင်းက သူ့အတွက် ဆုလာဘ်များ ရရှိရန် နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းပင်။

ကျန်းကျဲ့သည် ကံစမ်းမဲနှိုက်ရန် ချက်ချင်း နှိပ်လိုက် သည်။

ဖန်သားပြင် ပေါ်တွင် ဇယား ကွက်တစ်ခု ပေါ်လာ သည်။ ဇယား ကွက် တွင် လက်တံတစ်ခုနှင့် မတူညီသည့် အရောင်ရှိသော လက်ဆောင်ပုံး ၂၆ ခု ရှိ သည်။

သူသည် လက်တံက လက်ဆောင်ပုံးတစ်ခုစီကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ တွင် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေ သည်။

လက်ရှိ သူ အလိုအပ်ဆုံးမှာ ပန်းချီစွမ်းရည်နှင့် နိုင်ငံခြားဘာသာ စွမ်းရည်ပင်။ ပစ္စည်းဆုလာဘ်များ ပေါက်လျှင်လည်း ကောင်း သည်။

ဇယားကွက် လက်တံသည် နောက်ဆုံး တွင် အပြာရောင် လက်ဆောင်ပုံးတစ်ခု ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွား သည်။

စနစ် ၏ သတိပေးချက် - ကစားသမားသည် ကျွမ်းကျင်မှုဆုလာဘ် - ရေဆေးပန်းချီကျွမ်းကျင်မှု (အလယ်အလတ်အဆင့် အထုပ်) ကို ကံစမ်းမဲ ပေါက်ခဲ့ သည်။

အရမ်းကောင်းတယ် ပထမဆုံး ကံစမ်းမဲနှိုက်ရာ တွင် သူ လိုချင်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိခဲ့ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ''ရယူမည်''ကို နှိပ်လိုက် သည်။